Jak wejść na wzgórze Montmartre bez zmęczenia? Wzgórze nie jest zbyt wysokie (130 m), ale różnica wysokości między jego podnóżem (70 m) a szczytem wynosi około 500 m. Efekt? Ulice są dość strome.
Krótko: jak dostać się do Bazyliki Sacré-Cœur
Sposób | Punkt startowy | Czas | Cena |
|---|---|---|---|
Pieszo, schodami przy ulicy Foyatier | Square Louise-Michel (metro Anvers) | 222 stopnie, 36 m przewyższenia | Bezpłatnie |
Kolejka linowa | Place Suzanne-Valadon (metro Anvers) | Poniżej 1 min 30 s | 2,55 €: bilet Metro-Train-RER, karta bezstykowa lub Navigo |
Małpka Montmartre | Place Blanche lub place du Tertre | 35–45 min, trasa z przewodnikiem | 12 € dorosły, 5 € dziecko |
Montmartrain | Parvis Sacré-Cœur | Około 35 min w obie strony | 12 € dorosły, 6 € dziecko |
Autobus 40 | Pigalle, Abbesses, place du Tertre | Depending on the stop | 2.05 €: Bus-Tram ticket or Navigo pass |
Prices verified in September 2026. The funicular runs daily from 6:00 AM to approximately 12:45 AM; the Bus-Tram ticket is not valid for it. The Pigalle stop of the Montmartrain is temporarily suspended due to construction work. And if the funicular is out of order, the stairs remain the quickest solution.
How to reach the foot of Montmartre
Anvers (line 2): the closest station to the funicular and stairs, via rue de Steinkerque.
Abbesses (line 12): in the heart of the village, with elevators or a 176-step spiral staircase.
Pigalle (lines 2 and 12) and Blanche (line 2): to the south, near the Moulin Rouge and the starting point of the Petit train.
Lamarck-Caulaincourt (line 12): on the north side, to approach the Butte via its quietest streets.
Private cars – and private buses – are not allowed on its narrow streets.
Jeśli chcesz odwiedzić Wzgórze Montmartre, warto znać dostępne środki transportu oraz miejsca startowe.
Istnieją tylko 4 sposoby, aby „wspiąć się” na Wzgórze, oprócz oczywiście chodzenia.
Wszystkie niezbędne wskazówki znajdziesz poniżej.
Jak wspiąć się na Wzgórze Montmartre: sportowa wspinaczka po schodach prowadzących do Bazyliki Sacré-Cœur
Aby było precyzyjnie, wejście na schody znajduje się przy 1 Place Valadon (która w rzeczywistości jest ulicą, a nie placem). Znajduje się na skrzyżowaniu ulic Tardieu i rue Saint-Pierre (zwanej „Place Saint-Pierre”?!). „Place Valadon” zamienia się w schody 30 metrów dalej, nazywane „rue Foyatier”! Kto wie dlaczego?
Schody biegnące wzdłuż kolei linowej (rue Foyatier) liczą ponad dwieście dwadzieścia stopni. Pozwalają one dotrzeć do ulicy Lamarck po prawej stronie, a dziedziniec i bazylika Sacré-Cœur znajdują się 50 metrów dalej. Jeśli podczas wspinaczki nie miałeś czasu, aby podziwiać panoramę, to właśnie z dziedzińca rozpościera się najpiękniejszy widok na Paryż.
Można również dostać się do Sacré-Cœur kilkoma schodami znajdującymi się w square Louise Michel, po prawej stronie kolejki linowej. Ale oszczędźcie energię na resztę zwiedzania: Butte Montmartre kryje jeszcze wiele schodów. Na pewno będziecie mieli okazję ich użyć podczas spaceru. Jedni narzekają, inni zaś uczynili z nich temat piosenek (« Są ciężkie dla biednych… »). Lista tych schodów jest długa. Poniżej wymieniamy kilka z nich:
- Schody Paul Albert, « Littérateur »
- Schody przy ulicy malarza Utrillo
- Passage Cottin
- Schody przy ulicy Chevalier de la Barre: prowadzą one przed ogród Turlure, niedaleko Sacré-Cœur. Warto je zobaczyć nocą, by podziwiać bruk, który zmienia się w gwieździste niebo. To operator filmowy Alekan oraz rzeźbiarz Patrick Rimoux za pomocą włókien optycznych odtworzyli konstelacje z 1 stycznia i 1 lipca.
