Parijs, de lichtstad. Maar ook een bloedige stad tijdens de Franse Revolutie. Tussen 1792 en 1795 hakte de guillotine duizenden hoofden af. De Terreur heerste. Van gekroonde hoofden tot gewone burgers, niemand werd gespaard. Hier bespreken we de beroemde guillotine-slachtoffers van de Revolutie in Parijs.
Opmerking : aan het eind van de tekst vindt u
1/ Te zien in de buurt van de plekken waar de guillotine stond
2/ Een fotogalerij met foto’s die verband houden met het artikel
3/ Uw Bonus: 5 waardevolle tips om uw verblijf in Parijs soepel en succesvol te organiseren
De doodstraf vóór de guillotine
Onder het Ancien Régime hing de wijze van executie af van de sociale stand van de veroordeelde. Edelen werden onthoofd met het zwaard of de bijl (een dood die als "edele" en snel werd beschouwd), terwijl het gewone volk werd opgehangen, radbraak gemaakt of verbrand. Langdurige en pijnlijke martelingen waren afhankelijk van de ervaring van de beul, die van stad tot stad sterk verschilde (elke belangrijke stad had een beul).
De uitvinding van de guillotine: een humanitair idee van Dr. Guillotin
Dit humanitaire idee, in het kader van gelijkheid tussen mensen, veranderde onder de Terreur in een ware fabriek voor politieke moord. Bijna 3000 mensen werden tijdens deze periode in Parijs onder de guillotine gebracht. Rechtbanken spraken de hele dag door vonnissen uit zonder onderbreking (zelfs ’s nachts, het proces van Marie-Antoinette eindigde om 4 uur ’s ochtends). De veroordelingen waren vaak willekeurig, gebaseerd op "getuigenissen" die vals of gekocht waren.
Een trieste periode voor Frankrijk. Schaamte over hen die aan deze barbaarse uitbarsting hebben meegewerkt of de tijdgenoten die er nog trots op zijn.
De beroemdste beul uit de Franse geschiedenis: Charles-Henri Sanson
Charles-Henri Sanson
Hij is de beroemdste beul uit de Franse geschiedenis. Hoofdbeul voor de uitvoering van criminele vonnissen in Parijs van 1778 tot 1795 en overleden in 1806 in Parijs, was hij getuige en de hoofdrolspeler bij de executies en de overgang tussen de straffen van het Ancien Régime en de komst van de guillotine.
Tijdens de Franse Revolutie heeft hij bijna 3.000 mensen geëxecuteerd, waarbij hij evolueerde van beul van de Koning naar beul van de Republiek.
De man die de Koning en de Koningin heeft geëxecuteerd
Hoewel hij een trouwe onderdaan was van koning Lodewijk XVI, dwongen de omwentelingen van de Revolutie Sanson om de bevelen van de nieuwe republikeinse regering op te volgen. Hij zelf is zelfs net aan de doodstraf ontsnapt, beschuldigd door sommige radicale afgevaardigden van verraad.
Door zijn functie moest hij Lodewijk XVI en Marie Antoinette executeren, maar ook Danton en enkele andere revolutionairen die hij persoonlijk kende.
Uitgeput, zowel lichamelijk als moreel, legde hij in 1795 zijn ambt neer en trok hij zich terug in zijn buitenhuis in Brie-Comte-Robert (Seine-et-Marne - 77710).
Beroemde terechtstellingsplaatsen in Parijs tijdens de Revolutie
De terechtstellingsplaatsen: verspreid over Parijs
Parijs wordt tijdens de Revolutie het toneel van talloze executies. De guillotine, symbool van de Terreur, wordt op verschillende iconische locaties geplaatst. Deze plekken markeren de geschiedenis van de stad en haar slachtoffers. In totaal werden er in Parijs 2498 mensen (geregistreerd) geguillotineerd tijdens de Revolutie!
De Place de la Révolution (het huidige Place de la Concorde) is de bekendste. De exacte locatie van de guillotine op de Place de la Concorde bevond zich aan de westkant van het plein, bij de ingang van de huidige Champs-Élysées. Hier verloren Lodewijk XVI en Marie Antoinette het hoofd. De menigte drong zich samen om de executies bij te wonen. Een macaber schouwspel dat zowel fascineert als angst inboezemt. Er werden hier 1120 mensen in 13 maanden geguillotineerd.
