Spacer po Muzeum Montmartre do Pigalle przez Moulin-Rouge

Spacerze od Muzeum Montmartre do Pigalle przez Moulin-Rouge prowadzą cię w dół ze wzgórza Montmartre (trasa 1) lub pod górę, jeśli wybierzesz odwróconą trasę 2, odwiedzając zachodnią stronę wzgórza Montmartre, które o zachodzie słońca prezentuje się przepięknie, oferując widoki na Wieżę Eiffla. Wzgórze Montmartre znajduje się około 2 km na północ od muzeum Luwru.

Przeczytaj także: Jak zdobyć wzgórze Montmartre bez zmęczenia: schody, kolejka linowa, pociągi turystyczne i autobusy

Ta wędrówka rozpoczyna się „tuż przed Muzeum Montmartre”, na szczycie wzgórza, a kończy się u podnóża Butte, przy placu Pigalle, niedaleko Moulin Rouge. Ma około 2,5 km i trwa około 2 godziny.

Wędrówka od Muzeum Montmartre do Pigalle obejmuje 23 punkty zainteresowania. To celowy zabieg: dowiesz się więcej o Montmartre niż podczas zwykłej wizyty. Ta zachodnia część wzgórza, mniej uczęszczana przez turystów i przez to mniej znana, skrywa również unikatowe atrakcje, których nie znajdziesz nigdzie indziej na Butte. Trasa prowadzi niedaleko cmentarza Montmartre, słynnego z pochowanych tam osobistości. Na koniec docierasz do słynnej dzielnicy Pigalle, w pobliżu kabaretu Moulin Rouge. Wzdłuż tej trasy znajduje się 43 miejsca na odpoczynek, w tym 8 „uroda i moda”, 9 „piekarnie, cukiernie, czekoladziarnie, lodziarnie”, 21 „kawiarnie, bistra, restauracje, bary” oraz kilka innych.

Punkty interesujące na trasie

1. Muzeum Montmartre – Ogrody Renoir

12 rue Cortot
75018 Paryż
https://museedemontmartre.fr/

Dojazd

• 
  

• Metro – Linia 2 (stacja Anvers, następnie kolejka linowa Montmartre) – Linia 12 (stacje Lamarck-Caulaincourt oraz Abbesses)

• 
  

• RER – Linie B i D (Dworzec Północny-Magenta)

• 
  

• Autobus – 80 i 40 (Przystanek Saules-Cortot lub Montcenis-Cortot)

• 
  

• Kolejka linowa Montmartre

• 
  

Krótki opis

Muzeum Montmartre – Ogrody Renoir to francuskie muzeum sztuki położone w Paryżu, w 18. dzielnicy. Mieści się w kompleksie budynków obejmującym Hôtel Demarne oraz dom Bel Air, otoczonych „ogrodami Renoir”.

Uroczyste otwarcie miało miejsce w 1960 roku, a od 2011 roku muzeum zostało gruntownie przebudowane i od tego czasu organizuje kilka wystaw czasowych rocznie.

Muzeum powstało w jednym z najstarszych budynków wzgórza, wzniesionym w XVII wieku: w Domu Bel Air.

W Domu Bel Air tworzyli i pracowali liczni artyści, tacy jak Suzanne Valadon, Maurice Utrillo, André Utter (malarz, mąż Suzanne Valadon), Émile Bernard, fowiści Othon Friesz i Raoul Dufy, Demetrios Galanis, Francisque Poulbot i inni. W 1876 roku Auguste Renoir wynajął tam pracownię i podczas pobytu namalował swoje słynne obrazy, między innymi „Bal w Moulin de la Galette”, „Huśtawkę” oraz „Ogród przy ulicy Cortot w Montmartre”.

Stałe ekspozycje przybliżają historię wzgórza Montmartre, jego artystyczne środowisko – od warsztatów w Bateau-Lavoir po atelier Cortot – oraz atmosferę słynnych kabaretów, od Lapin Agile po Moulin Rouge. Jedna z sal poświęcona jest tańcowi French Cancan, a inna teatrowi cieni, tej bajkowej scenografii, która przyniosła sławę kabaretowi Chat Noir. Artyści zaczęli się tam osiedlać od 1870 roku.

Cafés i kabarety mnożyły się w latach 80. XIX wieku. Znajdowała się tam artystyczna bohema charakterystyczna dla Montmartre’u

Muzeum posiada unikalną kolekcję obrazów, plakatów i rysunków autorstwa Toulouse’a-Lautreca, Modiglianiego, Kupki, Steinlena, Valadon, Utrillo, Pierre’a Dumonta, Charles’a Genty’ego. Można tam również zobaczyć ilustracje, fotografie oraz świadectwa podpisane przez samych artystów.

Muzeum Montmartre odtworzyło pracownię, w której mieszkali Suzanne Valadon, jej syn Maurice Utrillo oraz jej partner André Utter.

