Amerykański Kościół Katedralny w Paryżu
Amerykański Kościół Katedralny w Paryżu, zwany także katedrą Świętej Trójcy, to anglikański kościół paryski pochodzący z końca XIX wieku. Pełni funkcję katedry dla Konwokacji Kościołów Episkopalnych w Europie, należącej do Episkopalnego Kościoła Stanów Zjednoczonych. To skryty klejnot 8. dzielnicy, który łączy w sobie historię, duchowość i zapierającą dech w piersiach architekturę, położony na prestiżowej Avenii George’a V, jest bramą otwartą na amerykańskie dziedzictwo we Francji, azylem spokoju w sercu Paryża oraz dziełem sztuki samym w sobie.
W pobliżu znajduje się także inna atrakcja, która niewiele ma wspólnego z Amerykańskim Kościołem Katedralnym w Paryżu: Kabaret Crazy Horse – Rezerwacja Kabaretu Crazy Horse)
W okolicy jest wiele innych miejsc do zobaczenia:
Muzeum Kanalizacji w Paryżu – Esplanada Habiba Bourguiby, Most Almy, 75007 Paryż – nie wymaga rezerwacji
Rezerwacja rejsu po Sekwanie – Odjazd spod Wieży Eiffla – Port de la Bourdonnais 75007
Rezerwacja rejsu po Sekwanie – Odjazd z Mostu Alma – Bateaux-Mouches
Początki Kościoła Amerykańskiego w Paryżu
W 1814 roku amerykańscy protestanci w Paryżu spotykali się w domach w różnych częściach miasta, a od 1816 roku w Louvre w Oratorium pod protektoratem Talleyranda. W 1858 roku cesarz Napoleon III oficjalnie uznał Amerykański Kościół w Paryżu. Powstał on już w 1814 roku i jest pierwszym amerykańskim kościołem założonym poza Stanami Zjednoczonymi. Obecny budynek kościoła znajduje się przy 65, quai d’Orsay, w 7. dzielnicy, wzniesionym w 1931 roku. Aby poznać historię tego kościoła, zobacz na końcu artykułu.
Amerykańska katedra w Paryżu
Poza amerykańskim kościołem przy Quai d'Orsay, Amerykanie posiadają również swoją katedrę przy Avenue George V w 8. dzielnicy.
Budowa amerykańskiej katedry w 8. dzielnicy
Prace rozpoczęły się w 1881 roku przy avenue George-V, w pobliżu Champs-Élysées. Została wzniesiona w stylu neogotyckim według projektów angielskiego architekta George'a Edmunda Streeta. Została poświęcona 25 listopada 1886 roku.
Styl neogotycki
W przeciwieństwie do bardziej znanych paryskich katedr takich jak Notre-Dame czy Madeleine, Amerykańska Katedra w Paryżu oferuje intymne i unikalne doświadczenie. Jej styl neogotycki (Gothic Revival), inspirowany wielkimi katedrami średniowiecznymi, urzeka smukłymi liniami, ostrołukowymi arkadami i rzeźbiarskimi detalami. Doskonały fuzja tradycji europejskiej z transatlantyckimi wpływami.
Uroczyste otwarcie w 1886 roku, a następnie rozbudowy w 1906, 1911 i 1623
Uroczyste otwarcie w 1886 roku było dziełem angielskiego architekta George’a Edmunda Streeta, znanego z realizacji neogotyckich. Jej dzwonnica, widoczna z Pola Elizejskiego, nadaje pionowy akcent paryskiej panoramie. Wewnątrz majestatyczna nawa oraz sklepienia krzyżowo-żebrowe tworzą atmosferę zarówno podniosłą, jak i gościnną.
Iglica, zaprojektowana przez Arthura Edmunda Streeta, syna zmarłego wcześniej architekta, dokończyła budowę gmachu w latach 1904–1906. W 1911 roku architekt Pett wzniósł plebanię, a w 1923 roku dodano pomnik poświęcony amerykańskim żołnierzom poległym podczas I wojny światowej.
Katedra wraz z iglicą oraz krytą galerią biegnącą wzdłuż południowej fasady zostały wpisane na listę zabytków decyzją z 27 sierpnia 1997 roku.
Charakterystyka katedry
Wysokość: 85 m
Architekci: George Edmund Street, Arthur Blomfield
Styl architektoniczny: neogotycki
Data otwarcia: 1886
Wyznanie: episkopalny (wspólnota anglikańska)
Ochrona: wpisana na listę zabytków (1997)
Witraże i krużganek Katedry Amerykańskiej w Paryżu
Jednym z najcenniejszych skarbów katedry są jej witraże z lat 80. XIX wieku.
Czterdzieści dwa witraże budynku zostały wykonane przez szklarza Jamesa Bella w latach 1883–1893, na motywie Te Deum.
Te barwne dzieła sztuki, stworzone przez sławionych mistrzów witrażu, opowiadają biblijne sceny z niezwykłą dbałością o szczegóły i urzekającą grą światła. Nie przegapcie witraża poświęconego św. Janowi Ewangelistowi, zachwycającego swym pięknem, ani przedstawiającego Ostatnią Wieczerzę, gdzie gra światła podkreśla każdy detal.
Kolejnym nieodzownym elementem jest klasztorny pomnik wojny
Został on dobudowany w 1923 roku. To miejsce zadumy oddaje hołd amerykańskim i sojuszniczym żołnierzom poległym podczas obu wojen światowych. Ściany ozdobione są tablicami z grawerami, flagami oraz symbolami, tworząc atmosferę szacunku i pamięci. Wizyta wzruszająca, która przypomina o zaangażowaniu Stanów Zjednoczonych w historię Europy.
