Muzeum Sztuk Azjatyckich Guimet, światowej sławy oraz jego Panteon Buddyjski
Muzeum Azji i Pacyfiku Guimet, czyli MNAAG, zostało gruntownie i nowocześnie odnowione. Jest to największe w Europie muzeum w całości poświęcone tej części świata.
Muzeum Guimet znajduje się przy 6 place d’Iéna, 75116 Paryż, w pobliżu posągu generała George’a Washingtona oraz budynku Rady Gospodarczej, Społecznej i Środowiskowej (CESE). Muzeum Guimet zarządza również Panteonem Buddyjskim – Hotelem Heidelbach (19 avenue d’Iéna, 75116 Paryż), położonym zaledwie kilka metrów dalej, a także Muzeum Ennery (59 avenue Foch, 75116 Paryż), które również poświęcone są sztuce azjatyckiej.
Utworzenie Muzeum Sztuki Azjatyckiej Guimet w Lyonie
Muzeum zostało założone z inicjatywy Émile’a Guimeta (1836–1918), przemysłowca i uczonego z Lyonu. Po podróżach do Egiptu (muzeum w Bulak zainspirowało go do opracowania muzeografii przyszłych placówek), Grecji oraz podróży dookoła świata w 1876 roku, ze stopniami w Japonii, Chinach i Indiach, zgromadził on znaczącą kolekcję sztuki azjatyckiej. W ten sposób zebrał on ważne zbiory dzieł sztuki, które zaprezentowano w Lyonie już w 1879 roku.
Muzeum Sztuki Azjatyckiej Guimet w Paryżu
Później Émile Guimet wyspecjalizował się w dziełach sztuki azjatyckiej i przeniósł swoje zbiory do muzeum, które zbudował w Paryżu według projektu Jules’a Chatrona, otwartego w 1889 roku. W 1927 roku muzeum Guimet zostało włączone do Dyrekcji Muzeów Francji i przyjęło kolejne kolekcje oraz szczególne zapisy testamentowe.
Zbiory Muzeum Sztuki Azjatyckiej Guimet
Zbiory są rozmieszczone w muzeum według regionów geograficznych oraz według ewolucji stylistycznej, której celem jest poznanie historii sztuki azjatyckiej. Są one klasyfikowane według następujących kryteriów:
Broń
Sztuki graficzne
Brązy
Ceramika
Wnętrza
Rysunki
Grafika
Historia
Rękopisy
Meble
Przedmioty codziennego użytku
Przedmioty kultu
Malarstwo
Religie Dalekiego Wschodu
Rzeźba
Spektakle żywe
Tekstylia
Ewolucja kolekcji Muzeum Sztuk Azjatyckich Guimet
Początkowa kolekcja Émile’a Guimeta, wzbogacana na przestrzeni lat licznymi darowiznami, sprawia, że zbiory muzeum, stosunkowo wszechstronne pod względem geograficznego rozkładu Azji Wschodniej, ograniczają się do obiektów archeologicznych lub dawnej sztuki, wyłączając sztukę współczesną oraz przedmioty etnologiczne.
Należy jednak zauważyć pewną dywersyfikację dzięki utworzeniu działu tekstyliów dzięki zapisowi spadkowemu Krishna Riboud.
Miejsce, choć ograniczone, bywa także przyznawane sztuce współczesnej w ramach wystaw czasowych.
Kolekcja Azji Południowo-Wschodniej
Ta kolekcja, jedna z najbogatszych w muzeum, otwierająca zwiedzanie, poświęcona jest głównie rzeźbiarstwu i dekoracji architektonicznej Imperium Khmerskiego (od IX do XIII wieku).
Kolekcja Indii
Te wykopaliska, z których najrzadsze pochodzą z cywilizacji doliny Indusu, a najliczniejsze z południowych Indii, świadczą o handlowych kontaktach starożytnych Indii ze światem zachodnim, a zwłaszcza z Rzymianami.
Rzeźba
Rzeźby są głównie związane z praktykami religijnymi buddyzmu, brahmanizmu i dźinizmu.
Dzieła sztuki i biżuteria
Galeria prezentująca kolekcję Riboud wystawia indyjskie i azjatyckie tkaniny, które są zazwyczaj niedostępne w innych muzeach, a także wspaniałą kolekcję przedmiotów artystycznych, wśród których niektóre (twory artystyczne z okresu mogolskiego) to wyjątkowe klejnoty.
Malowidła, iluminacje i manuskrypty
Większość z nich stanowią miniatury oraz kilka ruchomych obrazów z okresu mogolskiego, które często czerpią inspirację z indyjskiej tradycji literackiej. Miniatury prezentowane są, w rotacji z innymi zbiorami, w rotundzie dawnej biblioteki, na pierwszym piętrze.
Zbiór Azji Środkowej
Zbiór ten pochodzi głównie z misji Paula Pelliota z lat 1906–1909.
Regiony objęte ekspozycją charakteryzują się bardzo suchym klimatem na trasie Jedwabnego Szlaku, co sprzyja zachowaniu rzeźb wykonanych z drewna i surowej gliny.
