Kryte pasaże Paryża to piesze ulice zadaszone. To seria pieszych ulic zbudowanych między końcem XVIII wieku (tuż po Rewolucji) a początkiem Drugiego Cesarstwa (1860). Przecinają one kwartały lub budynki i są osłonięte często szklaną konstrukcją. Zazwyczaj otoczone są sklepami i zapowiadają współczesne domy handlowe oraz galerie handlowe.
Nazywane są galeriami, pasażami – całkowicie lub częściowo zadaszonymi, często wyposażonymi w sklepy i kawiarnie. Te pasaże, często luksusowe i wyposażone w świetliki, pozwalały Paryżanom spacerować i robić zakupy osłonięci przed niepogodą. Świadczą o paryskim urbanizmie oraz ówczesnym stylu życia.
Pasaże zadaszone: podróż do Paryża XIX wieku
Kryte pasaże Paryża to prawdziwe skarby ukryte w stolicy Francji. Oferują podróż w czasie w sercu tętniącego życiem miasta. Te historyczne galerie, pochodzące z XIX wieku, emanują niepowtarzalną atmosferą, łącząc dawny szyk z paryską nowoczesnością:
Przeczytaj także: 25 niezwykłych i mało znanych miejsc w Paryżu
- Świetliki: Chronią odwiedzających przed niepogodą, jednocześnie wpuszczając naturalne światło.
- Sklepy: luksusowe butiki, księgarnie, salony herbaciane, jubilerzy i galerie sztuki.
- Wystrój: mozaiki, kolumny, kute żelazne elementy i rzeźby często zdobią te miejsca.
Prawie wszystkie pasaże pokryte znajdują się na prawym brzegu Sekwany, w granicach Paryża sprzed jego rozszerzenia z 1860 roku, głównie w okolicach Wielkich Bulwarów, w dzielnicach, które przyciągały zamożną klientelę w czasach ich powstawania.
Pochodzenie i historia
Większość z nich została zbudowana w pierwszej połowie XIX wieku, aby chronić zamożnych klientów przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi. Zazwyczaj oferowały one różnorodne sklepy, aby klienci mogli zrobić wszystkie zakupy w jednym miejscu. W tym sensie były one prekursorami wielkich domów towarowych.
W latach 50. XIX wieku w Paryżu funkcjonowało nawet trzydzieści pasaży pokrytych, a ten model został następnie przeniesiony do kilku innych miast we Francji i za granicą.
Prace Haussmanna, które pozwoliły na otwarcie nowych dzielnic miasta poprzez tworzenie szerokich bulwarów, a także konkurencja ze strony wielkich domów towarowych, doprowadziły do zaniku większości tych pasaży.
Unikalna konstrukcja paryskich pasaży pokrytych
Typowo paryskie pasaże to galerie przebiegające przez istniejące budynki lub wznoszone równocześnie z nimi. Pokryte są szklanym dachem, który zapewnia światło zenitalne, nadając im niepowtarzalny charakter. Takie konstrukcje stały się możliwe dzięki zastosowaniu żelaza zgrzewnego, które kilka lat później posłużyło do budowy wieży Eiffla.
Upadek i odrodzenie
Upadek: Powstanie wielkich bulwarów i domów towarowych (takich jak Printemps czy Galeries Lafayette) sprawiło, że pasaże straciły na popularności.
Odrodzenie: Od końca XX wieku cieszą się one ponownym zainteresowaniem dzięki swojemu historycznemu urokowi i unikalnemu charakterowi.
To, co pozostało do dziś: dziedzictwo historyczne
Paryż szczyci się licznymi pasażami krytymi, z których każdy ma swój niepowtarzalny charakter i fascynującą historię. Wśród nich „Passage des Panoramas” wyróżnia się jako najstarszy pasaż kryty w mieście, otwarty w 1800 roku. Początkowo powstał, aby pomieścić panoramy – wówczas bardzo popularne atrakcje wizualne – dziś przyciąga odwiedzających swoimi urokliwymi sklepikami i malowniczymi restauracjami. „Galerie Vivienne”, zdobiona mozaikami, rzeźbami i witrażami, to prawdziwe arcydzieło architektury XIX wieku, oferujące unikalne doświadczenie zakupowe w eleganckim otoczeniu.
Dlaczego warto je odwiedzać dzisiaj? Zaczarowany spacer w sercu nowoczesnego Paryża
Spacer po tych pasażach krytych to czysta przyjemność. Galerie stanowią spokojną przystań na tle zgiełku paryskich ulic, z ich wytworną architekturą, mozaikowymi posadzkami i retro szyldami. Niezależne butiki, antykwariaty i przytulne kawiarnie tworzą ciepłą, gościnną atmosferę:
- Unikalna atmosfera: połączenie zakupów, gastronomii i historii. Te pasaże to ukryte skarby, które świadczą o bogatej przeszłości Paryża i stanowią idealne miejsca na spacer poza utartymi szlakami.
- Dziedzictwo architektoniczne: pasaże kryte to prawdziwe klejnoty architektoniczne i okazja do podróży w czasie.
- Różnorodność: oryginalne sklepy, galerie sztuki, rzadkie księgarnie i restauracje.
Pasaże ikoniczne
Oto 19 najbardziej wyjątkowych pasaży krytych Paryża wraz z ich lokalizacją, abyś mógł je łatwo odnaleźć.
1. Passage des Panoramas
- Rok budowy: 1799
- Lokalizacja: między bulwarem Montmartre na północy a ulicą Saint-Marc na południu, mieści sklep Stern
- Atuty: najstarszy istniejący do dziś pasaż Paryża, słynący z antykwariatów, restauracji i sprzedawców znaczków (filatelistyka).
- Dojazd: stacja metra Grands Boulevards (linie 8 i 9) znajduje się na granicy 2. i 9. dzielnicy.
Pierwsza galeria kryta, w Palais-Royal, została otwarta w 1786 roku, następnie powstały pasaż Feydeau w latach 1790–1791, pasaż Kairski w 1799 roku i pasaż des Panoramas w 1800 roku.
Zbudowany w 1799 roku, łączy w sobie estetykę neoklasyczną z nowoczesnymi elementami, oferując odwiedzającym wyjątkowe doświadczenie. Jego elegancka witryna przepuszcza naturalne światło, które oświetla alejki, tworząc przytulny nastrój.
Początkowo tętniący życiem pasaż handlowy, nadal przyciąga odwiedzających różnorodnymi sklepami – od księgarni po warsztaty rzemieślnicze. Również gastronomia odgrywa tu ważną rolę, z restauracjami wyróżnionymi gwiazdkami Michelin oraz tradycyjnymi bistrotami.
Atuty Passage des Panoramas:
nr 57: lokale słynnego w XIX wieku czekoladzisty Marquis, których pozostałości to wspaniały sufit z kasetonami, drewniane kolumny wejściowe oraz wewnętrzne lustra
– nr 47: Graveur Stern, sklep wpisany do rejestru zabytków, obecnie Caffé Stern
– nr 26: sklep z antycznymi pocztówkami
– nr 22: liczne sklepy z znaczkami
– nr 17 passage des Variétés: wejście dla artystów do teatru Théâtre des Variétés. Teatr ten ożywia ten pasaż od dwóch stuleci.
Poza swoją historią, Passage des Panoramas gości wydarzenia kulturalne oraz wystawy, pozostając żywym miejscem, które łączy dziedzictwo z nowoczesnością.
Podsumowując, Passage des Panoramas oferuje wgląd w historię i kulturę Paryża, stanowiąc nieodzowny skarb w sercu stolicy.
Warto wiedzieć: położony naprzeciwko Passage Jouffroy i Musée Grévin (muzeum figur woskowych). Rezerwacja biletów Musée Grévin
2. Galeria Vivienne
- Rok budowy: 1823
- Lokalizacja: między ulicą Vivienne, 2. dzielnica, a ulicami 4, rue des Petits-Champs i 5, rue de la Banque
- Atrakcje: wspaniałe mozaiki, ekskluzywne sklepy, księgarnie oraz piwnice winne.
- Dojazd: linia 3 metra, stacja Bourse

