Spacerzysko od Łuku Triumfalnego do Placu Zgody znajduje się nieco na północny zachód od geometrycznego centrum Paryża. Rozpoczyna się pod pomnikiem Łuku Triumfalnego i kończy się na Placu Zgody, wzdłuż ogrodów Tuileries.
Długość trasy wynosi około 2000 metrów i można ją łatwo pokonać w 2 godziny. Po drodze czeka 25 punktów zainteresowań (ponumerowanych od 1 do 25) do odkrycia. Dodaliśmy również 14 wybranych miejsc na odpoczynek (kawiarnie, restauracje, cukiernie, jubilerzy itp.), położonych na trasie lub w jej pobliżu, abyś mógł odpocząć, ochłodzić się lub po prostu zrobić zakupy.
Aleja Pola Elizejskie, zaprojektowana z inicjatywy Ludwika XIV, jest dziś stworzona dla Ciebie. Na mocy dekretu z 24 sierpnia 1667 roku król Ludwik XIV postanowił otworzyć drogę, aby ułatwić przejazd karet dworskich do królewskiego majątku w Saint-Germain-en-Laye oraz budowanego wówczas pałacu w Wersalu.
Wszystkie niezbędne informacje, aby pomyślnie odbyć tę przechadzkę, znajdziesz na mapie lub klikając w nią; szczegóły oraz FAQ znajdują się pod mapą.
Punkty zainteresowań spaceru od Łuku Triumfalnego do Placu Zgody
1. Łuk Triumfalny: początek (lub koniec) spaceru od Łuku Triumfalnego do Placu Zgody
Place Charles de Gaulle
75008 Paryż
Architekci : Jean-François-Thérèse Chagrin
Rzeźbiarze : François Rude, Jean-Pierre Cortot i Antoine Etex
Dostęp pod Łuk Triumfalny (i do Grobu Nieznanego Żołnierza): bezpłatny (Należy skorzystać z przejścia podziemnego od strony Pola Elizejskich).
Wejście do pomnika Łuku Triumfalnego
Godziny otwarcia: od 10:00 do 23:00 od 1 kwietnia do 30 września oraz od 10:00 do 22:30 od 1 października do 31 marca.
Zamknięcia: podczas defilad i uroczystości 1 stycznia, 8 maja (rano), 14 lipca (rano), 11 listopada (rano) oraz 25 grudnia.
Uwaga: z powodu warunków pogodowych (wiatr) godziny zwiedzania mogą ulec zmianie.
Wejście na Łuk Triumfalny i rezerwacja: bilety w kasie na miejscu. Rezerwacja: kliknij tutaj
Dojazd do okolicy Łuku Triumfalnego
Metro: linie 1, 2 i 6 (stacja Charles de Gaulle-Étoile)
RER: linia A (stacja Charles de Gaulle)
Autobusy: 22, 30, 31, 52, 73, 92
Parkingi: Pola Elizejskie i okoliczne aleje
Krótki opis
Budowa Łuku Triumfalnego
Budowę pomnika Łuku Triumfalnego nakazał cesarz Napoleon I po bitwie pod Austerlitz (obecnie Slavkov u Brna, w Republice Czeskiej) w poniedziałek 2 grudnia 1805 roku. Powiedział wówczas do francuskich żołnierzy: „Do domów wrócicie jedynie pod łukami triumfalnymi”. Cesarz nawiązywał do łuków triumfalnych wznoszonych w czasach Imperium Rzymskiego.
Budowa rozpoczęła się w 1806 roku (dekret cesarski z 18 lutego 1806 roku) i trwała 30 lat, aż do ukończenia w 1836 roku, za panowania króla Ludwika Filipa, długo po śmierci cesarza w 1821 roku.
2. Grób Nieznanego Żołnierza
Łuk Triumfalny
Plac Charles’a de Gaulle’a
75008 Paryż
Dostęp pod Łuk Triumfalny (i do Grobu Nieznanego Żołnierza): bezpłatny (przejście tunelem pod Placem Charles’a de Gaulle’a od strony Pola Elizejskich)
Dojazd
Metro: linie 1, 2 i 6 (stacja Charles de Gaulle-Étoile)
RER: linia A (stacja Charles de Gaulle)
Autobusy: 22, 30, 31, 52, 73, 92
Parkingi: Pola Elizejskie i okoliczne aleje
Krótki opis
28 stycznia 1921 roku, dwa i pół roku po zakończeniu I wojny światowej, do centrum Łuku Triumfalnego złożono ciało nieznanego żołnierza.
Został on wybrany losowo spośród 8 nierozpoznanych ciał. Oczywiście od tamtej pory historycy i pasjonaci historii bezskutecznie próbowali odkryć tożsamość tego żołnierza...
Na jego grobie widnieje napis: „Tutaj spoczywa nieznany żołnierz francuski, który zginął za ojczyznę”.
Dwa lata później André Maginot, ówczesny minister wojny, poparł projekt ustanowienia „płomienia pamięci”, który został zapalony po raz pierwszy 11 listopada 1923 roku (w rocznicę zawieszenia broni z 11 listopada 1918 roku).
Aby zobaczyć z bliska grób Nieznanego Żołnierza, wystarczy przejść pod Łukiem Triumfalnym tunelem, który biegnie pod placem Charles’a de Gaulle’a (wejście od strony Pola Elizejskich oraz drugie, położone naprzeciwko, od strony alei Wielkiej Armii). Ten sam tunel służy również do wejścia zwiedzających do Łuku Triumfalnego.
3. Plac Charles’a de Gaulle’a
75008 Paryż
Architekt: Jacques Ignace Hittorff (pochodzenia niemieckiego – Kolonia 1792 – Paryż 1867)
Dojazd
Metro: linie 1, 2 i 6 (stacja Charles de Gaulle-Étoile)
RER: linia A (stacja Charles de Gaulle)
Autobusy: 22, 30, 31, 52, 73, 92
Parkingi: Pola Elizejskie i okoliczne aleje
Krótki opis
Na mocy dekretu z 13 listopada 1970 roku plac Gwiazdy zmienił nazwę na oficjalnie plac Charles’a de Gaulle’a, cztery dni po śmierci Generała.
Plac ten powstał około 1670 roku i zajmował szczyt północnej części wzgórza Chaillot.
W latach 1768–1774 przeprowadzono prace mające na celu obniżenie szczytu wzgórza Chaillot „w celu wyrównania spadku drogi od placu Ludwika XV (obecnego placu Zgody) aż do mostu Neuilly”.