2. Różowy Dom

2 rue de l'Abreuvoir (na rogu ulicy rue des Saules)
75018 Paryż

Współrzędne	Szerokość geograficzna	Długość geograficzna
Stopniowa (°, ', ")	48° 53' 17" N	2° 20′ 19″ E
Stopnie dziesiętne (GPS)	48.88798	2.33961

Dojazd

• 
  

• Metro – Linia 2 (stacja Anvers, następnie kolejka linowa Montmartre) – Linia 12 (stacje Lamarck-Caulaincourt oraz Abbesses)

• 
  

• RER – Linie B i D (Dworzec Północny-Magenta)
  Autobus – 80 i 40 (Przystanek Saules-Cortot lub Montcenis-Cortot)

• 
  

• Kolejka linowa Montmartre

• 
  

Krótki opis

Słynie dzięki obrazowi Utrilla, który ją przedstawia. Ramon Pichot kupił ten mały domek około 1905 roku. On również był malarzem, przyjacielem Katalończyka Dalego i Hiszpana Pabla Picassa. Często przyjmował ich w tym domu, który służył mu za pracownię.

W 1908 roku poślubił Germaine Gargallo, postać związaną z Montmartre i modelkę malarzy. Po podróży do Hiszpanii Germaine pomalowała zewnętrzne ściany na różowo i otworzyła restaurację.

Historia przypisuje Utrillowi sławę „Różowego Domku”, gdyż namalował go na jednym ze swoich obrazów. Jednak to Élisée Maclet, skromny, ale wówczas uznany malarz (równie lub bardziej znany niż Utrillo, który był jego przyjacielem), jako pierwszy sportretował Różowy Domek i Montmartre.

3. Clos de Montmartre

  (Winnice Montmartre)
ul. Saules
75018 Paryż

Współrzędne	Szerokość geograficzna	Długość geograficzna
Stopniowa (°, ', ")	48° 53′ 18″ N	2° 20′ 24″ E
Stopnie dziesiętne (GPS)	48.88839	2.33989

Dojazd

• 
  

• Metro – linia 12 (stacja Lamarck-Caulaincourt)

• 
  

• Autobus: linie nr 80 i 40

• 
  

• Parking: parking przy ulicy Custine, 350 metrów dalej.

• 
  

• Taxówka: stacja Lamarck lub na żądanie.

• 
  

Krótki opis

Winnica Montmartre, której oficjalna nazwa brzmi Clos-Montmartre, to winnica założona na wzgórzu Montmartre, w 18. dzielnicy Paryża. Winnica rozciąga się na północnym stoku wzgórza Montmartre, wzdłuż ulic Rue Saint-Vincent i Rue des Saules.

Właściciel winnicy: Miasto Paryż,
Zarządca: Komitet Obchodów 18. dzielnicy
Pielęgnacja winnicy: Służby techniczne Miasta Paryża
Roczna produkcja: około 1000 numerowanych butelek

W XII wieku winnice zostały zasadzone przez mniszki z opactwa Montmartre, założonego przez Adelajdę Sabaudzką. Jednak stopniowe zubożenie opactwa doprowadziło zakonnice do sprzedaży części winnic. W XVI wieku mieszkańcy Montmartre, wówczas znajdującego się poza granicami Paryża (do 1860 roku), byli głównie rolnikami i winiarzami. Winnice uprawiano od szczytu wzgórza aż po okoliczne niziny.

Po przyłączeniu Montmartre do Paryża w 1860 roku, na miejscu pozostałych winnic zaczęły powstawać budynki mieszkalne. W 1930 roku planowano budowę nowych apartamentowców. Nie wzięto jednak pod uwagę sprzeciwu mieszkańców dzielnicy, którzy przeciwstawili się tym planom.

Ostateczna likwidacja winnic w Montmartre nastąpiła w 1928 roku.

Są ponownie zasadzone pięć lat później z 2000 sadzonkami Gamay i Pinot Noir.

Pierwsze święto winobrania, w 1934 roku, odbyło się w drugi weekend października. Było ono objęte patronatem Mistinguett i Fernanda, a w uroczystości uczestniczył prezydent Republiki Albert Lebrun. Jednak wówczas nie było jeszcze winogron – winnica miała zaledwie 2 lata. Dlatego owoce zakupiono na targowisku Halach, a kiście zawieszono na drucie, aby parowie honorowi mogli je obciąć.

4. U Lapin Agile

22 rue des Saules
75018 Paryż
https://au-lapin-agile.com/

Dojazd

U Lapin Agile
22 rue des Saules
75018 Paryż
https://au-lapin-agile.com/

• 
  

• Metro – linia 12 (stacja Lamarck-Caulaincourt)

• 
  

• Autobus: nr 80 i 40

• 
  

• Parking: parking w odległości 350 metrów przy ulicy Custine.

• 
  

• Taxi: postój przy ulicy Lamarck lub na życzenie.

• 
  

Krótki opis

Kabaret Lapin Agile ma międzynarodową sławę. Znają go prawie wszyscy turyści odwiedzający Montmartre. Mimo to jest to zwyczajny, niewielki budynek, który jednak stanowi „stary” kabaret z bogatą historią.

Mały dom z szyldem „Lapin Agile” był kiedyś kabaretem „Assassins”. W 1880 roku właściciel zlecił karykaturzyście André Gillowi, który często bywał w tym miejscu, stworzenie szyldu. Kabaret zyskał wówczas nazwę „Au Lapin à Gill”, która wkrótce została przekształcona fonetycznie w „Lapin Agile”.

Kabaret Lapin Agile dziś: wciąż niepodobny do innych.