Zbudowana w 1823 roku i wpisana na listę zabytków w 1974, Galeria Vivienne jest jedną z najbardziej charakterystycznych galerii Paryża. Skryta w 2. dzielnicy, za Biblioteką Richelieu i w pobliżu Pałacu Królewskiego, wyróżnia się neoklasyczną dekoracją inspirowaną Pompejami. Na podłodze podziwiać można kolorowe mozaiki sławnego mozaikarza Facchina, a spoglądając w górę, odkrywa się wspaniałą witrynę, która zalewa wnętrze światłem. Znajduje się tu wiele sklepów: ekskluzywne butiki odzieżowe, salony herbaciane, delikatesy, winiarnie, antykwariaty (w tym księgarnia Jousseaume, najstarszy sklep galerii), renomowane restauracje…
Początkowo zaprojektowana jako pasaż handlowy, dziś mieści różnorodne sklepy – od księgarniach po marki modowe. Jej elegancka atmosfera podkreślona jest przez subtelne detale, takie jak mozaiki, posągi i szyldy z kutego żelaza.
Więcej niż tylko miejsce przejścia, galeria stanowi żywe dziedzictwo kulturowe, goszcząc wystawy i wydarzenia artystyczne.
Warto zwrócić uwagę na charakterystyczne adresy Galerii Vivienne:
Nr 33: Pracownia-sklep Emila Robia z dekoracjami kwiatowymi
Nr 45-47: Księgarnia starych i antykwarycznych książek DF Jousseaume, założona w 1836 roku
Od strony rue des Petits Champs: Całkowicie odnowiony sklep Legranda, handlarza win, spożywczy i wytwórcy czekolady, działający od 1919 roku
Na piętrze: mieszkanie byłego skazańca Vidocqa (schody od strony rue des Petits Champs).
Galeria Vivienne to uosobienie ponadczasowej elegancji Paryża, oferująca zanurzenie w historii i twórczości.
Galeria Vivienne, położona w 2. dzielnicy Paryża, jest ikoniczną XIX-wieczną galerią przykrytą szklanym dachem.
3. Passage Jouffroy

