Most na Almie i jego Zuaw

Most Most Almy znajduje się na zachodzie stolicy, około 500 m od Wieży Eiffla. Łączy lewy brzeg Sekwany (muzeum Kanalizacji Miasta Paryża oraz Muzeum Quai Branly) z prawym brzegiem, w okolicach placu Alma i placu Diany, gdzie stoi Płomień Wolności podarowany przez obywateli amerykańskich.

Administracyjnie most łączy nabrzeże Branly (w 7. dzielnicy, na lewym brzegu) z aleją Nowego Jorku (w 8. i 16. dzielnicy, na prawym brzegu). Na prawym brzegu dzieli porty Konferencji i Debilly, a na lewym – porty Gros-Caillou i La Bourdonnais.
Pierwszy most Almy
Pierwszy most Almy został zbudowany w latach 1854–1856 na zlecenie Napoleona III. Przeznaczony był na Wystawę Powszechną w 1855 roku, jednak ukończony z opóźnieniem, został uroczyście otwarty 2 kwietnia 1856 roku przez Napoleona III.

Nazwa mostu upamiętnia bitwę pod Almą (1854), stoczoną podczas wojny krymskiej między Imperium Rosyjskim a koalicją złożoną z Imperium Osmańskiego, Francji, Wielkiej Brytanii i Królestwa Sardynii. Konflikt toczył się głównie wokół bazy morskiej Sewastopola na Krymie. Zakończył się klęską Rosji, oficjalnie potwierdzoną traktatem paryskim z 1856 roku.

Most został zbudowany pod kierunkiem Hyacinthe’a Gariela oraz P.-M. G. de Lagalisserie.

Z okazji Wystawy Światowej w 1900 roku most został poszerzony od strony górnej o kładkę dla pieszych, zwaną kładką Alma.
2. most w Almie
Już od 1960 roku planowano jego przebudowę, gdyż stanowił przeszkodę podczas powodzi ze względu na swoją wąskość oraz osiadanie jednego z filarów.

W latach 1970–1974 most został całkowicie przebudowany. Jest to most łukowy, w całości wykonany z kamienia, o długości 153 m i szerokości 42 m, zaprojektowany przez architektów J.-F. Coste, C. Blanc, A. Arsac i M. Dougnac.
Żuaw z mostu Alma
Stary most opierał się na dwóch filarach ozdobionych, od strony górnej i dolnej, czterema rzeźbami. Każda z nich przedstawiała jednego z czterech pułków, które bohatersko walczyły podczas wojny krymskiej: żuawa i grenadiera wyrzeźbionych przez Georges’a Diebolta, piechura i artylerzystę wyrzeźbionych przez Auguste’a Arnauda.

Nowy most, przebudowany w latach 1970–1974, posiada tylko jeden zanurzony filar; to na nim ponownie umieszczono Żuawa, od strony dolnej, na lewym brzegu. Zachowano jedynie tę jedną rzeźbę Żuawa (zmieniając jej stronę), natomiast pozostałe trzy rzeźby zostały przeniesione:

Żołnierz pieszy widoczny jest z autostrady A4 w pobliżu Paryża, przy południowym murze reduty Gravelle w lesie Vincennes (48° 49′ 05,4″ N, 2° 27′ 19,3″ E);
grenadier znajduje się w Dijon, rodzinnym mieście jego rzeźbiarza, przy alei Pierwszego Konsula, naprzeciwko jeziora Kir (47° 19′ 33,7″ N, 5° 00′ 26,9″ E);
artylerzysta został podarowany i przeniesiony do La Fère (departament Aisne), miasta bliskiego sercom artylerzystów, gdzie do 1993 roku stacjonował 41. pułk artylerii morskiej.

Zuaw i pomiar powodzi Sekwany
Posąg zuawa służył do pomiaru powodzi Sekwany. Gdy poziom wody sięga stóp posągu, zwykle zamykane są nabrzeża. Kiedy woda sięga udzu zuawa, Sekwana staje się nieżeglowna. Podczas wielkiej powodzi w 1910 roku woda sięgnęła ramion posągu.

Od wymiany mostu w latach 1970–1974 posąg zuawa znajduje się niżej niż pierwotnie. Przy tym samym poziomie wody Sekwany powodzie, które dziś sygnalizuje, są mniejsze niż przed 1970 rokiem.

Obecnie poziom powodzi mierzy się przy moście Tournelle… za pomocą specjalistycznych urządzeń!
Płomień Wolności na nowym placu Diany
Na końcu mostu Alma, po lewej stronie, znajduje się posąg Płomienia Wolności, obecny od 1989 roku.

Płomień Wolności został ofiarowany Francji przez Stany Zjednoczone z inicjatywy gazety International Herald Tribune w 1987 roku, aby upamiętnić przyjaźń francusko-amerykańską i podziękować Francji za restaurację Statui Wolności. Restauracja ta została przeprowadzona w 1986 roku z okazji setnej rocznicy powstania Statui Wolności. Pracami nad miedzią zajęły się dwie francuskie firmy rzemieślnicze: Métalliers Champenois, a złoceniem płomienia – warsztaty Gohard. Wysoki na 3,5 m, jest on wierną repliką płomienia wieńczącego Statutę Wolności w Nowym Jorku. Został odsłonięty 10 maja 1989 roku przez Jacques’a Chiraca.
Tragiczna śmierć księżnej Diany Wejście mostu Alma znajduje się w pobliżu i nad tunelem, w którym księżna Walii Diana zginęła w nocy z 31 sierpnia 1997 roku. Tunelem tym, często nazywanym „tunelem mostu Alma”, przebiega aleja Nowego Jorku. W rzeczywistości znajduje się on pod wjazdem na most Alma oraz placem Alma. Nad tunelem wznosi się część placu Alma, obecnie przemianowanego na plac Diany, która znajduje się naprzeciwko. Następnego dnia po ogłoszeniu wiadomości o wypadku księżnej Diany, jej wielbiciele zebrali się w tym miejscu. Płomień Wolności, oderwany od swej pierwotnej funkcji, spontanicznie stał się miejscem pamięci ku czci Diany Spencer.

Przejście, na którym wznosi się pomnik, zostało ponad dwadzieścia lat później przemianowane na plac Diany.

Szczegółowy artykuł na temat wypadku księżnej Diany znajduje się na Wikipedii – wystarczy kliknąć w link Śmierć i pogrzeb Diany Spencer.