5. Cmentarz Saint-Vincent

6 rue Lucien-Gaulard
75018 Paryż

Dojazd

• 
  

• Metro: linia 12 – stacja Lamarck – Caulaincourt

• 
  

• Autobus: linie 40, 80

• 
  

Krótki opis

Cmentarz Saint-Vincent, położony przy ulicy 6 rue Lucien-Gaulard (XVIII dzielnica), został otwarty 5 stycznia 1831 roku. Jest jednym z trzech cmentarzy na wzgórzu Montmartre obok cmentarza Calvaire (zamknięty), znajdującego się przy kościele Saint-Pierre de Montmartre, oraz cmentarza Północnego, powszechnie nazywanego „cmentarzem Montmartre”. Ten ostatni usytuowany jest w połowie wysokości wzgórza, po stronie zachodniej.

Cmentarz Saint-Vincent to niewielki cmentarz (900 grobów), zbudowany na zboczu, z którego roztacza się piękna perspektywa na kopułę Sacré-Cœur. Urok jego kwiecistych alej urzeka od samego wejścia.

Odwiedzający odkryją tu między innymi kilka znanych osób pochowanych na tym cmentarzu. Wśród najsłynniejszych wymienić można Marcela Aymé, Marcela Carné oraz Maurice’a Utrillo.

6. Square Joël Le-Tac

6 Place Constantin Pecqueur
75018 Paryż

 

• 
  

• 
  

Dojazd

• 
  

• Plac położony jest w środkowej części Place Constantin-Pecqueur.

• 
  

• Miejsce dostępne jest od strony 3, Place Constantin-Pecqueur.

• 
  

• Metro: dojazd zapewnia linia 12 – stacja Lamarck – Caulaincourt.

• 
  

• Autobus: nr 80, 40

• 
  

• Stacja Vélib w odległości 74 m

• 
  

Krótki opis

Plac Joëla Le-Taca oraz otaczający go mini park (zielony obszar) to miejsca stworzone do odpoczynku w trakcie spaceru. Rosną tam wiciokrzewy, aucuby, bukszpany, cisy, wiśnie piaskowe, jabłonie ozdobne i platany; znajduje się tam również punkt z wodą pitną. Ale w środku tego mini-parku i zieleni jest coś jeszcze do zobaczenia:

• 
  

• Fontanna z drewna – i woda pitna

• 
  

• Pomnik Théophile’a Steinlena

• 
  

• Plac Joëla Le-Taca

• 
  

• Plac Claude’a Nougaro

• 
  

• Pomnik Eugène’a Carrièra

• 
  

7. Dom Tzary

15 avenue Junot
75018 Paryż
Architekt: Adolf Loos (1926)

 

 

 

Dojazd

• 
  

• Wzgórze Montmartre

• 
  

• Metro – Linia 2 (stacja Anvers, następnie kolejka linowa Montmartre) – Linia 12 (stacje Lamarck-Caulaincourt i Abbesses)

• 
  

• RER – Linie B i D (Dworzec Północny-Magenta)

• 
  

• Autobus – 80 i 40 (przystanek Saules-Cortot lub Montcenis-Cortot)

• 
  

• Kolejka linowa Montmartre

• 
  

Krótki opis

W 1926 roku poeta dada Tristan Tzara zlecił austriackiemu architektowi Adolfowi Loosowi zaprojektowanie domu, który miałby odzwierciedlać jego podejście do architektury: esencją nowoczesnej architektury nie jest piękno poszczególnych elementów budynku, lecz piękno czystych form oraz wzajemnych relacji między nimi. Na to wskazuje kontrast między lekkością białego drugiego piętra, wkomponowanego w prostokątną bryłę, a kamiennym parterem.

Tuż obok, pod numerem 13, znajduje się hotel rysownika Poulbota, zakupiony po osiągnięciu sukcesu.

8. Skwer Suzanne-Buisson

7 bis, rue Girardon lub Rue Simon Demeure
75018 Paryż

Dojazd

• 
  

• Metro – Lamarck-Caulaincourt (Linia 12) oraz Abbesses (Linia 2)

• 
  

• Autobus – 30, 40, 54, 80

• 
  

Krótki opis

Skwer Suzanne-Buisson to zielona przestrzeń położona w 18. dzielnicy Paryża. Noszący imię polityczki i działaczki ruchu oporu Suzanne Buisson (1883–1944), deportowanej i zmarłej w Auschwitz.

Suzanne Buisson: żydowska i lewicowa działaczka.

Została aresztowana 1 kwietnia 1944 roku w Lyonie, następnie uwięziona i torturowana w więzieniu Montluc w Lyonie. 12 maja została przewieziona do Fresnes w Paryżu, a 28 czerwca 1944 roku trafiła do obozu w Drancy. 30 czerwca 1944 roku została deportowana z Drancy do Auschwitz.

Pomnik świętego Dionizego

Święty Dionizy, pierwszy biskup Paryża, został w III wieku stracony (ścięty) przez Rzymian. Według legendy, niósł swoją głowę aż do dzisiejszego Saint-Denis, oddalonego o 6 km. To oczywiście legenda.

Ogród na placu

Gra w boule oraz place zabaw sprawiają, że jest to ulubione miejsce mieszkańców Montmartru w każdym wieku. Platan, topola i róże, a także drzewa dobrane ze względu na wyjątkowy okres kwitnienia: jabłonie, wiśnie, śliwa wiśniowa 'pissardii'. Wśród nich jarzębina. Drzewo o poetyckiej nazwie może żyć nawet 150 lat w świeżej i lekkiej glebie, a jego owocostany w kształcie korali utrzymują się od lipca do grudnia.