- Rok budowy: 1836
- Położenie: między bulwarem Montmartre (9. dzielnica) a ulicą Batelière (9.)
- Atrakcje: mieści Muzeum Grévin (muzeum figur woskowych) oraz urokliwe sklepy z zabawkami. Jedna z pierwszych galerii z konstrukcją żelazno-szklaną. Rezerwacja biletów do Muzeum Grévin
- Dojazd: stacja Grands Boulevards (linie 8 i 9), 100 m na wschód ulicą boulevard Montmartre, oraz stacja Richelieu - Drouot, 130 m na zachód (te same linie)
Pasaż Jouffroy to pierwszy pasaż całkowicie zbudowany z żelaza i szkła.
Jego metalowe konstrukcje świadczą o postępie technicznym – żeliwne kolumny podtrzymują piętra i sięgają aż do szklanego dachu. Był to również pierwszy pasaż wyposażony w ogrzewanie podłogowe.
Przejście Jouffroy od zawsze jest jednym z najbardziej tętniących życiem pasaży pokrytych w stolicy. Położone na Wielkich Bulwarach i stanowiące przedłużenie Przejścia Panoramów, zawdzięcza swój urok eleganckiej architekturze z żelaza i szkła – jego sklepienie w kształcie ostrołuku to prawdziwa atrakcja wzrokowa – oraz marmurowemu posadzkowi, odnowionemu w 1987 roku. Kolejnym atutem Przejścia Jouffroy jest różnorodność i oryginalność sklepów, które się w nim znajdują. Mali i duzi mogą odwiedzić Muzeum Grévin z jego słynnymi figurami woskowymi. Salon Luster, niegdyś XIX-wieczna brasserie, dziś dostępny jest wyłącznie w formie prywatnej, a w sobotnie wieczory zmienia się w klub. Hotel Chopin to wyjątkowe miejsce, by spędzić tam noc. Liczne sklepy, z których każdy jest bardziej oryginalny od poprzedniego, uzupełniają zwiedzanie: stare laski, stare książki, papiernicze… i wiele innych. Same witryny są warte obejrzenia. Smakosze mogą zrobić przerwę w salonie herbacianym Valentin, nieodłącznym punkcie przejścia.
4. Przejście Verdeau

- Rok budowy: 1847
- Lokalizacja: między 6, ul. Grange Batelière i 31 bis, ul. Faubourg Montmartre, 75009 Paryż
- Atrakcje: sklepy z antykami, fotografie vintage i spokojna atmosfera.
- Dostęp: Passage Verdeau przedłuża Passages des Panoramas i Jouffroy.
Od momentu otwarcia pobliskiego Hôtel Drouot (słynnej paryskiej sali aukcyjnej znanej z handlu sztuką piękną, antykami i przedmiotami artystycznymi), Passage Verdeau przyciągnął licznych kolekcjonerów. Oprócz starych książek, można tam znaleźć także używane aparaty fotograficzne, antyczne meble oraz haftowane tkaniny. W Passage Verdeau znajdują się również liczne restauracje i kawiarnie.
Zbudowany w 1847 roku, jest jednym z najbardziej urokliwych pasaży pokrytych dachem w stolicy. Stanowi on kontynuację dwóch innych słynnych pasaży: Panoramas i Jouffroy. Razem tworzą one oryginalne miejsce do spacerów. W Passage Verdeau ulokowały się liczne sklepy z antykami oraz nietypowe punkty handlowe (stare książki, karty pocztowe w stylu vintage, stare aparaty fotograficzne...). Wzrok odwiedzających przyciągają piękne witryny sklepowe, które toną w świetle dzięki wysokiej witrynie dachowej i szklanym witrażom w kształcie żeber.
5. Passage du Grand-Cerf

- Rok budowy: 1825
- Lokalizacja: pomiędzy 10 rue Dussoubs a 145 rue Saint-Denis
- Atuty: okazała witryna, sklepiki rzemieślnicze oraz projektanci biżuterii.
- Dojazd: metro linia 4, stacja Étienne Marcel
Położony tuż przy ulicy de Turbigo w dzielnicy Montorgueil, a także zaledwie kilka minut spacerem od Châtelet-les-Halles, pokryty dachem passage du Grand-Cerf powstał w 1825 roku. Wysoki na blisko 12 metrów, jest jednym z najwyższych pasaży pokrytych dachem w Paryżu. Jego konstrukcja z metalu i kutego żelaza przepuszcza piękne światło dzięki wspaniałej witrynie. Spacerujący znajdą tu liczne atrakcyjne sklepiki rzemieślnicze oferujące biżuterię, meble i design. Miłośnicy znajdą również sklepy z innowacyjnymi dzianinami oraz oświetleniem… Drugie wejście znajduje się przy ulicy Dussoubs. Typowo paryski pasaż, którego nie można przegapić!
W 1862 roku został przekazany Publicznej Służbie Zdrowia. Stopniowe wyludnienie wpłynęło na stan jego utrzymania. Zaniedbany przez wiele lat, passage du Grand-Cerf został odrestaurowany w 1990 roku. Dziś należy do najbardziej atrakcyjnych pasaży Paryża.
6. Galeria Colbert

