Spacer od Luwru do Placu Zgody przez Tuileries i Vendôme znajduje się nieco na północny zachód od geometrycznego (i historycznego) centrum Paryża (Île de la Cité).
Aby połączyć kilka spacerów i zaplanować swoje dni, przeczytaj także Odwiedzić Paryż pieszo, zobaczyć wszystko we własnym tempie.
Postanowiliśmy rozpocząć nasz spacer tuż przed muzeum Luwru, niedaleko Piramidy. Po kilku godzinach spędzonych w zawsze tętniącym życiem i hałaśliwym Luwrze, miło jest spokojnie przechadzać się po ogrodach Tuileries, przemierzając od wschodu na zachód ogrody Karuzeli i Tuileries, aż do dotarcia do placu Zgody.
Tym bardziej, że spacer prowadzi do licznych miejsc na zakupy – takich jak Carrousel du Louvre, ulica Rue de Rivoli, Rue Saint-Honoré oraz Rue Royale.
Spacerz się od Luwru do placu Zgody – oaza spokoju w sercu tętniącej życiem dzielnicy
Ta przechadzka od Luwru na plac Zgody omija zatłoczone ulice, pozostając jednocześnie w samym sercu Paryża. Wije się przez ogród Tuileries i mija także plac Vendôme, bastion wysokiej jubilerki i luksusowej zegarmistrzostwa.
Po drodze: 17 punktów wartych uwagi
Punkt startowy przy Luwrze jest wyjątkowy, niedaleko Piramidy. Punkt docelowy na placu Zgody również. Ale 17 pośrednich punktów, które wybraliśmy, także zasługują na uwagę:
Niektóre ze względu na swoją historię (Łuk Triumfalny na Carrousel, ogród Tuileries, pałac Tuileries);
Inne zaś dla swego współczesnego uroku (Carrousel du Louvre, muzeum Sztuk Dekoracyjnych oraz jego działy: moda, tekstylia i reklama);
A także scena luksusu i jubilerstwa (plac Vendôme);
Nie zapominając o dwóch historycznych kolumnach po drodze: kolumnie Vendôme (plac Vendôme) oraz obelisku z Luksoru (plac Zgody)!
Po drodze, przerwy na relaks, orzeźwienie lub pokrzepienie
Jeśli dopadnie cię głód, ochota na drinka, lody, ciasto czy po prostu pora lunchu – wybór jest szeroki. Ponad dwadzieścia punktów gastronomicznych rozlokowanych wzdłuż trasy.
Spacer kończy się na historycznym placu Zgody
Ta krótka, zaledwie 600-metrowa w linii prostej przechadzka, którą można odbyć w mniej niż 2 godziny, rozpoczyna się przy Luwrze i kończy się na placu Zgody. Ożywia pamięć o zaginionym pałacu Tuileries i prowadzi przez plac Vendôme, serce wysokiej jubilerki i zegarmistrzostwa.
Atrakcje spaceru od Luwru do placu Zgody
Przydatna przerwa na początek spaceru: Restauracja Le Relais du Louvre – 3 Rue du Louvre, 75001 Paryż
1. Pałac Luwr (Budynek)
rue de Rivoli
75001 Paryż
Dojazd
Główny wjazd do muzeum znajduje się na środku dziedzińca Napoleona, pod Piramidą.
Dostęp jest również możliwy, pod pewnymi warunkami, od strony przejścia Richelieu, które łączy dziedziniec Napoleona z placem Palais-Royal, oraz, dla wszystkich odwiedzających, od centrum handlowego Carrousel du Louvre, gdzie znajduje się również podziemny parking dla autobusów.
Aby rozłożyć publiczność pomiędzy wejścia, muzeum podaje czas oczekiwania w czasie rzeczywistym przy różnych wejściach na swojej stronie internetowej.
Metro : Linie 1 i 7, stacja „Palais-Royal / Musée du Louvre” oraz linia 14, stacja „Pyramides” – Lista stacji metra
Autobusy: 21 24 27 39 67 48 68 69 72 95 oraz OpenTour
RER: linie A i B, stacja Châtelet - Les Halles - Plan pociągów RER
Batobus: przystanek Louvre, nabrzeże François Mitterranda
Vélib w pobliżu muzeum: nr 1015: 2 place A. Malraux, nr 1023: 165 rue Saint-Honoré, nr 1014: 5 rue de l'Echelle, nr 1013: 186 rue Saint-Honoré
Parking: ul. avenue du général Lemonier, codziennie w godz. 7:00–23:00.
Do muzeum Luwru można dotrzeć również z dworca Musée d'Orsay – stacja Musée d'Orsay linii RER C (po drugiej stronie Sekwany, przejście przez Most Królewski lub Most Karuzeli) – ok. 400 m pieszo
Krótki opis
Zanim stał się Luwr, był on twierdzą rozpoczętą w 1190 roku przez króla Filipa Augusta. Przez wieki był wielokrotnie przebudowywany:
W 1515 roku król Franciszek I przekształcił starą twierdzę w renesansowy pałac.
W 1594 roku Henryk IV podjął wielki projekt połączenia pałacu Luwru z zamkiem Tuileries dwiema długimi galeriami poświęconymi kolekcjom dzieł sztuki monarchy.
W XVII wieku gust królewski skłania się ku francuskiej klasyce: Ludwik XIV preferuje regularny i monumentalny projekt autorstwa Claude’a Perraulta.
Tuż za nim, dziedziniec kwadratowy, dziś otwarty na miasto, jest wieczorami delikatnie oświetlany (otwarty od 7:30 do 24:00 latem oraz od 8:45 do 22:00 zimą).
Stając się muzeum w 1793 roku, Luwr przechodzi swoje ostatnie przemiany za Drugiego Cesarstwa, wraz z ukończeniem galerii położonych po obu stronach dziedzińca Napoleońskiego.
Gdy jednak trwa realizacja pierwotnego planu połączenia pałacu Luwru z sąsiednim pałacem Tuileries, ten ostatni zostaje celowo podpalony przez komunardów podczas powstania w 1871 roku.
W 1981 roku „Wielki Luwr” staje się jednym z wielkich przedsięwzięć podjętych przez prezydenta Mitterranda. Skrzydło Richelieu (po północnej stronie, od strony ulicy Rivoli), wówczas jeszcze zajmowane przez Ministerstwo Finansów, zostaje włączone do muzeum. Ministerstwo przenosi się do obecnej siedziby przy nabrzeżu Bercy. Powierzchnia muzeum wzrasta z 30 000 m² do 55 000 m².
