Plac Suzanne-Buisson, miejsce odpoczynku, pamięci i historii

Plac Suzanne-Buisson to zielony skwer położony w 18. dzielnicy Paryża, na wzgórzu Montmartre. Jego nazwa upamiętnia polityczkę i działaczkę ruchu oporu Suzanne Buisson (1883–1944), deportowaną i zmarłą w Auschwitz.
Jak dotrzeć na plac Suzanne-Buisson? Wejście znajduje się przy ulicy 7 bis, rue Girardon lub rue Simon-Demeure.

Suzanne Buisson: działaczka lewicowa i Żydówka W 1905 roku dołączyła do francuskiej sekcji Robotniczej Międzynarodówki, której członkinią pozostała do 1920 roku, a w 1931 roku uczestniczyła w jej delegacji na Kongres Socjalistycznej Międzynarodówki Robotniczej w Wiedniu (Austria).

Po śmierci pierwszego męża, Charles’a Gibaulta, który zginął w 1914 roku, w 1926 roku wyszła ponownie za mąż za Georges’a Buissona, jednego z przywódców CGT. Przez długi czas była sekretarką Krajowego Komitetu Kobiet Socjalistek oraz redaktorką kobiecej strony w tygodniku *Le Populaire*. Silnie zaangażowana w kwestię praw kobiet, uważanych wówczas za wieczne niepełnoletnie, uważała, że należy „wyzwolić kobietę z wszelkiej służalczości domowej i uczynić z niej istotę niezależną – emocjonalnie, ekonomicznie i intelektualnie”.

Suzanne Buisson: działaczka ruchu oporu Dołączyła do *Libération-Sud*, tajnej organizacji ruchu oporu w regionie lyońskim. W 1943 roku została łączniczką między strefą okupowaną a wolną dla nielegalnej Partii Socjalistycznej oraz w kontaktach z Francuską Partią Komunistyczną.

Zatrzymana 1 kwietnia 1944 roku w Lyonie, jej ostatni znany adres w tym mieście to 25 rue Marc-Bernard, po czym zniknęła. List Marie-Louise Eymard ujawnia, że została uwięziona w więzieniu Montluc w Lyonie. Według tej relacji Suzanne Buisson nie wydała żadnych sekretów podczas przesłuchań. Przeniesiona do więzienia Fresnes w Paryżu po torturach, dotarła w końcu do Drancy 28 czerwca 1944 roku.

Żydówka i członkini ruchu oporu, została deportowana konwojem nr 76 30 czerwca 1944 roku z Drancy do Auschwitz. Jej los po przybyciu pozostaje nieznany, ale nigdy nie powróciła z deportacji.

Tablica pamiątkowa poświęcona tej działaczce oporu umieszczona jest przy wejściu na plac, który nosi jej imię.

Pomnik świętego Dionizego na placu Suzanne-Buisson To pomnik świętego Dionizego, który wznosi się za kamiennymi kolumnami.

Pierwszy biskup Paryża, święty Dionizy został ścięty. Trzyma swoją głowę w rękach i góruje nad nowoczesną fontanną bez wody – dawne źródło wyschło w 1810 roku w wyniku zawalenia się podziemi.

Według legendy święty Dionizy, torturowany (ścięty) w III wieku przez Rzymian wraz z kapłanem Rustykiem i archidiakonem Eleuterym, miał nieść swoją głowę aż do miejsca pochówku, czyli dzisiejszego miasta Saint-Denis, oddalonego o około 6 km. Według Hilduina zatrzymał się przy źródle na wzgórzu Martyrium (Montmartre), aby obmyć swoją głowę. To mityczne źródło miało znajdować się w miejscu, gdzie później wzniesiono zamek Brouillards.

Otaczający ogród przy placu Un jeu de boules oraz liczne place zabaw czynią go ulubionym miejscem spotkań mieszkańców Montmartru w każdym wieku. Gromadzą się tu w cieniu platanów, topól i róż, a także pod drzewami dobranymi ze względu na wyjątkowy okres kwitnienia: jabłoni, wiśni, wiśni ozdobnej ‘pissardii’. Znajduje się tu również biały jarzębina, zwany w poetycki sposób. Drzewo to może żyć nawet 150 lat w świeżej i lekkiej glebie, a jego koralowoczerwone owoce w kształcie grochu utrzymują się od lipca do grudnia.