9. Zamek Brouillards

Allée des Brouillards
75018 Paryż

 

 

Dojazd

Château des Brouillards
Allée des Brouillards
75018 Paryż

• 
  

• Ulica ta położona jest na północnym stoku wzgórza Montmartre; rozpoczyna się od placu Dalidy, a kończy przy 4, placu Casadesusa.

• 
  

• Obsługiwana jest przez linię metra nr 12 na stacji Lamarck – Caulaincourt oraz przez linię autobusową RATP 40 na przystanku Abreuvoir – Girardon.

• 
  

Krótki opis

Allée des Brouillards, zamek oraz rodzina muzyków Casadesusów. Nierozerwalny zespół w tej części wzgórza Montmartre.

Plac Casadesusa jest przedłużeniem Allée des Brouillards od 1995 roku. Rodzina Casadesusów nabyła zamek w końcówce 1920 roku.

Zamek został zbudowany przed 1789 rokiem. Jego kolejni właściciele wielokrotnie go odnawiali, a artyści zajmowali go mniej lub bardziej legalnie. Dopiero w 1920 roku Victor Perrot (1865–1963) przekształcił ruiny w obecny dworek.

10. Popiersie piosenkarki Dalidy

Plac Dalidy
75018 Paryż

Współrzędne	Szerokość geograficzna	Długość geograficzna
Szesnastkowe (°, ', ")	48° 53′ 18″ N	2° 20′ 17″ E
Stopnie dziesiętne (GPS)	48.88854	2.33806

Dojazd

• 
  

• Metro – linia 2 (stacja Anvers, następnie kolejka na Montmartre) – linia 12 (stacje Lamarck-Caulaincourt oraz Abbesses)

• 
  

• RER – linie B i D (stacja Gare du Nord-Magenta)

• 
  

• Autobus – 80 i 40 (przystanek Saules-Cortot lub Montcenis-Cortot)

• 
  

• Kolejka linowa Montmartre

• 
  

Krótki opis

Popiersie i skwer Dalidy są hołdem dla piosenkarki, która mieszkała zaledwie kilka metrów dalej (11B rue d’Orchampt, 75018 Paryż) w latach 1962–1987. Stała się ważną postacią Montmartru, a jej pamięć żyje w zbiorowej świadomości mieszkańców, którzy wspominają ją z emocjami. Dalida kochała okolicę wzgórza Montmartre. Innym hołdem dla niej jest rocznik 1996 Clos Montmartre – nosi jej imię.

Dalida została pochowana zaledwie kilkaset metrów dalej, na cmentarzu Montmartre.

11. Rue de l'Abreuvoir

75018 Paryż

Dojazd

Rue de l'Abreuvoir
75018 Paryż

• 
  

• Wzgórze Montmartre

• 
  

• Metro – Linia 2 (stacja Anvers, następnie kolejka linowa Montmartre) – Linia 12 (stacje Lamarck-Caulaincourt i Abbesses)

• 
  

• RER – Linie B i D (Gare du Nord-Magenta)

• 
  

• Autobus – 80 i 40 (przystanek Saules-Cortot lub Montcenis-Cortot)

• 
  

• Kolejka linowa Montmartre

• 
  

Krótki opis

Ulica Rue de l'Abreuvoir znajduje się na wzgórzu Montmartre w Paryżu, w dzielnicy Grandes-arrières 18. arrondissementu. Ma dyskretny wiejski urok. To prawdopodobnie najczęściej fotografowana ulica Montmartre, między innymi ze względu na różowe domki pod numerem 2 oraz perspektywę widokową na Bazylikę Sacré-Cœur od alei Allée des Brouillards i placu Dalidy.

12. Młyn Galette

 (Restauracja)
83 rue Lepic
75018 Paryż (Montmartre)

Le Moulin de la Galette ("Le Blute-fin")
75-77 rue Lepic
75018 Paryż

Współrzędne	Szerokość geograficzna	Długość geograficzna
Szesnastkowa (°, ', ")	48° 53′ 14″ N	2° 20′ 13″ E
Stopień dziesiętny (GPS)	48.88733	2.33705

 

Dojazd

Le Moulin de la Galette (restauracja)
83 rue Lepic
75018 Paryż (Montmartre)

Le Moulin de la Galette („Le Blute-fin”)
75-77 rue Lepic
75018 Paryż

• 
  

• Metro – stacje Lamarck-Caulaincourt (linia 12) oraz Abbesses (linia 2)

• 
  

• Autobusy – 30, 40, 54, 80

• 
  

Krótki opis

Każdy z wiatraków na wzgórzu miał swoją nazwę. Młyn Galette to tak naprawdę para wiatraków.

Historia Młyna Galette to opowieść o dwóch wiatrakach: pierwszym zwanym „Blute-fin” i drugim „Le Radet”, należących do rodziny Debray – młynarzy i... producentów słynnych gofrów, sprzedawanych podczas słynnych balów na wzgórzu Montmartre przez cały XIX wiek!

Wiatrak „Blute-fin” jest dziś jedynym czynnym wiatrakiem na wzgórzu Montmartre, w 18. dzielnicy Paryża, i nadal działa.

Aby dowiedzieć się więcej, znacznie więcej o Młynie Galette, po angielsku lub po francusku.