De Place du Trône-Renversé (huidige Place de la Nation) herbergde ook de guillotine. Het werd een plaats van massamoord tijdens de Grote Terreur. Honderden ter dood veroordeelden werden er in enkele weken geëxecuteerd, 1306 slachtoffers in 43 dagen.
Place de la Bastille: 73 op de Place de la Bastille in 4 dagen, in 1794.
De Place de Grève (huidige Place de l’Hôtel-de-Ville) is een andere historische locatie. Voor de Revolutie diende het al voor publieke executies. Tijdens de Revolutie werd de Place de Grève vooral gebruikt voor criminelen (terwijl politieke tegenstanders naar de Place de la Révolution / Place de la Concorde werden gestuurd). De guillotine verscheen er enkele keren voordat hij werd verplaatst.
De executieplaatsen: een macaber schouwspel
Stel je de Place de la Concorde voor, toen nog Place de la Révolution. Een stil publiek. Het scherpe geluid van de valbijl. Daarna de kreten. Publieke executies werden een macaber schouwspel. Een symbool van de revolutionaire geweld.
Vandaag zijn deze plekken rustig. Toch herinneren ze aan een donkere periode in de geschiedenis. Een bezoek aan Parijs is niet compleet zonder kennis te nemen van hun verleden.
De beroemdste guillotine-slachtoffers van de Revolutie van 1789
Lodewijk XVI en Marie-Antoinette: de meest iconische guillotine-slachtoffers van de Revolutie
Op 21 januari 1793 besteeg Lodewijk XVI het schavot op de Place de la Révolution. Hij was 38 jaar oud. Zijn misdaad? Het land verraden, zo luidde het oordeel. De menigte brulde van woede. De koning, kalm, probeerde nog een laatste toespraak te houden. Te laat. De bijl viel om 10:22 uur. Het was Sanson die de executie van Lodewijk XVI op de Place de la Révolution leidde. Hij is de bekendste van de beroemdste guillotine-slachtoffers van de Revolutie.
Na geruchten dat de koning zich had verzet of dat de beul geen respect had getoond voor de vorst, schreef Sanson een memorabele brief in de pers om de waarheid te herstellen. Daarin prees hij de moed en kalmte van de koning in het aangezicht van de dood.
Marie-Antoinette volgt haar echtgenoot naar het schavot op 16 oktober 1793. Ze is dan 37 jaar oud. Haar proces verloopt snel. Beschuldigd van verraad en morele verdorvenheid belichaamt ze de haat tegen het Oude Regime. Om 4 uur ’s ochtends wordt ze ter dood veroordeeld en diezelfde dag om 12:15 uur geguillotineerd. Haar laatste woorden zijn voor de beul, terwijl ze hem onhandig op zijn voet trapt: "Monsieur, ik vraag u vergiffenis, het was niet expres." Haar executie luidt het einde van een tijdperk in. De monarchie stort in onder de kreten van "Leve de Republiek!". Ze blijft een van de beroemdste slachtoffers van de guillotine tijdens de Revolutie.
Ook moet worden opgemerkt dat Lodewijk XVI het privilege had om per koets naar de Place de la Concorde gebracht te worden voor zijn executie. Marie-Antoinette kreeg deze gunst niet. Ze legde de afstand tussen haar gevangenis in de Conciergerie en de Concorde af in een open kar, als een gewone veroordeelde. Ze werd vergezeld door een priester die door de Revolutionairen was aangesteld, maar ze weigerde zich met hem te laten verzoenen. Deze tocht van 4 kilometer door een vijandige menigte, die om 10 uur ’s ochtends begon, duurde meer dan twee uur.
Hun dood bezegelt de definitieve breuk met het verleden. De Revolutie gaat een radicalere fase in. De Terreur begint.