Pod koniec XVIII wieku był to jedynie wiejski rozjazd u bram Paryża. Około 1800 roku plac stanowił „gwiazdę” ograniczającą się do skrzyżowania osi alei Pola Elizejskie–aleja Neuilly (Wielkiej Armii).
Budowa Łuku Triumfalnego trwała od 1806 do 1836 roku. W latach 1845–1855 na placu Gwiazdy znajdowała się słynna, bardzo duża scena plenerowa: Hipodrom. Ponadto organizowano tam również loty balonowe. Ten z 24 września 1852 roku, podczas którego balon Giffarda wzbił się w powietrze, stanowi ważny etap w historii lotnictwa.
W 1854 roku cesarz Napoleon III zlecił Hittorfowi przebudowę placu zgodnie z koncepcjami Haussmanna. Do istniejących pięciu alei w kształcie gwiazdy na trawnikach dodano siedem nowych promieni, bez handlu, ale z 12 pałacami miejskimi z ogrodami od strony placu i wejściami od przyległych ulic. To właśnie ta oryginalna koncepcja nadała obecny wygląd dzisiejszemu placowi Charles’a de Gaulle’a.
4. Hotel Potocki
- Izba Handlowa i Przemysłowa Paryża
27 avenue de Friedland
75008 PARIS
Architekt : Jules Reboul
Dojazd
Metro: linie 1, 2 i 6 (stacja Charles de Gaulle-Étoile)
RER: linia A (stacja Charles de Gaulle)
Autobusy: 22, 30, 31, 52, 73, 92
Parkingi: Pola Elizejskie i okoliczne aleje
Godziny otwarcia: zwiedzanie nie jest dozwolone. Sale konferencyjne mogą być wynajmowane na specjalne wydarzenia (do 900 osób) – Tel.: 33 (0)1 – http://www.cci-paris-idf.fr/
Krótki opis
Obecny Hôtel Potocki znajduje się na terenie hotelu zbudowanego w 1857 roku. W 1867 roku został nabyty przez hrabiego Grzegorza Potockiego i przeszedł w ręce polskiej rodziny Potockich.
Hrabia Feliks-Nicolas Potocki (1845–1921) poślubił w 1870 roku arystokratkę włoską, księżną Emmanuellę Pignatelli (1852–1930).
W latach 1879 i 1882 powiększyli swoją paryską posiadłość i zlecili architektowi Jules’owi Reboulowi przebudowę hotelu. Odnowił on całą fasadę od strony avenue i gruntownie zmodernizował budynek.
Obiekty gospodarcze położone niedaleko, przy ulicy 16 rue Chateaubriand, są sławne, zwłaszcza stajnie z drewnianymi boksami dla 38 koni oraz marmurowymi korytami do pojenia. Powozownie mogły pomieścić nawet 50 powozów.
Po śmierci hrabiego Potockiego 3 czerwca 1921 roku hotel został sprzedany w maju 1923 roku Izbie Handlowej i Przemysłowej Paryża, która jest jego właścicielem do dziś.
Wyróżniające elementy hotelu Potocki są wpisane lub wpisane do rejestru zabytków od 14 marca 1991 roku. Niestety nie można ich zwiedzać, z wyjątkiem bramy widocznej z ulicy. Ta brama jest dziełem złotnika Christofle’a.
5. Lido de Paris
116 bis Avenue des Champs-Elysées
75008 Paryż
Rezerwacja w Lido de Paris:
Lido zostało zamknięte 22 września 2022 roku. Planowane są prace, po których ponownie otworzy się jako teatr rozrywki – jeśli projekt dojdzie do skutku.
Dojazd
Metro: linie 1, 2 i 6 (stacja Charles de Gaulle-Étoile)
RER: linia A (stacja Charles de Gaulle)
Autobusy: 22, 30, 31, 52, 73, 92
Parkingi: Champs-Élysées i okoliczne aleje
Krótki opis
Lido (lub Lido de Paris) było paryską sceną kabaretową położoną przy 116 bis avenue des Champs-Élysées (8. dzielnica), niedaleko Łuku Triumfalnego, po północnej stronie alei. Zostało otwarte w 1946 roku przez Josepha i Louisa Clerico. Miejsce słynęło z widowisk, w których występowali tancerze, piosenkarze i różni artyści.
Oryginalne widowisko na 75-lecie Lido de Paris!
6. Avenue des Champs-Élysées, połączenie między Łukiem Triumfalnym a Placem Zgody
75008 Paryż
Dojazd
Metro – stacje obsługujące aleję Champs-Élysées
Concorde : Linie 1, 8 i 12
Champs-Élysées — Clemenceau : Linie 1 i 13
Franklin D. Roosevelt : Linie 1 i 9
George V – Linia 1
Charles de Gaulle — Étoile – Linie 1, 2, 6
RER – linia A – stacja Charles de Gaulle — Étoile
Autobusy – linie 22, 28, 30, 31, 32, 42, 52, 72, 73, 80, 84, 92, 93
Parkingi: liczne parkingi pod aleją Champs-Élysées lub na pobliskich ulicach.
Krótki opis
Alej Champs-Élysées była w mitologii starożytnej Grecji miejscem w Hadesie, gdzie przebywały dusze cnotliwych.
Dziś to jeden z najczęściej odwiedzanych miejsc w Paryżu – odwiedza go 300 000 osób dziennie.
Ewolucja alei Champs-Élysées i historia
Początkowo była to aleja w osi centralnego pawilonu pałacu Tuileries (1667)
Do rewolucji (1789) była dzielnicą niebezpieczną, a za czasów cesarstwa (Napoleon I) stała się eleganckim miejscem spacerów.
W 1810 roku wjazd do Paryża Marii Ludwiki Austriackiej z okazji jej ślubu z Napoleonem, a cztery lata później przemarsz wojsk koalicyjnych, które pokonały cesarza pod Waterloo.
XIX wiek był spokojniejszy dzięki aranżacji alei przez Jacques’a Hittorffa i Drugiego Cesarstwa. Otoczona luksusowymi kamienicami, stała się głównym miejscem eleganckiego życia paryskiego.
26 sierpnia 1944 r.: wyzwolenie Paryża spod okupacji niemieckiej. Przemarsz przez Pola Elizejskie generała de Gaulle’a po powrocie z wygnania.
30 maja 1968 r.: w odpowiedzi na kryzys studencki i związkowy, wielka manifestacja poparcia dla prezydenta Charles’a de Gaulle’a (300 000 do 500 000, a nawet milion osób).
Każdego 14 lipca – defilada wojskowa z okazji narodowego święta.
Co roku 31 grudnia – spotkanie z okazji obchodów Nowego Roku.