- Schodząc ulicą Lamarck, można natknąć się na schody przy ulicy Becquerel.
- Po drugiej stronie ulicy Lamarck znajduje się zawsze tętniący życiem kort do pétanque oraz kolejne schody – ulica Bonne: kiedyś znajdowała się tam jedna z fontann Montmartre, której woda słynęła z właściwości.
- Trochę niżej znajdują się schody przy ulicy Mont-Cenis. Jedne z najdłuższych na Butte. Są bardziej skierowane na północ niż na wschód.
Kolejka linowa – jak zdobyć Wzgórze Montmartre bez wysiłku i dotrzeć do Bazyliki Sacré-Cœur
Obecna kolejka linowa to już trzecia z kolei, po modernizacjach przeprowadzonych w latach 1935 i 1991. Łączy ulicę „rue Foyatier” na wysokości górnej stacji. Pozostaje tylko skręcić w ulicę Lamarck po prawej stronie, a dziedziniec przed Bazyliką Sacré-Cœur znajduje się około 50 metrów dalej. To właśnie stąd rozpościera się najbardziej spektakularny widok na Paryż.
Pierwsza kolejka linowa Montmartre’u – jak zdobyć Wzgórze… w 1900 roku
Pierwsza kolejka linowa Montmartre’u została uruchomiona 12 lub 13 lipca 1900 roku.
Składa się z dwóch kabin umieszczonych na dwóch zbiornikach wodnych o pojemności 5 m³, połączonych liną: zbiornik „górny” kabiny znajdującej się na szczycie jest wypełniony wodą. W ten sposób kabina znajdująca się u góry opada pod wpływem grawitacji, ciągnąc w górę drugą kabinę – pustą, która zawsze znajduje się na dole, ale jest z nią połączona liną i systemem bloków. Silnik parowy umieszczony na dole uruchamia pompy, które tłoczą wodę do górnego zbiornika, gdzie zbiorniki są napełniane przy każdym przejeździe.
Kabiny oferują pojemność czterdziestu ośmiu pasażerów rozdzielonych na cztery zamknięte przedziały rozmieszczone schodkowo, przy czym dwie platformy skrajne są przeznaczone dla maszynisty (kierownika pociągu). Są one utrzymywane przez system hamulcowy działający na zębatkę. Ten system przewiózł milion pasażerów rocznie przez około trzydzieści lat.
1935 i pierwsza renowacja po trzydziestu pięciu latach solidnej i wiernej służby
System kolei linowej napędzanej wodą zastąpiono dwiema kabinami elektrycznymi, a eksploatacja wznowiona została 2 lutego 1935 roku po trzech latach przerwy. Napęd zapewnia wciągarka poruszana silnikiem elektrycznym o mocy pięćdziesięciu koni mechanicznych, co pozwala kabinom o pojemności pięćdziesięciu osób pokonać trasę w siedemdziesiąt sekund, czyli z prędkością dwóch metrów na sekundę.
1991: druga renowacja po pięćdziesięciu latach eksploatacji i milionach pasażerów
Przewożąc dwa miliony pasażerów każdego roku, kolej linowa wymagała gruntownej renowacji.
Od czasu ostatniej renowacji kolejka linowa działa na zasadzie windy nachylonej z napędem elektrycznym. Nie jest więc już w ścisłym znaczeniu funikularem: nie funkcjonuje już według tradycyjnego ruchu wahadłowego typowego dla kolei linowych, co pozwala na zwiększenie przepustowości. Maszynownia pozostała na górze stacji. Składa się z dwóch całkowicie niezależnych wciągarek napędzanych silnikami o mocy 130 kW. Oznacza to, że jedna kabina może wjeżdżać, podczas gdy druga zjeżdża, może też stać w miejscu, a nawet obie mogą jednocześnie wjeżdżać lub zjeżdżać. Dzięki temu możliwe jest regulowanie liczby pasażerów.