- Rok budowy: 1826
- Lokalizacja: w 2. dzielnicy, pomiędzy place des Victoires a ogrodami Palais-Royal, przy 6 rue des Petits-Champs i 2 rue Vivienne.
- Atrakcje: Sąsiaduje z Galerią Vivienne, znaną z dużej rotundy oraz instytucji kulturalnych.
- Dojazd: stacja Palais-Royal - Musée du Louvre (linie 1 i 7) oraz stacja Bourse (linia 3).
Zbudowana w 1823 roku Galeria Colbert znajduje się zaledwie kilka kroków od swojej wielkiej rywalki, Galerii Vivienne. Ta elegancka, zadaszona galeria należąca do Biblioteki Narodowej nie posiada żadnych sklepów, w przeciwieństwie do innych paryskich pasaży. Zdecydowanie nastawiona na kulturę, mieści w sobie Narodowy Instytut Historii Sztuki (INHA) oraz Narodowy Instytut Dziedzictwa (INP). Jest jednak otwarta dla publiczności, która może podziwiać wspaniałą rotundę zwieńczoną szklaną kopułą. W wejściu do galerii znajduje się restauracja „Le Grand Colbert” w secesyjnym wystroju, wpisana na listę zabytków, często wykorzystywana podczas filmowych zdjęć.
Została zamknięta w 1975 roku.
Została nabyta przez Bibliotekę Narodową. W 1986 roku architekt Blanchet przywrócił ją do stanu zbliżonego do pierwotnego.
Obecnie mieści w sobie Narodowy Instytut Historii Sztuki i gości kilka instytucji poświęconych historii sztuki oraz dziedzictwu kulturowemu.
7. Passage Choiseul

- Rok budowy: 1825
- Położenie: między ulicą des Petits-Champs na południu a ulicą Saint-Augustin na północy.
- Co zobaczyć: Ostatnio odnowiony, mieści teatr Bouffes-Parisiens.
- Dojazd: stacja metra Quatre-Septembre, linia 3
Teatr i literatura były dwoma najbardziej charakterystycznymi aspektami tego pasażu. Stali bywalcy okolicznych teatrów spacerowali wzdłuż długiego korytarza.
Pierwszy wydawca Paula Verlaine’a prowadził tu swoją księgarnię, a młody Louis-Ferdinand Céline spędził tu wiele lat, uwieczniając ten pasaż w swojej dawnej postaci pod nazwą „Passage des Bérésinas” w „Śmierci na raty”.
„Passage des Bérésinas” w „Śmierci na raty”, 1936.
Od samego początku życia pasażu jego losy związane były z dwoma teatrami: Opéra-Comique, mieszczącym się w Sali Ventadour, obecnie należącej do Banku Francji, oraz Bouffes-Parisiens – teatrem Jacques’a Offenbacha, należącym do jego spadkobierców, a przez długi czas także do Jean-Claude’a Brialy’ego.
W latach 2015–2017 przeprowadzono gruntowną renowację Passage Choiseul we współpracy z Miastem Paryżem. Szklany dach został całkowicie odbudowany.
Warto zwrócić uwagę na obecność Anny Stein, malarki i rzeźbiarki pod numerem 23. Smakosze mogą tu zrobić gastronomiczną przerwę, a zestresowani mieszkańcy zrelaksować się w Barze do drzemki. To niezwykłe miejsce na spacer! Dwa inne wejścia: 23 rue Saint-Augustin i 40 rue Dalayrac.
8. Passage Brady

- Rok budowy: 1828
- Położenie: Rue du Faubourg-Saint-Denis, 10. dzielnica
- Atuty: Zwany „Małe Indie”, słynie z restauracji i sklepów z indyjskimi i pakistańskimi produktami.
- Dojazd: stacja metra Château d'Eau – linia 4
Indie w Paryżu! W dzielnicach Gare de l'Est i Château d'Eau, Passage Brady, zbudowany w 1828 roku, należy do nielicznych paryskich pasaży składających się z dwóch części, oddzielonych bulwarem de Strasbourg. Jedna z nich jest przykryta szklanym dachem, druga zaś otwarta do nieba. Odwiedziny Passage Brady to zaproszenie do podróży wzrokowej, sensorycznej i aromatycznej. Ochrzczony mianem „Małej Indii”, kryje liczne sklepy indo-pakistańskie, lankijskie, maurytyjskie i reuniońskie. Goście przychodzą tu, by skosztować pikantnych smakołyków, zakupić egzotyczne produkty, a nawet wypożyczyć kolorowe stroje! Kilka wejść prowadzi do tego barwnego świata: 22 lub 33 boulevard de Strasbourg oraz 43 rue du Faubourg Saint-Martin, dla części otwartej.
9. Passage du Caire

