Spacerz się po Wyspie Świętej Ludwiny w Paryżu, 800 lat historii

Atrakcje na trasie spaceru

1. Most Change (Pont au Change)

75001 PARIS oraz 75004 PARIS

Współrzędne	Szerokość geograficzna	Długość geograficzna
Stopniowe (°, ', ")	48° 51′ 24″ N	2° 20′ 48″ E
Stopnie dziesiętne (GPS)	48.85688	2.34675

Dojazd

• Metro: linie 1, 4, 7, 11, 14 (stacja Châtelet)
• RER: linie A i B (stacja Châtelet - Les Halles) oraz linie B i C (stacja Saint-Michel - Notre-Dame)
• Autobus: linie 21, 27, 38, 58, 85

Krótki opis

Most Change (Pont au Change) łączy Wyspę Świętej Ludwiki z Pałacem Sprawiedliwości, Koncierżerią i Sądem Handlowym na prawym brzegu, w okolicy teatru Châtelet. Znajduje się na granicy 1. i 4. dzielnicy Paryża.

Pierwszy most zbudowany w tym miejscu w IX wieku wielokrotnie niszczyły powodzie, tracąc kolejne przęsła, które zawsze odbudowywano. Odbudowa w latach 1639–1647 została sfinansowana przez wymieniaczy pieniędzy i złotników, którzy go zajmowali, ale dopiero w 1860 roku powstał obecny most.

2. Koncierżeria

2 boulevard du Palais
75001 Paryż

Dojazd

• 
  
  Metro: stacja Cité


• 
  
  RER: stacja Saint-Michel - Notre-Dame


• 
  
  Autobus: linie 21, 27, 38, 58, 85

Krótki opis

Pomnik Conciergerie: wspaniały gotycki pałac, rezydencja królewska przemieniona w sąd, a następnie w więzienie rewolucyjne. Długa historia. Dziś Pałac Sprawiedliwości znajduje się 200 m dalej.

Pomnik Conciergerie to dawna „Pałac de la Cité”, siedziba dawnych królów Francji z dynastii Kapetyngów. Pierwotny Pałac de la Cité pochodzi z X wieku, a to, co możemy podziwiać dzisiaj, pochodzi z jego odbudowy z XIV wieku.

Podczas Rewolucji Francuskiej Conciergerie stała się jednym z głównych miejsc przetrzymywania więźniów po utworzeniu Trybunału Rewolucyjnego. W ciągu niespełna dwóch lat przez więzienie przeszło aż 2700 skazanych na karę śmierci! Najsłynniejszą więźniarką była Maria Antonina. Podczas restauracji w miejscu jej celi wzniesiono kaplicę pamiątkową, którą można zobaczyć podczas zwiedzania budynku.

Można zwiedzić muzeum Conciergerie. Sale są gotyckie, średniowieczne i bardzo imponujące. Trudno uwierzyć, że nadal jest się w Paryżu, gdy znajdzie się wewnątrz – tak bardzo ten średniowieczny klimat może zaskakiwać.

3. Wieża Zegarowa

Dojazd

• Metro – linia 4 – stacja Cité


• RER linia B lub C – stacja Saint-Michel


• Autobusy: 21, 24, 27, 38, 58, 81, 85, 96

Krótki opis

Początkowo była to wieża strażnicza służąca do ochrony pałacu królewskiego, a nie wieża zegarowa. Ma kształt prostokątny, masywną konstrukcję i wysokość 47 metrów. Jej mury miały prawie metr grubości.

Wieża Zegarowa przeszła gruntowne prace restauracyjne. Od 1840 do 1843 roku wzmocniono jej dolną część i dobudowano wartownię u jej podstawy, w latach 1843–1848 oraz 1860–1861 przywrócono jej średniowieczny wygląd, zwłaszcza w górnych partiach. Sklepiona sala na czwartym piętrze została całkowicie odrestaurowana, podobnie jak górna część wieży, gdzie dodano blanki, których wcześniej nie było.

