Spacerz od Łuku Triumfalnej do Placu Zgody znajduje się nieco na północny zachód od geometrycznego centrum Paryża. Rozpoczyna się pod pomnikiem Łuku Triumfalnego, a kończy na Placu Zgody, u wylotu ogrodów Tuileries.
Aby połączyć kilka spacerów i zaplanować swoje dni, przeczytaj także Odwiedź Paryż pieszo, zobacz wszystko we własnym tempie.
Długość trasy wynosi około 2000 metrów i można ją łatwo pokonać w 2 godziny. Po drodze czeka 25 punktów wartych uwagi (ponumerowanych od 1 do 25). Dodaliśmy także 14 miejsc na odpoczynek (kawiarnie, restauracje, cukiernie, jubilerzy itp.), położonych na trasie lub w jej pobliżu, abyś mógł odpocząć, ochłodzić się lub po prostu zrobić zakupy.
Aleja Pola Elizejskie, zaprojektowana z inicjatywy Ludwika XIV, jest dziś stworzona dla Ciebie. Na mocy dekretu z 24 sierpnia 1667 roku król Ludwik XIV postanowił otworzyć drogę, aby ułatwić dojazd karet dworskich do królewskiej posiadłości w Saint-Germain-en-Laye oraz budowanego wówczas pałacu w Wersalu.
Wszystkie niezbędne informacje, aby pomyślnie odbyć ten spacer, znajdziesz na mapie lub klikając w nią; szczegółowe informacje oraz FAQ znajdują się pod mapą.
Atrakcje spaceru od Łuku Triumfalnego do Placu Zgody
1. Łuk Triumfalny: początek (lub koniec) spaceru od Łuku Triumfalnego do Placu Zgody
Plac Charles de Gaulle
75008 Paryż
Architekci : Jean-François-Thérèse Chagrin
Rzeźbiarze : François Rude, Jean-Pierre Cortot i Antoine Etex
Dostęp pod Łuk Triumfalny (oraz do Grobu Nieznanego Żołnierza): bezpłatny (Przejście podziemne od strony Poli Elizejskich).
Wejście do pomnika Łuku Triumfalnego
Godziny otwarcia: od 10:00 do 23:00 od 1 kwietnia do 30 września oraz od 10:00 do 22:30 od 1 października do 31 marca.
Zamknięcia: podczas parad i uroczystości 1 stycznia, 8 maja (rano), 14 lipca (rano), 11 listopada (rano), 25 grudnia.
Uwaga: ze względu na warunki pogodowe (wiatr) godziny zwiedzania mogą ulec zmianie.
Wejście na Łuk Triumfalny i rezerwacja: bilety na miejscu. Rezerwacja: kliknij tutaj
Dojazd do okolicy Łuku Triumfalnego
Metro: linie 1, 2 i 6 (Stacja Charles de Gaulle-Étoile)
RER: linia A (Stacja Charles de Gaulle)
Autobusy: 22, 30, 31, 52, 73, 92
Parkingi: Pola Elizejskie i okoliczne aleje
Krótki opis
Budowa Łuku Triumfalnego
Budowa pomnika Łuku Triumfalnego została zlecona przez cesarza Napoleona I po bitwie pod Austerlitz (obecnie Slavkov u Brna, Republika Czeska) w poniedziałek 2 grudnia 1805 roku. Cesarz powiedział wówczas do żołnierzy francuskich: „Do domów wrócicie jedynie pod łukami triumfalnymi”. Cesarz nawiązywał w ten sposób do łuków triumfalnych wznoszonych w starożytnym Rzymie.
Budowa rozpoczęła się w 1806 roku (dekret cesarski z 18 lutego 1806) i zakończyła się 30 lat później, w 1836 roku, za panowania króla Ludwika Filipa, długo po śmierci cesarza w 1821 roku.
2. Grób Nieznanego Żołnierza
Łuk Triumfalny
Plac Charles de Gaulle
75008 Paryż
Dostęp pod Łuk Triumfalny (i do Grobu Nieznanego Żołnierza): bezpłatny (przejście tunelem pod Placem Charles’a de Gaulle’a od strony Poli Elizejskich
Dojazd
Metro: linie 1, 2 i 6 (Stacja Charles de Gaulle-Étoile)
RER: linia A (Stacja Charles de Gaulle)
Autobusy: 22, 30, 31, 52, 73, 92
Parkingi: Pola Elizejskie i okoliczne aleje
Krótki opis
28 stycznia 1921 roku, dwa i pół roku po zakończeniu I wojny światowej, ciało nieznanego żołnierza zostało pochowane w centrum Łuku Triumfalnego.
Został on wybrany losowo spośród 8 nierozpoznanych ciał. Od tego dnia historycy i pasjonaci historii bezskutecznie próbowali odkryć tożsamość żołnierza...
Na jego grobie widnieje napis: „Tutaj spoczywa nieznany żołnierz francuski, który zginął za ojczyznę”.
Dwa lata później André Maginot, ówczesny minister wojny, poparł projekt ustanowienia „płomienia pamięci”, który po raz pierwszy zapłonął 11 listopada 1923 roku (w rocznicę zawieszenia broni z 11 listopada 1918 roku).
Aby zobaczyć grób nieznanego żołnierza z bliska, wystarczy przejść pod Łukiem Triumfalnym tunelem, który biegnie pod placem Charles’a de Gaulle’a (wejście od strony Pola Elizejskich oraz drugie, położone naprzeciwko, od strony alei Wielkiej Armii); ten sam tunel służy zwiedzającym Łuku Triumfalnego.
3. Place Charles-de-Gaulle
75008 Paryż
Architekt: Jacques Ignace Hittorff (pochodzenia niemieckiego – Kolonia 1792 – Paryż 1867)
Dojazd
Metro: linie 1, 2 i 6 (stacja Charles de Gaulle-Étoile)
RER: linia A (stacja Charles de Gaulle)
Autobusy: 22, 30, 31, 52, 73, 92
Parkingi: Pola Elizejskie i okoliczne aleje
Krótki opis
Na mocy dekretu z 13 listopada 1970 roku plac Gwiazdy zmienił nazwę na oficjalną – plac Charles’a de Gaulle’a, cztery dni po śmierci Generała.
Plac ten powstał około 1670 roku i znajdował się na szczycie północnej części wzgórza Chaillot.
W latach 1768–1774 przeprowadzono rozległe prace, by obniżyć szczyt wzgórza Chaillot „w celu wyrównania spadku drogi od placu Ludwika XV (dzisiejszego placu Zgody) aż do mostu w Neuilly”.