- Rok budowy: 1798
- Położenie: położony w 2. dzielnicy, między place du Caire na zachodzie, rue du Caire na południu, rue Saint-Denis na wschodzie i rue d'Alexandrie na północy
- Atrakcje: Najdłuższy i jeden z najstarszych pasaży, utrzymany w egipskim stylu z posągami sfinksów i faraonów.
- Dojazd: stacja metra Strasbourg Saint-Denis (linie 4, 8, 9) oraz stacja Réaumur-Sébastopol (linie 3 i 4). Otwarty dla ruchu pieszego od poniedziałku do soboty (z wyłączeniem dni świątecznych), w godzinach 8:00–20:00
Zbudowany w 1798 roku Passage du Caire jest najstarszym pasażem krytym w stolicy. Nazwany na cześć egipskiej stolicy, u wejścia ozdobiony jest trzema posągami bogini Hathor z głową krowy. Pasaż ten słynie z tego, że jest najdłuższym i najwęższym w Paryżu. Pod jego dużą szklaną kopułą w kształcie rybiego szkieletu nieustannie tętni życie. Położony w dzielnicy Le Sentier, Passage du Caire niemal w całości służy hurtownikom odzieży gotowej. Warto go odwiedzić ze względu na architekturę pięknych fasad na górnym poziomie, które zachowały swój pierwotny wygląd. Do pasażu prowadzi wiele bocznych wejść: rue d’Alexandrie, rue Saint-Denis oraz rue du Caire.
Nazwa i wystrój fasady Passage du Caire – zdobionej trzema okazałymi wizerunkami bogini Hathor i otwartej na place du Caire – wiążą się z fascynacją Egiptem, która nastąpiła po wyprawie Napoleona w 1798 roku.
Głównym zajęciem pasażu była początkowo litografia, którą później zastąpiono produkcją manekinów wystawowych. Znajdujący się w sercu pasażu budynek stał się miejscem spotkań dla profesjonalistów oraz hurtowników odzieży gotowej. W przeciwieństwie do nowszych witryn, górna część fasad zachowała często pierwotny układ.
W 2017 roku przeprowadzono gruntowny remont pasażu Kairskiego w ramach współpracy z Miastem Paryżem. Zadaszenie oraz wnętrza fasad zostały całkowicie odrestaurowane.
10. Passage des Princes

- Rok budowy: 1860
- Położenie: łączy 5, bulwar des Italiens (północny zachód) z 97, ulicą de Richelieu (wschód). 2. dzielnica.
- Atuty: odbudowany w latach 90. XX wieku; znany z salonów z zabawkami i kameralnej atmosfery.
- Dojazd: stacja Opéra (linie 3, 7, 8) oraz stacja Richelieu - Drouot (linie 8 i 9)
Un avenir niepewny. Sklep z zabawkami, który otworzył się w tym pasażu w 2002 roku, zamknął swoje podwoje w 2022. Od tego czasu Passage des Princes jest w remoncie.
Przez wiele lat cały pasaż zajmowała sieć sklepów z zabawkami Jouéclub, co przyniosło mu przydomek „pasażu małych książąt”. Dotknięta trudnościami podczas kryzysu związanego z Covid, sieć ostatecznie opuściła to miejsce w 2022 roku. Przyszłość Passage des Princes, który obecnie jest zamknięty, pozostaje jeszcze niepewna.
Historia Passage des Princes obfituje w zwroty akcji. Zbudowany w 1860 roku i zniszczony w 1985, został odbudowany w identycznej formie w 1995. Znajdujący się niedaleko Palais Garnier i wielkich domów towarowych, jego architektura doskonale wpisuje się w piękne kamienice haussmannowskie okolicy. Uważany za świątynię zabawy, ten pasaż kryty mieści liczne sklepy poświęcone zabawkom, modelom, grom wideo… Prawdziwa uczta dla małych i dużych, którzy potrafili zachować duszę dziecka. Drugie wejście do pasażu znajduje się pod numerem 97 przy ulicy Rue de Richelieu.
Był to ostatni pasaż kryty zbudowany w Paryżu w XIX wieku. Wciąż można podziwiać wspaniałą kopułę z lat 30. XX wieku. Obecnie należy on do grupy Allianz.
11. Passage Sainte-Anne

- Année de construction : 1824
- Lokalizacja: od 59, rue Sainte-Anne, naprzeciwko skrzyżowania ulic Rameau i Chérubini. Kończy się 47 m dalej na zachodzie, bezpośrednio przy Passage Choiseul, pod numerem 52. 2. dzielnica.
- Atuty: Mniejszy i mniej znany passage, oferujący spokój i urok.
- Dojazd: stacja metra Quatre-Septembre (linia 3)
Le Passage Sainte-Anne został otwarty w 1829 roku na miejscu dawnego klasztoru wspólnoty Nouvelles Catholiques, wkrótce po otwarciu Passage Choiseul. Został wpisany do rejestru zabytków w 1974 roku, równocześnie z Passage Choiseul.
Wszystkie sklepy są dziś zamknięte
12. Passage du Bourg-l’Abbé