Pusta kabina waży sześć ton, a w pełni załadowana – dziesięć ton. Wyposażone są w hamulec roboczy, hamulec torowy oraz hamulec awaryjny.
Działanie jest w pełni zautomatyzowane: obecność i liczba pasażerów są wykrywane przez system składający się z elektronicznych wag umieszczonych w podłodze kabin oraz radarów w stacjach. Komputer następnie decyduje o odjeździe kabin, co jest sygnalizowane podróżnym na wyświetlaczu wewnątrz kabiny. W zależności od natężenia ruchu pasażerów wybierana jest jedna z dwóch możliwych prędkości: 2 lub 3,5 metra na sekundę. Drzwi wejściowe otwierają się wyłącznie wtedy, gdy kabina jest na miejscu, co zwiększa bezpieczeństwo – podobnie jak na linii 14 metra.
Jednak 7 grudnia 2006 roku o godzinie 17:50 kabina wykoleiła się u podnóża pochylni podczas próby hamowania pod obciążeniem przeprowadzonej przez operatora RATP: oderwał się koniec liny napędowej. Przerwanie kursowania spowodowało narastające problemy dla mieszkańców i handlowców Butte, mimo wprowadzenia zastępczych autobusów. Wszystko wróciło do normy w czerwcu 2007 roku, a ostatecznie w sierpniu 2008 roku.
Kolejka linowa Montmartre’u, czyli jak zdobyć wzgórze Montmartre bez wysiłku
Kolejka linowa Montmartre’u to nieodłączny element krajobrazu Paryża. Pojawia się w wielu filmach i serialach, których akcja rozgrywa się na Montmartre. Jednym z najbardziej znanych jest film Ripoux contre ripoux (1990), Les Randonneurs (1997), El Tourbini (2006) oraz Louise (take 2) (1998). W pierwszym odcinku pilotażowym serialu policyjnego Capitaine Casta pościg rozgrywa się po schodach ulicy Foyatier, równolegle do kolei linowej. Podobnie w filmie z 2009 roku Une affaire d’État Michel Fernandez (Thierry Frémont) ucieka, wspinając się po schodach, ścigany przez Norę Chahyd (Rachida Brakni), która tymczasem korzysta z kolei linowej.
W 1956 roku Melville rozpoczyna swój film Bob le flambeur okrągłym ujęciem z lotu ptaka, na którym widzimy zjeżdżającą kolejkę linową.
W 2011 roku film animowany Paryski potwór, z głosami Vanessy Paradis i -M- w rolach głównych, również przedstawia tę kolejkę linową w scenie akcji z okazji jej otwarcia; akcja rozgrywa się wówczas podczas powodzi Sekwany z 1910 roku.
Kolejka linowa na Montmartre pojawia się także na obrazie o tym samym tytule namalowanym przez Jeana Marchanda (1883–1940), eksponowanym w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Paryżu.
Występuje ona również w literaturze, między innymi w noweli Boileau-Narcejaca pt. Tajemnica kolejki linowej, opublikowanej w 1971 roku, a także u Jacques’a Charpentreau, który w wierszu zatytułowanym Kolejka linowa na Montmartre porównuje kabiny do dwóch sprzecznych braci – « Quand l’un s’envole dans les airs / L’autre dévale en bas / Et lan lan la ».
Pojawił się również w grze komputerowej Midnight Club II (2003), a w październiku 2006 roku, na prośbę portalu la Blogothèque w ramach akcji „Koncerty do zabrania”, piosenkarz Cali wykonał wśród podróżnych, w trakcie wspinaczki, swoją piosenkę La Fin du monde pour dans 10 minutes pochodzącą z albumu Menteur.
W wielu parkach miniatur funikular został odtworzony obok bazyliki Sacré-Cœur: w France Miniature w Élancourt (gdzie dodano go do bazyliki w późniejszym czasie) oraz w Mini-Europe w Brukseli.