Pod koniec XVIII wieku był to jedynie wiejski rozjazd u wrót Paryża. Około 1800 roku plac stanowił „gwiazdę” ograniczającą się do skrzyżowania osi alei Pola Elizejskie–aleja Neuilly (Wielkiej Armii).
Budowę Łuku Triumfalnego prowadzono w latach 1806–1836. W latach 1845–1855 plac Gwiazdy gościł sławną i bardzo dużą salę widowiskową pod gołym niebem: Hipodrom. Ponadto organizowano tam również loty balonowe. Ten z 24 września 1852 roku, podczas którego balon Giffarda wzbił się w powietrze, stanowi ważny etap w historii aeronautyki.
W 1854 roku cesarz Napoleon III zlecił Hittorfowi przebudowę placu, wprowadzając koncepcję Haussmanna. Do istniejących pięciu alei w kształcie gwiazdy, otoczonych trawnikami, dodano siedem nowych ramion, bez handlu, ale z 12 pałacykami z ogrodami od strony placu i wejściami z przyległych ulic. To oryginalne rozwiązanie nadało dzisiejszy wygląd placowi Charles’a de Gaulle’a.
4. Pałac Potockich
- Izba Handlowo-Przemysłowa Paryża
27 avenue de Friedland
75008 PARIS
Architekt : Jules Reboul
Dojazd
Metro: linie 1, 2 i 6 (stacja Charles de Gaulle-Étoile)
RER: linia A (stacja Charles de Gaulle)
Autobus: 22, 30, 31, 52, 73, 92
Parkingi: Pola Elizejskie i okoliczne aleje
Godziny otwarcia: zwiedzanie nie jest dozwolone. Sale konferencyjne mogą być wynajmowane na specjalne wydarzenia (do 900 osób) – Tel.: 33 (0)1 - http://www.cci-paris-idf.fr/
Krótki opis
Obecny Hôtel Potocki znajduje się na miejscu hotelu zbudowanego w 1857 roku. W 1867 roku został nabyty przez hrabiego Grzegorza Potockiego i przeszedł w ręce polskiej rodziny Potockich.
Hrabia Feliks-Nicolas Potocki (1845–1921) poślubił w 1870 roku arystokratkę włoską, księżną Emmanuelę Pignatelli (1852–1930).
W latach 1879 i 1882 powiększyli swoją paryską posiadłość i zlecili architektowi Julesowi Reboulowi przebudowę hotelu. Odnowił on całą fasadę od strony alei i gruntownie zmodernizował budynek.
Obiekty gospodarcze położone w pobliżu, przy ulicy 16 rue Chateaubriand, są słynne, zwłaszcza stajnie z boksami z mahoniu dla trzydziestu ośmiu koni oraz marmurowe koryta. Powozownie mogły pomieścić nawet pięćdziesiąt powozów.
Po śmierci hrabiego Potockiego 3 czerwca 1921 roku, w maju 1923 roku hotel został sprzedany Izbie Handlu i Przemysłu Paryża, która jest jego właścicielem od tego czasu.
Wyróżniające elementy hotelu Potocki figurują lub są wpisane do rejestru zabytków na mocy decyzji z 14 marca 1991 roku. Niestety nie można ich zwiedzać, z wyjątkiem bramy widocznej z ulicy. Bramę tę zaprojektował złotnik Christofle.
5. Lido de Paris
116 bis Avenue des Champs-Elysées
75008 Paryż
Rezerwacja w Lido de Paris:
Lido zostało zamknięte 22 września 2022 roku. Planowane są prace remontowe, po których ponownie otworzy się jako teatr rozrywki – jeśli projekt dojdzie do skutku.
Dojazd
Metro: linie 1, 2 i 6 (Stacja Charles de Gaulle-Étoile)
RER: linia A (Stacja Charles de Gaulle)
Autobusy: 22, 30, 31, 52, 73, 92
Parkingi: Champs-Élysées i okoliczne aleje
Krótki opis
Lido (lub Lido de Paris) było paryskim kabaretem położonym przy 116 bis avenue des Champs-Elysées (8. dzielnica), niedaleko Łuku Triumfalnego, po północnej stronie alei. Zostało otwarte w 1946 roku przez Josepha i Louisa Clerico. Miejsce słynęło z widowisk, w których występowali tancerze, piosenkarze i różni artyści.
Oryginalne widowisko na 75-lecie Lido de Paris!
6. Avenue des Champs-Élysées, połączenie między Łukiem Triumfalnym a Placem Zgody
75008 Paryż
Dojazd
Metro – stacje obsługujące aleję Champs-Élysées
Concorde : Linie 1, 8 i 12
Champs-Élysées — Clemenceau : Linie 1 i 13
Franklin D. Roosevelt : Linie 1 i 9
George V – Linia 1
Charles de Gaulle — Étoile – Linie 1, 2, 6
RER – linia A – stacja Charles de Gaulle — Étoile
Autobusy – linie 22, 28, 30, 31, 32, 42, 52, 72, 73, 80, 84, 92, 93
Parkingi: liczne parkingi pod aleją Champs-Élysées lub w okolicznych ulicach.
Krótki opis
W starożytnej mitologii greckiej Pola Elizejskie były miejscem w Hadesie, gdzie przebywały dusze cnotliwych.
Ewolucja Pol Elizejskich i historia
Początkowo była to aleja w osi centralnego pawilonu pałacu Tuileries (1667)
Do Rewolucji (1789) dzielnica niebezpieczna, pod panowaniem Cesarstwa (Napoleon I) staje się eleganckim miejscem spacerów.
W 1810 roku wjazd do Paryża Marii Ludwiki Austriackiej z okazji jej ślubu z Napoleonem, a cztery lata później przemarsz wojsk koalicyjnych, które pokonały Cesarza pod Waterloo.
XIX wiek był spokojniejszy dzięki urządzeniu alei przez Jacques’a Hittorffa za czasów Drugiego Cesarstwa. Otoczona luksusowymi kamienicami, stała się głównym miejscem życia eleganckiej Paryżanki i Paryżanina.
26 sierpnia 1944 r.: wyzwolenie Paryża spod okupacji niemieckiej. Generał de Gaulle zstąpił wówczas z Polami Elizejskimi po powrocie z wygnania.
30 maja 1968 r., w reakcji na kryzys studencki i związkowy, wielka manifestacja poparcia dla prezydenta Charles’a de Gaulle’a (od 300 000 do 500 000, a nawet milion osób).
Każdego 14 lipca – defilada wojskowa z okazji święta narodowego.