13. Dom Dalidy w Montmartre

11 bis rue d'Orchamps
75018 Paris

Dojazd

• 
  

• Metro – Lamarck-Caulaincourt (Linia 12) i Abbesses (Linia 2)

• 
  

• Autobus – 30, 40, 54, 80

• 
  

Krótki opis

Dom Dalidy znajduje się przy ulicy 11 bis rue d’Orchamps, na wzgórzu Montmartre w Paryżu. Uliczka ta emanuje spokojem, przypominając wieś i wolność – właśnie tego szukała Dalida w samym sercu Paryża. W wywiadzie telewizyjnym z 1975 roku powiedziała: „Zawsze kochałam Montmartre, wydał mi się tak spokojny i cichy, że od razu kupiłam ten dom, gdy go zobaczyłam”, dodając, że dla niej ten rejon przypomina wieś w środku Paryża.

Dom stał się już atrakcją za życia piosenkarki. Niektórzy fani spędzali godziny, czekając na jej wyjścia. „Już nie mogę. Jestem chora, muszę iść do lekarza i muszę się umalować, muszę się zatruwać, bo wiem, że oni będą tam. Już nie mogę. Chcę spokoju”. Ale nie zawsze była zirytowana tym brakiem prywatności. Potrafiła być dla nich miła, a nawet zapraszać ich do siebie.

Lubiła także sąsiedztwo. Dalida miała swoje zwyczaje w Moulin de la Galette, oddalonym o 50 metrów od jej domu, gdzie zawsze siadała przy oknie, przy stoliku numer trzy.

14. Bateau-Lavoir

13 place Émile-Goudeau
75018 Paryż

Dojazd

• 
  

• Metro: Plac Émile-Goudeau jest dostępny linią 12 metra, stacja Abbesses.

• 
  

• Autobus: Jedyną linią RATP kursującą po wzgórzu Montmartre jest linia 40. Przystanki Durantin-Burq lub również Abbesses.

• 
  

Krótki opis

Ten budynek z drewna, prawdopodobnie nazwany tak ironicznie, otwierał się na pierwszym piętrze na plac, schodząc trzy piętra niżej aż do ulicy Garreau. Na początku XX wieku był to słabo ogrzewany schron, służący jako prowizoryczne atelier dla „zgrai szaleńców”, którzy w nim przebywali – często obcokrajowców bez grosza. To oczywiście tygiel sztuki nowoczesnej.

Dziewczyny z Awinionu Pabla Picassa

Po impresjonistach, którzy osiedlili się tam kilka lat wcześniej, jego mieszkańcy zrewolucjonizowali normy malarstwa klasycznego. Apollinaire, Max Jacob, Mac Orlan, Modigliani, Van Dongen, Juan Gris... Gdy Pablo Picasso przybył do Bateau-Lavoir, zrewolucjonizował malarstwo swoim słynnym kubistycznym dziełem, namalowanym w 1907 roku: Dziewczyny z Awinionu.

Klasyfikowany przez André Malraux w 1969 roku, Bateau-Lavoir został zniszczony przez pożar w 1970. Odbudowany z betonu w 1978, został ponownie urządzony w 25 pracowniach dla młodych artystów, którzy pracują i tworzą w ciągu dnia, nie mieszkając tam.

15. Mur „Je t’aime”

Square Jehan Rictus
75018 Paryż (Montmartre)

Dojazd

• 
  

• Metro – Abbesses

• 
  

• Autobus – 30, 54

• 
  

Krótki opis

„Ściana zakochanych” to dzieło stworzone przez Frédérica Barona i Claire Kito. Stała się obowiązkowym punktem dla zakochanych z całego świata, którzy spotykają się w Paryżu, stolicy romantyzmu.
Ściana, zbudowana na powierzchni 40 m², w square Jehan Rictus w Montmartre w Paryżu, składa się z 612 płytek z emaliowanej lawy. Na tych płytkach kaligraficzne są 311 „Kocham Cię” w 250 językach powszechnie używanych, a także w rzadkich lub zapomnianych dialektach, takich jak nawaho, inuicki, bambara czy esperanto.

16. Współrzędne

Place des Abbesses

75018 Paryż

 

 

 

Dojazd

• 
  

• Metro – Abbesses

• 
  

• Autobus – 30, 54

• 
  

• Kolejka linowa na Montmartre

• 
  

Krótki opis

Plac Les Abbesses znajduje się u podnóża wzgórza Montmartre, w 18. dzielnicy Paryża, w rejonie Clignancourt. To urokliwe miejsce jest również punktem orientacyjnym paryskiego metra: stacja jest najgłębiej położona w mieście, a jej wejście wieńczy jeden z nielicznych czynnych pawilonów Guimarda w stylu secesyjnym. Inne znajdują się w muzeach na całym świecie.

17. Kościół Saint-Jean de Montmartre

19 i 21 Rue des Abbesses
rue des Abbesses
75018 Paryż

Tel: 01 46 06 43 96
Architektura: secesja
Architekt: Anatole de Baudot

Dojazd

• 
  

• Metro: Do obiektu można dojechać linią metra do stacji Abbesses

• 
  

Krótki opis

Kościół Saint-Jean-de-Montmartre, zwany również kościołem Saint-Jean l'Évangéliste, to katolicki kościół parafialny. Znajduje się u podnóża wzgórza Montmartre, przy ulicy 19 rue des Abbesses, w 18. dzielnicy Paryża.