7. 100 sklepów na Polach Elizejskich
Lista 100 sklepów na Polach Elizejskich
Sklepy, które polecamy, zostały ocenione w skali od 1 do 5, a z naszych list wyeliminowaliśmy te, których ocena była niższa niż 4,0 (z nielicznymi wyjątkami, 3,2 lub 3,5, aby wskazać szczególnie niepolecane sklepy). Handlowcy są oceniani przez turystów, którzy odwiedzili ten szlak Pol Elizejskich wcześniej.
Sklepy na Polach Elizejskich, które ostatecznie zostały wybrane, stanowią mniej niż 50% tych zlokalizowanych wzdłuż i w bezpośrednim sąsiedztwie (mniej niż 100 m) alei. Oznacza to, że postępując według wskazówek naszej listy, unikniesz usług niskiej jakości oraz „pułapek dla turystów”, które często spotyka się w popularnych miejscach takich jak Pola Elizejskie.
Krótki opis
Sklepy na Polach Elizejskich to marzenie każdego miłośnika zakupów. Aby ułatwić Państwa wizytę, wybraliśmy 100 najchętniej odwiedzanych przez turystów sklepów, które odwiedziliście przed nami.
Prezentujemy je Państwu na kilka sposobów – do wyboru:
na mapie,
w kolejności ich występowania na trasie,
według parzystości/nieparzystości numerów adresowych (aby uniknąć ciągłego przechodzenia przez aleję),
a także według rodzaju prowadzonej działalności (jeśli poszukujesz czegoś „specjalistycznego”),
alfabetycznie, aby szybko znaleźć konkretny sklep,
z adresem, numerem telefonu oraz oceną jakości obsługi (lub opiniami) dostępną bezpośrednio na mapie (Pop Up).
Wszystkie informacje z tej listy znajdziesz, klikając w "Sklepy na Polach Elizejskich: lista 100 punktów do odwiedzenia" (po francusku) lub "Shopping na Polach Elizejskich: lista 100 sklepów do odwiedzenia (po angielsku)
8. Aleja Montaigne – do zobaczenia podczas spaceru od Łuku Triumfalnego do Placu Zgody
Pomiędzy Place des Champs-Elysées
a Place de l'Alma
75008 Paryż
Krótki opis
Aleja Montaigne w Paryżu to prawdopodobnie ulica, na której najliczniej reprezentowane są wielkie nazwiska francuskiej i międzynarodowej mody oraz haute couture. To marzenie zakupowe dla wielu turystów, których możliwości finansowe dorównują cenom.
Dla innych to okazja, by pomarzyć i – jeśli chcą – odwiedzić sklepy.
Aby ułatwić Państwa wizytę, wybraliśmy 29 sklepów i handlowców z alei Montaigne (blisko 80%), którzy zostali ocenieni przez turystów odwiedzających je przed Państwem.
Prezentujemy te sklepy na różne sposoby – do Państwa wyboru:
na mapie,
w kolejności planowanej trasy,
ale także według rodzaju działalności (jeśli Państwa poszukiwania są „specjalistyczne”),
w porządku alfabetycznym, by odszukać konkretny sklep,
z adresami każdego handlowca, numerami telefonów oraz oceną jakości obsługi dostępną bezpośrednio na mapie (Pop Up).
Wszystkie informacje z tej listy znajdą Państwo, klikając w link: "Avenue Montaigne w Paryżu, 500 m luksusu i haute couture" (po francusku) lub "Montaigne Avenue w Paryżu, 500 m luksusu i haute couture" (po angielsku).
9. Teatr Pola Elizejskich
15 Avenue Montaigne
75008 Paryż
Tel.: 33 (0)1 49 52 50 00
Tel. rezerwacji: 01 49 52 50 50
Rezerwacja biletów w Teatrze Pola Elizejskich: patrz poniżej Więcej o Teatrze Marigny dostępnym w Polsce Elizejskich
Dojazd
Metro: stacja Alma-Marceau (linia 9) lub Franklin-Roosevelt (linia 1)
RER: stacja Pont de l'Alma (linia C)
Autobusy: 42, 63, 72, 80, 92
Postój taksówek: Place de l'Alma, róg avenue George V
Stacja Vélib' naprzeciwko teatru
Parkingi: Alma-George V
Krótki opis
Teatr Champs-Élysées znajduje się przy 15, avenue Montaigne (część „Złotego Trójkąta”) w 8. dzielnicy Paryża i został otwarty 2 kwietnia 1913 roku. Położony jest w bezpośrednim sąsiedztwie alei Champs-Élysées.
Teatr Champs-Élysées jest własnością państwowego banku: Caisse des dépôts et consignations.
Teatr Champs-Élysées to ważne miejsce muzyki klasycznej, a także miejsce skandali. Najpierw odbyła się tu premiera światowej sławy Święta wiosny Igorza Strawinskiego, 29 maja 1913 roku. Kilkanaście lat później, 2 grudnia 1954 roku, miała miejsce prawdziwie pierwsza „mieszana” kompozycja muzyczna (utwór dla instrumentów i urządzeń elektroakustycznych): Pustynie Edgarda Varèse’a.
W międzyczasie, w 1925 roku, wystawiono tu rewię La Revue Nègre z Józefiną Baker. Dla niektórych jej „bezwstyd” był skandalem.
Dziś to nie jeden teatr, lecz trzy sale: Théâtre des Champs-Élysées (1905 miejsc – Wielka sala), Comédie des Champs-Élysées (601 miejsc – na komedie) oraz Studio des Champs-Élysées (230 miejsc – „teatr eksperymentalny”).
10. Plac Diana
Paryż 75016
Dojazd
Metro: linia 9 – stacja Alma-Marceau
RER: linia C – stacja Pont de l'Alma
Autobusy: 42, 63, 72, 80, 92
Krótki opis
Plac Księżnej Diany w Paryżu – miejsce, wieczny płomień upamiętniający dwie ważne sprawy: wolność, symbolizowaną przez kopię Płomienia Wolności z Nowego Jorku, oraz miejsce tragicznej śmierci księżnej.
11. Plac François 1er
75008 Paryż
Architekt: Henri Labrouste
Architekt / rzeźbiarz fontanny: Gabriel Davioud / François-Théophile Murguet
Krótki opis
Na placu François-1er stoją naprzeciw siebie liczne pałace. Najbardziej godny uwagi jest ten pod numerem 9: pałac de Vilgruy, zbudowany w 1865 roku przez architekta Henriego Labrouste’a, wpisany do rejestru zabytków w 1981 roku.
