Lucas Carton – Restauracja gastronomiczna

Lucas Carton, restauracja gastronomiczna w luksusowym otoczeniu, naprzeciwko kościoła La Madeleine. Restauracja posiada również mniejszego brata, „Le Petit Lucas”, położonego na piętrze, pod tym samym adresem.

Restauracja obchodząca niemal trzecie stulecie

Oficjalne otwarcie restauracji sięga budowy budynku przez architekta Charpentiera w 1839 roku. W 1860 roku nowy właściciel, pan Augis, nadał jej nazwę „La Taverne de France” i uczynił z niej ulubione miejsce spotkań paryskiej elity za czasów Napoleona III. Jego następca, Scaliet, w 1880 roku nadał jej ostateczną nazwę – „Lucas”.

Restauracja Lucas: muzeum secesji

Właściciel restauracji „Lucas” zlecił francuskiemu stolarzowi i dekoratorowi Majorelle’owi, przedstawicielowi szkoły z Nancy i nurtu secesji, wykonanie rzeźbionych boazerii, które zdobiłyby wnętrze lokalu. Stały się one jednym z arcydzieł secesji, przyciągając miłośników sztuki z całego świata. Ich wykonanie zajęło cztery lata. Rzeźbione w drewnie klonu, jaworu i cytrynowca cejlońskiego, w duchu epoki, zostały dziś uznane za zabytki i stanowią ważne elementy secesji, wzmacniając prestiż lokalu.

Lucas staje się restauracją Lucas Carton

W okresie międzywojennym restaurację przejął pan Carton, dodając do jej nazwy swoje nazwisko. Od 1924 roku Lucas Carton znajduje się naprzeciwko La Madeleine.

W latach 60. XX wieku cała generacja młodych szefów kuchni kształciła się właśnie tutaj, w tym Alain Senderens, który kierował lokalem od 1985 do 2013 roku. XXI wiek to trzeci wiek istnienia Lucas Carton. W 2021 roku szef kuchni Hugo Bourny, bliżej niż kiedykolwiek związany z naturą i produktami, napisał nowy, piękny rozdział historii Lucas Carton.

Hugo Bourny, szef kuchni

Jakie wyzwanie – objąć schedę po Alainie Senderensie, który prowadził ten lokal przez prawie czterdzieści lat! Jednak jego trzy doświadczenia w gwiazdkowych restauracjach Michelin ukształtowały elegancką i skromną osobowość Hugo Bourny’ego: u Arnaud Donckele w La Vague d’Or, u Anne-Sophie Pic w Valence oraz u Hélène Darroze.

Przy jego stole smaki są bezpośrednie, intensywne i perfekcyjnie wyważone. Płomień, który z rozmachem igra z warzywami, wyróżnia mięsa, a subtelnie obchodzi się z morzem.

Obsługa jest raczej swobodna, bliższa tej w brasserie niż w gastronomicznej restauracji, a atmosfera zdecydowanie mniej sztywna i bardziej radosna.

A co z Le Petit Lucas?

Le Petit Lucas to antypokój La Table du Chef, znajdujący się na drugim piętrze budynku, z bardziej przystępnymi cenami. Ale to ta sama kuchnia. Prosta, elegancka, z charakterystycznym, radosnym i smakowitym charakterem. To kiedyś legendarne miejsce na drugim piętrze łączy w sobie najbardziej figlarne i radosne aspekty francuskiej sztuki kulinarnej. Charakterystyczne dania oddające francuską sztukę życia, nieco figlarna atmosfera, która nigdy nie rezygnuje z paryskiej delikatności i uroku tego miejsca.

Kościół św. Magdaleny i jego plac ukazują się w nowym świetle. W drewnianej aranżacji autorstwa Tony’ego Selmersheima, na przełomie wieków, lunch lub kolacja staną się chwilą poza czasem, zaskakując Was najwspanialszymi smakami, aromatami i smakowitościami, starannie dobranymi przez szefa kuchni i jego zespół.