Hoe beklimt u de Butte Montmartre zonder moe te worden? De heuvel is niet erg hoog (130 m), maar je gaat van 70 m (onderaan de Butte) naar het hoogste punt over een afstand van ongeveer 500 m. Het gevolg: de straten zijn vrij steil.
Kort samengevat: hoe bereik je de Sacré-Cœur?
Middel | Vertrekpunt | Duur | Prijs |
|---|---|---|---|
Te voet, via de trappen van de rue Foyatier | Square Louise-Michel (metro Anvers) | 222 treden, 36 m hoogteverschil | Gratis |
Kabelbaan | Place Suzanne-Valadon (metro Anvers) | Minder dan 1 minuut 30 | 2,55 €: ticket Métro-Train-RER, contactloze bankpas of Navigo |
Mini-treintje van Montmartre | Place Blanche of place du Tertre | 35 tot 45 minuten, rondrit met gids | 12 € volwassene, 5 € kind |
Montmartrain | Parvis van de Sacré-Cœur | Ongeveer 35 minuten heen en terug | 12 € volwassene, 6 € kind |
Bus 40 | Pigalle, Abbesses, place du Tertre | Afhankelijk van de halte | 2,05 €: bus-tramticket of Navigo |
Tarieven gecontroleerd in september 2026. De kabelbaan rijdt dagelijks van ongeveer 6.00 tot 0.45 uur; het bus-tramticket is hier niet geldig. De halte Pigalle van de Montmartrain is tijdelijk gesloten in verband met werkzaamheden. En als de kabelbaan niet werkt, blijven de trappen de snelste oplossing.
Hoe kom je aan de voet van Montmartre
Anvers (lijn 2): het dichtstbijzijnde station bij de kabelbaan en de trappen, via de rue de Steinkerque.
Abbesses (lijn 12): in het hart van het dorp, met liften of een wenteltrap van 176 treden.
Pigalle (lijnen 2 en 12) en Blanche (lijn 2): in het zuiden, vlakbij de Moulin Rouge en het vertrekpunt van de Petit train.
Lamarck-Caulaincourt (lijn 12): aan de noordkant, om de Butte te bereiken via de rustigste straten.
Particuliere auto’s – en privébussen – mogen niet door de smalle straatjes rijden.
Als u de Butte Montmartre wilt bezoeken, is het verstandig om de beschikbare vervoersmiddelen en vertrekpunten te kennen.
Er zijn slechts 4 manieren om de Butte te "bedwingen", naast lopen natuurlijk.
Alle benodigde aanwijzingen vindt u hieronder.
Hoe de Butte Montmartre te bedwingen: de sportieve beklimming via de trappen naar de Sacré-Cœur
Preciezer gezegd bevindt de ingang van de trappen zich aan 1 Place Valadon (wat in werkelijkheid een straat is, geen plein). Deze ligt op de hoek tussen de rue Tardieu en de rue Saint-Pierre (wordt die soms "Place Saint-Pierre" genoemd?!). De "Place Valadon" gaat na 30 meter over in een trap, de rue Foyatier! Wie weet waarom?
De trap die langs de kabelbaan loopt (de rue Foyatier) telt meer dan tweehonderdtwintig treden. Hij leidt naar de rue Lamarck aan de rechterkant; het parvis en de basiliek Sacré-Cœur liggen op 50 meter afstand. Als u tijdens uw beklimming geen tijd hebt genomen om van het uitzicht te genieten, is het vanaf het parvis dat u het mooiste uitzicht op Parijs zult hebben.
Het is ook mogelijk om naar de Sacré-Cœur te klimmen via verschillende trappen in het square Louise Michel, rechts van de kabelbaan. Maar spaar je energie voor de rest van je bezoek: de Butte telt nog veel meer trappen. Je zult er tijdens je wandeling vast een paar tegenkomen. Sommigen vinden ze zwaar, anderen hebben er zelfs liedjes over geschreven (« Ze zijn hard voor de armen… »). De lijst met deze trappen is lang. Wij hebben er een aantal voor je op een rijtje gezet:
- Trap Paul Albert, « Littérateur »
- Trap van de rue du peintre Utrillo
- Passage Cottin
- Trap van de rue du Chevalier de la Barre: deze komt uit bij de tuin van Turlure, vlakbij de Sacré-Cœur. Zie hem ’s nachts om de kinderkopjes te zien veranderen in een sterrenhemel. Het is Alekan, chef operateur, en de beeldhouwer Patrick Rimoux die met behulp van glasvezels de sterrenbeelden van 1 januari en 1 juli hebben gereproduceerd.
- Als je de rue Lamarck afdaalt, kom je de trappen van de rue Becquerel tegen.