Opis pełny: kliknij naBudowa Luwru przez 8 wieków – 13 królów
Proponujemy Państwu Piramidę Luwru (patrz poniżej) jako punkt wyjściowy spacerów „od Luwru”.
2. Piramida Muzeum Luwr
Cour Napoléon
75001 Paryż
Architekci: Leoh Ming Pei (projekt Piramidy) oraz Michel Macary (projekt Carrousel du Louvre)
Współrzędne Piramidy Luwru (główne wejście do muzeum) – Cour Napoléon, Paryż 75001
Dojazd
Główne wejście do muzeum znajduje się w środku dziedzińca Napoleona, pod Piramidą.
Możliwy jest również dostęp, w określonych warunkach, przez przejście Richelieu, które łączy dziedziniec Napoleona z Placem Palais-Royal, a dla wszystkich odwiedzających – przez centrum handlowe Carrousel du Louvre, gdzie znajduje się także podziemny parking dla autokarów.
Aby rozłożyć ruch zwiedzających pomiędzy wejściami, muzeum podaje na swojej stronie internetowej aktualny czas oczekiwania przy poszczególnych wejściach.
Metro: Linie 1 i 7, stacja „Palais-Royal / Musée du Louvre” oraz linia 14, stacja „Pyramides” – Lista stacji metra
Autobusy: 21 24 27 39 67 48 68 69 72 95 oraz OpenTour
RER: linie A i B, stacja Châtelet – Les Halles
Batobus: przystanek Louvre, nabrzeże François Mitterranda
Vélib w pobliżu muzeum: nr 1015 – 2 place A. Malraux, nr 1023 – 165 rue Saint-Honoré, nr 1014 – 5 rue de l'Echelle, nr 1013 – 186 rue Saint-Honoré
Parking: ul. avenue du général Lemonier, codziennie w godz. 7:00–23:00
Do muzeum Luwru można również łatwo dotrzeć z dworca Musée d'Orsay – RER C (po drugiej stronie Sekwany), oddalonego o 450 m poprzez Mosty Royal lub Karuzeli
Krótki opis
W latach 1981–1999 w Pałacu Luwru prowadzono gruntowne prace modernizacyjne, znane pod nazwą Wielki Luwr. Piramida była częścią tych prac.
Piramida Luwru to szklano-metalowa konstrukcja znajdująca się na środku dziedzińca Napoleona w muzeum Luwru w Paryżu. Stanowi główne wejście do muzeum. Została uroczyście otwarta przez prezydenta Francji François Mitterranda 4 marca 1988 r. (dwa miesiące przed wyborami prezydenckimi w 1988 r.!) i po raz drugi 29 marca 1989 r. przez tego samego prezydenta. Prace ukończono jednak dopiero cztery lata później, w 1993 r. Kto wie, dlaczego zrobiono aż dwie inauguracje „z wyprzedzeniem”?
Decyzja o budowie Piramidy była wynikiem walki o wpływy: najpierw wybór sino-amerykańskiego architekta, a następnie kształt proponowanej budowli – nowoczesnej w historycznym kontekście.
Zastosowana technologia była nowatorska i odważna. Metalowa konstrukcja Piramidy Luwru, która podtrzymuje szklane pokrycie, wykonana jest ze stali i aluminium i waży 200 ton. Składa się z 95-tonowej stalowej struktury i aluminiowej ramy o masie 105 ton.
Ostatecznie zbudowano nie jedną, a aż pięć piramid, w tym jedną odwróconą (znajdującą się nad Carrousel du Louvre).
Pełny opis: kliknij na Piramidę Luwru
3. Muzeum Luwr
9 rue de Rivoli
75001 Paryż
Współrzędne Piramida Luwru (Główne wejście do muzeum) – Cours Napoléon, Paryż 75001
Główne wejście do muzeum znajduje się w środku dziedzińca Napoleona, pod Piramidą.
Możliwy jest również dostęp, w określonych warunkach, od strony przejścia Richelieu, które łączy dziedziniec Napoleona z Placem Palais-Royal, a dla wszystkich odwiedzających – od centrum handlowego Carrousel du Louvre, gdzie znajduje się również podziemny parking dla autokarów.
Aby równomiernie rozdzielić odwiedzających pomiędzy wejścia, muzeum podaje na swojej stronie internetowej aktualny czas oczekiwania przy poszczególnych wejściach.
Metro: Linie 1 i 7, stacja „Palais-Royal / Musée du Louvre” oraz linia 14, stacja „Pyramides” – Lista stacji metra
Autobusy: 21 24 27 39 67 48 68 69 72 95 oraz OpenTour
RER: linie A i B, stacja Châtelet – Les Halles
Batobus: przystanek Louvre, nabrzeże François Mitterranda
Vélib w pobliżu muzeum: nr 1015 – 2 pl. A. Malraux, nr 1023 – 165 ul. Saint-Honoré, nr 1014 – 5 ul. de l'Echelle, nr 1013 – 186 ul. Saint-Honoré
Parking: ul. Avenue du Général Lemonier, codziennie w godz. 7:00–23:00
Można dotrzeć do muzeum Luwr także z dworca Musée d'Orsay – RER C (po drugiej stronie Sekwany), oddalonego o 450 m przez Mosty Royal lub Karuzeli
Krótki opis
Lukrezjański muzeum Louvre zostało otwarte 10 sierpnia 1793 roku, prezentując wówczas 537 obrazów. Dziś kolekcja muzeum obejmuje ponad 380 000 eksponatów, z których 35 000 dzieł sztuki jest wystawionych na powierzchni ponad 60 600 metrów kwadratowych w ośmiu działach.
Muzeum Louvre oferuje chronologiczną ekspozycję obejmującą okres od starożytności do 1848 roku oraz terytorium rozciągające się od Europy Zachodniej po Iran, przez Grecję, Egipt i Bliski Wschód.
Muzeum dzieli się na osiem działów: Starożytności Wschodnie, Starożytności egipskie (ostatnio odnowione), Starożytności greckie, etruskie i rzymskie, Sztuka islamu, Rzeźba, Rzemiosło artystyczne, Malarstwo oraz Grafika.
Prawie wszystkie eksponaty zgromadzone w Luwrze są dostępne online.