Co roku 31 grudnia – spotkanie z okazji powitania Nowego Roku.
7. 100 sklepów na Polach Elizejskich
Lista 100 sklepów na Polach Elizejskich
Sklepy, które polecamy, zostały ocenione w skali od 1 do 5, a do naszych list wyeliminowaliśmy te, których ocena była niższa niż 4,0 (z nielicznymi wyjątkami, np. 3,2 lub 3,5, aby wskazać szczególnie niepolecane punkty). Sprzedawcy są oceniani przez turystów, którzy przeszli tą trasę Polami Elizejskimi.
Sklepy na Polach Elizejskich, które zostały ostatecznie wybrane, stanowią mniej niż 50% tych znajdujących się wzdłuż i w bezpośrednim sąsiedztwie (mniej niż 100 m) trasy spacerowej. Oznacza to, że postępując zgodnie z naszymi wskazówkami, unikniesz usług niskiej jakości oraz „pułapek dla turystów”, które często spotyka się w turystycznych miejscach takich jak Pola Elizejskie.
Krótki opis
Sklepy na Polach Elizejskich: to marzenie o „zakupach” dla wielu turystów. Aby ułatwić Państwa wizytę, wybraliśmy 100 najbardziej cenionych przez turystów, którzy odwiedzili je wcześniej, sklepów.
Prezentujemy te sklepy na kilka sposobów, do Państwa wyboru:
na mapie,
w kolejności ich występowania na trasie spaceru,
według parzystości/nieparzystości numerów adresowych (aby uniknąć ciągłego przechodzenia przez ulicę),
a także według rodzaju działalności handlowej (jeśli Państwa poszukiwania są „specjalistyczne”),
w kolejności alfabetycznej, aby wyszukać konkretnego sprzedawcę,
z adresem każdego sklepu, jego numerem telefonu oraz oceną jakości obsługi (lub opinią), dostępną bezpośrednio na mapie (Pop Up).
Wszystkie informacje z tej listy znajdziesz, klikając w "Magasins des Champs-Elysées: lista 100 sklepów do odwiedzenia" (po francusku) lub "Shopping on the Champs-Élysées: lista 100 sklepów do odwiedzenia (po angielsku)
8. Avenue Montaigne – co zobaczyć podczas spaceru od Łuku Triumfalnego do Placu Zgody
Pomiędzy Place des Champs-Elysées
a Place de l'Alma
75008 Paryż
Krótki opis
Aleja Montaigne w Paryżu to prawdopodobnie ulica, na której znajduje się najwięcej prestiżowych marek mody i haute couture, zarówno francuskich, jak i międzynarodowych. Dla wielu turystów, których budżet pozwala na takie wydatki, jest to marzenie o zakupach. Dla innych to okazja, by pomarzyć i odwiedzić sklepy, jeśli mają na to ochotę.
Aby ułatwić Państwa wizytę, wybraliśmy 29 sklepów i punktów handlowych z alei Montaigne (blisko 80%), które zostały ocenione przez turystów, którzy odwiedzili je wcześniej.
Prezentujemy te sklepy w różnych formach – do Państwa wyboru:
na mapie,
w kolejności planowanej trasy,
a także według rodzaju działalności (jeśli Państwa poszukiwania są „specjalistyczne”),
w porządku alfabetycznym, aby łatwo znaleźć konkretny sklep,
z adresem każdego punktu handlowego, numerem telefonu oraz oceną jakości obsługi dostępną bezpośrednio na mapie (Pop Up).
Znajdziesz wszystkie informacje z tej listy, klikając na "Avenue Montaigne w Paryżu – 500 metrów luksusu i haute couture" (po francusku) lub "Montaigne Avenue in Paris, 500 m of luxe and Haute-Couture" (po angielsku).
9. Théâtre des Champs-Élysées
15 Avenue Montaigne
75008 Paryż
Tel.: 33 (0)1 49 52 50 00
Tel. rezerwacji: 01 49 52 50 50
Rezerwacja w Théâtre des Champs-Élysées: patrz poniżej Więcej o Teatrze Marigny dostępnym na Champs-Élysées
Dojazd
Metro: stacja Alma-Marceau (linia 9) lub Franklin-Roosevelt (linia 1)
RER: stacja Pont de l'Alma (linia C)
Autobusy: 42, 63, 72, 80, 92
Postój taksówek: Place de l'Alma, róg avenue George V
Stacja Vélib' naprzeciwko teatru
Parkingi: Alma-George V
Krótki opis
Teatr Champs-Élysées znajduje się przy 15, avenue Montaigne (część „Złotego Trójkąta”) w 8. dzielnicy Paryża i został otwarty 2 kwietnia 1913 roku. Usytuowany jest w bezpośrednim sąsiedztwie alei Champs-Élysées.
Teatr Champs-Élysées jest własnością państwowego banku: Caisse des dépôts et consignations.
Teatr Champs-Élysées: ważne miejsce muzyki klasycznej i zarazem miejsce skandali. Najpierw odbyła się tu premiera światowej sławy Święta wiosny Igora Strawińskiego, 29 maja 1913 roku. Kilkanaście lat później, 2 grudnia 1954 roku, miała miejsce premiera pierwszej prawdziwej kompozycji „mieszanej” (utwór dla instrumentów muzycznych i urządzeń elektroakustycznych): Déserts Edgara Varèse’a.
W międzyczasie, w 1925 roku, wystawiono tu rewię La Revue Nègre z Józefiną Baker. Dla niektórych jej „bezwstyd” był skandalem. Dla artystki natomiast był to początek długiej międzynarodowej kariery.
10. Plac Diana
Paryż 75016
Dojazd
Metro: linia 9 – stacja Alma-Marceau
RER: linia C – stacja Pont de l'Alma
Autobus: 42, 63, 72, 80, 92
Krótki opis
Plac Księżnej Diany w Paryżu – miejsce, wieczny płomień upamiętniający dwie ważne sprawy: wolność symbolizowaną przez kopię Płomienia Wolności z Nowego Jorku oraz miejsce wypadku, w którym zginęła księżna.
11. Plac François 1er
75008 Paryż
Architekt : Henri Labrouste
Architekt/rzeźbiarz fontanny : Gabriel Davioud/François-Théophile Murguet
Krótki opis
Na placu François-1er naprzeciwko siebie stoją liczne pałace. Jedyny naprawdę godny uwagi znajduje się pod numerem 9: pałac de Vilgruy zbudowany w 1865 roku przez architekta Henriego Labrouste’a, wpisany na listę zabytków od 1981 roku.