Nazwa Saint-Jean l'Évangéliste pochodzi od Jana, Żyda z pierwszego wieku, który został chrześcijaninem, uczniem Jezusa i bratem Jakuba Starszego. Tradycja chrześcijańska przypisuje apostołowi Janowi autorstwo Ewangelii Jana. Według przekazów apostoł Jan dokonał wielu cudów, w szczególności ten związany z trucizną. Jan, zmuszony do wypicia kielicha z trucizną, nie doznał żadnego uszczerbku, podczas gdy dwaj degustatorzy padli martwi w ciągu kilku sekund. Następnie zostali wskrzeszeni przez świętego.

Kościół Saint-Jean-de-Montmartre został wpisany do rejestru zabytków na mocy decyzji z dnia 9 września 2014 roku.

18. Théâtre des Abbesses

31 rue des Abbesses
75018 Paryż

Architekci Charles Vandenhove, Jacques Sequaris i Prudent de Wispelaere, 1992

Dojazd

• 
  

• Metro: linia 12 (stacja Abbesses) – linie 2 i 12 (stacja Pigalle)

• 
  

• Autobusy: 30, 54, 67 (przystanek Montmartrobus) oraz 50, 80, 95

• 
  

• Vélib’: stacja nr 18004 – Place des Abbesses

• 
  

• Parking Montmartre Garage – parking podziemny, 5 rue Dancourt, Paryż 18

• 
  

Opis krótki

Architekt Charles Vandenhove chciał oddać hołd „neoklasycznej architekturze” dzielnicy, „ożywiając” frontony, kapitele, kolumny, zakrzywione dachy z blachy cynkowej, używając kamienia oraz jasnego betonu barwionego w masie.

Tuż obok Pigalle, ten teatr tańca współczesnego, muzyki świata i muzyki klasycznej jest drugim teatrem Miasta. Jego repertuar bezpośrednio wiąże się z repertuarem Teatru Miejskiego: spektakle cieszące się powodzeniem młodych choreografów, zespołów, autorów lub reżyserów mogą im zapewnić miejsce w repertuarze Teatru Miejskiego na następny rok – na scenie przy placu Châtelet, w ramach wznowienia lub nowej premiery. Średnio teatr wystawia około stu spektakli rocznie.

19. Cmentarz Montmartre

20 avenue Rachel
75018 Paryż
Tel. +33 (0) 1 53 42 36 30

cimetiere.montmartre@paris.fr
https://www.paris.fr/

Dojazd

• 
  

• Metro – stacja Place de Clichy – linie 2 i 13

• 
  

• Autobus – 30, 31, 54, 56, 80, 85, 95

• 
  

• Stacja Vélib w odległości 180 m

• 
  

Krótki opis

Cmentarz Montmartre, oficjalnie nazywany Cmentarzem Północnym, został otwarty w 1825 roku. Jest trzecim co do wielkości cmentarzem Paryża, po Père-Lachaise i Montparnassie. Jego powierzchnia wynosi 11 hektarów.

Usytuowany na zboczu wzgórza Montmartre, oferuje różnicę poziomów wynoszącą 20 metrów oraz wspaniały widok na stolicę. Na jego terenie znajduje się 21 500 grobów, które znajdują się w cieniu blisko 800 drzew – 38 różnych gatunków, głównie klonów, do których dołączają kasztanowce, lipy i żywotniki.

Przez prawie 200 lat istnienia tego cmentarza spoczęło tu wielu znanych ludzi. Niektórzy, sławni za życia, dziś są zapomniani. Ich niepełną listę znajdziesz w opisie szczegółowym. Poniżej krótka lista z adresami grobów (według ulic):

• 
  

• grób Edgara Degasa – Av. de Montebello

• 
  

• grób Michela Bergera i France Gall – Av. de la Croix

• 
  

• grób Stendhala – 8 Rue Camille Tahan

• 
  

• grób André-Marie Ampère’a – 8 Rue Camille Tahan

• 
  

• grób Louise Weber, zwanej La Goulue – 20 Av. Rachel

• 
  

• cenotaf Émile’a Zoli – 14 Av. Dubuisson

• 
  

• grób Berlioza – ul. Av. Cordier (aleja Hectora Berlioza),

• 
  

• grób François’a Truffauta – ul. 22 Rue Joseph de Maistre,

• 
  

• grób Aleksandra Dumasa syna – ul. Av. de Montebello,

• 
  

20. Cmentarz Montmartre

Grób Dalidy (18. dywizja)
20 Avenue Rachel
75018 Paryż

Dojazd

• 
  

• Metro: stacje Abbesses lub Lamarck Caulaincourt (linia 12)

• 
  

• Autobus: nr 40, nr 80

• 
  

Krótki opis

Grób Dalidy należy do najczęściej odwiedzanych na cmentarzu Montmartre, 35 lat po jej śmierci. To właśnie 3 maja 1987 roku odebrała sobie życie w swoim domu na wzgórzu Montmartre, przy ulicy 11 bis rue d’Orchampt, położonej 250 metrów w kierunku placu Place du Tertre. Jej pseudonim artystyczny to Dalida, natomiast imię i nazwisko z aktu urodzenia to Iolanda Cristina Gigliotti.

