Teatr Marigny, 170 lat różnorodnych i oryginalnych spektakli

Teatr Marigny znajduje się na placu Marigny, w ogrodach Pola Elizejskich, na rogu alei Pola Elizejskich i alei Marigny, w 8. dzielnicy Paryża.
Początki teatru Marigny
Po rewolucji z 1848 roku niewielki teatr zwany „Château d’enfer”, prowadzony przez Lacaze’a, prezentował tam widowiska „zabawnej fizyki, fantasmagorii i ciekawostek” – w rzeczywistości były to pokazy magii.
Ta skromna atrakcja musiała zostać zamknięta, jednak Jacques Offenbach uzyskał prawo do jej wykorzystania, uznając ją za idealną na czas Wystawy Powszechnej w 1855 roku. Po przeprowadzeniu prac remontowych 5 lipca 1855 roku zainaugurował w nim Théâtre des Bouffes-Parisiens, wkrótce przemianowany na Bouffes d’été, gdyż zespół Offenbacha znajdował tam schronienie zimą w Bouffes d’hiver przy ulicy Monsigny (ten teatr zachował nazwę Bouffes-Parisiens do dziś).
Moda na „panoramy”
Po serii zmian właścicieli teatr został zburzony w 1881 roku, a w 1883 zastąpił go „panorama” zbudowana przez Charles’a Garniera, architekta Opery Paryskiej. W 1885 roku można było tam podziwiać dioramy *Paryż przez wieki* w ośmiu płótnach Theodora Josepha Huberta Hoffbauera (1839–1922) oraz *Jerozolimę* Oliviera Pichata.
Narodziny teatru Marigny
Panorama została przekształcona w teatr obrotowy w 1894 roku przez architekta Édouarda Niermansa. Pod kierownictwem Abla Devala od 1910 roku teatr nadal wystawiał udane spektakle. Został powiększony i zmodernizowany w 1925 roku przez nowego dyrektora, Léona Volterrę, który już wówczas kierował teatrem Théâtre de Paris i kinem Eden.
Trupa Renaud-Barrault W 1946 roku powierzył kierownictwo teatru swojej żonie, Simone Volterrze, która zatrudniła byłych członków Comédie-Française, aby stworzyć „domową” trupę wokół Jean-Louisa Barraulta: narodziła się trupa Renaud-Barrault. W 1954 roku Jean-Louis Barrault urządził w teatrze drugą, mniejszą salę – Petit-Marigny. Ostatecznie, od 1966 do 1978 roku kierownictwo sprawowała aktorka Elvire Popesco, wspierana przez Huberta de Malet i Roberta Manuela. Jean Bodson przejął po nich schedę i przeprowadził gruntowny remont, a także całkowicie przebudował drugą salę na niewielki teatr na 311 miejsc, nazwany później salą Gabriel, a kilka lat później przemianowany na salę Popesco. Ostatnie zmiany w teatrze Marigny Koncesja na prowadzenie teatru (same mury należą do miasta Paryża) została w 2000 roku przyznana grupie Artemis François Pinaulta. Zarządzanie powierzono Robertowi Hosseiniowi w latach 2000–2008, a od 2008 roku – Pierre’owi Lescure’owi. Od lipca 2013 roku teatr jest zamknięty; trwają prace remontowe, które mają zostać ukończone, a następnie grupę Vinci zastąpi Fimalac. Kierownictwo artystyczne placówki powierzono Jeanowi-Lucowi Choplinowi, byłemu dyrektorowi teatru Châtelet, który skoncentruje swoją działalność na teatrze muzycznym. Otwarcie ponownie miało miejsce w listopadzie 2018 roku wraz z sceniczną adaptacją musicalu filmowego Jacques’a Demy’ego i Michela Legranda *Skóra z żaby*.
Program telewizyjny „Teatr dziś wieczorem” Teatr Marigny gościł w latach 1966–1988 program telewizyjny „Teatr dziś wieczorem”, a także kilka ceremonii wręczenia Nagród Moliera. Krótka historia niecodziennego wydarzenia 1 czerwca 1938 roku Ödön von Horváth, austriacki dramatopisarz i pisarz, zginął przed teatrem, przygnieciony zerwaną przez burzę gałęzią kasztanowca. W 1998 roku na lewej fasadzie teatru Marigny (Paryż 8.) umieszczono tablicę pamiątkową staraniem jego wydawcy, Thomasa Sesslera Verlag.