Fontanna na środku placu została wyrzeźbiona przez François-Théophile’a Murgueta na zlecenie architekta Gabriela Daviouda. W rzeczywistości rzeźbiarz stworzył dwie rzeźby, które pierwotnie miały stanąć na placu Madeleine w 1865 roku.
Elegantna fontanna, której nikt nie chciał
Basen jest szeroki i okrągły, z białym marmurowym cokołem podtrzymującym misę. Cokół składa się z czterech eleganckich uskrzydlonych gryfów. Basen ozdobiony jest małą galerią z ażurowej kraty oraz dwunastoma lwich głowami, które rozprowadzają wodę w basenie. W centrum basenu wznosi się cylindryczna kolumna, rozszerzająca się u góry, ozdobiona czterema kobiecymi twarzami.
Plac François 1er, położony bardzo blisko „Złotego Trójkąta”
Od placu François 1er należy skierować się ulicą François 1er na północ. Po około 100 metrach zróbcie mały objazd przez aleję Montaigne. Tam znajdziecie domy marek Dior, Chanel, Prada, Louis Vuitton, Gucci. Ta dzielnica znana jest jako „Złoty Trójkąt”.
12. Palais de la découverte – skrzydło wschodnie Grand Palais
Aleja Franklin D. Roosevelt
75008 Paryż
Tel. +33 (0) 1 56 43 20 20
www.palais-decouverte.fr
Rezerwacja w Palais de la Découverte: Zamknięte do 2024 roku
13. Théâtre du Rond-Point
2 bis avenue Franklin Roosevelt
75008 Paryż
Tel. +33 (0) 1 44 95 98 00 / +33 (0) 1 44 95 98 21
contact@theatredurondpoint.fr
https://www.theatredurondpoint.fr
Dojazd
Teatr Rond-Point znajduje się w pobliżu Ogrodu Pola Elizejskiego i niedaleko teatru Théâtre des Champs-Élysées.
Metro: Champs-Élysées – Clemenceau (linie 1 i 13) lub Franklin D. Roosevelt (linie 1 i 9)
RER: linia C (stacja Inwalidów)
Autobusy: linie 28, 42, 52, 63, 72, 73, 80, 83, 93
Stacje Vélib’ w pobliżu
nr 8031: 2 rue Jean Mermoz
nr 8039: 6 rue du Colisée
nr 8013: 24 rue de Marignan
nr 8030: 25 rue Bayard
Parkingi: 18 avenue des Champs-Élysées lub 17 avenue Matignon
Taxówki: Rond-Point des Champs-Élysées – tel. 01 42 56 29 00
Widownia z ograniczoną mobilnością: bilet w cenie 16 euro
Krótki opis
Pierwotna Rotunda została zastąpiona przez „Panoramę”. Był to wielki obraz w 360 stopniach, stworzony głównie pod koniec XVIII wieku i na początku XX wieku. W grudniu 1893 roku rotunda Panoramy Narodowej stała się Pałacem Luster, jedną z najpopularniejszych atrakcji Paryża w okresie Belle Époque, która działała aż do końca lat 70. XX wieku.
W 1981 roku spółka Madeleine Renaud i Jean-Louisa Barraulta musiała opuścić dawny dworzec Orsay, gdzie miał powstać dzisiejszy Musée d’Orsay. Kompania Renaud-Barrault przeniosła się wówczas do teatru Rond-Point.
W latach 1981–1991 Teatr Rond-Point prezentował dzieła współczesne (Marguerite Duras, Nathalie Sarraute, Samuel Beckett, Yukio Mishima) oraz tradycyjne spektakle Dalekiego Wschodu (tajlandzki Ramajana, opera jawajska, muzyka).
Od 2002 roku teatr prowadzi Jean-Michel Ribes, który uczynił z niego ważne miejsce współczesnej twórczości, zobowiązując się do wystawiania wyłącznie autorów żyjących. Teatr dysponuje trzema salami: Salą Renaud-Barrault, Salą Jean Tardieu i Salą Rolanda Topora.
W maju 2010 roku Jean-Michel Ribes i Jean-Daniel Magnin uruchamiają Ventscontraires.net, pierwszą europejską platformę medialną prowadzoną przez teatr kulturalny. Początkowo pomysł polegał na stworzeniu „czwartej wirtualnej sali”, w której mogli by występować artyści niedostępni na scenach teatru Rond-Point (pisarze, rysownicy, filmowcy…), w duchu radosnej subwersji, która towarzyszy temu teatrowi od 13 lat.
14. Teatr Marigny
Carré Marigny w Ogrodach Pola Elizejskich – narożnik Alei Pola Elizejskich i ulicy Marigny
75008 Paryż
Tel.: 33 (0)1 53 96 70 30
http://www.theatremarigny.fr
Architekci: Charles Garnier
Rezerwacja biletów na spektakle w Teatrze Marigny: warunki, ceny i godziny otwarcia – patrz poniżej Więcej o teatrze Marigny dostępne po angielsku lub po francusku
Dojazd
Metro: Champs-Élysées – Clemenceau (linie 1 i 13) lub Franklin D. Roosevelt (linie 1 i 9)
RER: linia C (stacja Invalides)
Autobus: linie 28, 42, 52, 63, 72, 73, 80, 83, 93
Krótki opis
Zbudowany w 1848 roku jako niewielki teatr o nazwie „Zamek Piekieł”, później „Panoramiczny”, by ostatecznie stać się prawdziwym teatrem dopiero w 1910 roku.
Sławę zdobył w 1946 roku, kiedy swoją siedzibę w teatrze znalazła Kompania Renaud-Barrault. To także scena, na której przez 12 lat nagrywane były słynne telewizyjne widowiska „W teatrze dziś wieczorem”.
15. Ogrody Pola Elizejskiego
Avenue Gabriel – Rue de l'Élysée
75008 Paryż
Architekci: Hittorff
Dojazd
Metro: Champs-Élysées – Clemenceau (linie 1 i 13) lub Franklin D. Roosevelt (linie 1 i 9)
RER: linia C (stacja Inwalidów)
Autobus: linie 28, 42, 52, 63, 72, 73, 80, 83, 93
16. Pałac Elizejski – Pałac Prezydencki
55 Rue du Faubourg Saint-Honoré
75008 Paryż
Tel.: 33 (0)1 42 92 81 00
Napisz do Prezydenta: http://www.elysee.fr/ecrire-au-president-de-la-republique/
Jak zwiedzać Pałac Elizejski
Pałac Elizejski można zwiedzać jedynie podczas Europejskich Dni Dziedzictwa, w 3. weekend września. Wstęp bezpłatny na podstawie zapisu lub rekomendacji.