Opmerking
Tegenover de geruchten die beweerden dat de koning zich had verzet of dat de beul geen respect had getoond voor de vorst, schreef de beul Sanson een memorabele brief in de pers om de waarheid te herstellen. Hij prees de moed en kalmte van de koning in het aangezicht van de dood.
Vandaag de dag herinnert de Place de la Concorde (voorheen Place de la Révolution) aan hun lot. Om andere historische plekken te ontdekken, bekijk onze wandeling door het Marais naar de Bastille. Of duik in de geschiedenis van de kroonjuwelen, symbolen van een verdwenen macht.
Olympe de Gouges: de feministe die werd geguillotineerd voor haar vooruitstrevende ideeën - 3 november 1793 - 45 jaar
Olympe de Gouges was een pionier van het feminisme. Ze werd geboren in 1748 en daagde de normen van haar tijd uit. Ze stierf op 45-jarige leeftijd. Haar meest beroemde werk is de Verklaring van de rechten van de vrouw en de burgeres uit 1791. Een revolutionair tekst voor de gelijkheid tussen de seksen.
Ze durfde Robespierre en de Terreur te bekritiseren. Haar ideeën waren onrustwekkend. Ze werd in 1793 gearresteerd voor "opruien". Haar proces was snel afgerond. De guillotine wachtte haar op 3 november 1793 op de place de la Révolution, vandaag de place de la Concorde.
Haar executie markeerde een donkere wending. De Revolutie verslond haar eigen kinderen. Toch leeft haar nalatenschap voort. Vandaag de dag eert een gedenkplaat haar nagedachtenis bij de Bourse de Commerce-Pinault, een plek die je met het gezin kunt ontdekken. Bezoek deze iconische locatie voor meer informatie.
Olympe de Gouges blijft een symbool. Een vrouw die met haar leven betaalde voor haar strijd voor gerechtigheid. Haar moed inspireert nog steeds de strijd voor gelijkheid. Parijs draagt de sporen van haar doortocht, tussen geschiedenis en herinnering.
Charlotte Corday: moordenaar van Marat – 7 juli 1793 : 24 jaar
Charlotte, de jonge Normandische die de revolutionair Marat in zijn badkuip vermoordde, op 13 juli 1793.
Op het moment dat ze naar de guillotine wordt gebracht, kijkt ze er met grote ogen naar: « Ik heb toch het recht nieuwsgierig te zijn, ik had er nog nooit een gezien ! »
Beroemde guillotine-slachtoffers van de Revolutie: hun verhaal
Philippe-Égalité – Geëxecuteerd op 6 november 1793 – 46 jaar
Afstammeling van Lodewijk XIV, vader van de toekomstige Lodewijk-Filips I, staat hij bekend om de galerijen van het Palais-Royal en enkele extravagante fratsen. Zie ook het Nationaal Domein Palais-Royal.
Zijn echte naam was Philippe d’Orléans, neef van Lodewijk XVI (die hem niet mocht vanwege zijn lichtzinnigheid en onverantwoordelijkheid) en leider van de Orléans-tak van de koninklijke familie. Hij werd verkozen tot de Staten-Generaal van 1789, waarna hij zijn naam veranderde in Philippe-Égalité om "aan te sluiten" bij de revolutionaire beweging. Hij stemde voor de dood van Lodewijk XVI, terwijl hij had kunnen zwijgen zonder gevaar voor zijn eigen leven. En zonder zijn stem hadden andere afgevaardigden zich ook kunnen onthouden(1). En misschien was Lodewijk XVI dan niet geguillotineerd.
Op 21 januari 1793, de dag dat Lodewijk XVI werd onthoofd, was Philippe-Égalité "officieel" niet aanwezig bij deze executie. Desondanks hebben historici geschreven dat hij zich in een koets verborgen hield die op de Pont de la Concorde stond, om op afstand de dood van zijn neef gade te slaan.
Op 4 april 1793 loopt zijn oudste zoon de hertog van Orléans (de toekomstige Lodewijk Filips Ier), die op dat moment luitenant-generaal is bij het Noorderleger, over naar de Oostenrijkse vijand, samen met zijn commandant, de generaal Dumouriez, die een mislukte poging tot een staatsgreep ondernam. Philippe-Égalité wordt daardoor verdacht in de ogen van de Bergpartij.