Ostatnia renowacja dotyczyła pomnika Conciergerie i zakończyła się w listopadzie 2012 roku. Z tej okazji wymieniono dach wieży zegarowej. Jest to zupełnie nowy, pozłacany dach.

4. Wyspa Cytera

75004 Paryż

Dojazd

• 
  
  Metro – Cité i Saint-Michel – Linia 4


• 
  
  Autobus – Linie 21, 27, 38, 58, 70, 85, 96

Krótki opis

Od III i V wieku wyspa Île de la Cité symbolizowała władzę królewską, sądowniczą i religijną. Średniowieczna osada, zniszczona i niehigieniczna, została zrównana z ziemią dopiero pod koniec XIX wieku, podczas wielkich prac barona Haussmanna.

Dawna Lutecja, Île de la Cité, jest najstarszą dzielnicą Paryża.
Zamknięto w niej szereg miejsc obowiązkowych do odwiedzenia, których bliskość ułatwia zwiedzanie: Pont Neuf, katedrę Notre-Dame, most Pont de l'Archevêché oraz kilkadziesiąt innych. Ze względu na centralne położenie, pomiędzy Châtelet na północy a Saint-Germain-des-Prés na południu, Île de la Cité stanowi prawdziwe serce stolicy.

Po kilku rozbudowach zainicjowanych przez królów Ludwika Świętego i Filipa Pięknego (XIII wiek), Pałac na wyspie został opuszczony przez rodzinę królewską za panowania Karola V, która przeniosła się do Luwru. Wówczas na wyspie znajdowało się pięćset domów.

To jednak prace podjęte przez barona Haussmanna w latach 60. XIX wieku przyniosły Île de la Cité największe zmiany od czasów średniowiecza: cała strefa między Pałacem Sprawiedliwości a katedrą Notre-Dame została zrównana z ziemią, podobnie jak wschodnia część prezbiterium. Zniknęły setki domów oraz liczne małe kościoły. Tylko dwa odcinki Placu Dauphine oraz krużganek Notre-Dame zostały ocalone od rozbiórki. Wysiedlono 25 000 osób. ### 5. Pałac Sprawiedliwości na Wyspie 4 bulwar du Palais
75001 Paryż

Dojazd

• 
  
  Metro: Linia 4 – stacja Cité


• 
  
  RER: Linia C – stacja Saint-Michel – Notre-Dame


• 
  
  Autobus: Linie 21, 27, 38, 85, 96

Krótki opis

Pałac zajmuje ponad 4 hektary powierzchni i rozciąga się na niemal 200 000 m² na kilku kondygnacjach. Wewnątrz znajduje się około 24 kilometrów korytarzy, 7 000 drzwi i ponad 3 150 okien.

Pałac Sprawiedliwości na wyspie Île de la Cité był przez długi czas rezydencją władców. Monarcha z prawa boskiego skupiał w swojej osobie władzę ustawodawczą, wykonawczą... ale także sądowniczą.

Na przestrzeni wieków Pałac Sprawiedliwości na wyspie Île de la Cité przetrwał liczne pożary i przebudowy: w 1601, 1618, 1630, 1737 i 1776 roku. Został odbudowany w latach 1783–1786. Jednak pożar z 24 maja 1871 roku, wzniecony w kilku częściach pałacu przez rozruchy Komuny Paryskiej, zniszczył prawie ćwierć wieku pracy.

W Pałacu Sprawiedliwości na wyspie Île de la Cité mieściły się wszystkie sądy Paryża. Dziś mieści jedynie Sąd Kasacyjny, Sąd Apelacyjny właściwy dla regionu (Paryż) oraz Sąd Przysięgłych Specjalny (sprawy wrażliwe).

Pozostałe sądy (Sąd Okręgowy – dawniej TGI, od 1 stycznia 2020 r. nazywany Sąd Judykacyjny (SJ)) zostały przeniesione w 2018 roku do 17. dzielnicy (północno-zachodnia część Paryża).

W jego murach rozgrywały się dramaty osobiste, w rytmie kolejnych procesów. Najbardziej tragicznie znany jest jednak proces królowej Marii Antoniny. To również w okresie Terroru Rewolucji Francuskiej wielu obywateli zostało zgilotynowanych po „sądzie” w murach Pałacu Sprawiedliwości.