Fontanna na środku placu została wyrzeźbiona przez François-Théophile’a Murgueta na zlecenie architekta Gabriela Daviouda. W rzeczywistości rzeźbiarz stworzył dwie rzeźby, które pierwotnie miały stanąć na placu Madeleine w 1865 roku.
Elegancja, której nikt nie chciał
Basen jest szeroki i okrągły, z marmurowym piedestałem w kolorze białym, który podtrzymuje misę. Piedestał składa się z czterech eleganckich uskrzydlonych gryfów. Basen zdobią niewielka galeria z kratownicą oraz dwanaście lwich głów, z których woda spływa do basenu. Na środku basenu wznosi się cylindryczna kolumna, rozszerzająca się u góry. Ozdobiono ją czterema wizerunkami kobiet.
Plac François 1er, równie blisko „Złotego Trójkąta”
Od placu François 1er należy skierować się ulicą François 1er na północ. Po przejściu około 100 metrów, zróbcie mały objazd aleją Montaigne. Znajdziecie tam domy mody Dior, Chanel, Prada, Louis Vuitton, Gucci. Ta dzielnica znana jest pod nazwą „Złotego Trójkąta”.
12. Palais de la découverte – wschodnie skrzydło Grand Palais
Avenue Franklin D. Roosevelt
75008 Paryż
Tel. +33 (0) 1 56 43 20 20
www.palais-decouverte.fr
Rezerwacja w Palais de la Découverte: Zamknięte do 2024 roku
13. Théâtre du Rond-Point
2 bis avenue Franklin Roosevelt
75008 Paryż
Tel. +33 (0) 1 44 95 98 00 / +33 (0) 1 44 95 98 21
contact@theatredurondpoint.fr
https://www.theatredurondpoint.fr
Dojazd
Teatr Rond-Point znajduje się zaledwie kilka kroków od Ogrodu Pola Elizejskiego i bardzo blisko Teatru Pola Elizejskiego.
Metro: Champs-Élysées – Clemenceau (linie 1 i 13) lub Franklin-D.-Roosevelt (linie 1 i 9)
RER: linia C (stacja Inwalidów)
Autobusy: linie 28, 42, 52, 63, 72, 73, 80, 83, 93
Stacje Vélib’ w pobliżu
nr 8031: 2 rue Jean Mermoz
nr 8039: 6 rue du Colisée
nr 8013: 24 rue de Marignan
nr 8030: 25 rue Bayard
Parkingi: 18 avenue des Champs-Élysées lub 17 avenue Matignon
Taxówka: Rond-Point des Champs-Élysées – tel.: 01 42 56 29 00
Osoby z ograniczoną mobilnością: bilet w cenie 16 euro
Krótki opis
Pierwotna rotunda została zastąpiona „Panoramą”. Był to wielki obraz przedstawiający widok dookoła, powstały głównie pod koniec XVIII wieku i na początku XX wieku. W grudniu 1893 roku rotunda Powszechnej Panoramy stała się Pałacem Luster, jedną z najpopularniejszych atrakcji Paryża w okresie Belle Époque, która działała aż do końca lat 70. XX wieku.
W 1981 roku zespół Madeleine Renaud i Jean-Louisa Barraulta musiał opuścić dawny dworzec Orsay, gdzie miał powstać dzisiejszy Musée d’Orsay. Kompania Renaud-Barrault przeniosła się wówczas do teatru Rond-Point.
W latach 1981–1991 Teatr Rond-Point prezentował dzieła współczesne (Marguerite Duras, Nathalie Sarraute, Samuel Beckett, Yukio Mishima) oraz tradycyjne spektakle Dalekiego Wschodu (indonezyjski Ramajana, jawajska opera, muzyka).
Od 2002 roku teatr prowadzi Jean-Michel Ribes, który uczynił z niego ważne miejsce współczesnej twórczości, zobowiązując się do wystawiania wyłącznie autorów żyjących. Teatr dysponuje trzema salami: Salą Renaud-Barrault, Salą Jean Tardieu i Salą Roland Topor.
W maju 2010 roku Jean-Michel Ribes i Jean-Daniel Magnin uruchamiają Ventscontraires.net, pierwszą europejską platformę medialną prowadzoną przez teatr kulturalny. Pomysł polegał na stworzeniu „czwartej wirtualnej sali”, w której mogli występować artyści niedostępni na scenach teatru Rond-Point (pisarze, rysownicy, filmowcy itp.), w duchu radosnego buntu, który towarzyszy temu teatrowi od 13 lat.
14. Théâtre Marigny
Carré Marigny des Jardins des Champs Elysées – róg Ave des Champs Elysées i Marigny
75008 PARIS
Tel.: 33 (0)1 53 96 70 30
http://www.theatremarigny.fr
Architekci: Charles Garnier
Rezerwacje dla Théâtre Marigny: warunki, ceny i godziny otwarcia – patrz poniżej Więcej o teatrze Marigny dostępne po angielsku lub po francusku
Dojazd
Metro: Champs-Élysées – Clemenceau (linie 1 i 13) lub Franklin-D.-Roosevelt (linie 1 i 9)
RER: linia C (stacja Invalides)
Autobus: linie 28, 42, 52, 63, 72, 73, 80, 83, 93
Krótki opis
Zbudowany w 1848 roku jako niewielki teatr o nazwie „Château d’enfer”, następnie jako „panoramique”, by ostatecznie stać się prawdziwym teatrem dopiero w 1910 roku.
Sławę zyskał w 1946 roku wraz z przyjazdem Kompanii Renaud-Barrault, która osiadła w teatrze. To również scena, na której przez 12 lat nagrywane były słynne telewizyjne programy „Au théâtre ce soir”.
15. Ogrody Pola Elizejskie
Avenue Gabriel - Rue de l'Elysées
75008 Paryż
Architekci: Hittorff
Dojazd
Metro: Champs-Élysées – Clemenceau (linie 1 i 13) lub Franklin D. Roosevelt (linie 1 i 9)
RER: linia C (stacja Invalides)
Autobus: linie 28, 42, 52, 63, 72, 73, 80, 83, 93
16. Pałac Elizejski – Palais de l’Élysée
55 Rue du Faubourg Saint-Honoré
75008 Paryż
Tel.: 33 (0)1 42 92 81 00
Napisz do Prezydenta: http://www.elysee.fr/ecrire-au-president-de-la-republique/
Jak zwiedzać Pałac Elizejski
Pałac Elizejski można zwiedzać wyłącznie podczas Europejskich Dni Dziedzictwa, w 3. weekend września. Wstęp wolny, obowiązuje rezerwacja lub polecenie.
Dojazd do obiektu
Metro: Champs-Élysées – Clemenceau (linie 1 i 13) lub Franklin-D.-Roosevelt (linie 1 i 9)
RER: linia C (stacja Invalides) – linia A (stacja Charles de Gaulle – Étoile)
Autobusy: linie 28, 42, 52, 63, 72, 73, 80, 83, 93
Krótki opis
Ludwik Henryk de La Tour d’Auvergne, zrujnowany arystokrata, mógł w 1720 roku wybudować Pałac Elizejski dzięki posagowi wniesionemu przez teścia, finansistę Crozata.
Markiza de Pompadour, metresa Ludwika XV, urządziła w nim swoją paryską rezydencję, przeprowadzając kosztowne prace (dla Ludwika XV i dla Francji).
Batylda Orleańska, kuzynka Ludwika XVI, o ekscentrycznym charakterze, była jego właścicielką aż do rewolucji. W 1797 roku stał się „domem rozkoszy”, następnie w 1805 roku trafił w ręce generała Murata, szwagra Napoleona I, potem do Józefiny (pierwszej żony Napoleona), a następnie do drugiego syna Karola X (księcia Berry, zamordowanego w 1819 roku).
Pałac Elizejski stał się w 1848 roku oficjalną rezydencją prezydenta Republiki Francuskiej za czasów Ludwika-Napoleona Bonaparte, który w 1852 roku został cesarzem Napoleonem III i przeniósł się wówczas do pałacu Tuileries.
Od upadku Napoleona III w 1870 roku pałac Elizejski gościł 25 prezydentów.
W Pałacu Elizejskim pracuje około 1000 osób. Obiekt obejmuje 300 m² prywatnych apartamentów oraz 365 pokoi, a 320 zegarów nakręca się każdego wtorku rano.
Otoczenie pałacu zajmuje powierzchnię 2 ha. Największe drzewo ma obwód 5,2 m i zostało zasadzone jeszcze przed Rewolucją.
17. Grand Palais
7 avenue Winston Churchill (3 avenue du Général Eisenhower)
75008 Paryż
Aby odwiedzić Grand Palais: warunki, ceny i godziny otwarcia – patrz poniżej: Więcej o Grand Palais – dostępne in English our en Français
Dojazd
Metro: stacja Champs-Élysées/Clemenceau (linie 13 i 1) oraz stacja Franklin D. Roosevelt (linie 9 i 1)
RER: stacja Invalides (linia C)
Autobusy: linie 28, 42, 52, 63, 72, 73, 80, 83, 93
Batobus, przystanek Champs-Élysées
Vélib’, stacja nr 8029, 1 avenue Franklin-D-Roosevelt oraz stacja 8001, avenue Dutuit
Krótki opis
Grand Palais jest obecnie zamknięty na trzy lata w celu przeprowadzenia gruntownej renowacji przed 2024 rokiem. Ma on gościć zawody szermiercze podczas Igrzysk Olimpijskich 2024. Jednakże majestat i ogrom budynku można nadal podziwiać z ulicy, która go otacza. Grand Palais to jeden z najbardziej rozpoznawalnych paryskich zabytków. Powstały z okazji Wystawy Światowej w 1900 roku (15 kwietnia – 12 listopada 1900), wyróżnia się dużą szklaną kopułą, obok której powiewa francuska flaga. Arcydzieło architektoniczne łączące kamień, stal i szkło, od listopada 2000 roku wpisane jest do rejestru zabytków.
18. Petit Palais – Muzeum Sztuk Pięknych miasta Paryża – Muzeum Petit Palais
7 avenue Winston Churchill
75008 Paryż
Architekt: Charles Girault
Odwiedzanie Muzeum Petit Palais: warunki, ceny i godziny otwarcia – zobacz poniżej Więcej informacji o Muzeum Petit Palais, dostępne po angielsku lub po francusku
Dojazd
Metro – Linie 1 i 13 – Stacja Champs-Élysées – Clemenceau / Linia 9 – Stacja Franklin D. Roosevelt
RER – Linia C – Stacja Invalides
Autobusy – 28, 42, 72, 73, 80, 83, 93
Vélib’ – Stacja Petit Palais nr 8001
Wejście dla zwiedzających indywidualnych: główne wejście
Wejście dla grup i osób z niepełnosprawnością ruchową: parter, po prawej stronie od głównej klatki schodowej
Krótki opis
Pałac Mały (Petit-Palais), zbudowany na Wystawę Powszechną w 1900 roku przez architekta Charles’a Giraulta, od 1902 roku mieści Muzeum Sztuk Pięknych w Paryżu. Jego zbiory obejmują dzieła od starożytności do początku XX wieku.
Pałac Mały prezentuje własne zbiory zwiedzającym oraz organizuje jednocześnie czasowe wystawy poświęcone konkretnym artystom lub tematom. Te wystawy cieszą się międzynarodowym uznaniem i cieszą się dużym powodzeniem.
Stałe zbiory Muzeum Pałacu Małego
Początkowe zbiory zostały wzbogacone o liczne dary. Obejmują one obrazy, rzeźby oraz dzieła z zakresu sztuk graficznych i dekoracyjnych. W Pałacu Małym można podziwiać prace m.in. Rembrandta, Rubensa, Cézanne’a, Corota, Courbeta, Delacroix, Sisleya, Renoira, Rodina i wielu innych artystów.
Uwaga: wstęp do zbiorów Pałacu Małego jest bezpłatny.
Czasowe wystawy międzynarodowe w Pałacu Małym
Muzeum Pałacu Małego organizuje 6 do 8 wystaw rocznie (szczegółowe informacje na stronie internetowej dotyczące aktualnych ekspozycji).
Uwaga: wstęp na czasowe wystawy Pałacu Małego jest płatny.
Od około dziesięciu lat współczesna fotografia gości w Petit Palais, gdyż postanowiono, że przed dużymi wystawami międzynarodowymi będą prezentowane prace fotografów inspirowanych cywilizacjami prezentowanymi na ekspozycjach.
19. Most Aleksandra III – nie można go pominąć podczas spaceru od Łuku Triumfalnego do Placu Zgody
Cours la Reine (8. dzielnica) – Quai d’Orsay (7. dzielnica)
75008 Paryż
Architekci/Inżynierowie : Cassien-Bernard i Gaston Cousin / Jean Résal oraz Amédée Alby.
Dojazd
Metro – Linie 8 i 13 – Stacja Invalides
RER – Linia C – Stacja Invalides
Autobus – 63, 72, 83, 93
Krótki opis
Most Aleksandra III znajduje się w Paryżu. Przechodzi przez Sekwanę między 7. a 8. dzielnicą.
Został otwarty z okazji Wystawy Światowej w Paryżu w 1900 roku. Most miał symbolizować przyjaźń francusko-rosyjską. Był następstwem podpisania sojuszu w 1891 roku pomiędzy carem Aleksandrem III (1845–1894) a prezydentem Republiki Francuskiej Sadi Carnotem.
Pierwszego kamienia węgielnego pod most położono w obecności cara Mikołaja II Romanowa, cesarzowej Aleksandry Fiodorowny oraz prezydenta Feliksa Faure’a 7 października 1896 roku.
Budowa tego mostu z lanego żelaza była prawdziwym wyzwaniem technicznym. Ze względu na dużą rozpiętość przy niewielkim ugięciu, most Aleksandra III generuje znaczne parcie poziome.
Jest to łuk o szerokości 107 metrów z trzema punktami przegubowymi, który pozwala pokonać nurt rzeki bez żadnego podpory pośredniej w Sekwanie. Całkowita długość: 160 metrów.
Usytuowany w osi Esplanady Inwalidów, prowadzi od niej do Petit Palais i Grand Palais, które również powstały z okazji tej samej Wystawy Powszechnej. Panoramiczny widok na te budynki, Wieżę Eiffla oraz Sekwanę sprawia, że jest to bardzo uczęszczane miejsce spacerowe, zarówno w dzień, jak i w nocy. Most oświetlają 32 latarnie uliczne z brązu, a dodatkowo zdobią go posągi z brązu.
Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most 3 został uwieczniony w ponad 15 filmach. Diva Mariah Carey nakręciła tam większość swojego teledysku do piosenki „Say Something” w 2006 roku.
20. Musée de l'Orangerie - Orangerie Museum
Jardin des Tuileries (strona nad Sekwaną)
Place de la Concorde
75001 Paryż
Współrzędne | Szerokość geograficzna | Długość geograficzna |
Szesnastkowa (°, ', ") | 48°51'51.7" N | 2°19'18.4" E |
Stopnie dziesiętne (GPS) | 48.86435 | 2.32176 |
Architekci: Auguste Perret, Antoine Bourdelle, Henry Van de Velde
Wnętrza: Bourdelle (brąz i freski). Maurice Denis
Odwiedź Muzeum Orangerie: warunki, ceny i godziny otwarcia – zobacz poniżej Więcej informacji o Muzeum Orangerie, dostępne in English lub in Français
Dojazd
Metro: linie 1, 8 i 12 – stacja Concorde
RER: najbliższe linie: A i C
Autobus: linie 42 45 52 72 73 84 94 (RATP)
Noctilien N11 N24 (autobus nocny)
Tootbus Paris (autobus specjalnej linii)
Krótki opis
Muzeum Orangerie słynie z cyklu „Nenufary” Claude’a Moneta, który się w nim znajduje. Ten cykl pochłonął artystę przez trzy dekady – od końca lat 90. XIX wieku aż do jego śmierci w 1926 roku, w wieku 86 lat.
W podziemiach muzeum przechowywana jest również kolekcja Jean Walter i Paul Guillaume, poświęcona wybitnym postaciom XX wieku: Renoirowi, Cézanne’owi, Matisse’owi, Picasso, Soutine’owi i kilku innym. Są to obrazy z okresu impresjonizmu (XIX w.) oraz modernizmu (XX w.).
Przed budynkiem znajdują się także rzeźby Rodina oraz kilku innych artystów.
21. Plac Zgody: koniec (lub początek) spaceru od Łuku Triumfalnego do Placu Zgody
Dzielnica Pola Elizejskie
75008 Paryż
Dojazd
Metro: linie 1, 8 i 12 – stacja Concorde
RER: najbliższe linie A i C
Autobus: linie 42 45 52 72 73 84 94 (RATP)
Noctilien N11 N24 (linia nocna)
Tootbus Paryż (specjalna linia autobusowa)
Krótki opis
Plac Zgody, zajmujący powierzchnię 8,64 hektara, jest największym placem w Paryżu.
Plac Zgody znajduje się zaledwie kilkaset metrów od Luwru, u dołu alei Pola Elizejskiego i graniczy z ogrodem Tuileries.
Dziś wyróżnia się przede wszystkim obeliskiem z Luksoru w centrum, liczący sobie 3300 lat (XIII wiek p.n.e.) i wzniesiony w 1836 roku na placu Zgody – zobacz nasz artykuł Obelisk z Luksoru, Plac Zgody, dar od Egiptu”.
Na początku XVIII wieku była to jedynie otwarta przestrzeń otoczona fosą i dwoma dużymi, otwartymi kanałami ściekowymi. Później (w 1770 roku) stała się miejscem tragicznego wypadku, w którym 133 osoby zginęły w panice wywołanej pożarem spowodowanym upadkiem rakiety. Było to z okazji zaślubin Delfina (przyszłego Ludwika XVI) i arcyksiężnej Marii Antoniny z Austrii.
Kilka lat później, podczas Rewolucji Francuskiej, plac Zgody był jednym z najkrwawszych miejsc: 1119 osób zginęło tam spośród 2498 ściętych gilotyną w Paryżu. Wśród nich król Ludwik XVI i królowa Maria Antonina stracili życie na placu Zgody.
Między 1836 a 1846 rokiem plac został przebudowany przez architekta Jacques’a-Ignace’a Hittorfa. Dodał on dwie monumentalne fontanny (odważnie wykonane z żeliwa) po obu stronach obelisku z Luksoru oraz otoczył plac latarniami i kolumnami rufowymi. Wzmacniają one również herb Miasta Paryża. Architektura otaczająca plac Zgody, monumentalne fontanny i posągi dopełniają jego wspaniałości.
22. Obelisk z Luksoru
Place de la Concorde
75008 Paryż
Dojazd
Metro: linie 1, 8 i 12 – stacja Concorde
RER: linie A – stacja Charles de Gaulle-Étoile ; linia C – stacja Invalides
Autobusy: linie 24, 42, 72, 73, 84, 94
Noctilien N11 i N24 (autobus nocny)
Tootbus Paris (specjalna linia autobusowa)
Parkingi: Tuilerie i Carrousel (dojazd przez quai des Tuileries lub rue de Rivoli) – rue du Mont-Thabor, rue des Pyramides
Stacje Vélib’: 119, rue de Lille – 2, rue Cambon
Krótki opis
Obelisk z Luksoru stanowi część daru, w którego skład wchodziły dwa obeliski – drugi nigdy nie dotarł do Paryża.