Zbiory muzeum obejmują różnorodne formy sztuki: obrazy, rzeźby, rysunki, ceramikę, artefakty archeologiczne, przedmioty rzemiosła artystycznego i wiele innych. Wśród najsłynniejszych dzieł znajdują się Kodeks Hammurabiego (babiloński tekst prawny z około 1750 r. p.n.e., najbardziej kompletny znany zbiór praw Mezopotamii), Wenus z Milo, Mona Lisa Leonarda da Vinci, Wolność wiodąca lud Leonarda da Vinci, Wolność wiodąca lud na barykady Eugène’a Delacroix oraz odrestaurowana w 2014 roku Nike z Samotraki.
W Paryżu kilka narodowych muzeów uzupełnia kolekcje Luwru, w tym Musée d'Orsay (XIX wiek) oraz Musée de l'Orangerie (głównie impresjoniści).
Pełny opis: kliknij Muzeum Luwr
Przerwa na relaks: Pâtisserie Ladurée – Carrousel du Louvre, 99 Rue de Rivoli Miejsce M11, 75001 Paryż
4. Łuk Triumfalny na Placu Karuzeli
Place du Carrousel
75001, Paryż
Dojazd
Metro: linia 1 i 7 (stacja Palais Royal - Musée du Louvre)
RER: linia C (stacja Musée d'Orsay)
Autobus: 27, 39, 68, 69, 72, 73, 85, 95
Krótki opis
Łuk Triumfalny na Placu Karuzeli to obowiązkowy punkt spaceru z Luwru na Plac Zgody. Pomnik ten został odsłonięty 15 sierpnia 1808 roku przez Napoleona I na Placu Karuzeli. Znajdował się on tuż przed głównym wejściem do pałacu Tuileries, który obecnie nie istnieje – spłonął w 1871 roku w wyniku pożaru wznieconego przez komunardów.
Nazwa „Karuzela” pochodzi od wojskowych zawodów jeździeckich (Grand Carrousel), które Ludwik XIV zorganizował w tym miejscu od 5 do 6 czerwca 1662 roku z okazji narodzin swojego syna, Ludwika Francji.
Pomnik został wzniesiony w latach 1806–1810 przed pałacem Tuileries, któremu służy za reprezentacyjne wejście. Jest to kopia, w skali 3/4, rzymskiego Łuku Konstantyna (313–315 n.e.).
Łuk Triumfalny Karuzeli ma wysokość 14,60 metra (45 stóp), a jego podstawa to prostokąt o wymiarach 19,60 metra (60 stóp) na 6,65 metra (20,5 stopy). Wieńczy go okazały fryz marmurowy (z włoskiej wiśni), wyrzeźbiony i wygrawerowany, którego płaskorzeźby przedstawiają wydarzenia kampanii napoleońskiej z 1805 roku.
Na szczycie znajduje się „Kwadryga Łuku Triumfalnego Karuzeli” (cztery konie w centrum), zaprzężone do rydwanu i otoczone dwiema posągami z pozłacanego ołowiu: Pokoju i Zwycięstwa.
Kwadryga Łuku Triumfalnego Karuzeli była pierwotnie koniem świętego Marka, karetą zdobiąca szczyt głównej bramy Bazyliki Świętego Marka w Wenecji, pochodzącą z zdobycia Konstantynopola przez Wenecjan. Generał Napoleon przywiózł ją następnie w 1798 roku podczas swojej kampanii włoskiej.
Po klęsce Napoleona w 1815 roku pod Waterloo oryginalny rydwan Wenecjan (który został przez nich skradziony w Konstantynopolu) został zwrócony Austriakom, a ci oddali go Wenecji. Dziś znajduje się on nad głównym wejściem do bazyliki św. Marka w Wenecji. W końcu bardzo długa podróż!
Oznacza to, że to, co dziś widać nad Łukiem Karuzeli w Paryżu, jest kopią wykonaną w 1828 roku.
Pełny opis: kliknij na Łuk Triumfalny Karuzeli
Przerwa na relaks: Piekarnia Eric Kayser – Pl. du Carrousel, 75001 Paryż
5. Ogród Karuzeli
6 Av. du Général Lemonnier
75001 Paryż
Dojazd
Metro: linia 1 i 7 (Stacja Palais Royal – Muzeum Luwr)
RER: linia C (Stacja Musée d’Orsay)
Autobus: 27, 39, 68, 69, 72, 73, 85, 95
Krótki opis
Ogród Karuzeli to przestrzeń położona na wschód od ogrodu Tuileries, od strony Luwru, między skrzydłem Marsan a skrzydłem Flore muzeum Luwru.
Pałac Tuileries, spalony w 1871 roku, zrównany z ziemią w 1883 i nigdy nie odbudowany, znajdował się mniej więcej w miejscu dzisiejszej alei Avenue du Général Lemonnier.
Około dwadzieścia rzeźb autorstwa rzeźbiarza Aristide’a Maillola jest rozproszonych w ogrodzie od 1964 roku. Można je podziwiać podczas spaceru. Zostały one opisane w naszym artykule "Ogród Carrousel między Luwrem a Tuileriami, 20 rzeźb Maillola" wraz z ich współrzędnymi geograficznymi, aby ułatwić wyszukiwanie.
Opis pełny: kliknij na Ogród Carrousel
6. Pałac Tuileries
Jardin des Tuileries
75001 Paryż
Dojazd
Metro: Stacja Palais Royal – Louvre (linie 1 i 7) – Stacja Tuileries (linia 1) – Stacja Concorde (linie 1, 8 i 12)
RER
Autobusy: 21, 27, 39, 42, 45, 48, 67, 68, 69, 72, 73, 81, 94, 95
Parkingi: Carrousel du Louvre, rue des Pyramides
Parkingi samochodowe: Carrousel du Louvre
Krótki opis
Pałac Tuileries to dziś zniszczony pałac, którego budowę rozpoczęto w 1564 roku z inicjatywy Katarzyny Medycejskiej. Na tym miejscu znajdowały się trzy warsztaty dachówkowe założone w 1372 roku.
Aby pobudzić Państwa wyobraźnię, zebraliśmy 3 historyczne zdjęcia w pełnym artykule o Pałacu Tuileries: sprzed 1871 roku, podczas oraz po pożarze.
Pałac był wielokrotnie powiększany za panowania kolejnych królów Francji. Posiadał ogromną fasadę (266 metrów długości) i stał się rezydencją królewską (Henryk IV, Ludwik XIV, Ludwik XV, Ludwik XVI oraz Ludwik XVIII), a następnie cesarską (Napoleon I i Napoleon III).
Został zniszczony w wyniku podpalenia dokonanego 23 maja 1871 roku przez komunardów: Jules’a-Henriego-Mariusa Bergereta, Victora Bénota i Étienne’a Boudina. Ruiny Pałacu Tuileries zostały ostatecznie rozebrane w 1883 roku.
Pełny opis: kliknij na Pałac Tuileries
7. Carrousel du Louvre
99 rue de Rivoli
75001 Paryż
Architekt : Michel Macary
Dojazd
Metro – linia 1 i 7 (stacja Palais Royal – Musée du Louvre)
Autobus – 21, 27, 39, 67, 68, 69, 72, 95 (przystanki „Palais Royal – Musée du Louvre”, „Palais Royal – Comédie Française” lub „Musée du Louvre”)
Parking (670 miejsc). Parking „Parc Carrousel Louvre” znajduje się przy avenue du Général Lemonnier, 75001 Paryż
Od strony rue de Rivoli: w lewo na światłach przy placu des Pyramides
Od strony quai des Tuileries: w lewo na światłach przy Pont-Royal
Od strony Pont-Royal: prosto, w kierunku „Opéra”, następnie skręcić w prawo
We wszystkich trzech przypadkach: wjechać do tunelu; na światłach znajdujących się w najniższym punkcie tunelu, wjechać na centralny podjazd oznaczony „Parc Carrousel Louvre”.
Autolib’: 4 stacje Autolib’ są do Państwa dyspozycji w okolicy Carrousel du Louvre
3 Rue Saint Roch 75001 Paryż
12-15 Rue des Pyramides 75001 Paryż
4 Rue Croix des Petits Champs 75001 Paryż
2 Rue de l'Amiral Coligny 75001 Paryż
Więcej informacji tutaj.
Taxi: poproście taksówkarza o wysadzenie na Placu André Malraux 75001 Paryż. Rezerwacja online tutaj.
Vélib’ : 4 stacje Vélib’ są do Państwa dyspozycji w okolicy Karuzeli Luwru:
165, rue Saint Honoré 75001 Paryż
5, rue de l’échelle 75001 Paryż
2, place André Malraux 75001 Paryż
186, rue Saint Honoré 75001 Paryż
3 wejścia dla pieszych prowadzą do Karuzeli Luwru:
99, rue de Rivoli 75001 Paryż
Wyjście z Muzeum Luwru, plac Inwersyjnej Piramidy
2 wejścia z Ogrodu Tuileries, schody po obu stronach Łuku Triumfalnego Karuzeli.
Krótki opis
W ramach zmian wprowadzonych przez projekt „Wielki Luwr” powstał podziemny kompleks handlowy zwany Karuzelą Luwru, zaprojektowany przez Michela Macary’ego (w nawiązaniu do znajdującego się w pobliżu i powyżej Placu Karuzeli). Obejmuje on przestrzeń historyczno-kulturową (z bezpośrednim dostępem do Muzeum Luwru oraz 600-osobową salą wykładową Szkoły Luwru – auli Rohana), galerię handlową o powierzchni 10 200 m², otwartą w niedziele, z licznymi znanymi markami.
Pełny opis: kliknij Karuzela Luwru
Przerwy na relaks :
Restaurant Benihana Paris – 163 Rue Saint-Honoré, 75001 Paryż
Restaurant Matin des Oliviers – 2 Rue de l'Échelle, 75001 Paryż
Restaurant Le Royal – 167 Rue Saint-Honoré, 75001 Paryż
Café de la Régence – 167 Rue Saint-Honoré, 75001 Paryż
Restaurant Loulou – 107 Rue de Rivoli, 75001 Paryż
8. Muzeum Sztuki Dekoracyjnej
107 Rue de Rivoli
75001 Paryż
Rezerwacja biletów do Muzeum Sztuki Dekoracyjnej – niedostępna – bilety w kasie
Dojazd
Metro: Palais Royal – Louvre
RER
Autobusy: 21, 27, 39, 48, 68, 69, 72, 81, 95
Parkingi: Carrousel du Louvre, rue des Pyramides
Parking dla autokarów: Carrousel du Louvre
Krótki opis
Projekt Wielkiego Luwru z 1981 roku obejmował także renowację Muzeum Sztuki Dekoracyjnej.
Obecnie składa się z czterech uzupełniających się muzeów: Muzeum Sztuki Dekoracyjnej (główna siedziba), dawnego Muzeum Mody i Tekstyliów, dawnego Muzeum Reklamy oraz Muzeum Nissima de Camondo.
Główną część muzeum stanowi budynek przy 107 rue de Rivoli. Znajduje się tam biblioteka (107Rivoli Library) oraz sklep (107Rivoli Boutique).
Pełny opis: kliknij na Muzeum Sztuk Użytkowych
Przerwa na relaks: Café Carrousel - 1 place des pyramides, 194 Rue de Rivoli, 75001 Paris
9. Kościół Saint-Roch
296 rue Saint-Honoré
Adres korespondencyjny: 24 Rue Saint-Roch
75001 PARIS
Tel: 01 42 44 13 20
Architekci: Jacques Le Mercier, Jules Hardouin-Mansart, Robert de Cotte
Dojazd
Metro: linia 1 (Przystanek Tuileries), linia 14 (Przystanek Pyramides), linia 7 (Przystanek Pyramides)
RER: linia C (Przystanek Musée d'Orsay)
Autobus: linie 20, 21, 68, 72
Krótki opis
Kościół Saint-Roch został zbudowany w latach 1653–1722 w pobliżu ogrodu Tuileries. Warto zwrócić uwagę na brak wieży dzwonnej, będący efektem prac rozbiórkowych przeprowadzonych w XIX wieku podczas przebudowy pasażu Saint-Roch.
W czasach Rewolucji Francuskiej kościół ten znalazł się w centrum walk między frakcjami, czego dowodem jest fasada pokryta śladami po kulach. Rewolucyjne grupy, takie jak Klub Jakobinów i Klub Feuillantów, spotykały się w krużgankach przy ulicy Saint-Honoré. Ślady tamtych walk są nadal widoczne.
To właśnie tą ulicą przejeżdżały wozy, które przewoziły skazańców z więzienia Conciergerie na plac Zgody, gdzie byli wykonywani wyroki.
Dziś kościół Saint-Roch jest parafią artystów. Niedawno odbyło się w nim kilka ich pogrzebów.