6. Sainte-Chapelle

8 bulwar du Palais
75001 Paryż

Dojazd

• Metro – Linia 4 – Stacja Cité
• RER – Linia C – Stacja Saint-Michel – Notre-Dame
• Autobusy – 21, 27, 38, 85, 96
• Oferta dostosowana dla osób z niepełnosprawnościami

Krótki opis

Zbudowano ją na wyspie Cité w Paryżu na polecenie Ludwika IX (późniejszego świętego Ludwika, kanonizowanego w 1297 r., dwadzieścia siedem lat po śmierci) w sercu jego paryskiej rezydencji, Pałacu Cité. Sainte-Chapelle miała pomieścić Świętą Koronę Cierniową, część Prawdziwego Krzyża oraz różne inne relikwie Męki Pańskiej, które król nabył począwszy od 1239 r.

Po serii rozmów z ostatnim cesarzem łacińskim Konstantynopola, Baldwinem II z Courtenay, zakupił Świętą Koronę za 135 000 liwrów torneskich, czyli ponad połowę rocznego dochodu swojego królewskiego majątku.

Relikwia wyruszyła w drogę do Francji w 1239 r. 10 sierpnia 1239 r. odbył się jej uroczysty wjazd do Francji (ówczesnej) w Villeneuve-l'Archevêque (Szwajcaria).

Dwa lata później, w 1241 r., król kontynuował swoje dzieło, nabywając wielki fragment Prawdziwego Krzyża oraz siedem innych relikwii Męki Chrystusa.

Mimo że została zbudowana zaledwie w siedem lat, nie ma w niej żadnych wad konstrukcyjnych, a wystrój nie został zaniedbany. Wykorzystano w niej rzeźbę, malarstwo i sztukę witrażu – to właśnie jej ogromne witraże historyczne z oryginalnego okresu stanowią dziś największe bogactwo Sainte-Chapelle.

Podczas rewolucji relikwie zostały powierzone Janowi-Baptystowi Gobelowi, biskupowi konstytucyjnemu. One są przewożone do Saint-Denis, a tam wiele z nich znika w okolicznościach, które wciąż nie zostały wyjaśnione. ### 7. 36 Quai Des Orfèvres 75001 Paryż, Francja

Dojazd

• Metro – Linia 4 – Stacja Cité
• RER – Linia C – Stacja Saint-Michel – Notre-Dame
• Autobus – 21, 27, 38, 85, 96

Krótki opis

36 Quai des Orfèvres to miejsce pełne wspomnień dla miłośników francuskich i zagranicznych powieści oraz filmów kryminalnych. To adres paryskiej policji sądowej, odpowiednik Scotland Yardu dla londyńczyków. To także adres gabinetu komisarza Maigreta, głównego bohatera powieści Georges’a Simenona.

Od września 2017 roku Komenda Główna Policji Sądowej ma nową siedzibę przy 36 rue du Bastion. Nowy budynek skupia wszystkie służby (wcześniej znajdowały się one w różnych miejscach). Tylko Brygada Poszukiwań i Interwencji pozostaje przy 36 Quai des Orfèvres.

8. Plac Dauphine

Place Dauphine
75001 Paryż

 

Dojazd

• 
  
  Metro – Pont Neuf na prawym brzegu (Linia 7) lub Cité (Linia 4)


• RER – Saint-Michel – Notre-Dame (Linia B)


• 
  
  Autobus – 21, 27, 58, 67, 69, 70, 72, 74, 75, 76, 85

Krótki opis

Plac Dauphine, o długości 102 metrów i szerokości 67 metrów, zajmuje trójkątny obszar na zachodzie wyspy Île de la Cité.