Dojazd do obiektu
Metro: Champs-Élysées – Clemenceau (linie 1 i 13) lub Franklin D. Roosevelt (linie 1 i 9)
RER: linia C (stacja Inwalidów) – linia A (stacja Charles de Gaulle – Étoile)
Autobusy: linie 28, 42, 52, 63, 72, 73, 80, 83, 93
Krótki opis
Louis-Henri de La Tour d’Auvergne, zrujnowany arystokrata, mógł w 1720 roku wybudować Pałac Elizejski dzięki posagowi wniesionemu przez teścia, finansistę Crozata.
Markiza de Pompadour, metresa Ludwika XV, uczyniła z niego swoją paryską rezydencję, przeprowadzając kosztowne prace (zarówno dla Ludwika XV, jak i dla Francji).
Bathilde d’Orléans, kuzynka Ludwika XVI, o ekscentrycznym charakterze, była jego właścicielką aż do Rewolucji. W 1797 roku stał się „domem rozkoszy”, a w 1805 roku trafił w ręce generała Murata, szwagra Napoleona I, następnie do Joséphine (pierwszej żony Napoleona), a później do drugiego syna Karola X (księcia Berry, zamordowanego w 1819 roku).
Pałac Elizejski stał się w 1848 roku oficjalną rezydencją prezydenta Republiki Francuskiej za czasów Ludwika Napoleona Bonaparte, który w 1852 roku został cesarzem Napoleonem III i przeniósł się wówczas do pałacu Tuileries.
Od upadku Napoleona III w 1870 roku Pałac Elizejski gościł 25 prezydentów.
W Pałacu Elizejskim pracuje około 1000 osób. Obiekt obejmuje 300 m² prywatnych apartamentów oraz 365 pokoi, a także 320 zegarów nakręcanych każdego wtorku rano.
Otaczający go park zajmuje powierzchnię 2 hektarów. Największe drzewo ma obwód 5,2 m i zostało zasadzone przed Rewolucją.
17. Wielki Pałac
7 avenue Winston Churchill (3 avenue du Général Eisenhower)
75008 Paryż
Aby odwiedzić Grand Palais: warunki, ceny i godziny otwarcia – zobacz poniżej: Więcej o Grand Palais – dostępne in English oraz en Français
Dojazd
Metro: stacja Champs-Élysées/Clemenceau (linie 13 i 1) oraz stacja Franklin D. Roosevelt (linie 9 i 1)
RER: stacja Invalides (linia C)
Autobusy: linie 28, 42, 52, 63, 72, 73, 80, 83, 93
Batobus, przystanek Champs-Élysées
Velib', stacja nr 8029, 1 avenue Franklin-D-Roosevelt oraz stacja 8001, avenue Dutuit
Krótki opis
Grand Palais jest obecnie zamknięty na trzy lata w związku z gruntownym remontem przed 2024 rokiem. Ma on gościć zawody szermiercze podczas Igrzysk Olimpijskich 2024. Jednak jego majestatyczność i ogrom budynku można nadal podziwiać z ulicy, która go okala.
Grand Palais to jeden z najbardziej charakterystycznych paryskich zabytków. Powstał z okazji Wystawy Światowej w 1900 roku (15 kwietnia – 12 listopada 1900) i wyróżnia się ogromną szklaną kopułą, obok której powiewa francuska flaga. Arcydzieło architektoniczne łączące kamień, stal i szkło, od listopada 2000 roku figuruje w rejestrze zabytków.
18. Petit Palais – Muzeum Sztuk Pięknych Miasta Paryża – Muzeum Petit Palais
7 avenue Winston Churchill
75008 Paryż
Architekt: Charles Girault
Odwiedź Muzeum Petit Palais: warunki, ceny i godziny otwarcia – zobacz poniżej Dowiedz się więcej o Muzeum Petit Palais, dostępne in English lub po francusku
Dojazd
Metro – Linie 1 i 13 – Stacja Champs-Élysées – Clemenceau / Linia 9 – Stacja Franklin D. Roosevelt
RER – Linia C – Stacja Invalides
Autobusy – 28, 42, 72, 73, 80, 83, 93
Vélib’ – Stacja Petit Palais nr 8001
Wejście dla zwiedzających indywidualnych: główne wejście
Wejście dla grup i osób z niepełnosprawnością ruchową: parter, po prawej stronie od głównej klatki schodowej
Krótki opis
Muzeum Petit-Palais, zbudowane na Wystawę Powszechną w 1900 roku przez architekta Charles’a Giraulta, od 1902 roku mieści Muzeum Sztuk Pięknych w Paryżu. Jego zbiory obejmują dzieła od starożytności do początku XX wieku.
Petit-Palais oferuje zwiedzającym własne kolekcje oraz jednocześnie organizuje wystawy czasowe poświęcone konkretnym artystom lub tematom. Te wystawy cieszą się międzynarodowym uznaniem i cieszą się dużym powodzeniem.
Stałe kolekcje Muzeum Petit-Palais
Początkowe zbiory zostały wzbogacone o liczne dary. Obejmują one obrazy, rzeźby oraz dzieła z zakresu sztuk graficznych i dekoracyjnych. W muzeum Petit-Palais można podziwiać prace Rembrandta, Rubensa, Cézanne’a, Corota, Courbeta, Delacroix, Sisleya, Renoira, Rodina i wielu innych artystów.
Uwaga: wstęp do kolekcji Petit-Palais jest bezpłatny.
Międzynarodowe wystawy czasowe Muzeum Petit-Palais
Muzeum Petit-Palais organizuje 6 do 8 wystaw rocznie (szczegóły na stronie internetowej dotyczące aktualnych ekspozycji).
Uwaga: wstęp na wystawy czasowe Petit-Palais jest płatny.
Od około dziesięciu lat współczesna fotografia gości również w Petit Palais, gdzie postanowiono, że na wstępie do dużych wystaw międzynarodowych będą prezentowane zdjęcia autorstwa fotografów inspirowanych cywilizacjami, których ekspozycje są pokazywane.
19. Most Aleksandra III – nie można go pominąć podczas spaceru od Łuku Triumfalnego do Placu Zgody
Cours la Reine (8. dzielnica) – Quai d'Orsay (7. dzielnica)
75008 Paryż
Architekci/Inżynierowie : Cassien-Bernard i Gaston Cousin / Jean Résal oraz Amédée Alby.
Dojazd
Metro – Linie 8 i 13 – Stacja Invalides
RER – Linia C – Stacja Invalides
Autobusy – 63, 72, 83, 93
Krótki opis
Most Aleksandra III znajduje się w Paryżu. Przechodzi przez Sekwanę między 7. a 8. dzielnicą.