Kościół Saint-Roch zawsze był miejscem spoczynku wybitnych postaci historycznych: André le Nôtre’a, Pierre’a Corneille’a, Fragonarda i innych.
Zachowuje jeszcze obrazy i rzeźby pochodzące z klasztorów zniszczonych podczas Rewolucji Francuskiej. To swego rodzaju muzeum sztuki religijnej z XVIII i XIX wieku.
Wiele koncertów organizowanych jest w tygodniu wieczorami oraz w niedzielne popołudnia.
Pełny opis: kliknij na kościół Saint-Roch
Przerwy na relaks :
Restaurant La Cordonnerie - 20 Rue Saint-Roch, 75001 Paris
Restaurant La Corte - 320 Rue Saint-Honoré, 75001 Paris
Restaurant Zapi - 7 Rue du 29 Juillet, 75001 Paris
Restaurant Alfred - 8 Rue du Mont Thabor, 75001 Paris
10. Kolumna Vendôme
Place Vendôme
75001 Paris
Dojazd
Metro
linia 1 – stacja Tuileries
linie 7 i 14 – stacja Pyramide
linie 7 i 8 – stacja Opéra
Autobus – linie 72 i 52
Krótki opis
Kolumna Vendôme została wzniesiona na polecenie Napoleona I w latach 1806–1810, aby upamiętnić bitwę pod Austerlitz, następnie zniszczona podczas Komuny Paryskiej w 1871 roku, by ostatecznie zostać odbudowaną w obecnej formie. Kolumna nosi nazwę kolumny Wielkiej Armii.
Napis dedykacyjny, utrzymany w stylu antycznym, brzmi: „Napoleon cesarz August poświęcił chwale Wielkiej Armii tę kolumnę uformowaną z brązu zdobytego na wrogu podczas wojny z Niemcami, którą pod swoim dowództwem wygrał w ciągu trzech miesięcy w 1805 roku”.
Jej trzon składa się z 98 kamiennych pierścieni, pokrytych okładziną z odlanego brązu pochodzącego z 1200 dział zdobytych na armiach rosyjskiej i austriackiej. Liczba ta jest prawdopodobnie zawyżona przez propagandę – historycy szacują, że pod Austerlitz zdobyto około 130 dział. Wewnętrzne schody prowadzą na platformę znajdującą się pod posągiem na szczycie.
Podczas powstania Komuny Paryskiej, trwającego od 18 marca 1871 roku do „krwawego tygodnia” (21–28 maja 1871), radykalizacja nastrojów się nasilała. Ostatecznie kolumna została zburzona 16 maja 1871 roku, na 11 dni przed upadkiem Komuny, nie bez trudności.
Odbudowa kolumny Vendôme, rozpoczęta w 1873 roku, zakończyła się w 1875 roku – koszty pokrył malarz Gustave Courbet (który nigdy ich nie uiścił). Został on skazany, gdyż to on przyczynił się do zniszczenia poprzedniej kolumny.
Pełny opis: kliknij na Kolumnę Vendôme
Przerwy na odpoczynek:
Restaurant Petit Plisson – Jardin des Tuileries, 75001 Paryż
Café La Terrasse de Pomone – Jardin des Tuileries, 75001 Paryż
11. Jardin des Tuileries
Place de la Concorde
75001 Paryż
Tel. +33 (0) 1 40 20 53 17
https://www.louvre.fr
Dojazd
Metro – stacja Concorde (linie 1, 8 i 12), stacja Tuileries (linia 1)
RER – Musée d'Orsay
Autobusy – 21, 27, 42, 68, 69, 72, 73, 84, 94, 95
Vélib’ – stacje nr 1018, nr 1017, nr 1019
Krótki opis
Ogród Tuileries oddziela ogród Karuzeli i muzeum Luwru od placu Zgody.
Ogród Tuileries powstał w 1564 roku, równocześnie z rozpoczęciem budowy pałacu Tuileries. Jednak od 1664 roku został całkowicie przebudowany przez André Le Nôtre’a, słynnego ogrodnika króla Ludwika XIV. W ogrodzie znajdują się fontanna, zwierzyniec oraz grota ozdobiona przez znanego ceramika Bernarda Palissy’ego. W latach 1605–1625 dobudowano oranżerię i hodowlę jedwabników.
To właśnie w 1783 roku odbył się pierwszy lot balonem na gaz. Dziś, przy wejściu do ogrodu, po prawej stronie, znajduje się tablica upamiętniająca to wydarzenie. W czasie Rewolucji Ogród Tuileries był świadkiem wielkich wydarzeń, których sceną było samo pałac, w szczególności „zdobycie” Tuileries 10 sierpnia 1792 roku.
Ulica Rivoli została urządzona na początku XIX wieku. Później, podczas zagospodarowywania nabrzeża Tuileries, wzdłuż tarasu nadbrzeża wzniesiono mur oporowy. Na zachodnich narożnikach ogrodu Napoleon III kazał wznieść dwie identyczne budowle:
północno-zachodnią salę do gry w piłkę, która dziś mieści muzeum sztuki współczesnej i fotografii – Galerię Narodową Jeu de Paume.
południowo-zachodnią oranżerię. Dziś znajduje się w niej muzeum sztuki nowoczesnej – Musée de l’Orangerie.
W ciągu lat w Ogrodzie Tuileries odbyło się wiele innych wydarzeń. Pałac Tuileries został zniszczony przez pożar podczas Komuny Paryskiej w 1871 roku, a w 1883 roku ruiny pałacu zostały zrównane z ziemią. Podczas Wystawy Światowej w 1878 roku Henri Giffard przewiózł tysiące osób w gigantycznym balonie na uwięzi. Podczas I wojny światowej 2 pociski wystrzelone przez niemiecką armatę Gruba Berta eksplodowały w Ogrodzie Tuileries oraz niedaleko tarasu Oranżerii. Podczas II wojny światowej część Ogrodu Tuileries została przekształcona w ogródek warzywny. 25 sierpnia 1944 roku generał niemiecki von Choltitz, dowódca „Wielkiego Paryża”, poddał się po zaciekłych walkach. Kapitan Branet zdobył hotel Meurice przy ulicy Rivoli, który był także główną kwaterą sił okupacyjnych.
Osiemdziesiąt rzeźb jest wystawionych w Ogrodzie Tuileries. Lista i lokalizacja w „Ogrodzie Tuileries”.