Jak wspiąć się na Wzgórze Montmartre bez zmęczenia: Małe pociągi Wzgórza Montmartre
Na Wzgórzu Montmartre funkcjonują dwa konkurencyjne pociągi: Mały Pociąg Montmartrain oraz Mały Pociąg Montmartre
Mały Pociąg Montmartrain
Adres: 1 Parv. du Sacré-Coeur, 75018 Paryż
Miejsce odjazdu: Parvis du Sacré-Cœur, 75018, Paryż
Telefon: +33 6 85 21 95 23
Godziny odjazdów: O 10:00 lub 11:00, w zależności od sezonu. Odjazd odbywa się z Parvis du Sacré-Cœur.
Między Pigalle a Sacré-Cœur przejdziecie przez miejsca pełne historii: od placu du Tertre do kabaretu Lapin Agile, a także od domu Aristide’a Bruanta do domu Dalidy.
Ta przejażdżka małym pociągiem, przyjemna i malownicza, pozwoli wam odkryć te ulice z nowej perspektywy – kiedyś przemierzane przez Picassa, Utrilla czy Modiglianiego.
Zwiedzanie dzielnicy Montmartre w 30 minut. Podczas przejażdżki będziecie mieli okazję zobaczyć:
- kościół Saint-Pierre
- Słynny Moulin Rouge
- Cmentarz Montmartre
- Stację metra Pigalle
- Winnicę Montmartre
- Kabaret „Au Lapin Agile”
Ceny (wrzesień 2026): 12 € dla dorosłych, 6 € dla dzieci od 3. roku życia, bilet w obie strony między Pigalle a Sacré-Cœur (około 35 minut, odjazdy co 30 minut od 10:00 do 19:00). Przystanek Pigalle jest tymczasowo zawieszony z powodu prac remontowych: wsiądź na dziedziniec przed Sacré-Cœur.
- Płatności czekiem lub gotówką bezpośrednio na miejscu pod adresem: 1 Parvis du Sacré-Cœur.
- W przypadku płatności online otrzymasz na e-mail potwierdzenie zakupu w formie biletu elektronicznego.
- Jeśli nie otrzymasz biletu elektronicznego, wystarczy okazać dowód zakupu przed wejściem do pociągu.
Mały Pociąg Montmartre
Adres: 177 Avenue Charles de Gaulle, 92200 Neuilly-sur-Seine
Tel: 01 42 62 24 00
contact@promotrain.fr
„Mały Pociąg Montmartre” oferuje zwiedzanie z przewodnikiem w dwóch językach (francuski – angielski) przez serce wzgórza Montmartre z przystankiem na Placu Tertre i odjazdem spod Moulin Rouge.
Trasa podzielona jest na dwie części (jeden bilet), które można odbyć w dwóch różnych porach dnia:
- Place Blanche (odjazd u podnóża wzgórza, niedaleko Moulin Rouge – stacja metra Blanche, linia 2) do Placu Tertre (czas przejazdu: 15 minut)
- Plac du Tertre aż do szczytu wzgórza Montmartre (drugi punkt startowy) i powrót na Plac Blanche (czas trasy: 30 minut)
Trasa: Plac Blanche / Moulin Rouge / Bazylika Sacré-Cœur / Amfiteatr / Arena / Kościół Saint-Pierre / Plac du Tertre / Espace Dalí / Muzeum Montmartre / Le Lapin Agile / Cmentarz Saint-Vincent / Plac Constantin Pecqueur / Hala i targ Saint-Pierre / Anvers / Powrót na Plac Blanche.
Usługi
- Formuła idealna do odkrywania dzielnicy Montmartre w gronie rodzinnym. Dzieci uwielbiają tę wycieczkę w malutkim pociągu.
- Wizyta prowadzona jest w języku francuskim i angielskim
- Cennik (wrzesień 2026): 12 € dla dorosłych, 5 € dla dzieci, bilety dostępne u konduktora. Od kwietnia do września odjazdy co 30 minut od 10:00 do 17:30.
- 2 punkty startowe: plac Blanche (metro Blanche, linia 2, u podnóża wzgórza) oraz plac du Tertre (na szczycie wzgórza, niedaleko Sacré-Cœur). Możesz wybrać punkt startowy.