- Aan de overkant van de rue Lamarck ligt een altijd levendig pétanqueveld en nog een trap, de rue de la Bonne: hier stond een van de fonteinen van Montmartre, waarvan het water beroemd was.
- Iets lager vind je de trappen van de rue du Mont-Cenis. Een van de langste van de Butte. Deze is meer naar het noorden dan naar het oosten gericht.
De kabelbaan, of hoe je de Butte Montmartre moeiteloos beklimt naar de Sacré-Cœur
De huidige kabelbaan is de derde versie, na de renovaties van 1935 en 1991. Hij verbindt de ‘rue Foyatier’ ter hoogte van het bovenste station. Je hoeft alleen nog maar rechtsaf te slaan de rue Lamarck in, en na ongeveer 50 meter bereik je het voorplein van de Sacré-Cœur. Vanaf dit voorplein heb je het meest spectaculaire uitzicht op Parijs.
De eerste kabelbaan van Montmartre, of hoe je de Butte… beklom in 1900
De eerste kabelbaan van Montmartre werd in gebruik genomen op 12 of 13 juli 1900.
Het bestaat uit twee cabines die op twee waterreservoirs van 5 m³ zijn geïnstalleerd en met een kabel aan elkaar verbonden zijn: het ‘bovenste’ reservoir van de cabine die bovenaan staat, is gevuld met water. Zo daalt de cabine die daarmee verbonden is door de zwaartekracht naar beneden en trekt daarbij de tweede cabine – die leeg is en altijd onderaan staat – omhoog. Deze cabine is via een kabel en een katrollensysteem aan de eerste cabine verbonden. Een stoommotor onderaan drijft de pompen aan die het water naar het bovenste reservoir pompen, waar de reservoirs bij elke doorgang worden gevuld.
De cabines bieden plaats aan achtentwintig passagiers, verdeeld over vier gesloten compartimenten die trapsgewijs zijn opgesteld, waarbij de twee uiteinden gereserveerd zijn voor de bestuurder (treinchef). Ze worden vastgehouden door een remsysteem op de tandstaaf. Dit systeem heeft dertig jaar lang jaarlijks één miljoen passagiers vervoerd.
1935 en de eerste renovatie na vijfendertig jaar trouwe dienst
Het watergedreven kabelspoor is vervangen door twee elektrische cabines, en de exploitatie werd op 2 februari 1935 hervat na drie jaar onderbreking. De aandrijving gebeurt door een lier die wordt aangedreven door een vijftig pk elektrische motor, waardoor de cabines met een capaciteit van vijftig personen de rit in zeventig seconden kunnen afleggen, wat neerkomt op een snelheid van twee meter per seconde.
1991: tweede renovatie na vijftig jaar exploitatie en miljoenen passagiers
Na jaarlijks twee miljoen passagiers te hebben vervoerd, vereiste de kabelbaan een ingrijpende renovatie.
Sinds de laatste renovatie gebruikt de kabelspoorbaan de technologie van een elektrische hellinglift met trekkabel. Het is dus strikt genomen geen kabelspoorbaan meer: hij werkt niet meer volgens de traditionele heen-en-weerbeweging van kabelspoorbanen en biedt zo een grotere transportcapaciteit. De machinerie bevindt zich nog steeds boven in het station. Deze bestaat uit twee volledig onafhankelijke lieren, aangedreven door motoren van 130 kW. Dit betekent dat één cabine omhoog kan gaan terwijl de andere naar beneden gaat, of stilstaat, of dat beide cabines tegelijkertijd omhoog of omlaag kunnen bewegen. Zo kan het aantal passagiers worden gereguleerd.
Een lege cabine weegt zes ton en een volle cabine tien ton. Ze zijn uitgerust met een bedrijfsrem, een spoorrem en een noodrem.
Het systeem werkt volledig automatisch: de aanwezigheid en het aantal passagiers worden gedetecteerd door een systeem bestaande uit elektronische weegschalen in de vloer van de cabines en radars in de stations. Een computer bepaalt vervolgens het vertrek van de cabines, wat aan de reizigers wordt getoond via een display in de cabine. Afhankelijk van de drukte wordt gekozen tussen twee mogelijke snelheden van 2 of 3,5 meter per seconde. De toegangsdeuren gaan pas open als de cabine aanwezig is, ter versterking van de veiligheid, net als bij lijn 14 van de metro.
Op 7 december 2006 om 17.50 uur ontspoorde echter een cabine onder aan de helling tijdens een belastingremtest uitgevoerd door de RATP: de uiteinde van de trekkabel brak. De onderbreking van de dienst leidde vervolgens tot groeiende problemen voor de bewoners en winkeliers van de Butte, ondanks de vervanging door bussen. Alles was in juni 2007 en augustus 2008 weer normaal.
De kabelbaan van Montmartre of hoe de Butte-Montmartre te beklimmen met cultuur
De kabelbaan van Montmartre is een onmisbaar onderdeel van Parijs. Hij komt voor in talrijke films en televisieseries waarvan de actie zich in Montmartre afspeelt. Een van de bekendste is de film Ripoux contre ripoux (1990), Les Randonneurs (1997), El Tourbini (2006) en Louise (take 2) (1998). In de eerste pilotaflevering van de politieserie Capitaine Casta vindt een achtervolging plaats op de trappen van de rue Foyatier, parallel aan de kabelbaan. Zo vlucht Michel Fernandez (Thierry Frémont) in de film uit 2009 Une affaire d’État de trappen op, achtervolgd door Nora Chahyd (Rachida Brakni) die zelf de kabelbaan neemt.
In 1956 opent Melville zijn film Bob le flambeur met een circulaire openingsopname vanuit de lucht van de kabelbaan die naar beneden gaat.
In 2011 speelt de animatiefilm Un monstre à Paris, met de stemmen van Vanessa Paradis en -M- in de hoofdrollen, eveneens in op deze kabelbaan in een actiescène ter gelegenheid van de opening; het verhaal speelt zich dan af tijdens de overstroming van de Seine in 1910.
De kabelbaan van Montmartre staat ook afgebeeld op een schilderij met dezelfde titel van de schilder Jean Marchand (1883-1940), te zien in het Musée d’Art moderne de Paris.
Hij duikt op in de literatuur in een novelle van Boileau-Narcejac getiteld L’énigme du funiculaire, gepubliceerd in 1971, alsook door Jacques Charpentreau die in een gedicht getiteld Le funiculaire de Montmartre de cabines vergelijkt met twee tegenstrijdige broers – « Quand l’un s’envole dans les airs / L’autre dévale en bas / Et lan lan la ».
Hij verscheen ook in het computerspel Midnight Club II (2003) en in oktober 2006, op verzoek van de website la Blogothèque voor haar « Concerts à emporter », zong de zanger Cali, temidden van de reizigers, tijdens de beklimming van de heuvel zijn nummer La Fin du monde pour dans 10 minutes, afkomstig van zijn album Menteur.
De kabelbaan is, naast de basiliek van Sacré-Cœur, nagebouwd in meerdere miniatuurparken: France Miniature in Élancourt (waar hij later aan de basiliek werd toegevoegd) en in Mini-Europe in Brussel.
Hoe beklimt u de Butte Montmartre zonder moe te worden: De treintjes van de Butte Montmartre
Wist u dat er twee concurrerende treintjes op de Butte rondrijden: de Petit train Montmartrain en de Petit train de Montmartre?
De kleine trein Montmartrain
Adres: 1 Parv. du Sacré-Coeur, 75018 Parijs
Locatie: Parvis du Sacré-Cœur, 75018, Parijs
Telefoon: +33 6 85 21 95 23
Openingstijden: Vertrek om 10 uur of 11 uur, afhankelijk van het seizoen. Het vertrek vindt plaats op de Parvis du Sacré-Cœur.
Tussen Pigalle en de Sacré-Cœur doorkruist u plekken vol geschiedenis: van het Place du Tertre tot de cabaret Le Lapin Agile, en van het huis van Aristide Bruant tot dat van Dalida.
Deze tocht met de kleine trein, aangenaam en schilderachtig, biedt u de mogelijkheid om deze straten – ooit betreden door Picasso, Utrillo of Modigliani – vanuit een nieuw perspectief te ontdekken.
Bezoek van de wijk Montmartre in 30 minuten. Tijdens de rit ziet u onder meer:
- de kerk Saint-Pierre
- De Moulin Rouge
- Het kerkhof van Montmartre
- Het metrostation Pigalle
- De wijngaard van Montmartre
- De cabaret « Au Lapin Agile »
Tarieven (september 2026) : €12 voor volwassenen, €6 voor kinderen vanaf 3 jaar, retourrit tussen Pigalle en Sacré-Cœur (ongeveer 35 minuten, vertrek elke 30 minuten van 10.00 tot 19.00 uur). De halte Pigalle is tijdelijk gesloten in verband met werkzaamheden: stap op bij het parvis van de Sacré-Cœur.
- Betalingen met cheque of contant ter plekke bij 1 Parvis du Sacré-Cœur.
- Voor online betalingen ontvangt u een digitale bevestiging van uw bestelling per e-mail.
- Indien u uw digitale ticket niet ontvangt, toont u gewoon een bewijs van uw bestelling voordat u instapt.
De Petit Train van Montmartre
Adres: 177 Avenue Charles de Gaulle, 92200 Neuilly-sur-Seine
Tel: 01 42 62 24 00
contact@promotrain.fr
De « Petit Train van Montmartre » biedt een muzikale rondrit in 2 talen (Frans – Engels) door het hart van de Butte Montmartre, met een stop op de Place du Tertre en een vertrek voor het Moulin Rouge.
Het traject is onderverdeeld in twee delen (één enkele ticket) die op twee verschillende momenten van de dag kunnen worden gereden:
- Place Blanche (vertrek onderaan de heuvel, nabij het Moulin Rouge – metro Blanche lijn 2) tot de Place du Tertre (reistijd: 15 minuten)
- Van Place du Tertre naar de top van de Butte Montmartre (tweede vertrekpunt) en terug naar Place Blanche (reistijd: 30 minuten)
De route: Place Blanche / Moulin Rouge / Basiliek Sacré-Cœur / Amphitheater / Arènes / Église Saint-Pierre / Place du Tertre / Espace Dalí / Musée de Montmartre / Le Lapin Agile / Cimetière Saint-Vincent / Place Constantin Pecqueur / La Halle en de markt Saint-Pierre / Anvers / Terug naar Place Blanche.
Diensten
- Een ideale formule om de wijk Montmartre met het gezin te ontdekken. Kinderen zijn dol op deze rondrit in een kleine trein.
- De rondleiding wordt becommentarieerd in het Frans en Engels
- Tarieven (september 2026): € 12 voor volwassenen, € 5 voor kinderen, kaartjes zijn verkrijgbaar bij de conducteur. Van april tot september vertrekt de trein om het half uur tussen 10.00 en 17.30 uur.
- 2 vertrekpunten: het Place Blanche (metro Blanche, lijn 2, aan de voet van de heuvel) en het Place du Tertre (bovenaan de heuvel, vlak bij de Sacré-Cœur). U kunt zelf het vertrekpunt kiezen.
- Tip: maak de rondrit in 2 keer met een onbeperkte stop op het tussenstation om Montmartre te verkennen. U kunt de rondleiding starten vanaf het vertrekpunt van uw keuze, zo lang blijven als u wilt en de kleine trein van Montmartre in de andere richting nemen voor de terugreis aan het einde van de dag.
Openingstijden:
Openingstijden: dagelijks van 10.00 tot 18.00 uur. ’s Zomers ’s avonds tot middernacht.
Van december tot april: wisselende openingstijden afhankelijk van de data en schoolvakanties.
Tarieven:
- Volwassene (ouder dan 12 jaar): € 7.
- Kind (van 2 tot 12 jaar): € 4.
De RATP-bus, lijn nr. 40 (Mairie du 18e – Jules Joffrin ⥋ Le Peletier) of hoe de Butte-Montmartre te beklimmen zonder moeite
Lijn 40 van de RATP is een ringlijn en heeft geen eindpunt: de rit begint echter bij station Le Peletier, gelegen aan de voet van de Butte, op de zuidelijke helling. Bus 40 komt na een traject van 4 km, met 35 tussenstops, en in 25 tot 35 minuten weer terug op zijn beginpunt, aan de noordelijke helling van de Butte. De noordelijkste halte is la Mairie du 18e – Jules Joffrin.
Maar de heenweg vermengt zich met de terugweg, wat de verwarring alleen maar vergroot en het begrijpen van het traject in het centrale deel niet vergemakkelijkt. Hieronder vindt u het lijnschema van lijn 40, de haltes en de overstapmogelijkheden met de metro of andere bussen.
Lijn 40 rijdt van maandag tot en met zaterdag van 7.30 uur (vertrek eerste bus) tot ongeveer 1.10 uur ’s nachts en op zondagen en feestdagen vanaf 7.20 uur. De frequentie is als volgt:
- Elke 10 tot 30 minuten een bus op weekdagen (elke 10 tot 15 minuten overdag)
- Elke 11 tot 25 minuten een bus op zaterdag
- Elke 12 tot 25 minuten een bus op zondag
| Haltes van buslijn 40 – Bushaltes lijn 40 | Overstappen |
|---|---|
| Le Peletier (start en eindpunt van de lijn) | Metro 7 Bus 45 |
| Carrefour de Châteaudun | Bus 26 – Bus 32 – Bus 43 – Bus 45 – Bus 74 |
Bus 74
Bus 80
Bus 31 – Bus 60 – Bus 80 – Bus 85
Lijn 40 van de bus biedt een directe verbinding met de Butte-Montmartre: het is de enige die over de heuvel rijdt, met een halte aan de rue du Cardinal-Dubois, pal voor het bovenstation van de kabelbaan.
Ook twee metrostations liggen op loopafstand van het benedenstation van de kabelbaan: Anvers, op lijn 2, ongeveer tweehonderd meter ten zuiden ervan, en Abbesses, op lijn 12, ongeveer driehonderdvijftig meter ten westen ervan.