Opis pełny: kliknij na Ogród Tuileries
Przerwy na relaks:
Café des Marronniers – Jardin des Tuileries, 75001 Paryż
Restaurant Petits Farmers Tuileries – Jardin des Tuileries, 75001 Paryż
Café de l'Orangerie – Musée de l'Orangerie, Jardin des Tuileries, 75001 Paryż
12. Musée de l'Orangerie – Muzeum Oranżeria
Jardin des Tuileries (strona nad Sekwaną)
Place de la Concorde
75001 Paryż
Współrzędne | Szerokość geograficzna | Długość geograficzna |
Stopniowa (°, ', ") | 48°51'51.7" N | 2°19'18.4" E |
Stopień dziesiętny (GPS) | 48.86435 | 2.32176 |
Architekci: Auguste Perret, Antoine Bourdelle, Henry Van de Velde
Wnętrza: Bourdelle (brąz i freski). Maurice Denis
Odwiedź Muzeum Oranżerii: warunki, ceny i godziny otwarcia – zobacz poniżej Więcej informacji o Muzeum Orangerie, dostępne in English lub in Français
Dojazd
Metro: linie 1, 8 i 12 – stacja Concorde
RER: najbliższe linie: A i C
Autobus: linie 42, 45, 52, 72, 73, 84, 94 (RATP)
Noctilien N11, N24 (autobus nocny)
Tootbus Paris (autobus specjalny)
Opis krótki
Muzeum Orangerie słynie z cyklu „Nenufary” Claude’a Moneta, który się w nim znajduje. Cykl „Nenufary” zajmował artystę przez trzy dekady, od końca lat 90. XIX wieku aż do jego śmierci w 1926 roku, w wieku 86 lat.
W podziemiach muzeum przechowywana jest także kolekcja Jean Walter i Paul Guillaume, poświęcona wybitnym twórcom XX wieku: Renoirowi, Cézanne’owi, Matisse’owi, Picasso, Soutine’owi i kilku innym. Są to obrazy z okresu impresjonizmu (XIX w.) i modernizmu (XX w.).
Przed budynkiem znajdują się także rzeźby Rodina oraz kilku innych artystów.
Opis pełny: kliknij Muzeum Orangerie
13. Plac Zgody
Dzielnica Pola Elizejskie
75008 Paryż
Dojazd
Metro: linie 1, 8 i 12 – stacja Concorde
RER: najbliższe linie A i C
Autobusy: linie 42 45 52 72 73 84 94 (RATP)
Noctilien N11 N24 (linia nocna)
Tootbus Paris (specjalna linia autobusowa)
Krótki opis
Plac Zgody, zajmujący powierzchnię 8,64 hektara, jest największym placem w Paryżu.
Plac Zgody znajduje się zaledwie kilkaset metrów od Luwru, u podnóża alei Pola Elizejskiego i graniczy z ogrodem Tuileries.
Dziś wyróżnia się przede wszystkim obeliskiem luksorskiego Luksora, liczący 3 300 lat (XIII wiek p.n.e.) i wzniesiony w 1836 roku na placu Zgody – zobacz nasz artykuł Obelisk luksorski, Plac Zgody, dar od Egiptu.
Na początku XVIII wieku była to jedynie esplanada otoczona fosą i dwoma dużymi otwartymi kanałami ściekowymi. Później (w 1770 roku) stała się miejscem tragicznego wypadku, w którym zginęło 133 osoby w wyniku paniki wywołanej pożarem spowodowanym upadkiem rakiety. Było to z okazji zaślubin delfina (przyszłego Ludwika XVI) i arcyksiężnej Marii Antoniny z Austrii.
Kilka lat później, podczas Rewolucji Francuskiej, plac Zgody był jednym z najkrwawszych miejsc: 1 119 osób zginęło tam spośród 2 498 ściętych gilotyną w Paryżu. Wśród nich król Ludwik XVI i królowa Maria Antonina stracili życie na placu Zgody.
Między 1836 a 1846 rokiem plac został przebudowany przez architekta Jacques’a-Ignace’a Hittorffa. Dodał on dwie monumentalne fontanny (odważnie wykonane z żeliwa) po obu stronach obelisku z Luksoru oraz otoczył plac latarniami i kolumnami rufowymi. Wspominają one także herb Miasta Paryża. Architektura otaczająca plac Zgody, monumentalne fontanny i posągi dodają mu splendoru.
Pełny opis: kliknij w Place de la Concorde
14. Obelisk z Luksoru
Place de la Concorde
75008 Paryż
Dojazd
Metro: linie 1, 8 i 12 – stacja Concorde
RER: linie A : stacja Charles de Gaulle-Étoile – linia C : stacja Inwalidów
Autobusy: linie 24, 42, 72, 73, 84, 94
Noctilien N11 i N24 (autobus nocny)
Tootbus Paris (specjalna linia autobusowa)
Parkingi: Tuileries i Carrousel (dojazd przez nabrzeże Tuileries lub ulicę Rivoli) – ulica Mont-Thabor, ulica des Pyramides
Stacje Vélib': 119, rue de Lille – 2, rue Cambon
Krótki opis
Obelisk luksorski jest częścią daru, który obejmował dwa obeliski – drugi nigdy nie dotarł do Paryża. Dar dla króla Karola X i Francji od Mehmeta Alego, wicekróla Egiptu, został przekazany z inicjatywy barona Taylora i Jean-François Champolliona (1790–1832 – pierwszego tłumacza hieroglifów).
Przekazanie obelisku nastąpiło na początku 1830 roku. Został on przetransportowany na specjalnej barce o nazwie „Luxor”, holowanej przez statek parowo-żaglowy „Sphinx”. Ostatecznie dotarł do Paryża w 1834 roku po postoju w Tulonie i Rouen oraz spłynięciu w górę Sekwany. Został ustawiony 25 października 1836 roku.
Waga obelisku wynosi 222 tony. Jego kamienny cokół o wadze 240 ton pochodzi z Bretanii, na zachodzie Francji, a nie z Egiptu.
Na szczycie obelisku znajduje się niewielka piramidka zwana „piramidionem”. Warto również wspomnieć, że obelisk pełni funkcję ogromnego zegara słonecznego: na powierzchni Placu Zgody umieszczono cyfry rzymskie, linie oraz metalowe wstawki.