- Rok budowy: 1828
- Lokalizacja: między ulicą Saint-Denis na zachodzie a ulicą de Palestro na wschodzie. 2. dzielnica
- Atuty: Łączy dwie ruchliwe ulice, zachowując retro urok i żelazne detale.
- Adres 120, rue Saint-Denis – 3, rue de Palestro, 75002 Paryż
- Otwarte od poniedziałku do soboty – od 7:30 do 19:30
- Zamknięte w niedziele i święta.
- Dojazd: stacja metra Étienne Marcel – linia 4
Zbudowany w 1828 roku między Passage du Grand Cerf a Passage de l’Ancre, Passage du Bourg l’Abbé stanowił długą, zadaszoną promenadę chroniącą przed niepogodą i ruchliwym ulicznym zgiełkiem.
Początkowo wychodził na ulicę Rue du Bourg l’Abbé.
Po pożarze, który zniszczył część pasażu, został on odrestaurowany kilka lat temu we współpracy z Miastem Paryżem.
Na fasadach odnowiono piękne freski i fryzy, podobnie jak lustra zdobiące szczyty na każdym końcu. Warto zwrócić uwagę na półkolistą witrynię z systemem wentylacji.
Pod numerem 18 mieści się pracownia stolarza i rzemieślnika IVANA LULLIEGO.
13. Galeria Madeleine

- Rok budowy: 1845
- Położenie: między 9 place de la Madeleine, a 30 rue Boissy d’Anglas (75008) – w pobliżu słynnego placu Madeleine
- Atuty: Ozdobiona jest pięknymi witrynami oraz subtelnymi zdobieniami charakterystycznymi dla epoki, w której została zbudowana. Galeria mieści kilka wyspecjalizowanych sklepów, luksusowe marki, delikatesy, a okazjonalnie także restauracje i kawiarnie. Znajdują się tu również liczne ekskluzywne sklepy. To ulubione miejsce na dyskretne i eleganckie zakupy.
- Dojazd: stacja metra Madeleine, obsługiwana przez linie 8, 12 i 14.
Dobrze zachowana, niedawno mieściła jeszcze małe sklepiki i rzemieślników, lecz obecnie goszczą tu głównie luksusowe marki.
Spacerując po eleganckim placu de la Madeleine w 8. dzielnicy, odwiedzający odkrywają Galerię Madeleine. Powstanie tej krytej galerii wiąże się z budową placu i kościoła o tej samej nazwie w XIX wieku. Dzięki swemu wytwornemu wystrojowi, w tym dwóm wspaniałym kariatydom przy głównym wejściu, kryje ona kilka marek luksusowych oraz sklepy spożywcze, oferujące pyszną przerwę na przekąskę. Można się tu również dostać od ulicy 30, rue Boissy d’Anglas.
Najsłynniejszym z nich był niewątpliwie restauracja Lucas-Carton, znajdująca się przy wejściu od strony placu de la Madeleine. Dziś to renomowana restauracja Sanderens. Wnętrze, zaprojektowane przez Étienne de Gournevitcha w latach 1904–1905, stanowi piękny przykład secesji. Pomimo wyjątkowego położenia Galeria de la Madeleine nigdy nie cieszyła się dużym powodzeniem. Obecnie luksusowe sklepy przywracają życie temu pasażowi, który przyciąga licznych turystów odwiedzających to miejsce.
14. Galeria Véro-Dodat

- Rok budowy: 1826
- Położenie: między obecną ulicą Jean-Jacques-Rousseau (dawniej rue de Grenelle-Saint-Honoré) a ulicą du Bouloi, 1. dzielnica
- Atuty: Luksusowa, z wystrojem neoklasycznym i ekskluzywnymi sklepami takimi jak Christian Louboutin.
- Dojazd: Stacja metra Palais Royal - Musée du Louvre - linie 1 i 7
Galeria Véro-Dodat znajduje się w idealnym miejscu. Jest położona tuż obok Luwru i należy do nielicznych pasaży handlowych w okolicy. Jej niewielka długość rekompensowana jest efektem perspektywy, jaki tworzą romby z czarnego i białego marmuru na posadzce. Sufit, ozdobiony wspaniałymi grawerunkami tam, gdzie nie jest przeszklony, emanuje bardzo paryską atmosferą. Prawdziwa oaza spokoju, galeria Véro-Dodat kryje kilka niespodzianek. Znajdują się w niej eleganckie sklepy: z meblami, dekoracją wnętrz, galeriami sztuki, instrumentami muzycznymi oraz antycznymi lalkami. Miłośniczki mody zatrzymają się z pewnością przed warsztatem-sklepem znanego projektanta obuwia Christiana Louboutina, który mieści się przy wejściu do galerii (ulica Jean-Jacques Rousseau). Drugie wejście do tego idealnego miejsca do spacerów wiedzie na ulicę du Bouloi.
Choć atrakcyjność galerii nieco osłabła, wciąż oferuje odwiedzającym wgląd w czasy Belle Époque. Została znakomicie odrestaurowana w 1997 roku. Można w niej podziwiać wspaniałe sufity kasetonowe przywrócone do pierwotnego stanu oraz bogactwo wystroju.
Znajdują się tu galerie sztuki, sklepy z modą, renomowany warsztat lutniczy oraz restauracja „z epoki”. Przez wiele lat swoją kolekcję antycznych lalek wystawiał tu Robert Capia, kolekcjoner i ekspert w tej dziedzinie.
Uwaga Warsztat Christiana Louboutina, znanego projektanta obuwia.
15. Passage du Ponceau

- Rok budowy: początek XIX wieku
- Położenie: ulica Saint-Denis, 2. dzielnica
- Atuty: mniej znany przejazd, oferujący autentyczną i popularną paryską atmosferę.
- Dostęp:
Passage du Ponceau, naprzeciwko Passage du Caire, został odrestaurowany, w tym jego szklany dach, w ramach umowy z Miastem Paryżem.
Posiada on dwa piętra pod szklanym dachem. Górne partie fasad oraz sufity pod belkami są dość dobrze zachowane.
Sklepy niegdyś zajmowali handlarze tkaninami z dzielnicy Le Sentier. Dziś Passage du Ponceau odzyskuje popularność dzięki różnorodnym sklepom i miejscom: warsztatom kulinarnym, butikom modowym, sklepom koncepcyjnym, salonom tatuażu, galeriom specjalizującym się w graffiti, księgarnio i wielu innym.
16. Passage Arcanes des Champs-Elysées

- Rok budowy: otwarcie 1 października 1926
- Lokalizacja: pomiędzy 78 avenue des Champs-Élysées a 59, rue de Ponthieu, 75008 Paryż.
- Godziny otwarcia: codziennie od 7:30 do 23:30.
- Atrakcje: W sercu Miasta Światła, Arkady Pola Elizejskich emanują nieodpartym połączeniem glamouru, historii i zakupów. Położone na słynnej alei Champs-Élysées, te ikoniczne arkady zapraszają odwiedzających do wyjątkowego doświadczenia, w którym paryska elegancja spotyka się z nowoczesnym dynamizmem.
- Dojazd: linia 1 – stacje Charles de Gaulle-Étoile lub George V
Wpisany do rejestru zabytków w 1991 roku.
W 1926 roku Arkady Pola Elizejskich przywróciły modę na pasaże pokryte przeszkleniami. Arkady Pola Elizejskich, dziedzictwo XIX wieku zaprojektowane przez architekta Jacques’a Hittorffa, stanowią unikalne połączenie historycznej elegancji i współczesnego handlu.
W 1929 roku Towarzystwo Hydroterapii i Kąpieli Pola Elizejskich wybudowało podziemną przestrzeń kąpielową o powierzchni ponad 4 000 m².
Galeria zyskała miano „Arkad Lido” po słynnym kabarecie, który mieścił się tu w latach 1946–1977 (przeniósł się następnie pod adres 116 bis avenue des Champs-Élysées).
Dziś galeria jest warta odwiedzenia ze względu na swoje obszerne kopuły, witraże, kinkiety i żyrandole René Lalique oraz okazałą olbrzymią witryny. Większość dekoracji zachowała się w nienaruszonym stanie, z wyjątkiem dwóch zaginionych fontann Lalique. Eleganckie kawiarnie i wykwintne restauracje wnoszą wymiar kulinarny, a wydarzenia kulturalne – od wystaw po pokazy mody – czynią Arkady Pola Elizejskie dynamicznym miejscem, gdzie spotykają się historia, moda i nowoczesność.
17. Przejścia Palais-Royal