Na terenie, który obecnie zajmuje ten plac, znajdowały się kiedyś dwie wyspy. Większa z nich nazywała się Île au Bureau, od nazwiska jej właściciela, Huguesa Bureau. Później budowa mostu Pont Neuf w latach 1578–1607 doprowadziła do połączenia z Île de la Cité trzech innych niskich, piaszczystych wysepek: wysepki Passeur-aux-Vaches (zwanej również „wyspą wołów”), wyspy Île à la Gourdaine (nazywanej także „wyspą Patriarchy”) oraz wyspy Île aux Juifs.

Plac został nazwany przez samego króla Henryka IV na cześć urodzonego w 1601 roku delfina, przyszłego Ludwika XIII. Rozdzielone parcele prywatne miały być zabudowane według wspólnych zasad, co stanowiło doskonały przykład planowania urbanistycznego. „Nabywcy zobowiązali się do budowy na działkach położonych wzdłuż »placu wymiany lub giełdy«”.

W pobliżu Luwru plac Dauphine stał się miejscem wymiany i handlu, przyciągając złotników, optyków i grawerów. Spośród trzydziestu dwóch pierwotnie jednolitych domów, zachowały się jedynie dwa pawilony narożne mostu Pont Neuf.

Dziś plac Dauphine jest jednym z najbardziej romantycznych miejsc w Paryżu. Dzisiejsza **Place Dauphine** przyciąga liczne galerie sztuki oraz niewielkie restauracje i kawiarnie, co zapewnia jej popularność, ale bez tłumów.

Wielu artystów wspominało lub nawet mieszkało na **Place Dauphine** – również dziś. Piosenkarz i aktor Yves Montand oraz aktorka Simone Signoret, którzy tam mieszkali, uwiecznili to miejsce, gdyż mieli swoją siedzibę pod numerem 15 na **Place Dauphine**.

9. Pomnik konny Henryka IV

Plac Nowego Mostu
Paryż, 75001

 

Dojazd

• Metro: linia 4 (stacja Cité) lub 7 (stacja Pont Neuf)
• RER: linia B (stacja Saint-Michel – Notre-Dame)
• Autobusy: 21, 27, 58, 67, 69, 70, 72, 74, 75, 76, 85

Krótki opis

Pomnik Henryka IV, króla Francji, jest dziełem rzeźbiarza François-Frédérica Lemota. Został odsłonięty 25 sierpnia 1818 roku, w czasie panowania Ludwika XVIII.

W rzeczywistości jest to już trzeci pomnik konny Henryka IV ustawiony w tym samym miejscu.

Pierwotny koń odlewany z brązu, wykonany w 1614 roku, został wysłany z Włoch do Marii Medycejskiej przez Kosmę II Medyceusza, wielkiego księcia Toskanii.

Przewiezienie pomnika zajęło trzy lata z powodu licznych incydentów. Najpoważniejszym z nich było zatonięcie statku transportowego. Pomnik musiał zostać wydobyty z dna morza po miesiącu przebywania pod wodą.

Pomnik został zburzony podczas rewolucji francuskiej, 12 sierpnia 1792 roku. Zastąpiono go drugim, wykonanym z gipsu, z okazji powrotu Ludwika XVIII, 3 maja 1814 roku.

Obecny pomnik z 1818 roku jest dziełem rzeźbiarza François-Frédérica Lemota, który inspirował się zachowanymi fragmentami oryginału.

Pomnik został odsłonięty 25 sierpnia 1818 roku. W brzuchu konia umieszczono kilka przedmiotów: dokumenty pergaminowe dotyczące uroczystości odsłonięcia pomnika, dwadzieścia sześć medali oraz trzy książki o Henryku IV. Obecnie są one przechowywane w Gabinecie Żelaznym w Archiwach Narodowych, muzeum Historii Francji. Lista osiemnastu przedmiotów według sygnatur Archiwów Narodowych została przedstawiona w naszym artykule. Nie jest to już „tajemnica”. ### 10. Skwer Vert-Galant Plac Nowego Mostu
75001 Paryż

Dojazd

• Metro: linia 7 (stacja Pont Neuf) oraz linia 4 (stacja Cité)
• Autobus: linie 21, 27, 58, 67, 69, 70, 72, 85

Krótki opis

Skwer Zielonego Galanta znajduje się na zachodnim krańcu wyspy Île de la Cité. Jego poziom położony jest 7–8 metrów poniżej pierwszego piętra Mostu Nowego, w jego pobliżu.

Skwer Zielonego Galanta powstał z połączenia kilku wysepek w różnych okresach.

Przed przekształceniem w skwer, w latach 1765–1865 na powierzchni 2 665 m² znajdowały się łaźnie, a następnie w 1865 roku – kawiarnia z koncertami. Ta ostatnia została zniszczona przez powódź w 1879 roku. W 1884 roku państwo przekazało teren miastu Paryżowi.

Z okazji otwarcia światowej wystawy w Montrealu w kwietniu 1967 roku, w skwerze Zielonego Galanta odbyła się uroczystość zorganizowana przez miasto Paryż. Wówczas wmurowano kamień z wyspy Sainte-Hélène (Montreal).

Obecnie skwer Zielonego Galanta to romantyczny, ekologiczny skwer w sercu Paryża, z pomostem umożliwiającym rejs po Sekwanie.

11. Pomnik templariusza Jakuba de Molay

Square du Vert-Galant
Place du Pont-Neuf
75001 Paryż

Współrzędne	Szerokość geograficzna	Długość geograficzna
Sześćdziesiątkowy (°, ', ")	48° 51′ 27″ N	2° 20′ 24″ E
Stopnie dziesiętne (GPS)	48.85718	2.34082

Dojazd

• 
  
  Metro: linia 7 (Stacja Pont Neuf) oraz linia 4 (Stacja Cité)


• 
  
  Autobus: linie 21, 27, 58, 67, 69, 70, 72, 85

Krótki opis

18 marca 1314 roku Jacques de Molay, wielki mistrz templariuszy, został uwięziony na 7 lat i ostatecznie skazany na dożywotnie więzienie za rzekome „herezję i nieczyste praktyki”.

Oświadczył, że nie jest winny zarzucanych mu czynów i że padł ofiarą spisku Filipa IV Pięknego oraz papieża Klemensa V. Wiedział, iż jego protest doprowadzi do jeszcze surowszej kary: jako relaps, nie był już chroniony przez papieża i musiał zostać skazany na stos. Tak też się stało tego samego dnia, 13 marca 1314 roku.

12. Łodzie spacerowe przy Pont Neuf

1 Square du Vert Galant
75001 Paryż

Tel: 01 46 33 98 38

 

Dojazd

• Metro: linie 1 (stacja Louvre), 4 (stacja Cité), 7 (stacja Pont Neuf)
• RER: linia C (stacje Châtelet lub Saint-Michel)

Krótki opis

Przystań statków Vedettes-du-Pont-Neuf znajduje się na brzegu skweru Square du Vert Galant, tuż pod mostem Pont Neuf, od strony północnej.

13. Pont Neuf

Quai de la Mégisserie (1e) - Quai des Grands Augustins (6e)
75001 Paryż

 

Dojazd

• Metro – linia 7, stacja Pont Neuf; linia 1, stacja Louvre Rivoli
• RER – linia C, stacja Musée d’Orsay
• Autobusy – 21, 27, 58, 67, 69, 70, 72, 74, 75, 85

Krótki opis

Most Neuf znajduje się za Sainte-Chapelle, Wieżą Zegarową oraz Pałacem Sprawiedliwości. Luwr dzieli zaledwie 200 m. To doskonała okolica do zwiedzania wielu interesujących miejsc.

Most Neuf to najstarszy istniejący most w Paryżu. Przerzuca się nad Sekwaną na zachodnim krańcu wyspy Cité. Został zbudowany pod koniec XVI wieku i ukończony na początku XVII wieku. Swą nazwę zawdzięcza nowatorskiemu rozwiązaniu – był pierwszym mostem bez zabudowań, wyposażonym w chodniki, które chroniły pieszych przed błotem i końskimi odchodami. Król Henryk IV zdecydował się na most bez zabudowy, co było wówczas nowością.