Kolekcja Afganistan i Pakistan
Dzięki nabytkom Alfreda Foucher oraz znaleziskom archeologicznym misji DAFA (Francuska Misja Archeologiczna w Afganistanie) kolekcja poświęcona jest sztuce grecko-buddyjskiej królestw znajdujących się na terenie obecnego Afganistanu i Pakistanu.
Kolekcja sztuki Himalajów
Zaczątkiem kolekcji były figurki z brązu pochodzące z kolekcji Émile’a Guimeta, wzbogaconej w 1912 roku o brązy i obrazy przywiezione przez Jacques’a Bacota oraz inne dary upamiętniające Gustave’a-Charles’a Toussainta. Kolekcja poświęcona jest głównie sztuce religijnej Tybetu i Nepalu: figurkom, przedmiotom kultowym, tangkom, które po raz pierwszy w Francji odsłoniły artystyczne dziedzictwo Tybetu.
Kolekcja Riboud – Tekstylia
Kolekcja Riboud, uznawana za jedną z najpiękniejszych kolekcji tkanin i przedmiotów sztuki indyjskiej z XVII, XVIII i początku XIX wieku, prezentowana jest w gablotach galerii w formie rotacji ze względu na swoją bogactwem dorównującą największym światowym zbiorom azjatyckich tkanin.
Kolekcja koreańska
Kolekcja koreańska licząca około tysiąca eksponatów obejmuje niemal wszystkie okresy historyczne.
Kolekcja japońska
Ta kolekcja przedstawia całą historię sztuki Japonii od czasów łowców-zbieraczy.
Odkrywa się tam wspaniałe malowidła Sumi-e wykonane czarnym atramentem, kompletne stroje samurajów oraz zestawy kling mieczy.
Ponadczasowe posągi groźnych strażników z okresu Kamakury kontrastują z wyciszeniem XVI-wiecznego mnicha zen, którego realizm zaskakuje w sąsiedztwie licznych Bodhisattwów.
Przedmioty codziennego użytku tworzą bardzo cenione przez publiczność ekspozycje: maski teatralne Nô, niewielkie pudełeczka Inrō oraz netsuke (drobne rzeźby przedstawiające mężczyzn i kobiety, dzieci i staruszków, kwiaty i zwierzęta, stylizowane z elegancją lub karykaturalnie z humorem). Te zbiory przenoszą nas przez okres historyczny dzięki pięknym zestawom ilustrowanych ksiąg, jak *Opowieść o Genjim*, oraz bogato zdobionym parawanom, które ukazują dawne życie Japonii – zarówno w jego najbardziej intymnych, jak i codziennych aspektach.
Galeria ceramiki pozwala zwiedzającym podziwiać japońskie wyroby ceramiczne we wszystkich odsłonach – od najskromniejszych po najbardziej wystawne. Znajdują się tu m.in. słynne raku oraz porcelana Imari.
Wszystkie akcesoria związane z ceremonią parzenia herbaty są prezentowane w różnych stylach.
Kolekcja fotograficzna
Archiwum fotograficzne muzeum zawiera reprodukcje dzieł zgromadzonych w muzeum, ułożone chronologicznie, ale przede wszystkim – bogaty zbiór fotografii podróżników, wśród których znajdują się prace wybitnych fotografów zawodowych, a niektóre pochodzą z początków fotografii.
Biblioteka oraz dach zostały wpisane do rejestru zabytków na mocy dekretu z 11 lipca 1979 roku.
Panteon buddyjski – ekspozycja Muzeum Narodowego Sztuki Azjatyckiej – Guimet
Panteon buddyjski nawiązuje bezpośrednio do pierwotnego projektu Émile’a Guimeta, gdyż jego celem jest – poprzez dobór szczególnie znaczących pod względem ikonograficznym obiektów – przybliżenie wiedzy o religiach, w tym formach buddyzmu Dalekiego Wschodu (Chiny-Japonia).
Ten ogród japoński, oaza spokoju w samym sercu Paryża, kryje pawilon herbaciany sprzyjający medytacji. W tym miejskim pałacu prezentowane są wspaniałe galerie Panteonu Buddyjskiego. Unikalny zarówno na Zachodzie, jak i na Dalekim Wschodzie, jego zbiory odsłaniają świat pobożności buddyjskiej.
Obejmujący zaledwie 450 m², został urządzony podczas renowacji budynku w 1991 roku. Z jego olbrzymimi bambusami, kamiennymi płytami, małymi drewnianymi mostkami i zbiornikiem wodnym, to jedno z najbardziej „zen” miejsc w stolicy!
Odwiedzający znajdą tu również pawilon zbudowany przez japońskich rzemieślników na podwyższeniu w ogrodzie. To właśnie tutaj odbywają się ceremonie parzenia herbaty w Muzeum Guimet, które stanowią wyjątkową okazję do delektowania się sztuką życia Japończyków (więcej informacji o ceremoniach tutaj).
To także doskonała okazja, by podziwiać neoklasycystyczną architekturę Miejskiego Pałacu – dawnej rezydencji Alfreda Heidelbacha, bankiera i prezesa Izby Handlowej Stanów Zjednoczonych w Paryżu (1852–1922).
Ogród otwarty jest od 10:00 do 17:00. Zamknięty podczas ceremonii parzenia herbaty.