To jest dar dla króla Karola X i Francji od Mehmeda Alego, wicekróla Egiptu. Zostało to postanowione z inicjatywy barona Taylora oraz Jean-François Champolliona (1790–1832 – pierwszego tłumacza hieroglifów).
Dar obelisku został złożony na początku 1830 roku. Przewieziono go specjalną barką o nazwie „Luxor”, holowaną przez statek parowo-żaglowy „Sphinx”. Ostatecznie dotarł do Paryża w 1834 roku po postoju w Tulonie i Rouen oraz spłynięciu w górę Sekwany. Został ustawiony 25 października 1836 roku.
Jego waga wynosi 222 tony. Podstawa kamienna o wadze 240 ton pochodzi z Bretanii, na zachodzie Francji, a nie z Egiptu.
Na szczycie obelisku znajduje się niewielka piramida zwana „piramidionem”.
Warto również wspomnieć, że obelisk pełni funkcję ogromnego zegara słonecznego: na ziemi placu Zgody znajdują się cyfry rzymskie, linie oraz metalowe wstawki.
23. Musée du Jeu de Paume - Jeu de Paume Museum
1, place de la Concorde, jardin des Tuileries
75001 PARIS
Tél : 33 (0)1 47 03 12 50
Odwiedź Muzeum Jeu de Paume : warunki, ceny i godziny otwarcia – zobacz poniżej "Wszystko o Muzeum Jeu de Paume", dostępny po angielsku lub po francusku
Dojazd
Metro: linie 1, 8 i 12 – stacja Concorde
RER: linie A : stacja Charles de Gaulle-Étoile – linia C : stacja Inwalidów
Autobusy: linie 24, 42, 72, 73, 84, 94
Noctilien N11 i N24 (autobus nocny)
Tootbus Paris (specjalna linia autobusowa)
Parkingi: Tuilerie i Karuzela (dojazd przez nabrzeże Tuilerii lub ulicę Rivoli) – ulica Mont-Thabor, ulica des Pyramides
Stacje Vélib’: 119, rue de Lille – 2, rue Cambon
Krótki opis
Obecnie Galerię Narodową Jeu de Paume otwarto 17 czerwca 1991 roku. Bez stałej kolekcji wystawy są wyłącznie tymczasowe i dotyczą sztuki drugiej połowy XX wieku.
W 2004 roku, na mocy decyzji ministerialnej, Jeu de Paume stało się muzeum poświęconym fotografii i obrazowi, sztuce wideo, eksperymentalnemu kinematografii oraz filmowi dokumentalnemu.
24. Hôtel de la Marine
2 Place de la Concorde
Paris - 75008
Architekt : Ange-Jacques Gabriel
Dojazd
Metro: linie 1, 8 i 12 – stacja Concorde
RER: najbliższe linie: A i C
Autobusy: linie 42 45 52 72 73 84 94 (RATP)
Nocne autobusy: N11 N24
Tootbus Paris (specjalna linia autobusowa)
Krótki opis
Odwiedź Hôtel de la Marine: warunki zwiedzania, ceny biletów i godziny otwarcia – zobacz poniżej „Więcej informacji o muzeum Hôtel de la Marine” dostępne w języku francuskim lub angielskim
Hôtel de la Marine to nowy muzeum otwarty w czerwcu 2021 roku w pięknym historycznym budynku z XVIII wieku. Z jego loggii zwiedzający mają zapierający dech w piersiach widok na plac Zgody.
Był on dawnym Garde-Meuble de la Couronne (poprzedniku dzisiejszego Mobilier National), a następnie siedzibą Ministerstwa Marynarki. Hôtel de la Marine ukazuje ewolucję Francji – od monarchii po czasy współczesne.
Garde-Meuble Korony Francji
Budynek wzniesiono w latach 1757–1774, aby w 1772 roku ulokować w nim Garde-Meuble de la Couronne. Był on podzielony na trzy sale wystawowe:
Salę Broni (zbiór zbroi i broni królów Francji – obecnie w Inwalidach i Luwrze);
Galerię Wielkich Mebli (tkaniny i unikalna na świecie kolekcja gobelinów – obecnie w Luwrze i Mobilier National);
salę klejnotów (wazy z barwnych kamieni i kryształu górskiego, srebra, dary dyplomatyczne oraz klejnoty koronne, w tym diamenty w ozdobnych szkatułkach).
Historia w Hôtel de la Marine
Rewolucja. 13 lipca 1789 roku Hôtel de la Marine został ograbiony przez paryskich buntowników.
Utworzenie Marynarki Wojennej – Hôtel stał się jej Ministerstwem.
21 stycznia 1793 roku intendent skarbca koronnego mógł z biura obserwować egzekucję króla Ludwika XVI.
16 października 1793 roku mógł także, z tego samego miejsca, być świadkiem stracenia królowej Marii Antoniny.
24 października 1793 roku w Hôtel de la Marine sporządzono protokół egzekucji byłej królowej Marii Antoniny.
Kradzież diamentów koronnych
Kradzież stulecia, w samym środku rewolucji!
Do kradzieży doszło w dniach 11–17 września 1792 roku, na przestrzeni kilku dni, dokonanej przez około czterdziestu osób w panującym wówczas rewolucyjnym chaosie. W latach 1792–1794 odnaleziono dwie trzecie klejnotów, w tym „Regenta”, „Sancy” oraz większość „Mazarinów”. Kolekcja, zdeponowana w Skarbie Narodowym, była wówczas warta 17 milionów liwrów. Niektóre kamienie pozostały bezpowrotnie zaginione.
Zniesienie niewolnictwa
Dekret o zniesieniu niewolnictwa podpisano 27 kwietnia 1848 roku przez Victora Schœlchera, podsekretarza stanu ds. Marynarki w rządzie tymczasowym. Rząd ten powstał w wyniku Rewolucji 1848 roku, która odsunięła od władzy króla Ludwika Filipa I.
4 najważniejsze bale XIX wieku w Hôtel-de-la-Marine
27 lutego 1802 roku: bal Europy
Czerwiec 1825 roku: bal koronacyjny Karola X
12 lutego 1866 roku: bal Napoleona III
18 października 1893 roku: bal eskadry rosyjskiej
Zwiedzanie Hôtel-de-la-Marine
Proponowane zwiedzanie jest wyjątkowe i oryginalne
Zwiedzanie odbywa się przy dźwiękach „Zaufanego”, czyli słuchawki z przewodnikiem, która opowiada historię na całej trasie.
