Muzeum Orangerii, do zobaczenia: Claude Monet i inni malarze

Muzeum Orangerii, do zobaczenia: Claude Monet i inni malarze

Muzeum Orangerie: najpierw Nymphéas Claude’a Moneta
Muzeum Orangerie, położone w Ogrodzie Tuileries niedaleko Placu Zgody, słynie z gromadzenia Nymphéas Clauda Moneta. Ten cykl obrazów zajmował Moneta przez trzy dekady, od końca lat 90. XIX wieku aż do jego śmierci w 1926 roku, w wieku 86 lat.

Seria ta inspirowana była ogrodem wodnym, który artysta stworzył na swojej posiadłości w Giverny w Normandii. (Zobacz artykuł – w trakcie przygotowania).
Muzeum Orangerie to jednak nie tylko Nymphéas Moneta!

W podziemiach muzeum znajduje się kolekcja Jean Waltera i Paula Guillaume’a, poświęcona wielkim nazwiskom sztuki XX wieku: Renoirowi, Cézanne’owi, Matisse’owi, Picasso, Soutine’owi i kilku innym. Dzieła te należą do okresów impresjonizmu (XIX w.) i modernizmu (XX w.).
Wokół budynku wystawionych jest kilka rzeźb na wolnym powietrzu.

Wzdłuż północnej fasady, która graniczy z Ogrodem Tuileries, znajdują się *Wielki Biały Dowódca* (1986) rzeźbiarza Alaina Kiriliego oraz trzy odlewy Rodina: *Ewa* (1881), *Medytacja z ramieniem* (1881) i *Cień* (1881).
Czwarty odlew Rodina umieszczony jest przed zachodnim wejściem do muzeum.

Po drugiej stronie budynku można również podziwiać *Leżącą akt* (1951) Henry’ego Moore’a, znajdującą się u podnóża schodów, oraz odlew *Lew i wąż* Antoine’a-Louisa Barye, umieszczony na tarasie nad brzegiem Sekwany.

Historia „Nenufarów” i Claude’a Moneta
Muzeum Orangerie mieści osiem kompozycji wielkich „Nenufarów” Moneta, składających się z połączonych ze sobą paneli. Dzieła te, wszystkie o tej samej wysokości (1,97 m), różnią się szerokością, aby idealnie wpasować się w krzywizny ścian dwóch owalnych sal.

Artysta nie pozostawił niczego przypadkowi w tej kompozycji, którą długo przemyśliwał.
Prezentacja „Nenufarów” w Muzeum Orangerie
Instalacja została zrealizowana zgodnie z wolą Claude’a Moneta, we współpracy z architektem Camille’em Lefèvre’em oraz przy wsparciu męża stanu Clemenceau. To on określił kształty, objętości, układ, rytm oraz przestrzenie między panelami, a także swobodny przepływ zwiedzających przez otwory łączące sale. Zaplanował również światło zenitalne, które w pogodne dni wypełnia przestrzeń, a w pochmurne – staje się bardziej subtelne, sprawiając, że malarstwo „drży” wraz z upływem czasu.

Ten zespół stanowi jedno z największych monumentalnych osiągnięć malarstwa pierwszej połowy XX wieku. Jego rozmiary i powierzchnia otaczają widza na blisko stu metrach bieżących. To tutaj rozpościera się pejzaż wodny, urozmaicony nenufarami, gałęziami wierzb, odbiciami drzew i chmur, dając „iluzję nieskończonej całości, fali bez horyzontu i brzegu” – jak ujął to sam Monet. Ten wyjątkowy arcydzieł nie ma odpowiednika nigdzie indziej na świecie.
Kolekcja Jean Walter i Paula Guillaume’a
Kolekcja obejmuje:

Z okresu impresjonizmu dwadzieścia pięć prac Augusta Renoira, piętnaście Paula Cézanna, a także po jednej pracy Paula Gauguina, Claude’a Moneta i Alfreda Sisleya.
W odniesieniu do XX wieku muzeum Orangerie prezentuje dwanaście prac Pabla Picassa, dziesięć Henriego Matisse’a, pięć Amedeo Modiglianiego, sześć Marie Laurencin, dziewięć Douaniera Rousseau, trzydzieści André Deraina, dziesięć Maurice’a Utrillo, dwadzieścia dwie Chaïma Soutine’a oraz jedną Kesa Van Dongena.
W 2018 roku muzeum nabyło figurkę Lega z kolekcji Paula Guillaume’a.

W zależności od wypożyczeń i zmian w kolekcji, prace są prezentowane w sali w sposób rotacyjny.

Muzeum Orangerie oferuje wyjątkową okazję, by odkryć te 148 obrazów obok *Nenufarów* Claude’a Moneta.
Dom Moneta w Giverny
Wizytę można uzupełnić wizytą w domu-muzeum Moneta w Giverny, gdzie zobaczycie Państwo rzeczywistość, którą właśnie oglądaliście w Muzeum Orangerie. (Zobacz artykuł – w przygotowaniu). Zaplanujcie cały dzień na podróż do Giverny, położonego 75 km na zachód od Paryża. Kliknijcie w „Jak dotrzeć do Giverny z Paryża – autobusem, pociągiem czy samochodem”.