Został otwarty z okazji Wystawy Światowej w Paryżu w 1900 roku. Most miał symbolizować przyjaźń francusko-rosyjską. Był następstwem podpisania sojuszu w 1891 roku między carem Aleksandrem III (1845–1894) a prezydentem Republiki Francuskiej Sadi Carnotem.
Pierwszego kamienia położono w obecności cara Rosji Mikołaja II, carycy Aleksandry Fiodorowny oraz prezydenta Feliksa Faure’a 7 października 1896 roku.
Budowa tego mostu z lanego żelaza była prawdziwym wyzwaniem technicznym. Ze względu na dużą rozpiętość przy niewielkim ugięciu, most Aleksandra III generuje znaczne naprężenia poziome.
Jest to łuk o szerokości 107 metrów z trzema punktami przegubowymi, który pozwala pokonać rzekę bez podpór pośrednich w Sekwanie. Całkowita długość: 160 metrów.
Wzniesiony w osi esplanady Inwalidów, prowadzi od niej do Petit Palais i Grand Palais, które również powstały z okazji tej samej Wystawy Światowej. Panoramiczny widok na te budowle, Wieżę Eiffla i Sekwanę sprawia, że jest to bardzo popularne miejsce spacerowe zarówno w dzień, jak i w nocy. Most oświetlają 32 latarnie z brązu, a dodatkowo zdobią go rzeźby z tego samego materiału.
Most Alexandrowi III most został uwieczniony w ponad 15 filmach. Na nim diva Mariah Carey nakręciła większość teledysku do piosenki „Say Something” w 2006 roku.
20. Musée de l'Orangerie – Muzeum Orangerii
Ogród Tuileryjski (strona nad Sekwaną)
Plac Zgody
75001 Paryż
Współrzędne | Szerokość geograficzna | Długość geograficzna |
Stopnie, minuty, sekundy (°, ', ") | 48°51'51.7" N | 2°19'18.4" E |
Stopnie dziesiętne (GPS) | 48.86435 | 2.32176 |
Architekci: Auguste Perret, Antoine Bourdelle, Henry Van de Velde
Wnętrza: Bourdelle (brąz i freski). Maurice Denis
Odwiedź Muzeum Orangerie: warunki, ceny i godziny otwarcia – zobacz poniżej „Więcej o Muzeum Orangerie”, dostępne po angielsku lub po francusku
Dojazd
Metro: linie 1, 8 i 12 – stacja Concorde
RER: najbliższe linie: A i C
Autobusy: linie 42, 45, 52, 72, 73, 84, 94 (RATP)
Noctilien N11, N24 (autobus nocny)
Tootbus Paryż (specjalna linia autobusowa)
Krótki opis
Muzeum Orsay słynie z Nymphéas Clauda Moneta, które się w nim znajdują. Cykl Nymphéas zajmował artystę przez trzy dekady – od końca lat 90. XIX wieku aż do jego śmierci w 1926 roku w wieku 86 lat.
W podziemiach muzeum przechowywana jest również kolekcja Jean Walter i Paul Guillaume, poświęcona wybitnym postaciom XX wieku: Renoirowi, Cézanne’owi, Matisse’owi, Picasso, Soutine’owi i kilku innym. To obrazy z okresów impresjonizmu (XIX w.) i modernizmu (XX w.).
Przed budynkiem znajdują się także rzeźby Rodina oraz kilku innych artystów.
21. Plac Zgody: punkt końcowy (lub początkowy) spaceru od Łuku Triumfalnego do Placu Zgody
Dzielnica Pola Elizejskie
75008 Paryż
Dojazd
Metro: linie 1, 8 i 12 – stacja Concorde
RER: najbliższe linie A i C
Autobusy: linie 42, 45, 52, 72, 73, 84, 94 (RATP)
Nocne linie Noctilien N11, N24
Tootbus Paryż (specjalna linia autobusowa)
Krótki opis
Plac Zgody, zajmujący powierzchnię 8,64 hektara, jest największym placem w Paryżu.
Plac Zgody znajduje się zaledwie kilkaset metrów od Luwru, u dołu alei Pola Elizejskich i graniczy z ogrodem Tuileries.
Dziś wyróżnia się przede wszystkim umieszczonym w jej centrum obeliskiem z Luksoru, liczącym sobie 3300 lat (XIII wiek p.n.e.) i ustawionym w 1836 roku na placu Zgody – zobacz nasz artykuł Obelisk z Luksoru na placu Zgody, dar Egiptu.
Na początku XVIII wieku była to jedynie esplanada otoczona fosą i dwoma dużymi otwartymi kanałami ściekowych. Później (w 1770 roku) stała się miejscem tragicznego wypadku, w którym 133 osoby zginęły w panice wywołanej pożarem spowodowanym upadkiem rakiety. Było to z okazji zaślubin Delfina (przyszłego Ludwika XVI) z arcyksiężniczką Marią Antoniną z Austrii.
Kilka lat później, podczas Rewolucji Francuskiej, plac Zgody stał się jednym z najkrwawszych miejsc: 1119 osób zginęło tam z 2498 ściętych gilotyną w Paryżu. Wśród nich byli król Ludwik XVI i królowa Maria Antonina, którzy stracili życie na placu Zgody.
Między 1836 a 1846 rokiem plac został przebudowany przez architekta Jacques’a-Ignace’a Hittorffa. Dodał on dwie monumentalne fontanny (odważnie wykonane z żeliwa) po obu stronach obelisku luksorskiego oraz otoczył plac latarniami i kolumnami rufowymi. Wzory te nawiązują również do herbu Miasta Paryża. Architektura otaczająca plac Zgody, monumentalne fontanny i posągi dopełniają jego wspaniałości.
22. Obelisk luksorski
Plac Zgody
75008 Paryż
Dojazd
Metro: linie 1, 8 i 12 – stacja Concorde
RER: linie A – stacja Charles de Gaulle-Étoile; linia C – stacja Inwalidów
Autobusy: linie 24, 42, 72, 73, 84, 94
Nocne autobusy: N11 i N24
Tootbus Paris (specjalna linia autobusowa)
Parkingi: Tuilerie i Karuzela (dojazd przez nabrzeże Tuilerie lub ulicę Rivoli) – ulica Mont-Thabor, ulica des Pyramides
Stacje Vélib’: 119, rue de Lille – 2, rue Cambon
Krótki opis
Obelisk luksorski stanowi część daru, w którego skład wchodziły dwa obeliski – drugi nigdy nie dotarł do Paryża.
