Most Most Most Most Most Most Most Most Most Most

Most Most Change łączy wyspę Cité, począwszy od Pałacu Sprawiedliwości, Conciergerie i Trybunału Handlowego, z prawym brzegiem rzeki na wysokości teatru Châtelet. Znajduje się on na granicy między 1. a 4. dzielnicą Paryża.

Jego brat bliźniak, most Saint-Michel, przedłuża tę perspektywę po drugiej stronie Sekwany na południu. Łączy bulwar du Palais, który biegnie przed Pałacem Sprawiedliwości, z place Saint-Michel (w Dzielnicy Łacińskiej, na lewym brzegu).

Most Change, zwany również mostem-aux-changes, jest jednym z trzydziestu siedmiu mostów paryskich przerzucających się nad Sekwaną.

Łączy on nabrzeże Mégisserie, nabrzeże Grèves oraz place du Châtelet (prawy brzeg na północy) z nabrzeżami Corse i de l’Horloge na wyspie Cité (lewy brzeg na południu).

Fasady filarów mostu noszą litery N od Napoleona, ukoronowane wieńcami laurowymi, wyrzeźbione przez Cabata.

Most Change, znajdujący się na głównym ramieniu Sekwany, położony jest w dół rzeki od mostu Notre-Dame i w górę od mostu Neuf
Most z IX wieku
Pierwszy most zbudowany tutaj w IX wieku, za panowania Karola Łysego, nazywał się „Grand-Pont”, w przeciwieństwie do „Petit-Pont”, który przerzucał się nad małym ramieniem Sekwany na południe od wyspy Cité. Dziś jest to most Saint-Michel.

Podobnie jak większość mostów z tamtej epoki, most au Change również podtrzymywał domy i sklepy.
Niespodziewane powodzie Sekwany
Powodzie z lat 1196, 1206 i 1280 zniszczyły sześć przęseł. Odbudowany most został zniszczony przez kolejną powódź w grudniu 1296 roku. W 1280 roku Sekwana ponownie wystąpiła z brzegów. Gilles Corrozet pisał: « W roku tysiąc dwieście osiemdziesiątym rzeka Sekwana wezbrała tak bardzo w Paryżu, że zniszczyła wielkie przęsło Wielkiego Mostu, część Małego Mostu i otoczyła całe miasto, do którego nie można było się dostać bez łodzi. »

Został zastąpiony nowym Wielkim Mostem, który później nazwano „mostem wymiany”. Niedaleko niego zbudowano także most aux Meuniers. W XIV wieku część młynów i budynków stojących na tym moście należała do kapituły katedry Notre-Dame w Paryżu. Most ten służył do dojazdu do katedry podczas uroczystych wjazdów monarchów. Wówczas drobni handlarze musieli wypuścić dwieście tuzinów ptaków na widok orszaku, w zamian za pozwolenie na prowadzenie handlu na moście w niedziele i święta.

Powodzie nie ustawały. Most au Change stracił dwa filary podczas powodzi w 1616 roku. Został zniszczony w nocy z 23 na 24 października 1621 roku przez pożar sąsiedniego mostu Marchand.

Obydwa mosty zostały zastąpione prowizorycznym mostem drewnianym, nazwanym mostem de Bois, zanim most Zmienny (Pont au Change) został odbudowany na koszt jubilerów i złotników w latach 1639–1647.
Pochodzenie nazwy mostu Zmiennego
Nazwa mostu wywodzi się od wymieniaczy pieniędzy i złotników, którzy osiedlili się tam na rozkaz Ludwika VII.

Obecna nazwa wiąże się z faktem, że wymieniacze, zwani „pośrednikami wymiany”, urządzili tam swoje stoły do wymiany walut. Kontrolowali i regulowali długi społeczności dzierżawców w imieniu banków. W tamtych czasach jubilerzy, złotnicy i wymieniacze ulokowali swoje sklepy tak gęsto, że Sekwana przestała być widoczna z mostu.
Most z 1647 roku i następne powodzie
Most został odbudowany w latach 1639–1647 według planów Androueta du Cerceau na koszt jego użytkowników: kamienny most liczył siedem łuków i był wówczas najszerszym w stolicy (38,6 m). Został poważnie uszkodzony przez powodzie w latach 1651, 1658 i 1668.

Podczas budowy na krańcu mostu, na prawym brzegu, wzniesiono pomnik oddający hołd chwale młodego Ludwika XIV oraz jego rodziców, Ludwika XIII i Anny Austriaczki. Pomnik ten został odnowiony w 1740 roku, a następnie zniszczony między 1786 a 1787 rokiem. Domostwa, które podtrzymywał most, również zostały zrównane z ziemią. Malarz Hubert Robert uwiecznił ich rozbiórkę na kilku płótnach, z których dwa są przechowywane w Muzeum Carnavalet w Paryżu.
Most Zmiany podczas Rewolucji Lipcowej
Podczas „Trzech Chwalebnych Dni” okolice Mostu Zmiany były areną starć między powstańcami a wojskami.
Most Zmiany z 1860 roku: współczesny most
Obecny Most Zmiany został zbudowany w latach 1858–1860 za panowania Napoleona III i nosi zatem jego cesarski monogram. Podczas prac wzniesiono tymczasowy most łączący oba brzegi. W tym samym okresie, na wzór nowego mostu, odbudowano Most św. Michała, który przecina Sekwanę w linii z lewym brzegiem przeciwległym Wyspy Cité, w kierunku południowej części stolicy.

Most Pont-au-Change, liczący 103 m długości i 30 m szerokości, został zbudowany przez inżynierów Vaudreya i Lagalisserie w latach 1858–1860. Składa się z trzech łuków o rozpiętości 31 m każdy (w porównaniu z 6 lub 7 poprzednich mostów), w kształcie kosza. Przedłuża on most Pont Saint-Michel, swojego bliźniaczego brata, w kierunku prawego brzegu.
Księgarstwa w pobliżu mostu Pont-au-Change Położony między Conciergerie a Luwrem, ten rejon obfituje również w liczne księgarstwa na nabrzeżach w pobliżu mostu. Od 1578 roku książki są wystawiane na brzegach Sekwany. Dawniej handlarze przemieszczali się z pudłami książek zawieszonymi na szyi. To im zawdzięczamy określenie „szyjonośnych”. W 1732 roku było ich 120, a po Rewolucji liczba ta znacznie wzrosła. W 1822 roku ich zawód został oficjalnie uznany. W 1891 roku zezwolono im na pozostawianie towarów w miejscu sprzedaży wraz z pojawieniem się słynnych zielonych skrzynek. Przytwierdzone do nabrzeży kłódkami, stanowią integralną część historii Paryża.