Pełny opis: kliknij w Obelisk luksorski
15. Fontanny na Placu Zgody
Plac Zgody
75001 PARYŻ
Dojazd
Metro: linie 1, 8 i 12 – stacja Concorde
RER: linie A – stacja Charles de Gaulle-Étoile; linia C – stacja Inwalidów
Autobusy: linie 24, 42, 72, 73, 84, 94
Nocne autobusy: N11 i N24
Tootbus Paris (specjalna linia autobusowa)
Parkingi: Tuilerie i Karuzela (dojazd przez nabrzeże Tuilerie lub ulicę Rivoli) – ulica Mont-Thabor, ulica des Pyramides
Stacje Vélib': 119, rue de Lille – 2, rue Cambon
Krótki opis
Fontanny na Placu Zgody to dwa baseny położone na placu Zgody, w 8. dzielnicy Paryża. Znajdują się po obu stronach obelisku Zgody i noszą nazwy: Fontanna Mórz po stronie południowej (od strony Sekwany) oraz Fontanna Rzek po stronie północnej (od strony ulicy Royale). Obelisk został odsłonięty w 1836 roku, a fontanny ukończono w 1840 roku.
Dwa baseny o wysokości 3 metrów upamiętniają żeglugę rzeczną (fontanna od strony północnej, w kierunku ulicy Royale) oraz żeglugę morską (fontanna od strony południowej, w kierunku Sekwany). Odwołują się również do herbu Miasta Paryża, który przedstawia statek płynący pod wiatr, unoszący się na wodzie (Sekwanie). Uwieńczony jest on pasem (główną częścią tarczy herbowej) wysadzanym złotymi liliami. Dewiza brzmi: „Fluctuat nec mergitur” (miotany falami, lecz nie tonie).
Opis szczegółowy: kliknij na Fontanny placu Zgody, nieodłączne towarzyszki Obelisku
16. Musée du Jeu de Paume – Muzeum gry w piłkę
1, place de la Concorde, ogród Tuileries
75001 PARYŻ
Tel.: 33 (0)1 47 03 12 50
Odwiedź Muzeum Gry w Palanta (Jeu de Paume) – warunki, ceny i godziny otwarcia – patrz poniżej Wszystko o Muzeum Gry w Palanta, dostępne w 21 językach (podobnie jak cały serwis VPBY).
Dojazd
Metro: linie 1, 8 i 12 – stacja Concorde
RER: linie A – stacja Charles de Gaulle-Étoile; linia C – stacja Inwalidów
Autobusy: linie 24, 42, 72, 73, 84, 94
Nocne autobusy: N11 i N24
Tootbus Paryż (specjalna linia autobusowa)
Parkingi: Tuilerie i Karuzela (dojazd przez nabrzeże Tuilerii lub ulicę Rivoli) – ulica Mont-Thabor, ulica des Pyramides
Stacje Vélib': 119, rue de Lille – 2, rue Cambon
Krótki opis
Aktualna Galeria Narodowa Jeu de Paume została otwarta 17 czerwca 1991 roku. Bez stałej kolekcji, wystawy są wyłącznie tymczasowe i dotyczą sztuki drugiej połowy XX wieku. W 2004 roku, na mocy decyzji ministerialnej, Jeu de Paume stało się muzeum poświęconym fotografii i obrazowi, sztuce wideo, eksperymentalnemu kinematografii oraz filmowi dokumentalnemu.
Pełny opis: kliknij na Muzeum Jeu de Paume
17. Hôtel de la Marine
2 Place de la Concorde
Paryż - 75008
Architekt: Ange-Jacques Gabriel
Rezerwacja online biletu wstępu Hôtel de la Marine – Apartamenty Intendentów
Rezerwacja online bilet wstępu do Pałacu Marine – Salon i Loggia
Rezerwacja online biletu wstępu do Hôtel de la Marine – Kolekcja Al Thani
Dojazd
Metro: linie 1, 8 i 12 – stacja Concorde
RER: najbliższe linie: A i C
Autobusy: linie 42 45 52 72 73 84 94 (RATP)
Noctilien N11 N24 (linia nocna)
Tootbus Paris (specjalna linia autobusowa)
Krótki opis
Hôtel de la Marine to nowy muzeum otwarty w czerwcu 2021 roku w pięknym historycznym budynku z XVIII wieku. Z jego loggii zwiedzający mają zapierający dech w piersiach widok na plac Zgody. Dawny skład mebli Korony za czasów ancien régime (przodek dzisiejszego Narodowego Zasobu Meblowego) oraz siedziba Ministerstwa Marynarki, Hôtel de la Marine ukazuje ewolucję Francji od monarchii do współczesności.
Garde-Meuble Korony Francji – budynek wzniesiono w latach 1757–1774, aby w 1772 roku ulokować w nim Garde-Meuble Korony.
Przebieg historii w Hôtel de la Marine
Rewolucja. 13 lipca 1789 roku, rankiem, Hôtel de la Marine został splądrowany przez paryskich buntowników.
Powołanie Marynarki. Później, w 1789 roku, aż do 2015 roku
21 stycznia 1793 roku: intendent Garde-Meuble Korony mógł z własnego biura obserwować egzekucję króla Ludwika XVI.
16 października 1793 roku z tego samego miejsca mógł również być świadkiem stracenia królowej Marii Antoniny.
24 października 1793 roku w Hôtel de la Marine podpisano protokół egzekucji byłej królowej Marii Antoniny.
Kradzież diamentów Korony - Kradzież stulecia, w samym środku rewolucji! Do tego rabunku doszło w dniach od 11 do 17 września 1792 roku, przez kilka dni, dokonanego przez około czterdziestu osób, w chaosie, jaki panował wówczas w okresie rewolucji. Między 1792 a 1794 rokiem odnaleziono dwie trzecie klejnotów, w tym „Regenta”, „Sancy” oraz większość „Mazarinów”. Niektóre kamienie bezpowrotnie zaginęły. Zbiór, zdeponowany w Skarbcu Narodowym, szacowany jest na 17 milionów liwrów.
Zniesienie niewolnictwa - Dekret o zniesieniu niewolnictwa podpisano 27 kwietnia 1848 roku przez Victora Schœlchera, podsekretarza stanu ds. Marynarki w rządzie tymczasowym. Rząd ten powstał w wyniku rewolucji z 1848 roku, która obaliła króla Ludwika Filipa I.
4 najważniejsze bale XIX wieku w Hôtel-de-la-Marine
27 lutego 1802: bal Europy
Czerwiec 1825: bal koronacyjny Karola X
12 lutego 1866: bal Napoleona III
18 października 1893: bal eskadry rosyjskiej
Wizyta w Hôtel-de-la-Marine - Oferowane zwiedzanie jest wyjątkowe i oryginalne.