Oferowane są cztery trasy z audioprzewodnikiem: trzy trwające po 1,5 godziny oraz jedna 45-minutowa, zapewniające wciągające zwiedzanie serca ponad 250-letniej historii tego zabytku:
Wielka Trasa: dostępna w 3 wersjach, aby odkryć cały zabytek w 1,5 godziny:
Podróż w czasie,
Oświecenie
Rodzina.
Salony i loggia: 45-minutowa podróż przez salony reprezentacyjne i najpiękniejszy widok na Paryż. Loggia przylegająca do salonów honorowych Pałacu Marine oferuje zapierający dech w piersiach widok na plac Zgody, ogrody Tuileries, muzeum Orsay, Wielki Pałac oraz Wieżę Eiffla.
Muzeum Pałacu Marine i kolekcja Al Thani z Kataru
Muzeum Pałacu Marine gości również przez najbliższe 20 lat kolekcję Al Thani z Kataru, uzupełnioną o program czasowych wystaw tematycznych. Prezentacje te są wynikiem porozumienia między Centrum Narodowych Pomników a Fundacją Collection Al Thani.
Kolekcja Al Thani to jedna z najbardziej prestiżowych prywatnych kolekcji na świecie. Obejmuje wyjątkowy zbiór dzieł sztuki obejmujący okres od starożytności po współczesność. Encyklopedyczna w podejściu i reprezentująca bogaty wachlarz kultur oraz cywilizacji, kolekcja celebruje twórczość oraz uniwersalną moc sztuki na przestrzeni wieków.
Dzieła te były już prezentowane na czasowych wystawach wiodących międzynarodowych instytucji, takich jak Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku, Victoria and Albert Museum w Londynie, Ermitaż w Petersburgu oraz Narodowe Muzeum w Tokio.
Spacer od Łuku Triumfalnego do placu Zgody: więcej informacji
Spacerzysko od Łuku Triumfalnego do Placu Zgody: Pola Elizejskie, aleja zaprojektowana z myślą o wygodzie Ludwika XIV
Na mocy dekretu z 24 sierpnia 1667 roku król Ludwik XIV postanowił otworzyć drogę ułatwiającą przejazd karet dworskich jego dostojników do królewskiej posiadłości Saint-Germain-en-Laye oraz pałacu w Wersalu, wówczas w budowie. André Le Nôtre, architekt-krajobrazysta pałacu w Wersalu oraz w Paryżu ogrodów Tuileries, wytyczył tę „Awenię Tuilerii” przez lasy i bagna wzdłuż Sekwany, w osi pałacu Tuileries, wówczas rezydencji królewskiej, zniszczonego w 1871 roku.
Jaki dystans przebyto aż do obecnych Champs-Élysées!Zakupy na Polach Elizejskich… i odpoczynek w ich ogrodach
Przygotowaliśmy również listę 100 sklepów znajdujących się na Polach Elizejskich, zatytułowaną « Zakupy na Polach Elizejskich: lista 100 sklepów do odwiedzenia ». Ceny są typowe dla Pol Elizejskich – należy je traktować z umiarem.
W swej „dolnej” części Pola Elizejskie przecinają park, który graniczy również z południową częścią ogrodów pałacu Elizejskiego, oficjalnej rezydencji Prezydenta Republiki Francuskiej. Zobacz punkt 16 powyżej.
… a także sprawdzone i ocenione miejsca na przerwy, aby uchronić Cię przed turystycznymi oszustwami
Dodaliśmy także 14 „Przystanków Relaksu” do tej trasy spacerowej. To nasz wybór polecanych i ocenianych sklepów oraz rzemieślników, które spotkasz schodząc Aleją Polami Elizejskimi, aby odpocząć, ochłodzić się lub po prostu zrobić zakupy. Kawiarnie, restauracje, cukiernie, lodziarnie i czekoladziarnie, jubilerzy, perfumerie, butiki odzieżowe itp. Wszystkie te sklepy zostały wybrane i ocenione od 1 do 5 przez turystów, którzy przeszli tą trasę przed Tobą, w zależności od jakości oferowanych produktów oraz usług w rozsądnej cenie. Aby dowiedzieć się więcej, kliknij w „Przystanki Relaksu” (Jak są wybierane i oceniane)
Lista obejmuje również kilka restauracji, kawiarni i butików luksusowych zlokalizowanych wokół Placu Charles’a de Gaulle’a i Łuku Triumfalnego, ale po drugiej stronie Alei Polami Elizejskimi. Często niedoceniane, oferują jednak dobre możliwości zakupowe.
Spacer nocny od Łuku Triumfalnego do Placu Zgody?
Dlaczego nie? Ta trasa może być również pokonywana nocą, ponieważ oświetlenie jest dostępne przez całą dobę. W obu przypadkach powrócisz z pięknymi wspomnieniami.
Kolejne trasy spacerowe, które możesz wybrać…
Warto wiedzieć, że w Paryżu dostępnych jest wiele równie ciekawych spacerów. Mniej niż 500 m na południe od Pigalle zaczyna się trasa, która łączy domy towarowe na Bulwarze Haussmanna z Place de la Concorde (Spacer Opera Garnier → Domy Towarowe Lafayette → Place de la Concorde).
Od Łuku Triumfalnego, spacer Palais de Chaillot → Łuk Triumfalny ulicą avenue George-V (trasa 2) prowadzi do Palais de Chaillot-Trocadéro.
Następnie, z Palais de Chaillot, aby dotrzeć do Wieży Eiffla, wystarczy podążać spacerem Wieża Eiffla → Palais de Chaillot przez place d’Iéna – Trasa 1.
Wychodząc z Placu Zgody, możesz wybrać spacer „Spacer Opera Garnier → Domy Towarowe Lafayette → Plac Zgody”, aż do Opery Garnier, następnie Bulwar Haussmanna oraz domy towarowe Lafayette i Le Printemps.
Inny spacer, rozpoczynający się na Placu Zgody, prowadzi Cię aż do wejścia do muzeum Luwru (Spacer Luwr → Plac Zgody przez Ogrody Tuileries i Plac Vendôme – Trasa 2).
Stąd, jeśli masz jeszcze siłę, możesz kontynuować spacer, który zaprowadzi Cię aż na Wyspę Świętej Ludwiki, w serce historycznego i królewskiego Paryża (Spacer po Wyspie Świętej Ludwiki, 800 lat historii – Trasa 2).
Na koniec, możecie kontynuować spacer aż do Bastylii, przechodząc przez dzielnicę Marais (Spacer z Centrum Pompidou do Bastylii przez Marais – Trasa 1).
Życzymy wam pięknych spacerów!