Katedra – także miejsce życia kulturalnego i społeczności
Katedra jest również miejscem życia kulturalnego i społeczności. Regularnie odbywają się w niej koncerty muzyki sakralnej, konferencje oraz wystawy. Jej wyjątkowa akustyka sprawia, że jest cenioną salą koncertową dla chórów i zespołów instrumentalnych. Zapoznaj się z stroną internetową, aby poznać program i wziąć udział w wydarzeniu podczas swojej wizyty.
Dla miłośników historii katedra kryje fascynujące archiwa dotyczące społeczności amerykańskiej w Paryżu. Od XIX wieku była miejscem spotkań emigrantów, artystów i intelektualistów, wśród których niektórzy zapisali się w historii. Ernest Hemingway, Gertrude Stein i inne wybitne postaci zasiadały w jej ławach, wzbogacając jej dziedzictwo o literacki akcent.
Czy można zwiedzać katedrę?
Wstęp do Amerykańskiej Katedry w Paryżu jest bezpłatny, choć mile widziane są datki na jej utrzymanie. Godziny otwarcia są elastyczne, a niedzielne i cotygodniowe nabożeństwa odbywają się w języku angielskim. To doskonała okazja dla anglojęzycznych, by przeżyć duchowe doświadczenie w swoim języku, lub dla frankofonów, by odkryć inną twarz chrześcijaństwa.
Co sprawia, że to miejsce jest naprawdę wyjątkowe, to jego jednocześnie uroczysta i ciepła atmosfera. W przeciwieństwie do często zatłoczonych przez turystów paryskich kościołów, katedra oferuje przestrzeń spokoju i refleksji, gdzie można usiąść, podziwiać architekturę i nabrać sił. Odwiedzający zawsze są pod wrażeniem panującej tam ciszy, mimo lokalizacji w samym centrum miasta.
W końcu nie zapomnij zajrzeć do księgarni przy katedrze, gdzie znajdziesz publikacje na temat historii anglikańskiej, modlitewniki po angielsku oraz pamiątki związane z amerykańską społecznością. Mały raj dla miłośników książek i pasjonatów historii religijnej.
Podsumowanie
Amerykańska Katedra w Paryżu to perełka, która naprawdę warto odwiedzić. Niezależnie od tego, czy szukasz duchowości, sztuki, historii, czy po prostu chwili spokoju, to miejsce was oczaruje. Wizyta wzbogaci wasz pobyt w Paryżu o odrobinę autentyczności i wzruszeń.
Dlatego też, podczas kolejnego pobytu w Paryżu, znajdźcie chwilę, by wejść do tej katedry. Wyjdziecie stąd z niezapomnianymi wrażeniami i nowym spojrzeniem na dziedzictwo kulturowe i duchowe Miasta Światła. Położona zaledwie kilka kroków od Pól Elizejskich i Placu Alma, katedra jest łatwo dostępna. To duchowa i kulturalna przystań, która doskonale wpisuje się w klasyczny szlak turystyczny.
Amerykańska Katedra w Paryżu i Kościół Amerykański w Paryżu
Aby uniknąć nieporozumień, istnieje również Kościół Amerykański w Paryżu.
Amerykański Kościół w Paryżu (angielska nazwa: American Church in Paris) jest pierwszym amerykańskim kościołem założonym poza Stanami Zjednoczonymi. Powstał w 1814 roku i znajduje się przy 65, quai d’Orsay, w 7. dzielnicy. Został zbudowany w 1931 roku.
W 1925 roku kościół nabył działkę przy quai d’Orsay i powierzył architektowi Carrolowi Greenoughowi zaprojektowanie dużej budowli neogotyckiej. Kamień węgielny położono 1 marca 1926 roku, a budowę ukończono 6 marca 1931 roku.
Amerykański Kościół w Paryżu stał się wówczas wspólnotą międzywyznaniową, otwartą dla wszystkich wiernych wyznających tradycję chrześcijańską, jak wyrażono ją w Symbolu Apostolskim.
Głównie odwiedzają ją amerykańscy ekspaci, ale także anglojęzyczni przybysze z innych krajów oraz przedstawiciele innych wspólnot religijnych. Dziś wciąż gromadzi protestantów anglojęzycznych z Paryża pochodzących z 40 krajów i należących do 35 różnych wyznań chrześcijańskich. Oferuje swoim wiernym wielokulturowy program.
W budynkach kościoła znajdują się dwie dwujęzyczne szkoły przedszkolne, grupy fitness, zajęcia kung-fu i koszykówki, bezpłatne koncerty, a także tablica ogłoszeń i inne usługi społecznościowe.
Architekt Joseph Wilson Cochran stworzył tu bogatą ikonografię dla kościoła reformowanego, który zazwyczaj cechuje się bardziej surową architekturą. Okna od strony północnej oraz te w przedsionku są jednakowej wielkości. Niektóre witraże upamiętniają amerykańskich żołnierzy poległych podczas I wojny światowej.
Prospekt organowy zdobią rzeźby gotyckie autorstwa Günthera Hamanna, wykonane w ciągu 900 godzin pracy. Organy posiadają cztery klawiatury i 3 375 piszczałek wykonanych przez firmę Beckerath z Hamburga w Niemczech; zostały one zainaugurowane podczas cyklu koncertów w dniach 7–9 października 1988 roku.
W kaplicy znajduje się obraz Kanadyjczyka Franka M. Armingtona zatytułowany Chrystus kontemplujący Jerozolimę.