Wielka Trasa: dostępna w 3 wersjach, aby odkryć cały zabytek w 1,5 godziny:
Podróż w czasie,
Wiek Oświecenia oraz
Rodzina.
Salony & loggie: 45-minutowa podróż po salach reprezentacyjnych i najlepszym widokiem na Paryż.
Loggia przylegająca do sal honorowych w Hôtel de la Marine oferuje zapierający dech w piersiach widok na plac Zgody, ogród Tuileries, muzeum Orsay, Wielki Pałac oraz Wieżę Eiffla.
Muzeum Hôtel de la Marine i kolekcja Al Thani z Kataru – Muzeum Hôtel de la Marine gości przez kolejne 20 lat kolekcję Al Thani z Kataru, uzupełnioną o program czasowych wystaw tematycznych. Prezentacje te są wynikiem porozumienia między Centre des monuments nationaux a Fundacją Collection Al Thani.
Pełny opis: kliknij Muzeum Hôtel de la Marine
Przerwa na odpoczynek: Restauracja Le Florentin
Dodatkowe informacje o spacerze z Luwru na plac Zgody przez Tuileries i plac Vendôme
Przypomnienie o rezerwacjach online na zwiedzanie muzeów i zabytków znajdujących się na trasie spaceru
Rezerwacja biletów do Pałacu Marine – Apartamenty Intendentów
Rezerwacja wejścia do Hôtel de la Marine – Kolekcja Al Thani
Ta spacerówka od Luwru do Placu Zgody przez Ogrody Tuileries i Place Vendôme to krótka, ale ciekawa trasa
Ta przechadzka od Luwru do Placu Zgody prowadzi w bezpośrednim sąsiedztwie paryskich dzielnic luksusowych. Oczywiście, aleja Pola Elizejskie, która również prowadzi na Plac Zgody, oraz oddalona o zaledwie kilkaset metrów aleja Montaigne. Z Placu Zgody wychodzi ulica Królewska, która przecina się w odległości 200 m od ulicy Faubourg-Saint-Honoré. Z kolei ulica Rivoli biegnie wzdłuż Ogródków Tuileries.
Tyle tyle ekskluzywnych butików i marek mody, gdzie znajdują się największe francuskie i międzynarodowe nazwiska.Dla informacji: nasze listy zakupów w dzielnicach luksusu
Aleja Montaigne, Paryż, 500 m luksusu i haute couture
Sklepy na Polach Elizejskich : lista 100 sklepów do odwiedzenia
Sklepy luksusowe przy ulicy Faubourg-Saint-Honoré, których nie można przegapić (Uzupełniane)
Sklepy przy ulicy Rivoli (Uzupełniane)
Nasze spacery z przewodnikiem, aby towarzyszyć Wam po ulicach Paryża
Proponujemy również inne spacerowe trasy autoguidowane, które rozpoczynają się bezpośrednio tam, gdzie kończy się spacer „Od Luwru do Konkordii”, czyli od placu Zgody. Ta trasa nosi tytuł Od Łuku Triumfalnego do placu Zgody i może zostać odwrócona jednym kliknięciem, aby odbyć ją od placu Zgody do Łuku Triumfalnego. W 24 punktach zainteresowania znajdziesz tu wszystko, co warto wiedzieć o tej słynnej alei.
Ponadto, gdy jesteś przy Łuku Triumfalnym, inna trasa prowadzi Cię aż do Pałacu Chaillot – esplanady Trocadéro. Jej tytuł brzmi Spacer od Wieży Eiffla do Pałacu Chaillot przez plac Iéney. Wreszcie trzecia trasa, Spacer od Wieży Eiffla do Pałacu Chaillot przez plac Iéney, zaprowadzi Cię pod samą Wieżę Eiffla.
Spacery w sercu historycznego Paryża
Od piramidy Luwru, skąd wyruszacie na tę przechadzkę aż do placu Zgody, proponujemy wam jeszcze dwie inne, bardzo ciekawe trasy spacerowe:
pierwsza zaczyna się w samym Luwrze i prowadzi do serca historycznego Paryża – Wyspy Cité (około 1 km) – « Spacer po Wyspie Cité w Paryżu – 800 lat historii ». Ta trasa pozwala odkryć historię Paryża i Francji poprzez 13 punktów wartych zobaczenia.
druga rozpoczyna się 400 m od końca poprzedniej i prowadzi przez Le Marais aż do Bastylii (2 km spaceru) – « Spacer od Muzeum Pompidou do Bastylii przez Le Marais ». Zanurzcie się w historycznej i modnej dzielnicy Le Marais. Do odkrycia 17 punktów.
Więc jeśli podążacie Państwo za naszymi spacerami, możecie zacząć od Wieży Eiffla, następnie przejść przez Pałac Chaillot, dotrzeć do Łuku Triumfalnego, zejść Aleją Polami Elizejskimi, przejść przez Ogród Tuileries, dotrzeć do Luwru i zwiedzić historyczne serce Paryż, następnie wrócić do Centrum Pompidou, przejść przez Le Marais i dotrzeć do Bastylii! A jeśli wolicie, możecie odbyć te spacery w odwrotnej kolejności, wyruszając z Bastylii! Co za program!
Nasze spacery po Montmartrze
W podobnym duchu przygotowaliśmy kompleksowy przewodnik po Montmartrze w formie 3 spacerów:
Spacer z Pigalle do Sacré-Cœur, wzdłuż południowego zbocza wzgórza Montmartre
Spacer z Muzeum Montmartre do Pigalle, przechodząc obok Moulin Rouge
„Przystanki relaksu”, które urozmaicą proponowane spacery
A to jeszcze nie wszystko: przygotowaliśmy listy „Przystanków relaksu” przy sklepikach, które napotkacie podczas swoich wędrówek po ulicach Paryża.
Naszym celem? Zaproponować Wam wybór sprawdzonych i ocenianych sklepów (poprzez linki), w których będziecie mogli zrobić zakupy (prezenty, kawę, posiłek lub zakupy) w pełni spokojnie. Te specjalistyczne trasy będą powiązane z przebiegiem naszych spacerów. Takie miejsca nazywamy „Przystankami relaksu”: przystanki na kawę, przystanki na posiłek itp. Pracujemy jeszcze nad wieloma innymi propozycjami. Oprócz „Magasins des Champs-Élysées : lista 100 sklepów do odwiedzenia”, udostępniamy Wam także:
