Palais du Luxembourg, tuinen, museum en Senaat op één plek

Palais du Luxembourg, tuinen, museum en Senaat op één plek

Het Paleis van Luxemburg is gebouwd op de plek van een herenhuis uit de zestiende eeuw dat toebehoorde aan François de Piney, hertog van Luxemburg.

Deze familie heeft slechts een verre en indirecte band met het hertogdom Luxemburg. Bovendien was deze tak op het moment van de aankoop al lang uitgestorven en was het hertogdom in handen van Spanje.

Het Paleis van Luxemburg ligt in de buurt van het Pantheon en de Sorbonne, in Parijs.

Drie entiteiten op één locatie

Inderdaad bestaat wat men « het Luxembourg » noemt uit drie entiteiten, die alle drie onafhankelijk zijn maar onder het gezag staan van de Senaat, de Hoge Vergadering van de wetgevende macht van de Franse staat.

  • Het Paleis van het Luxembourg, waar de Hoge Vergadering zetelt

  • De Jardin du Luxembourg, waar het Paleis zich bevindt

  • Het Musée du Luxembourg, dat teruggaat tot 1750

Het Paleis van het Luxembourg: het gebouw

De regentes Marie de Médicis, weduwe van Henri IV, kocht in 1612 het hotel en het domein genaamd « de Luxembourg » en gaf in 1615 opdracht voor de bouw van het gebouw. De werkzaamheden begonnen in 1624 en werden in 1631 voltooid.

Maar ze werd verbannen door haar zoon Lodewijk XIII na samenzweringen (Journée des Dupes).

Bij haar dood in 1642 liet ze het Paleis van Luxemburg na aan haar tweede zoon, Gaston, hertog van Orléans, de jongere broer van koning Lodewijk XIII. Na een reeks successies kwam het paleis weer in handen van de koninklijke familie.

Het paleis tussen 1778 en 1795

In december 1778 kende koning Lodewijk XVI het domein en het kasteel toe aan zijn broer, Lodewijk-Stanislas-Xavier, graaf van Provence, de toekomstige Lodewijk XVIII. Nadat deze laatste in 1791 was gevlucht om aan de revolutionairen te ontsnappen, werd het Paleis van Luxemburg uitgeroepen tot ‘nationaal goed’. Het werd omgevormd tot een gevangenis tot 1795.

Luxemburg in het hart van de macht

De vijf Directeurs van Frankrijk vestigden zich hier (de regering van die tijd, het zogenaamde « Directoire », werd geleid door vijf Directeurs).

Bonaparte, Eerste Consul, nam op 15 november 1799 zijn intrek in het Palais du Luxembourg (het Franse regime was toen overgegaan op het « Consulaat », geleid door drie Consuls waarvan Bonaparte de Eerste was).

De Senaat, een vergadering opgericht door de Grondwet van het Jaar VIII (afgekondigd op 28 februari 1800), vestigde zich hier reeds op 28 december 1799, in anticipatie.

In 1800 liet Napoleon Bonaparte het gebouw door architect Chalgrin verbouwen. In 1804 namen de eerste senatoren, met een totaal van tachtig, er hun intrek. Zij vormden de ‘Conservatieve Senaat’, belast met het goedkeuren van de besluiten van de keizer.

In 1814, met de terugkeer van de Bourbonmonarchie, werd het Paleis toegekend aan de Eerste Kamer – de opvolger van de Senaat. Vanaf dat moment behield het zijn parlementaire functie. Het Paleis van Luxemburg werd vervolgens toegekend aan alle opeenvolgende hogere kamers van de verschillende regimes.

Te veel Heren en te weinig ruimte

Enkele jaren later rees de vraag hoe de 271 leden van de ‘Eerste Kamer’ gehuisvest moesten worden.

In 1836 verzocht Lodewijk-Filips de architect Alphonse de Gisors het paleis uit te breiden. Het gebouw dat we vandaag kennen, is het resultaat.

Het Paleis van Luxemburg en de recente geschiedenis: de 21ste Wereldoorlog

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het paleis bezet door de Duitsers en in 1944 bevrijd door de geallieerde troepen.

Het Paleis en de huidige Senaat

In 1958, generaal de Gaulle stichtte de Vijfde Republiek: hij herstelde de Senaat, die we vandaag nog steeds kennen.

De 321 senatoren van het Paleis van Luxemburg vergaderen in commissies om wetsvoorstellen te bestuderen. Het betreft de Hoge Vergadering, maar deze heeft geen voorrang op de Nationale Vergadering. De wetten worden gewijzigd en aangenomen door beide kamers (parlementair shuttleproces), maar bij de "definitieve lezing" worden alleen de teksten die het laatst door de Nationale Vergadering zijn aangenomen, tot wet verheven.

De Voorzitter van de Senaat: de tweede persoon van Frankrijk

De voorzitter van de Senaat is, na de president van de Republiek, de tweede hoogste functionaris van de staat.

Dit betekent dat in geval van een vacature in het presidentschap (overlijden, ziekte, etc.) de voorzitter van de Senaat automatisch "waarnemend president" van Frankrijk wordt. Natuurlijk tot de verkiezing van de nieuwe president van de Republiek.

Deze situatie deed zich voor bij het overlijden van de zittende president Pompidou in 1974. Alain Poher, destijds voorzitter van de Senaat, werd interim-president van de Republiek. De nieuw verkozen president was Valéry Giscard d'Estaing.

Bezoek aan het Paleis van Luxemburg en de ruimtes van de senatoren

Allereerst dient opgemerkt te worden dat de bibliotheek van de Senaat 450.000 boeken telt.

Het is mogelijk om het deel van het Paleis van Luxemburg dat door de Senaat wordt gebruikt te bezoeken, maar dit is sterk gereglementeerd. Het gaat immers om één van de twee wetgevende kamers van Frankrijk – veiligheid is daarom van groot belang.

Wanneer de Hoge Vergadering vergadert (doorgaans op dinsdagen, woensdagen en donderdagen), is het mogelijk om de zittingen bij te wonen, op uitnodiging van een senator.

De overige bezoeken zijn verboden, behalve voor groepen van maximaal 40 personen en op initiatief van senatoren. (Wachttijd: 3 maanden).

De inventaris van het Palais du Luxembourg, bezet door de Senaat

Naast de vergaderzaal waar de assemblees zetelen, herbergt de Senaat weelderige en historische zalen en galerijen. Zo zijn er de Zaal der Gulden Boeken, de Kapel, de 52 meter lange Bibliotheek met 450.000 banden. De bijbehorende Zaal van de Conferenties, de Eerestraat, alle versierd met beelden, vergulde houtwerk en beschilderde plafonds, zijn even indrukwekkend.

De Tuinen van het Palais du Luxembourg

Marie de Médicis hechtte er bijzonder veel waarde aan om rond haar paleis een park van 24 hectare te creëren, met 2.000 iepen, fonteinen en Italiaanse grotten. Deze zijn geïnspireerd op de Grotta Buontalenti in de Boboli-tuinen in Florence, haar geboortestad.

De tuinen van het Luxembourg trekken vandaag de aandacht van de wandelaar door de combinatie van hun Franse parterres. Ze worden doorkruist door de meridiaan van Parijs en worden geflankeerd door beelden van illustere Koninginnen en Dames.

Langs de rue Auguste-Comte verandert de Jardin du Luxembourg in een Engelse tuin met slingerende paden.

Meer naar het westen, richting de rue Vavin, herbergt een fruitentuin onder meer een conservatorium van oude perenrassen zoals de Beurré Hardy.

Bij de poort Vavin heeft de Senaat een reeks bijenkasten geplaatst.

Het Musée du Luxembourg, vlakbij het paleis in de Jardin du Luxembourg

Het Musée du Luxembourg bevindt zich in het noordwestelijke deel van de Jardin du Luxembourg. De toegang verloopt via de tuinen en via de rue de Vaugirard.

Marie de Médicis had Rubens opdracht gegeven voor een reeks schilderijen voor elk van haar appartementen. Deze moesten twee cycli vormen: één over het leven van Marie de Médicis, bedoeld voor de galerij van haar appartement, en een tweede over het leven van Hendrik IV, die nooit voltooid werd (bestemd voor de galerij van de koning). De reeks gewijd aan de koningin-moeder bevindt zich vandaag in het Louvre.

Het Musée du Luxembourg, het eerste museum dat voor het publiek openging

Het Musée du Luxembourg was in 1750 het eerste Franse museum dat voor het publiek openging, bijna vijftig jaar voordat het Louvre werd opgericht. Vanaf 1818 werd het het eerste museum voor hedendaagse kunst.

Het was bedoeld om de collecties van de koning, die in Versailles werden bewaard, aan het publiek te tonen.

De geestelijke Gougenot schreef dit rapport: « De verzameling schilderijen van de koning [...] telt vandaag 1.800 stukken, zowel van buitenlandse meesters als van onze eigen school. Van dit aantal heeft de heer de Tournehem zojuist 96 tentoongesteld. Men mag hopen dat hij ons deze achtereenvolgens weer zal laten zien, tenminste die welke gemakkelijk te verplaatsen zijn. »

Deze "schilderijen van de koning" werden naast de voltooide doeken van Rubens tentoongesteld.

De bezoeken vonden plaats op woensdagen en zaterdagen, in blokken van slechts drie uur! De meeste collecties van het Luxemburg van die tijd werden teruggehaald naar het Louvre.

Het Musée du Luxembourg: twee tentoonstellingen per jaar

Sinds 2000 presenteert het Musée du Luxembourg twee tentoonstellingen per jaar.

De grote thema’s van het programma zijn de Renaissance in Europa, de banden tussen kunst en macht, en de rol van Parijs als hoofdstad van de kunsten.

Dicht bij het Paleis en de Tuinen van Luxemburg, eigendom van de Senaat, geniet het museum van een uitzonderlijke locatie in het hart van de wijk Quartier latin. De ruimtes zijn volledig heringericht door de architect Shigeru Ban om het restaurant/ theesalon Angelina en de educatieve ateliers van het museum te huisvesten.

Te zien in de buurt

U kunt de omgeving verkennen door onze zelfgids-wandelingen te volgen vanaf de Pont Neuf:

Maar u kunt ook de volgende bezienswaardigheden in de buurt bekijken of bezoeken:

4. Foto’s als verzamelwaardige souvenir van Parijs

Dit zijn verzamelwaardige HD-foto’s die digitaal of als langdurige afdruk (75 tot 100 jaar) verkrijgbaar zijn. De afmetingen variëren van een ansichtkaart tot een foto-tabloid van 1 meter of groter. Een levenslang souvenir om uw interieur te verfraaien. Een kwaliteitsvol souvenir (dat afwijkt van de gebruikelijke sneeuwbol of plastic Eiffeltoren). Tegen een zeer betaalbare prijs. Klik op:

5. Neem een gepersonaliseerd fotoverslag mee van uw verblijf in Parijs

Fotoverslag door professionele fotografen in Parijs op de locaties van uw keuze of die wij u aanbevelen. Een fotoverslag voor "gezin", bruiloft, andere evenementen. Van 1 uur tot een hele dag. De beste prijs-kwaliteitverhouding. Klik op: