Ogrody Pola Elizejskie, rozległa zielona przestrzeń w pobliżu placu Zgody

Ogrody Pola Elizejskiego to zespół zielonych przestrzeni położonych w 8. dzielnicy Paryża, przeciętych aleją Pola Elizejskiego. Są to miejsca relaksu w pobliżu miejskiego zgiełku. Warto je odwiedzić, jeśli znajdujesz się w dolnej części Pola Elizejskiego, w okolicy placu Zgody.
Początkowo tereny te były bagniste, a ich zagospodarowanie rozpoczęło się w XVII wieku. W 1828 roku zostały zakupione przez miasto Paryż. Obecne ogrody, o powierzchni 137 520 m² (13,7 ha), zaprojektowane przez Adolfa Alphanda, zostały otwarte w 1840 roku według wzorców ogrodów angielskich.
Lokalizacja
Ogrody Pola Elizejskiego są ograniczone przez:

Cours-la-Reine i Sekwanę od południa;
aleję Gabriela i Pałac Elizejski od północy;
aleję Matignona, rondo Pola Elizejskiego-Marcel-Dassault oraz aleję Franklina D. Roosevelta od zachodu;
plac Zgody od wschodu.

Przebiegają przez nie również dolne partie alei Pola Elizejskie. Aleje Generała Eisenhowera oraz aleja Winstona Churchilla również je przecinają.
Budynki położone w ogrodach Pola Elizejskie
Południową część ogrodów zajmuje Wielki Pałac. Wśród innych budowli znajdujących się w obrębie ogrodów Pola Elizejskie znajdują się teatr Rond-Point oraz teatr Marigny. Ogrody Elizejskie, przylegające do pałacu, graniczą z zielenią od północy.
Południowo-zachodnią część ogrodów, wokół Wielkiego Pałacu, zajmuje plac Jeana Perrina oraz ogród Nowej Francji.

Organizacja ogrodów Pola Elizejskie
Te ogrody, rozmieszczone na trójkątnym obszarze o szerokości 300–400 metrów, podzielone są na prostokątne części zwane „kwadratami”.

Strona północna, od wschodu na zachód

Kwadrat Ambasadorów, gdzie znajduje się Espace Cardin
Kwadrat Elizejski (naprzeciwko Pałacu Elizejskiego): znajdują się w nim pawilon Gabriel oraz restauracja Lenôtre.
Kwadrat Marigny (na końcu ulicy Cyrkowej): znajdują się w nim teatr Marigny, restauracja Laurent, słynny targ filatelistyczny oraz teatr Guignola.

Strona południowa, od wschodu na zachód

Carré Ledoyen lub carré Géorama (naprzeciwko carré des Ambassadeurs): znajduje się tam restauracja Ledoyen
Grand carré du Battoir, zwany również Grand carré des Jeux lub des Fêtes (naprzeciwko carré de l’Élysée)
Carré du Rond-Point, w pobliżu ronda na alei Champs-Élysées-Marcel-Dassault.

Ponadto ogrody Pola Elizejskie przecinają trzy alejki:

Allée du Commandant-Massoud (poświęcona afgańskiemu bohaterowi narodowemu Ahmedowi Chahowi Massoudowi, 1953–2001)
Allée Marcel-Proust (poświęcona francuskiemu pisarzowi Marcelowi Proustowi, 1871–1922)
Allée Jeannine-Worms (poświęcona francuskiej pisarce i dramatopisarce Jeannine Worms, 1923–2006)

Obejmują one również trzy ogrody boczne:

Place Jean-Perrin, położony w północno-zachodniej części Grand Palais
Jardin de la Nouvelle-France, położony w południowo-zachodniej części Grand Palais
Jardin des Abords-du-Petit-Palais, położony na południe od Petit Palais.
Kilka słów o historii

Chwila na trochę historii
W latach 1814–1815 wojska rosyjskie i pruskie odepchnęły wojska napoleońskie aż pod samą stolicę. Żołnierze rozbijający obóz w ogrodach zniszczyli plantacje, a prestiżowa promenada popadła w ruinę.
Odzyskała swój blask dzięki przebudowie autorstwa Hittorffa w 1838 roku. Architekt dworca Północnego i Placu Gwiazdy stworzył chodniki, fontanny, pawilony oraz oświetlenie gazowe. Organizowano bale, przedstawienia teatralne, cyrki i kawiarnie. Tłumy zachwycały się także panoramicznymi widokami malowanych krajobrazów, które dawały złudzenie przebywania gdzieś indziej. Teatr Daviouda, początkowo przekształcony w salę luster, stał się teatrem Rond-Point (patrz powyżej). W 1859 roku Alphand zaprojektował ogrody w stylu angielskim, urządzono bale i kawiarnie koncertowe, a także wzniesiono dwa pawilony. Nowy panoramiczny widok powstał w 1883 roku dzięki Charlesowi Garnierowi, architektowi Opery: dziś jest to teatr Marigny (patrz powyżej).
Prawie naprzeciwko, po północnej stronie ogrodów Pola Elizejskich, znajduje się „Brama Koguta” – dyskretne wejście do Pałacu Elizejskiego. Park pałacu góruje nad aleją Gabriela: widać jedynie zielone listowie jego ogrodu w stylu angielskim.
Nieco dalej, aleją Marigny, dociera się do głównego wejścia do Pałacu Elizejskiego.