Most na Zgody, most naznaczony historią

Most Konkordii: gdzie się znajduje?
Most Konkordii przerzuca się nad Sekwaną między nabrzeżem Tuilerii (plac Zgody) a nabrzeżem Orsay (naprzeciwko Zgromadzenia Narodowego, w pobliżu muzeum Orsay). Wraz z placem Zgody i ulicą Royale tworzy on oś łączącą Zgromadzenie Narodowe na lewym brzegu z kościołem Madonny na Prawym Brzegiem.

Ruch samochodowy na moście Konkordii jest jednym z najbardziej intensywnych spośród wszystkich mostów paryskich.
Most Konkordii spleciony z historią Francji

Pomysł budowy mostu pojawił się już w 1725 roku, aby zastąpić przeprawę promową. Projekt odżył w 1787 roku, dwa lata przed wybuchem rewolucji.

To także most naznaczony historią, począwszy od jego budowy w samym sercu rewolucyjnych zamieszek, gdyż ukończono go w 1791 roku przy użyciu kamieni pochodzących z rozbiórki więzienia Bastylia.

Ale to właśnie historia sprawiła, że nosił on kolejno nazwy „most Ludwika XVI”, „most Rewolucji”, „most Konkordii”, by ponownie stać się „mostem Ludwika XVI” podczas Restauracji (1814), a ostatecznie od 1830 roku nazywać się „mostem Konkordii”.

To także historia, która w 1810 roku doprowadziła Napoleona Bonaparte do umieszczenia na moście posągów ośmiu generałów poległych w walkach podczas kampanii Cesarstwa.

Pod Restauracją (1814) generałowie zostali zastąpieni przez zespół dwunastu monumentalnych posągów z białego marmuru, przedstawiających czterech wielkich ministrów, czterech żołnierzy i czterech marynarzy z czasów ancien régime’u. Zbyt ciężkie dla mostu, posągi zostały usunięte i przeniesione do Wersalu przez króla Ludwika Filipa I. Dziś znajdują się w różnych miejscach: Saint-Cyr Coëtquidan (szkoła marynarki), École navale w Breście, Rosny-sur-Seine, Saint-Omer, Richelieu oraz Tourville-sur-Sienne.

W październiku 1896 roku, podczas swojej wizyty we Francji, car Rosji Mikołaj II wraz z małżonką Aleksandrą przejeżdżali przez most Zgody, którego trasa miała ich doprowadzić do ambasady rosyjskiej.

Znowu historia: most Zgody i jego okolice były areną starć podczas kryzysu 6 lutego 1934 roku, który przeciwstawił sobie prawicowych i lewicowych demonstrantów. Te niezwykle gwałtowne zamieszki wybuchły w kontekście kryzysu gospodarczego zapoczątkowanego w 1929 roku, wzrostu skrajnych ideologii (faszyzm), a także skandali finansowych (afera Stavisky’ego) dotyczących polityków III Republiki. Według oficjalnych danych, w starciach zginęło 14 osób, a 657 zostało rannych.

Tablica historyczna na moście Pont de la Concorde znajduje się przy nabrzeżu quai d’Orsay, niedaleko budynku Zgromadzenia Narodowego.
Most o zmiennej geometrii
Zbudowany pod koniec XVIII wieku i ukończony podczas Rewolucji Francuskiej w 1789 roku, most Pont de la Concorde miał wówczas jezdnię o szerokości 8,75 m oraz dwa chodniki po 3 m. W 1925 roku znaczna część ruchu samochodowego, który do tej pory korzystał z mostu Pont Alexandre-III, została przeniesiona na most Pont de la Concorde. Jezdnia została poszerzona do 13,50 m, natomiast chodniki zostały niemal całkowicie zlikwidowane i zastąpione w części dolnej mostem dla pieszych.

Ostateczny projekt poszerzenia mostu Pont de la Concorde został zatwierdzony 1 marca 1929 roku, a prace zakończono między 1930 a 1932 rokiem. Ostateczna szerokość konstrukcji wyniosła wówczas 35 m, z jezdnią o szerokości 21 m (podobnie jak na moście Pont Alexandre-III) oraz dwoma chodnikami po 7 m. Inżynierowie Deval i Malet zadbali jednak o zachowanie neoklasycznej architektury oryginalnego mostu.

Ostatni remont mostu Pont de la Concorde przeprowadzono w 1983 roku.
Aktualne parametry techniczne mostu Pont de la Concorde
Most łukowy, kamienno-żelbetowy, długość 153 m, szerokość 34 m

Jest on wpisany do rejestru zabytków od 12 czerwca 1975 roku.