Byli to dar od Muhammada Ali, wicekróla Egiptu, dla króla Karola X oraz Francji. Decyzję tę podjęto z inicjatywy barona Taylora oraz Jean-François Champolliona (1790–1832 – pierwszego tłumacza hieroglifów).
Dar obelisku został przekazany na początku 1830 roku. Transportowano go specjalną barką o nazwie „Luxor”, holowaną przez statek parowo-żaglowy „Sphinx”. Ostatecznie dotarł do Paryża w 1834 roku, po postoju w Tulonie i Rouen oraz spłynięciu w górę Sekwany. Został ustawiony 25 października 1836 roku.
Waga obelisku wynosi 222 tony. Podstawa kamienna o wadze 240 ton pochodzi z Bretanii, na zachodzie Francji, a nie z Egiptu.
Na szczycie obelisku znajduje się niewielka piramida zwana „piramidionem”.
Warto również wspomnieć, że obelisk pełni funkcję olbrzymiego zegara słonecznego: na placu Zgody znajdują się wyryte cyfry rzymskie, linie oraz metalowe wstawki wbudowane w bruk.
23. Muzeum Gry w Palanta – Jeu de Paume Museum
1, place de la Concorde, ogród Tuilerii
75001 PARYŻ
Tel.: 33 (0)1 47 03 12 50
Odwiedź Muzeum Jeu de Paume: warunki, ceny i godziny otwarcia – zobacz poniżej „Wszystko o Muzeum Jeu de Paume”, dostępny po angielsku lub po francusku
Dojazd
Metro: linie 1, 8 i 12 – stacja Concorde
RER: linie A – stacja Charles de Gaulle-Étoile; linia C – stacja Invalides
Autobusy: linie 24, 42, 72, 73, 84, 94
Noctilien N11 i N24 (autobus nocny)
Tootbus Paris (specjalna linia autobusowa)
Parkingi: Tuileries i Carrousel (dojazd przez Quai des Tuileries lub ulicę Rivoli) – ulica Mont-Thabor, ulica des Pyramides
Stacje Vélib': 119, rue de Lille – 2, rue Cambon
Krótki opis
Obecnie Galeria Narodowa Jeu de Paume została otwarta 17 czerwca 1991 roku. Bez stałej kolekcji, wystawy są wyłącznie tymczasowe i dotyczą sztuki drugiej połowy XX wieku.
W 2004 roku, na mocy decyzji ministerialnej, Jeu de Paume stał się muzeum poświęconym fotografii i obrazowi, sztuce wideo, eksperymentalnemu kinematografii oraz filmowi dokumentalnemu.
24. Hôtel de la Marine
2 Place de la Concorde
Paryż - 75008
Architekt : Ange-Jacques Gabriel
Dojazd
Metro: linie 1, 8 i 12 – stacja Concorde
RER: najbliższe linie: A i C
Autobus: linie 42 45 52 72 73 84 94 (RATP)
Nocne linie autobusowe N11 N24
Tootbus Paris (specjalna linia autobusowa)
Krótki opis
Zwiedzanie Hôtel de la Marine: warunki, ceny biletów i godziny otwarcia – zobacz poniżej „Więcej informacji o muzeum Hôtel de la Marine” dostępne w języku francuskim lub angielskim
Hotel de la Marine to nowy muzeum otwarty w czerwcu 2021 roku w pięknym historycznym budynku z XVIII wieku. Z jego loggii zwiedzający mają zapierający dech w piersiach widok na plac Zgody.
Podczas ancien régime pełnił funkcję Garde-Meuble de la Couronne (przodka dzisiejszego Mobilier national), a następnie siedziby ministerstwa marynarki. Hotel de la Marine ukazuje ewolucję Francji od monarchii do czasów współczesnych.
Garde-Meuble Korony Francji
Budynek został wzniesiony w latach 1757–1774, aby w 1772 roku stać się siedzibą Garde-Meuble de la Couronne. Składał się z trzech sal wystawowych:
Sali Broni (zbiór zbroi i broni królów Francji – obecnie w Inwalidach i Luwrze);
Galerii Wielkich Mebli (tkaniny i unikalna na świecie kolekcja gobelinów – obecnie w Luwrze i Mobilier National);
Sali Klejnotów (wazy z kamieni szlachetnych i kryształu górskiego, srebra, dary dyplomatyczne oraz klejnoty koronne, w tym diamenty w ozdobnych szkatułkach).
Przebieg historii w Hotelu de la Marine
Rewolucja. Hôtel de la Marine został ograbiony rankiem 13 lipca 1789 roku przez paryskich buntowników.
Powstanie Marynarki – Hôtel staje się jej Ministerstwem.
21 stycznia 1793: intendent Królewskiego Składu Mebli może z biura obserwować egzekucję króla Ludwika XVI.
16 października 1793 roku z tego samego miejsca może również być świadkiem egzekucji królowej Marii Antoniny.
24 października 1793 roku w Hôtel de la Marine sporządzono protokół egzekucji byłej królowej Marii Antoniny.
Kradzież diamentów koronnych
Kradzież stulecia – w samym środku rewolucji!
Do kradzieży doszło w dniach 11–17 września 1792 roku, trwała kilka dni i została dokonana przez około czterdziestu osób w chaosie rewolucyjnego okresu. Między 1792 a 1794 rokiem odnaleziono dwie trzecie klejnotów, w tym „Regenta”, „Sancy” oraz większość „Mazarinów”. Kolekcja zdeponowana w Skarbie Narodowym była wówczas warta 17 milionów liwrów. Niektóre kamienie pozostały bezpowrotnie stracone.
Zniesienie niewolnictwa
Dekret o zniesieniu niewolnictwa został podpisany 27 kwietnia 1848 roku przez Victora Schœlchera, podsekretarza stanu ds. Marynarki w rządzie tymczasowym. Rząd ten powstał w wyniku Rewolucji 1848 roku, która obaliła króla Ludwika Filipa I.
4 najważniejsze bale XIX wieku w Hôtel de la Marine
27 lutego 1802 r.: bal Europy
Czerwiec 1825 r.: bal koronacyjny Karola X
12 lutego 1866 r.: bal Napoleona III
18 października 1893 r.: bal eskadry rosyjskiej
Zwiedzanie Hôtel de la Marine
Oferowane zwiedzanie jest wyjątkowe i oryginalne
Zwiedzanie odbywa się przy dźwiękach „Zaufanego” – specjalnego słuchawkowego przewodnika, który opowiada historię podczas całej trasy.
Dostępne są cztery trasy z audioprzewodnikiem: trzy trwające po 1,5 godziny oraz jedna 45-minutowa, pozwalające na wciągające zwiedzanie ponad 250-letniej historii tego zabytku:
Wielka Trasa: dostępna w 3 wersjach, aby odkryć cały zabytek w 1,5 godziny:
Podróż w czasie,
Wiek Oświecenia oraz
Rodzina.
Salony i loggia: 45-minutowa podróż po salach reprezentacyjnych i najpiękniejszym widoku Paryża. Loggia przylegająca do sal honorowych Pałacu Morskiego oferuje zapierający dech w piersiach widok na plac Zgody, ogrody Tuileries, muzeum Orsay, Wielki Pałac i Wieżę Eiffela.
Muzeum Pałacu Morskiego i kolekcja Al Thani z Kataru
Muzeum Pałacu Morskiego gości również przez najbliższe 20 lat kolekcję Al Thani z Kataru, równolegle z programem czasowych wystaw tematycznych. Prezentacje te są wynikiem porozumienia między Centrum Narodowych Pomników a Fundacją Kolekcji Al Thani.
Kolekcja Al Thani to jedna z najbardziej prestiżowych prywatnych kolekcji na świecie. Zawiera niezwykły zbiór dzieł sztuki obejmujący okres od starożytności po czasy współczesne. Encyklopedyczna w podejściu i reprezentatywna dla bogatego wachlarza kultur i cywilizacji, kolekcja celebruje twórczość oraz uniwersalną moc sztuki na przestrzeni wieków.
Dzieła te były już prezentowane na czasowych wystawach wiodących międzynarodowych instytucji, takich jak Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku, Victoria and Albert Museum w Londynie, Ermitaż w Petersburgu oraz Narodowe Muzeum w Tokio.
Spacer od Łuku Triumfalnego do Placu Zgody: dowiedz się więcej
Spacerów od Łuku Triumfalnego do Placu Zgody: Pola Elizejskie, aleja zaprojektowana z myślą o wygodzie Ludwika XIV
Na mocy dekretu z 24 sierpnia 1667 roku król Ludwik XIV postanowił otworzyć drogę ułatwiającą dojazd powozów jego dworzan do królewskiej posiadłości w Saint-Germain-en-Laye oraz do pałacu w Wersalu, wówczas znajdującego się w budowie. André Le Nôtre, architekt krajobrazu pałacu w Wersalu oraz w Paryżu ogrodów Tuileries, wytyczył tę „Awenię Tuilerii” przez lasy i bagna wzdłuż Sekwany, w osi pałacu Tuileries, wówczas rezydencji króla, zniszczonego w 1871 roku.
Jakiż to długi szlak prowadził aż do obecnych Champs-Élysées!Zakupy na Polach Elizejskich… i relaks w ich ogrodach
Stworzyliśmy również listę 100 sklepów zlokalizowanych na Polach Elizejskich zatytułowaną „Zakupy na Polach Elizejskich: lista 100 sklepów do odwiedzenia”. Ceny są typowe dla Pol Elizejskich – polecamy zachować umiar.
W swojej „dolnej” części Pola Elizejskie przecinają park, który graniczy także z południową częścią ogrodów pałacu Elizejskiego, oficjalnej rezydencji Prezydenta Republiki Francuskiej. Zobacz Punkt zainteresowania 16 powyżej.
… oraz sprawdzone i ocenione miejsca na relaks, aby uchronić Cię przed turystycznymi oszustwami
Dodaliśmy również 14 „Przystanków Relaksu” do tej trasy spacerowej. To nasz wybór rekomendowanych i ocenionych sklepów oraz rzemieślników, których spotkasz schodząc z Polami Elizejskimi, aby odpocząć, ochłonąć lub po prostu zrobić zakupy. Kawiarnie, restauracje, cukiernie, lodziarnie i czekoladziarnie, jubilerzy, perfumerie, butiki odzieżowe itd. Wszystkie te sklepy zostały wybrane i ocenione w skali od 1 do 5 przez turystów, którzy odwiedzili Pola Elizejskie przed Tobą, biorąc pod uwagę jakość ich produktów i usług w rozsądnej cenie. Aby dowiedzieć się więcej, kliknij „Przystanki Relaksu” (Jak są wybierane i oceniane)
Na tej liście znajdują się również liczne restauracje, kawiarnie i butiki luksusowe położone wokół placu Charles’a de Gaulle’a i Łuku Triumfalnego, ale po drugiej stronie Pol Elizejskich. Często niedoceniane, oferują jednak dobre okazje do zakupów.
Spacer nocny od Łuku Triumfalnego do Placu Zgody?
Dlaczego nie? Ta trasa może być również odbywana nocą, gdyż oświetlenie jest dostępne przez całą dobę. W obu przypadkach powrócisz z pięknymi wspomnieniami w pamięci.
Nadchodzące trasy, które możesz wybrać…
Warto wiedzieć, że w Paryżu dostępnych jest wiele równie interesujących spacerów. Mniej niż 500 m na południe od Pigalle rozpoczyna się trasa łącząca wielkie domy towarowe na Bulwarze Haussmanna z Place de la Concorde (Spacer Opera Garnier → Dom Towarowy Lafayette → Place de la Concorde).
Od Łuku Triumfalnego spacer Pałac Chaillot → Łuk Triumfalny ulicą Avenue George-V (trasa 2) prowadzi do Pałacu Chaillot-Trocadéro.
Następnie, z Pałacu Chaillot do Wieży Eiffla wystarczy podążać spacerem Wieża Eiffla → Pałac Chaillot przez plac Iéna – Trasa 1.
Wyruszając z Placu Zgody, możesz udać się na spacer „Spacer Opera Garnier → Dom Towarowy Lafayette → Plac Zgody”, aż do Opery Garniera, a następnie Bulwarem Haussmanna oraz domami towarowymi Lafayette i Le Printemps.
Inny spacer, rozpoczynający się na Placu Zgody, prowadzi Cię do wejścia do muzeum Luwru (Spacer Luwr → Plac Zgody przez Ogrody Tuileries i Plac Vendôme – Trasa 2).
Stąd, jeśli masz jeszcze siły, możesz kontynuować spacer, który zaprowadzi Cię na wyspę Île de la Cité, w sercu historycznego i królewskiego Paryża (Spacer po Île de la Cité, 800 lat historii – Trasa 2).
Wreszcie, przekraczając Sekwanę, możecie kontynuować spacer aż do Bastylii, przechodząc przez dzielnicę Marais (Spacer z Centrum Pompidou do Bastylii przez Marais – Trasa 1).
Życzymy udanych spacerów!