21. Moulin Rouge

82 Bulwar de Clichy
75018 Paryż

Dojazd

• 
  

• Metro: linia 2 (stacja Blanche)

• 
  

• Autobus: 30 / 54 / 68 / 74

• 
  

• Parking: Clichy-Montmartre – ul. 12 Rue Forest, 75018 Paryż – Rédélé Parking – ul. 11 Rue Forest, 75018 Paryż

• 
  

Krótki opis

Spektakl Moulin-Rouge to paryskie kabaret założony w 1889 roku przez Josepha Ollera i Charles’a Zidlera, którzy byli już właścicielami kabaretu Olympia. Moulin Rouge obchodził swoje 100-lecie w 1989 roku.
Położony na bulwarze de Clichy, 250 metrów od placu Pigalle w 18. dzielnicy Paryża, u stóp wzgórza Montmartre, jego styl i nazwa zostały naśladowane i zapożyczone przez inne kabarety na całym świecie. Symbolem jego tańca jest French Cancan.

22. Villa-des-Platanes

58 bulwar de Clichy
75018 Paryż

Cité-du-Midi
48 bulwar de Clichy
75018 Paryż

Dojazd

• 
  

• Odległość między Villa-des-Platanes a Cité-du-Midi wynosi około 50 m.

• 
  

• Metro: stacje Blanche (linia 2) oraz Pigalle (linie 2 i 12)

• 
  

• Autobusy 40, 54, N02

• 
  

Krótki opis

Villa-des-Platanes i Cité-du-Midi: dwa miejsca, których nie można pominąć podczas spaceru od placu Blanche do placu Pigalle – dwie zielone i oryginalne uliczki w tej okolicy, prowadzące na bulwar de Clichy:

• 
  

• przy numerze 58, Villa-des-Platanes – ekskluzywny zespół budynków mieszkalnych z XIX wieku oraz zieleń

• 
  

• a 50 metrów dalej, przy numerze 48, Cité-du-Midi – urokliwy zakątek zieleni o wiejskim charakterze

• 
  

Te dwa zupełnie różne i przeciwstawne sobie miejsca łączą swoją oryginalnością w tej turystycznej, a zarazem bardzo znanej okolicy Pigalle.

23. Place Pigalle (Square)

Dzielnica Pigalle
Place du Quartier Saint Georges
75009 Paryż

Dojazd

• 
  

• Metro: linie 2 i 12 – stacja Pigalle lub Anvers (równa odległość od La Cigale)

• 
  

• Autobus: przystanek Rochechouart – Martyrs – linie 30, 54, 67

• 
  

• Vélib': stacja przed La Cigale. Wzdłuż bulwaru Rochechouart biegnie ścieżka rowerowa.

• 
  

Krótki opis

Dzielnica Pigalle to obszar Paryża położony wokół placu Pigalle, obejmujący ulice po obu stronach bulwarów Clichy i Marguerite-de-Rochechouart, rozciągający się na 9. i 18. dzielnicy Paryża. Plac nosi imię rzeźbiarza Jean-Baptiste’a Pigalle’a (1714–1785).

Dzielnica słynie jako ważny punkt turystyczny (znajduje się u podnóża wzgórza Montmartre). Choć czasy, kiedy na Pigalle spotykali się przestępcy, policjanci i klienci, dawno minęły, nadal można tu znaleźć kilka sex-shopów i wyspecjalizowanych barów. Jednakże dyskoteki, słynne kabarety, wielokolorowe szyldy i neony, które tworzą wizerunek „gorącej dzielnicy”, dla wielu stanowią dziś jedynie tło dla turystów.

Do zobaczenia w najbliższej okolicy: Café de la Nouvelle Athènes, 9 place Pigalle

Suzanne Valendon w Kawiarnia Nouvelle Athènes autorstwa Federico_Zandomeneghi, za pośrednictwem Wikimedia Commons[/caption]

Kawiarnia Nouvelle Athènes przy placu Pigalle 9 w Paryżu (Francja) była od 1871 do końca XIX wieku miejscem spotkań malarzy impresjonistów. Stanowiła scenerię dla kilku słynnych obrazów, takich jak „Absynt” Degasa czy „Śliwka” Maneta. Na obrazie „W kawiarni Nouvelle Athènes” namalowanym w 1885 roku przez włoskiego malarza dywizjonisty Federica Zandomeneghiego pojawia się również Suzanne Valadon.

Dodatkowe informacje o spacerze „Od Muzeum Montmartre do Pigalle przez Moulin-Rouge”

Zachodnie zbocze Wzgórza Montmartre jest równie interesujące do zwiedzenia co reszta dzielnicy Montmartre – Pigalle, ale znacznie mniej uczęszczane.

Mniej turystyczna część Montmartre

Bo tu nie ma ani Placu du Tertre, ani Bazyliki Sacré-Cœur, choć są one niedaleko. A jednak to właśnie tutaj dziś mieszkają Montmartrois, trochę schowani przed tłumami turystów. Można tu odkryć liczne punkty widokowe, które przywołują klimat dawnego Montmartre.

Spacer „Od Muzeum Montmartre do Pigalle przez Moulin-Rouge” z 23 punktami zainteresowania i 19 miejscami na odpoczynek

Każdy punkt zainteresowania opatrzony jest szczegółowymi komentarzami – historycznymi, anegdotycznymi lub praktycznymi (godziny otwarcia, rezerwacje itp.), niczym przewodnik do dyspozycji. Z dołączonymi zdjęciami, schematami i trasami do przejścia.