Alle leden van de familie Orléans worden op 7 april 1793 gearresteerd. De maatregel geldt voor de hertog van Orléans, zijn twee andere zonen, de hertog van Montpensier en Louis-Charles d’Orléans, graaf van Beaujolais, en zijn zus Louise-Bathilde (die zich de naam Citoyenne Vérité heeft aangemeten).
Hij wordt op 6 november 1793 berecht door het Revolutionaire Tribunaal, voorgezeten door Herman. Er zijn geen bewijzen tegen hem, maar in die tijd volstaat eenvoudige verdenking. Let wel: Herman zal zelf ook op het schavot eindigen op
Gerechte straf, ondanks de pleidooi van Voidel, wordt hij ter dood veroordeeld en diezelfde dag, 6 november 1793, onthoofd. Zijn lotgenoten zijn Pierre Coustard de Massi, een girondijns vertegenwoordiger van Loire-Inférieure in de Conventie en hoofd van de Nationale Garde van Nantes, en drie onbekenden. Dit was 11 maanden na Lodewijk XVI en 20 dagen na Marie-Antoinette.
Tegen de assistent van de beul die probeert zijn laarzen uit te trekken, zegt hij: « Laat maar! Dat gaat u na mijn dood veel gemakkelijker doen. »
Voordat hij zich naar de beul wendt: « Schiet op! »
(1) De onvoorwaardelijke doodstraf voor Lodewijk XVI werd met 361 stemmen tegen 360 (voor andere straffen/uitstel) aangenomen bij de eerste stemming. Dat is een meerderheid van slechts één stem op 721 aanwezige afgevaardigden in de Nationale Conventie.
Madame Roland - Geëxecuteerd op 8 november 1793 - 39 jaar
De mooie inspiratiebron van de Girondijnen zou deze woorden op het schavot hebben geroepen, terwijl ze zich naar het standbeeld van de Vrijheid wendde dat toen op het plein stond: « O vrijheid, hoeveel misdaden worden er in uw naam gepleegd! »
Madame Du Barry - Geëxecuteerd op 8 december 1793 - 50 jaar
Zij was de laatste minnares van Lodewijk XV (grootvader van Lodewijk XVI), geboren als Jeanne Bécu de Cantigny.
Men moest haar naar het schavot slepen. Ze huilde, smeekte, kreunde, bad, vocht als een dolle paard in een tuig.
Haar laatste woorden waren verschrikkelijk : « Nog één ogenblik, mijnheer de beul ! »
Hertog van Lauzun - Geëxecuteerd op 31 december 1793 - 46 jaar
Armand-Louis de Gontaut Biron, hertog van Lauzun (geen familie van de Lauzun van Lodewijk XIV, hoewel uit dezelfde familie), van wie de roddels beweren dat hij de minnaar van Marie-Antoinette was...
Toen de bewaker hem kwam halen om hem naar de guillotine te brengen, nam Lauzun de tijd om een dozijn oesters weg te spoelen met een glas witte wijn, rustig als wat, en proostte met een glas voor zijn cipiers (Histoire des Girondins, Lamartine, 1870) !
Georges Danton: de revolutionaire volksmenner ten prooi aan zijn eigen excessen - Geëxecuteerd op 5 april 1794 - 34 jaar
Georges Danton belichaamt de rauwe energie van de Revolutie. De charismatische advocaat weet de menigten te enthousiasmeren. Zijn welsprekendheid ontsteekt de jakobijnse clubs in vuur. In 1792 wordt hij minister van Justitie.
Danton drijft de val van de monarchie aan. Hij organiseert de verdediging van Parijs tegen de Pruisen. Zijn roep: *"Van durf, nog meer durf, altijd durf!"* gaat de geschiedenis in. Toch kosten zijn liefde voor luxe en zijn excessen hem de kop.
Robespierre vindt hem te gematigd. Danton pleit voor clementie jegens de vijanden van de Revolutie. Zijn tegenstanders beschuldigen hem van corruptie. In maart 1794 gearresteerd, wordt hij op de Plaats der Eendracht onder de guillotine gebracht.
Zijn proces verloopt snel. Danton roept zijn rechters toe: "Jullie zullen mijn hoofd aan het volk tonen. Het is de moeite waard." Zijn dood luidt een keerpunt in. De Terreur wordt heviger. Robespierre, zijn voormalige bondgenoot, volgt hem weldra onder het mes.
Camille Desmoulins en Lucile Duplessis: het idealisme verraden door de Revolutie - 5 april 1794 voor Camille en 13 april voor Lucile Desmoulins - 34 en 24 jaar
Camille Desmoulins was one van de eersten die op 12 juli 1789 "Aux armes!" riep. Deze jonge advocaat met zijn vlammende woorden belichaamde de hoop op een bevrijdende Revolutie. Zijn krant, Le Vieux Cordelier, pleitte voor clementie tegen de uitwassen van de Terreur.
Zijn vrouw, Lucile Duplessis, deelde zijn idealen. Zij schreef brieven vol passie en opstand. Hun huwelijk, in 1790 gesloten, symboliseerde de eenheid van hart en revolutionaire geest. Toch spatte hun droom uiteen onder het mes van Robespierre.
Beschuldigd van gematigdheid, werd Camille in maart 1794 gearresteerd. Lucile, wanhopig, probeerde hem te redden. Zij werd eveneens gearresteerd op beschuldiging van "samenzwering tegen de Republiek". Beide werden op 5 en 13 april 1794 onthoofd op de place de la Révolution (het huidige place de la Concorde). Op 13 april 1794, toen Lucile onder de guillotine van de Concorde lag, voegde haar ziel zich eindelijk bij de liefde van haar leven.
Hun verhaal herinnert eraan dat de Revolutie haar eigen kinderen verslond. Om andere plekken vol geschiedenis te ontdekken, bezoek onze wandeling door het Marais, waar hun herinnering nog steeds hangt.
Vandaag de dag vindt hun symbolische grafsteen zich op de begraafplaats Père-Lachaise. Een eerbetoon aan hun tragisch gebroken idealisme.
Malesherbes - Geëxecuteerd op 22 april 1794 - 72 jaar
Malesherbes verliest zijn hoofd omdat hij Lodewijk XVI heeft verdedigd tijdens diens proces.
Op de dag van zijn executie, toen hij de gevangenis verliet om naar het schavot te worden gebracht, stootte zijn voet tegen een kei en verloor hij zijn evenwicht.
Hij bromde: « Oh, dat is een slecht voorteken. Op mijn plaats zou een Romein naar huis zijn gegaan. »
Zijn schoonzoon, zijn dochter, zijn kleindochter en haar man, alsook zijn oudste zus, zouden enkele dagen later eveneens onder de guillotine eindigen.
Charles-Henri d’Estaing – 28 april 1794 – 64 jaar
Viceadmiraal tijdens de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog woonde hij in zijn geboortekasteel Ravel.
Zijn laatste woorden? « Wanneer jullie mijn hoofd hebben afgehakt, stuur het dan naar de Engelsen, die zullen er een hoge prijs voor betalen. »
Antoine Lavoisier: de vader van de moderne scheikunde geofferd in naam van de staatsredenen – 8 mei 1794 –
Antoine Lavoisier revolutioneerde de wetenschap. Hij ontdekte zuurstof en legde de basis voor de moderne scheikunde. Toch veroordeelde de Franse Revolutie hem ter dood. Zijn misdaad? Onder het Oude Regime als pachter-generaal hebben gewerkt.
In 1793 gearresteerd, werd Lavoisier snel berecht. Het revolutionaire tribunaal verklaarde hem "vijand van het volk". Zijn wetenschappelijke werk hielp hem niet. Op 8 mei 1794 besteeg hij het schavot op de Place de la Révolution (het huidige Place de la Concorde).
Zijn executie schokte Europa. De wiskundige Lagrange verklaarde: "Ze hadden slechts een ogenblik nodig om dat hoofd te laten vallen. Honderd jaar zullen niet volstaan om er eenzelfde te produceren." Vandaag blijft zijn naam gegraveerd in de geschiedenis van de wetenschappen en die van Frankrijk.
Madame Élisabeth - Geëxecuteerd op 10 mei 1794 - 30 jaar
Zij was de zus van Lodewijk XVI, samen met hem opgesloten in de Templegevangenis.
Op het schavot viel haar sjaal van haar broze schouders. Ze keek de beul recht in de ogen en zei: « In naam van uw moeder, bedek mij, mijnheer ! »
Maximilien de Robespierre: de architect van de Terreur, door zijn eigen medestanders geguillotineerd - Geëxecuteerd op 28 juli 1794 - 34 jaar
Maximilien de Robespierre belichaamt de Franse Revolutie. Deze advocaat uit Arras wordt het gezicht van de Terreur. Hij stuurt duizenden mensen naar de guillotine. Uiteindelijk eindigt zijn bewind in 1794 abrupt.
Bijnamen "de Onkreukbare" domineert Robespierre het Comité de salut public. Hij voert onderdrukkende wetten in om "de Revolutie te redden". De wet op verdachten maakt arrestaties mogelijk zonder bewijs. De executies nemen toe op de Place de la Révolution, vandaag Place de la Concorde.
Zijn bondgenoten keren zich uiteindelijk tegen hem. Op 27 juli 1794 (9 Thermidor) verklaart de Conventie hem vogelvrij. Gearresteerd probeert hij zelfmoord te plegen. Het schot breekt zijn kaak, maar doodt hem niet.
De volgende dag besteeg Robespierre het schavot. De menigte juichte om zijn val. Zijn lichaam werd begraven in een massagraf op de begraafplaats van de Errancis, nabij het huidige Parc Monceau. Ironie van het lot: hij sterft met het hoofd afgehakt, net als zijn slachtoffers.
Beroemde guillotine-slachtoffers van de Revolutie: hun verhaal
De Terreur eindigt in augustus 1794 met de executie van Robespierre. Na zijn val nemen de openbare terechtstellingen abrupt af.
De guillotine blijft echter in gebruik. Hij blijft levens eisen, maar minder vaak en vooral nog om politieke redenen.
In 1832 verhuizen de executies van de historische Place de Grève naar het zuiden van Parijs (Barrière Saint-Jacques, nabij Denfert-Rochereau). De doodstraf wordt discreter, maar niet minder reëel.
Tegelijkertijd voert de wet van 28 april 1832 in het algemeen verzachtende omstandigheden in in het strafrecht. Dit maakte het voor jury’s gemakkelijker om de doodstraf te vermijden en zo het aantal executies te verminderen.
De guillotine verdwijnt definitief van de straten in 1939. De laatste openbare executie vindt plaats op 17 juni 1939 in Versailles, waar Eugène Weidmann voor de gevangenis Saint-Pierre wordt onthoofd. Het chaotische spektakel en de uitbarstingen van het publiek die dag dwongen de overheid tot actie. De moordmachine wordt verplaatst naar de binnenplaatsen van de gevangenissen.
Het einde van de doodstraf: De laatste executie in Frankrijk (in de gevangenis) vond plaats op 10 september 1977, voordat de doodstraf volledig werd afgeschaft op 9 oktober 1981, gedragen door Robert Badinter.
Vandaag zijn de plaatsen van executie historische sites. Ze herinneren aan een verleden waarin de rechtspraak plaatsvond onder het geschreeuw van de menigte. Voor een gezinsbezoek, bekijk deze 60 unieke plekken in Parijs.
Om andere iconische plekken van de Revolutie te verkennen, volg onze zelfgidsende wandelingen. Ontdek waar de geschiedenis in bloed werd geschreven.
Waarom klinken deze namen nog steeds door? Robespierre, Lodewijk XVI, Danton… Hun verhalen vermengen zich met de geschiedenis van Parijs. Hun tragische loten markeren de iconische plekken van de hoofdstad. Een wandeling in Le Marais of richting de Bastille dompelt u onder in deze roerige tijd.
Om andere plekken vol geschiedenis te ontdekken, bekijk onze wandeling door het Marais naar de Bastille. Of duik in de sfeer van de 19e eeuw met onze overdekte passages van Parijs.
Te zien in de buurt
Het Plein van de Revolutie (huidige Place de la Concorde)
U kunt de omgeving verkennen door onze zelfgidswandelingen te volgen vanaf de Place de la Concorde:
Maar u kunt ook de volgende bezienswaardigheden zien of bezoeken (en online reserveren indien beschikbaar):
Musée de l'Orangerie - Reserveren toegang Museum van de Orangerie
Musée du Jeu de Paume - Reserveren toegang Museum Jeu de Paume
Ook boottochten zijn beschikbaar over korte afstanden:
Batobus - Riviertaxi(Halte Place de la Concorde) - Reserveren Batobus Riviertaxi (9 haltes) (Hop-on Hop-off - Dagpas 1 of 2 dagen - Makkelijk om van het ene museum naar het andere te reizen)
Rondvaart met Bateaux-Mouches op de Seine - Pont de l'Alma - Reserveren rondvaart op de Seine – Vertrek Pont de l’Alma 75008 – Port de la Conférence – Bateaux-Mouches
Rondvaart op het Canal Saint-Martin vanaf Musée d'Orsay - Reserveren Seine en Canal Saint-Martin – Port Solferino - Musée d'ORSAY - Parc de la Villette
Vedettes van Parijs - Reserveren Parijs: Diner-croisière op de Seine met panoramisch uitzicht en champagne (Port Solférino – ca. Musée d’Orsay)
Het plein van de Vernietigde Troon (huidige Place de la Nation)
U kunt ook de volgende bezienswaardigheden zien of bezoeken (en online reserveren wanneer beschikbaar):
Het kasteel van Vincennes bezoeken
Teruglopen naar de Bastille (1 km)
Ontspannen in het Bois de Vincennes en het dierentuin bezoeken
Place de la Bastille
U kunt de omgeving verkennen met onze zelfgidsende wandelingen vanaf de Place de la Bastille:
Wandeling van het Musée Pompidou naar de Bastille via het Marais (en omgekeerd)
en vanaf het Musée Pompidou direct door naar de Wandeling op het Île de la Cité in Parijs, 800 jaar geschiedenis
Maar u kunt ook de volgende bezienswaardigheden in de wijk Le Marais bezoeken (en online reserveren wanneer mogelijk):
Huis van Victor Hugo - Reserveren Huis van Victor Hugo (Plaats der Vosges in Le Marais)
Musée des Arts et Métiers - Reserveren toegang Musée des Arts et Métiers
Centre Pompidou - Online ticket reservation Centre Pompidou (Gesloten voor renovatie tot 2030)
De Place de Grève (huidige Place de l’Hôtel-de-Ville)
U kunt de omgeving verkennen door onze zelfgidsende wandelingen te volgen vanaf de Place de l'Hôtel de Ville
Maar u kunt ook de volgende bezienswaardigheden in de wijk Le Marais bekijken of bezoeken (en online reserveren wanneer beschikbaar), zoals hierboven:
Bonus: 5 waardevolle tips om uw verblijf in Parijs soepel te organiseren en te laten slagen
Parijs is zeker veel minder angstaanjagend dan in de tijd van de Terreur. Om deze onmenselijke periode te vergeten en optimaal te genieten van uw verblijf in Parijs, geven wij u hieronder eenvoudig en professioneel advies om uw bezoek te organiseren. Het is gratis, profiteer ervan!
Heeft u ook gemerkt dat onze website u tools aanbiedt om uw reis naar Parijs eenvoudig te organiseren, zodat uw verblijf stressvrij en succesvol verloopt?
1. Vertaler Phrasebook voor wie niet vloeiend Frans spreekt
Heeft u moeite om het juiste woord of de juiste uitdrukking in het Frans te vinden? Klik hier op PHRASEBOOK – of rechtsboven op uw scherm. Het is een woordenlijst met 100 nuttige woorden en/of uitdrukkingen voor een toerist in Parijs. U zult zich op uw gemak voelen in restaurants, hotels, winkels, de metro, bij begroetingen, de weg vragen, enzovoort. Acht talen zijn beschikbaar. En weet u wat? U kunt elk woord en elke uitdrukking ook beluisteren in het Frans.
2. De Reisgenerator van VPBY
Er valt veel boeiends en leerzaams te ontdekken in Parijs. Een goede planning van uw verblijf wordt sterk aangeraden. Om u te helpen hebben wij voor u gratis onze Vakantieplanner beschikbaar.
In slechts 5 minuten en met 5 kliks krijgt u uw programma voor halve dagen. Bovendien kunt u – geheel vrijblijvend – de bezoeken die u wilt reserveren. Ook de reservering van uw vervoer (vliegtuig, trein of auto) en uw accommodatie is mogelijk. Zelfs suggesties voor waardevolle cadeaus voor uzelf, uw vrienden of uw familie.
Hoe werkt het?
Klik op "Vakantieplanner Parijs" – volledig gratis – en u hoeft zich niet meer het hoofd te breken over hoe u zoveel mogelijk in zo weinig mogelijk tijd kunt zien. Daarna kiest u:
1/ U kiest uw "algemene wensen" door te klikken op de lijst (Musea, Kerken, Monumenten, Parken, etc.) ;
2/ De Stedentripgenerator van VPBY stelt u vervolgens alle relevante fiches voor ;
3/ U selecteert door te klikken op de namen van de musea, monumenten, parken of activiteiten die u wenst;
4/ De organisator geeft u de planning terug voor elke dag van uw verblijf ;
5/ met de geografische optimalisatie van de dagelijkse bezoeken – indien gewenst – om vermoeiende en tijdrovende verplaatsingen te vermijden.
Dat gebeurt in 5 klikken en slechts 3 minuten. En het is echt gratis. Om het te gebruiken, klikt u op "Stedentriporganisator Parijs"
Opmerking: wilt u weten wat de gebruikers van de Stedentripgenerator van VPBY vinden van hun ervaring? Klik op "Zij maakten hun reis met VPBY"
3. Lijst van te maken reserveringen
U hebt gratis toegang tot onze database om Parijs te "temmen" (Klik op Gids van Parijs) en Parijs te ontdekken (Klik op Plaatsen om te zien). En om geen tijd te verliezen met in de rij staan, raden wij u aan uw reserveringen direct online een paar dagen van tevoren te maken. Alle officiële reserveringen zijn nuttig en beschikbaar op onze website:
Reserveringen voor toegang tot musea, monumenten, voorstellingen en boottochten op de Seine
Reserveringen voor uw aankomst in Frankrijk: vliegtuigen, treinen, auto’s
Reserveringen voor uw accommodatie: hotels, appartementen, vakantiehuisjes – in Parijs of in de directe omgeving
U vind alle links voor deze reserveringen direct terug in de artikelen over de bezoeken die u interesseren of op de routes van onze zelfgids-wandelingen. Door te klikken op "Reserveringen" in de menubalk bovenaan krijgt u toegang tot alle reserveringen die u nodig heeft tijdens uw verblijf. Ter illustratie:
Reservering toegang Notre-Dame van Parijs (Toegang gratis, maar reserveren wordt aanbevolen om wachtrijen te vermijden)
Reserveren Kasteel van Versailles: Toegangsticket + Toegang tot de Tuinen + Domein van Trianon
4. Foto’s als herinnering verzamelen uit de collectie van Parijs
Dit zijn HD-foto’s uit een collectie die digitaal of als langdurige afdruk (75 tot 100 jaar) verkrijgbaar zijn. De formaten variëren van ansichtkaartformaat tot foto’s van 1 meter of groter. Een levenslange herinnering om uw interieur mee te versieren. Een kwaliteitsherinnering (die beter is dan een sneeuwbol of een plastic Eiffeltoren). Tegen een zeer betaalbare prijs. Klik op:
5. Terugkeren met een gepersonaliseerd fotoverslag van uw verblijf in Parijs
Reportage door professionele fotografen in Parijs op de door u gekozen locaties of op locaties die wij u aanbevelen. Een reportage voor het gezin, bruiloften, andere evenementen. Van 1 uur tot een hele dag. De beste prijs-kwaliteitverhouding. Klik op :