- Wskazówka: zrób okrążenie dwukrotnie z nieograniczonym postojem na przystanku pośrednim, aby zwiedzić Montmartre. Możesz rozpocząć zwiedzanie od wybranego punktu, pozostać tak długo, jak zechcesz, i wrócić małym pociągiem Montmartre w przeciwnym kierunku pod koniec dnia.
Godziny otwarcia:
Godziny zwiedzania: codziennie od 10:00 do 18:00. Latem w godzinach wieczornych do północy.
Od grudnia do kwietnia godziny mogą się różnić w zależności od daty i wakacji szkolnych.
Cennik:
- Dorosły (powyżej 12 lat): 7 €.
- Dziecko (od 2 do 12 lat): 4 €.
Autobus RATP, linia nr 40 (Ratusz 18. dzielnicy – Jules Joffrin ⥋ Le Peletier) – jak zdobyć wzgórze Montmartre bez wysiłku
Linia 40 RATP jest okrężna i nie ma końcowego przystanku: odjazd odbywa się jednak ze stacji Le Peletier, położonej u podnóża Wzgórza Montmartre, na południowym zboczu. Autobus 40 wraca do punktu wyjścia po trasie o długości 4 km, która prowadzi na drugą stronę wzgórza, na północne zbocze, pokonując 35 pośrednich przystanków w czasie od 25 do 35 minut. Najdalej wysunięty na północ przystanek to Ratusz 18. dzielnicy – Jules Joffrin.
Ale sama podróż w jedną stronę jest podobna do powrotu, co dodatkowo zwiększa dezorientację i utrudnia zrozumienie trasy w jej centralnej części. Poniżej znajdziesz plan linii 40, przystanki oraz przesiadki z metrem lub innymi autobusami.
Linia 40 kursuje od poniedziałku do soboty od godz. 7:30 (odjazd pierwszego autobusu) do około godz. 1:10 w nocy, natomiast w niedziele i święta – od godz. 7:20. Częstotliwość kursowania przedstawia się następująco:
- w dni powszednie – co 10–30 minut (w ciągu dnia co 10–15 minut);
- w soboty – co 11–25 minut;
- w niedziele – co 12–25 minut.
| Przystanki linii autobusowej 40 – Przystanki linii autobusowej 40 | Przesiadki |
|---|---|
| Le Peletier (początek i koniec trasy) | Metro 7 Autobus 45 |
| Rondo Châteaudun | Autobus 26 – Autobus 32 – Autobus 43 – Autobus 45 – Autobus 74 |
| Saint-Georges | Metro 12 Autobus 74 |
| Gustave Toudouze | |
| Navarin | |
| Rochechouart – Męczennicy | Autobus 30 – Autobus 54 |
| Męczennicy | Autobus 30 – Autobus 54 |
| Orsel | |
| Abbesses | Metro 12 |
| Durantin – Burq | |
| Tholozé | |
| Tourlaque | Linia autobusowa 80 |
| 88, rue Lepic | |
| Młyn Galette | |
| Plac Tertre – Norvins | |
| Winnice | |
| Lamarck – Caulaincourt | Metro 12 Linia autobusowa 80 |
| Custine – Mont-Cenis | Linia autobusowa 80 |
| Ratusz 18. dzielnicy – Jules Joffrin | Metro 12 Autobus 31 – Autobus 60 – Autobus 80 – Autobus 85 |
| Marcadet | Autobus 80 – Autobus 85 |
| Custine – Ramey | Autobus 80 |
| Custine – Mont-Cenis | Autobus 80 |
| Lamarck – Caulaincourt | Metro 12 |
Linia autobusowa 40 zapewnia bezpośrednie połączenie z Butte-Montmartre: jest to jedyny autobus kursujący na wzgórzu, z przystankiem przy ulicy rue du Cardinal-Dubois, tuż przed górną stacją kolejki linowej.
Dwie stacje metra znajdują się także w niedalekiej odległości od dolnej stacji kolejki linowej: Anvers na linii 2, około dwustu metrów na południe, oraz Abbesses na linii 12, około trzystu pięćdziesięciu metrów na zachód.