Dodaliśmy 19 „miejsc na odpoczynek” do 23 „punktów zainteresowania” naszych spacerów oraz towarzyszących im informacji. Te „miejsca na odpoczynek” są rozmieszczone wzdłuż trasy (przerwa na kawę, przerwa na posiłek, przerwa na zakupy, piekarnie, lodziarnie i czekoladziarnie, jubilerskie, perfumerie). Pozwalają one odpocząć, posmakować lub zrobić zakupy w polecanych i ocenianych (do 5) przez poprzednich odwiedzających miejscach. Unikaj ocen poniżej 4,0, aby ominąć zawyżone ceny typowe dla turystycznych rejonów.

Panoramiczny widok na zachodnią część Paryża

Schodząc z Butte Montmartre w kierunku Pigalle, podziwiać będziecie wspaniały widok na zachodnią część Paryża, z Wieżą Eiffla oraz, w oddali, Łukiem Triumfalnym.

Jedna z największych nekropolii Paryża

Oprócz cmentarza Saint-Vincent, znajdującego się u szczytu Butte Montmartre i zarezerwowanego głównie dla rodzin mieszkańców Montmartre, istnieje również cmentarz Montmartre (oficjalnie „cmentarz Północny”), jeden z najbardziej znanych cmentarzy stolicy po Père-Lachaise. Spoczywają na nim groby wielu sław z przeszłości i współczesności. Jest to także jeden z największych cmentarzy paryskich. Znajduje się on na trasie waszego spaceru w kierunku Pigalle.

Niepełna lista osób pochowanych na cmentarzu Montmartre

Ten rozległy cmentarz jest zorganizowany według ulic, co ułatwia orientację:

• Grób Edgara Degasa – Av. de Montebello,

• Grób Michela Bergera i France Gall – Av. de la Croix,

• Grób Stendhala – 8 Rue Camille Tahan,

• Grób André-Marie Ampère’a – 8 Rue Camille Tahan,

• Grób Louise Weber, zwanej La Goulue – 20 Av. Rachel, 75018 Paris

• Cenotaf Émile’a Zoli – 14 Av. Dubuisson,

• Grób Berlioza – Av. Cordier, (Ave Hector Berlioz),

• Grób François Truffauta – 22 Rue Joseph de Maistre,

• Grób Aleksandra Dumasa syna – Av. de Montebello,

Przygotuj swoją wizytę w Montmartre

Przypominamy, że aby w pełni docenić i zrozumieć spacer, warto zapoznać się z historią Wzgórza Montmartre, klikając w ten link.

Dwa dodatkowe spacery, aby lepiej odkryć Montmartre

Proponujemy trzy trasy, aby dogłębnie zwiedzić Montmartre. Te trasy są ze sobą powiązane. Dla najbardziej wytrwałych istnieje możliwość:

1/ Spacer się od Pigalle do Sacré-Cœur południową stroną wzgórza Butte (o wschodzie słońca),
2/ następnie odkryć szczyt wzgórza Butte dzięki samodzielnej wędrówce na szczyt Paryża
3/ i wreszcie zejść, podążając naszą trasą od strony zachodniej (o zachodzie słońca) naszą Wędrówkę z Muzeum Montmartre do Pigalle przez Moulin-Rouge, aby powrócić do punktu wyjścia w Pigalle. To właśnie ta wędrówka jest obecnie dostępna.

Następne trasy do odkrycia…

Warto wiedzieć, że istnieje wiele innych równie interesujących spacerów. Mniej niż 500 m na południe od Pigalle zaczyna się promenada łącząca wielkie domy towarowe na Bulwarze Haussmanna z Place de la Concorde (Spacer z Opery Garniera do domów towarowych Lafayette i Place de la Concorde).

Wychodząc od Placu Zgody, spacer prowadzi was wzdłuż Pola Elizejskiego aż do Łuku Triumfalnego (Spacer Łukiem Triumfalnym do Placu Zgody Polami Elizejskimi – Trasa 2). Nie zapomnijcie również o sesji zakupowej na Polach Elizejskich (Zakupy na Polach Elizejskich: lista 100 sklepów do odwiedzenia).

Od Łuku Triumfalnego, spacer od Pałacu Chaillot do Łuku Triumfalnego ulicą George-V – trasa 2 prowadzi was do Pałacu Chaillot-Trocadéro.

Od Pałacu Chaillot, wystarczy podążać spacerem od Wieży Eiffla do Pałacu Chaillot przez Plac Iéna – Trasa 1, aby dotrzeć do Wieży Eiffla.

Wracając z tego samego Placu Zgody, kolejny spacer zaprowadzi was aż pod drzwi muzeum Luwru (Spacer z Placu Zgody do Luwru przez Ogrody Tuileries i Plac Vendôme – Trasa 2).

Stąd, jeśli macie jeszcze siły, możecie podążać tą samą trasą spacerową, która doprowadzi was na wyspę Île-de-la-Cité, w sercu historycznego i królewskiego Paryża (Spacer po Île-de-la-Cité w Paryżu – 800 lat historii – Trasa 2).

Na koniec, przeprawiając się przez Sekwanę, możecie kontynuować trasę aż do Bastylii, przechodząc przez dzielnicę Marais (Spacer od muzeum Pompidou do Bastylii przez Marais – Trasa 1).

Program jest naprawdę intensywny, ale nie musicie wszystkiego robić w jeden dzień. W rzeczywistości wszystko zostało tak zaplanowane, abyście mogli wznowić swoją wędrówkę w miejscu, w którym ją przerwaliście.