W lipcu 1606 roku, gdy budowa mostu dobiegała końca, Henryk IV postanowił wznieść w pobliżu mostu niemal zamknięty plac z domami o identycznych fasadach, pomiędzy Pałacem de la Cité a tarasem usytuowanym między dwoma przyczółkami mostu. Tak powstał plac Dauphine.

2 stycznia 1602 roku król zezwolił na budowę wielkiej pompy wodnej przy moście Pont Neuf. Znajdowała się ona „z prawej strony drugiego przęsła na prawym brzegu, od strony nurtu rzeki”: nazwano ją pompą Samarytanki, która później dała nazwę wielkiemu domowi handlowemu La Samaritaine, obecnemu przed Wami.

Dowiedz się więcej o Spacerze po wyspie Île de la Cité w Paryżu, 800 lat historii

Spacer w Île de la Cité: podróż przez historię Francji i Paryża

Île de la Cité była przez wieki sercem władzy królewskiej, władzy sądowniczej Paryża i Francji. Spacer po Île de la Cité w Paryżu to prawdziwa podróż przez kilka stuleci historii. Więcej informacji: Île de la Cité, kolebka Paryża, 1000 lat historii na 22 hektarach

Île de la Cité: centralne położenie

Wyspa Île de la Cité jest otoczona w promieniu 500 m przez Dzielnicę Łacińską i Dzielnicę Pałacu Luksemburskiego (brzeg „lewy” – południowa strona Sekwany), Muzeum Luwr (Kliknij tutaj, aby zarezerwować bilety do Luwru), oraz Ogród Tuileries na północnym zachodzie, Centrum Pompidou (Kliknij tutaj, aby zarezerwować bilety do Centrum Pompidou) i Dzielnicę Marais na wschodzie, wszystkie położone na prawym brzegu Sekwany.

Tę wyjątkową dzielnicę można również zwiedzić podczas rejsu po Sekwanie lub spaceru po paryskich kanałach, rozpoczynając od przystani Pont-Neuf (na Placu Vert-Galant) lub z innego punktu embarkacji.

Dwie inne spacery w zasięgu „nogi”

Ta wycieczka „Spacer po Île de la Cité w Paryżu – 800 lat historii” może być również przedłużona o kolejną wędrówkę, która rozpoczyna się od Piramidy Luwru, zaledwie 250 m od Mostu Nowego. Chodzi o trasę „Od Luwru przez Plac Vendôme i jej luksusowych jubilerów do Ogrodów Tuileries”, liczącej 1,8 km (nieco ponad milę).

Jeśli jesteście dobrymi piechurami, możecie nawet przedłużyć swoją wędrówkę od Placu Zgody aż do Łuku Triumfalnego spacerując trasą Łuk Triumfalny → Plac Zgody przez Aleje Pola Elizejskie. To dodatkowe 2 km, ale jeśli jesteście zmęczeni, możecie w każdej chwili zejść z Alei Pola Elizejskie! Jeśli pokonacie całą trasę, dotrzecie do Łuku Triumfalnego (kliknijcie tutaj, aby zarezerwować wizytę).

… a dodatkowo, możecie zrobić zakupy na Polach Elizejskich w trakcie spaceru!

Aby to zrobić, zapoznaj się z naszą recenzowaną i ocenianą listą sklepów na Polach Elizejskich, klikając w „Sklepy na Polach Elizejskich: lista 100 miejsc do odwiedzenia”.

Na koniec możesz udać się do Wieży Eiffla.

Od Łuku Triumfalnego najpierw przejdź spacerem między Łukiem Triumfalnym a Pałacem Chaillot (Spacer z Pałacu Chaillot do Łuku Triumfalnego ulicą George-V), a następnie tym: Pałac Chaillot → Wieża Eiffla (Spacer z Wieży Eiffla do Pałacu Chaillot przez plac Iksa).

Oczywiście, wszystkie te spacery nie muszą być robione tego samego dnia. Możesz zatrzymać się tam, gdzie chcesz, i kontynuować następnego dnia – pod warunkiem, że zanotujesz adres lub współrzędne punktu, w którym przerwałeś.

Życzymy miłego pobytu w Paryżu!