- Rok budowy: koniec XVIII wieku i pierwsza połowa XIX wieku
- Położenie: Stanowią część Palais-Royal, monumentalnego kompleksu (pałacu, ogrodu, galerii, teatru) położonego na północ od Pałacu Luwru w 1. dzielnicy Paryża; to miejsce symboliczne dla historii Francji i życia paryskiego.
- Otwarte codziennie
- Atuty: Dziś spokojny, ten ogród otoczony trzema budynkami, w których mieszczą się francuskie instytucje rządowe, przez wiek był areną politycznych intryg, które zapisały się w historii Francji.
- Dojazd: stacja metra Palais Royal - Musée du Louvre (linie 1 i 7) – stacja metra Pyramides (linie 7 i 14) – stacja RER C
Utworzony w 1633 roku przez kardynała Richelieu Pałac Królewski wraz z ogrodami, położony tuż obok muzeum Luwru i ogrodów Tuileries, był siedzibą rodzin królewskich aż do czasu powstania Wersalu. Stanowił również centrum Rewolucji Francuskiej: zajęty przez Ludwika Filipa Orleańskiego (zwanego Filipem Równym), przeciwnika swego kuzyna króla Ludwika XVI, Pałac Królewski stał się anty-Wersalem. Obaj kuzyni zakończyli życie na szafocie w 1793 roku.
W przededniu Rewolucji książę Orleanu, Filip Równy, aby sfinansować swój dwór, powiększył Pałac Królewski. Wokół ogrodów kazał wznieść galerie Valois, Beaujolais i Montpensier, nazwane na cześć jego trzech synów. Wewnątrz powstały kolejne galerie, z których niektóre są nadal widoczne, jak galeria Orleańska, której pozostały jedynie kolumnady. Wynajął pierwsze piętro handlarzom i sprzedawcom owoców i warzyw, przemieniając Pałac Królewski w prawdziwy bazar.
Dziś kompleks mieści francuskie instytucje, dwa teatry, sklepy, galerie sztuki oraz kawiarnie. Prestiżowy i spokojny, ogrody wpisują się w niezwykły i awangardowy zespół architektoniczny, urozmaicony współczesnymi rzeźbami Burena i Bury. Zamówione u artysty Daniela Burena jego kolumny wznoszą się w dziedzińcu, niedaleko ogrodu i ministerstwa kultury. 260 ośmiokątnych kolumn, pasiastych w czerni i bieli, naprawdę warto zobaczyć i stały się one jednym z symboli Paryża.
18. Passage du Havre
- Rok budowy: Otwarcie w czerwcu 1997. Został zbudowany w miejscu XIX-wiecznego pasażu o tej samej nazwie. Cały kwartał przy rogu placu Havre został zburzony, aby zrobić miejsce dla stacji Condorcet (RER E), wielkiego projektu urbanistycznego.
- Położenie: między 69, rue de Caumartin a 109, rue Saint-Lazare
- Godziny otwarcia
- Sklepy: poniedziałek, środa i sobota, 9:30–20:00; czwartek i piątek, 9:30–20:30; niedziela, 11:00–19:00
- Parking i galeria: poniedziałek–sobota, 7:30–20:30
- Godziny specjalne: FNAC, Starbucks i Maison Pradier (sprawdź stronę internetową)
- Atuty: w sercu Paryża, w pobliżu dworca Saint-Lazare i Opery Garniera. Uroczyście otwarty w czerwcu 1997 roku, Passage du Havre oferuje zróżnicowane doświadczenia zakupowe, łącząc sklepy, restauracje i usługi.
- Dojazd: w pobliżu stacji metra Havre - Caumartin (linie 3 i 9), Saint-Lazare (linie 3, 12, 13, 14), Saint-Augustin (linia 9) i Opéra (linie 3, 7, 8), a także dworca Haussmann - Saint-Lazare (RER) oraz stacji Auber (RER A).
Przejście Havre to centrum handlowe z 40 sklepami oferującymi marki modowe, kosmetyczne, multimedialne oraz akcesoria, takie jak Fnac, Sephora, Nature et Découvertes, Caroll, Courir i Normal.
Odnowione w 2012 roku, to niegdyś paryskie przejście dysponuje dwoma przestrzeniami relaksu na świeżym powietrzu: ogrodem z drzewami oraz tarasem, dostępnymi przy dobrej pogodzie, gdzie miło jest zrobić przerwę po odwiedzeniu Starbucksa, Maison Pradier lub Prêt-à-Manger.
Dostępne usługi: zakupy bez podatku, ładowarki do telefonów, toalety, darmowe Wi-Fi, automat z napojami, fotomat, szafki Amazon itp.
To zróżnicowane centrum handlowe kryje w sobie mnóstwo sklepów oferujących ubrania, akcesoria, kosmetyki, artykuły dekoracyjne oraz gadżety elektroniczne. Znajdują się tu również restauracje, kawiarnie i punkty gastronomii szybkiej. Oprócz sklepów i restauracji, Przejście Havre oferuje różnorodne usługi i udogodnienia, w tym automaty z napojami, toalety, miejsca do odpoczynku, plac zabaw dla dzieci oraz darmowy dostęp do Wi-Fi.
Centrum regularnie organizuje wydarzenia i specjalne animacje dla odwiedzających, od pokazów mody po spektakle na żywo. Przejście Havre wdraża także inicjatywy ekologiczne, takie jak recykling i stosowanie energooszczędnego oświetlenia.
19. Przejście Kotwicy

- Rok budowy: XVII wiek (odnowiony w 1823)
- Lokalizacja: dwa wejścia: 223 ulica Saint-Martin lub 30 ulica Turbigo. Aby podziwiać urokliwy portal wejściowy, polecamy wejście od strony 223 ulicy Saint-Martin (przypominamy, że przejście może być zamknięte w weekendy). 3. dzielnica.
- Co warto zobaczyć: Ukryty klejnot oferujący zieleń i malownicze warsztaty.
- Dojazd: stacja metra Arts et Métiers (linie 3 i 11) lub stacja metra Réaumur-Sébastopol (linie 3 i 4)
To niezwykłe przejście znajduje się pod adresem 223 ulicy Saint-Martin. Po przekroczeniu niebieskiej bramy o charakterystycznym, nachylonym kształcie, odkryjecie brukowaną alejkę otoczoną warsztatami artystów, które obecnie pełnią funkcję biur. Z kolorowymi fasadami zdobionymi kwiatami i pnączami, to przejście stanowi bukoliczny azyl zaledwie kilka kroków od Muzeum Sztuk i Rzemiosł.
Mierzące nieco ponad 50 metrów długości, to przejście różni się od tradycyjnych paryskich pasaży krytych. Nie znajdziecie tu ani wielkich szklanych dachów, ani sklepów z antykami, ale mnogość kwiatów ustawionych przed kolorowymi witrynami (obecnie przejście w większości zajmują biura).
Brak starych sklepów? Ależ są, i to nie byle jakie… Zwróćcie uwagę na sklep Pep’s, położony pośrodku pasażu, specjalizujący się w naprawie i sprzedaży parasoli, parasolek i lasek. To wyjątkowy i oryginalny interes!
Uważany za jeden z najstarszych pasaży Paryża, zawdzięcza swoją nazwę szyldowi w kształcie kotwicy, który niegdyś zdobił miejsce dawnej oberży.