Pont van de Kunsten en de gevaarlijke liefdessloten

Pont-des-Arts: waar ligt het?
De Pont-des-Arts, ook wel Passerelle des Arts genoemd, is een brug die de kades Malaquais en Conti met elkaar verbindt, ter hoogte van het Institut de France in het 6e arrondissement. Aan de andere kant, in het 1e arrondissement van Parijs, komt hij uit op de kades François-Mitterrand en du Louvre, voor de Cour carrée van het Paleis van het Louvre.

De naam is afgeleid van het Paleis van het Louvre, dat tijdens het Eerste Keizerrijk van Napoleon I ‘Palais des Arts’ werd genoemd. De brug, gebouwd tussen 1801 en 1804, was de eerste ijzeren brug van de hoofdstad. Alleen voor voetgangers toegankelijk, biedt hij een aangename wandeling voor het hele gezin, stelletjes of vrienden, met mooie uitzichten op de Seine en haar monumenten – perfect voor fotosessies.

De Pont des Arts is sinds 17 maart 1975 een historisch monument.
De reconstructie van de Pont-des-Arts
Deze brug, in 1804 gebouwd, werd in 1852 aangepast. In 1977 gesloten voor verkeer vanwege zijn kwetsbaarheid na de bombardementen tijdens de Eerste en Tweede Wereldoorlog en meerdere aanvaringen met vrachtschepen, stortte hij in 1979 na een laatste botsing over een lengte van meer dan 60 meter in. De brug werd in 1980 afgebroken en vervolgens in 1984 herbouwd in een vrijwel identieke vorm: met 7 bogen in plaats van 8, waardoor ze in lijn liggen met die van de Pont Neuf.

De liefdesloten (2008-2015) – Vanaf 2008
Vanaf 2008 dienden de hekken van de Pont des Arts als drager voor talloze ‘liefdesloten’ die door stellen werden opgehangen. Deze gewoonte verspreidde zich later naar de Passerelle Léopold-Sédar-Senghor, de Pont de l’Archevêché en de Passerelle Simone-de-Beauvoir.

Door de aantasting (en de veiligheidsproblemen) veroorzaakt door de tonnen aan sloten besloot de stad Parijs in september 2014 hier een einde aan te maken. De hekken werden definitief verwijderd op 1 juni 2015 en vervangen door glazen panelen vanaf de herfst van 2015. De 800 verwijderde sloten werden in 2017 geveild voor 250.000 € ten bate van goede doelen.

De Pont des Arts in de literatuur…
In de literatuur wordt in *La Marche à l’étoile*, een roman uit 1943 van de schrijver Vercors, het leven verteld van Thomas Muritz, een jonge Hongaar die opgroeide met de Franse cultuur en door Europa trok op weg naar Frankrijk, met als ultiem doel de Pont des Arts in Parijs. Na een maand reizen door een door oorlog geteisterd continent arriveerde hij voor het pont en werd hij verliefd op ‘dat punt op de wereld waar je in één oogopslag […] het Institut, het Louvre, de Cité – en de boekenwinkels aan de kades, de Tuilerieën, de heuvel van Sainte-Geneviève tot aan het Panthéon, de Seine tot aan de Place de la Concorde’ kunt omvatten.

Kenneth Clark, in Civilisation, 1969:
« Ik sta op de Pont des Arts in Parijs. Aan de ene kant van de Seine zie ik de harmonieus en sober vormgegeven gevel van het Institut, dat rond 1670 werd gebouwd als college. Aan de andere kant het Louvre, dat van de middeleeuwen tot de 19e eeuw werd opgetrokken: een hoogtepunt van de klassieke architectuur, schitterend in balans. Stroomopwaarts steekt de spits van Notre-Dame boven de daken uit – misschien niet de meest betoverende kathedraal, maar wel de façade met de meest strikt intellectuele uitstraling van de hele gotische kunst. De huizen langs de kades illustreren op een even rationele als menselijke manier wat stadsarchitectuur zou moeten zijn. Tegenover deze huizen, onder de bomen, staan de kramen van de boekenverkopers, waar generaties lang cultuurliefhebbers hun passie voor het verzamelen van boeken hebben botgevierd. Al honderdvijftig jaar steken de studenten van de École des Beaux-Arts deze brug over om de meesterwerken van het Louvre te bestuderen; terug in hun ateliers discussiëren ze en dromen ze ervan iets te creëren dat waardig is aan de grote traditie. En op deze brug hebben, sinds Henry James, hoeveel Amerikanen op pelgrimstocht zich niet gestopt om de geur van een cultuur met verre wortels op te snuiven, zich bewust van het feit dat ze zich in het hart van de beschaving bevinden. »
... en ook in schilderijen
Deze brug heeft ook talloze kunstenaars geïnspireerd, wier werken te zien zijn in de Franse nationale musea, maar ook in New York en Los Angeles:

Jean Béraud, *Een winderige dag op de Pont des Arts* (ca. 1880-1881), Metropolitan Museum of Art (New York).
Paul Signac, *De Pont des Arts* (1928), olieverf op doek, Musée Carnavalet (Parijs).
Auguste Renoir, *De Pont des Arts* (1867), olieverf op doek, The Norton Simon Foundation (Los Angeles).
Camille Pissarro, *De Seine en het Louvre* (1903), olieverf op doek, Musée d’Orsay (Parijs).

De cinema, televisie en de Pont des Arts
De cinema en televisie zijn niet te verwaarlozen: minstens 17 shots voor films, series of balletvoorstellingen hebben de Pont des Arts vaak als natuurlijke decoratie gekozen. Zelfs meer dan tien liedjes zijn aan de brug gewijd.

Een brug met veel omringende bezienswaardigheden
Stroomopwaarts ligt de Pont Neuf (de oudste brug van Parijs), en stroomafwaarts de Pont du Carrousel (die rechtstreeks naar het Louvre leidt).