Muzeum Galliera Mody w miejscu Kolekcji Galliera

Muzeum Galliera, czyli muzeum mody – historia XIX wieku, którego wiodącym tematem jest księżna Galliera i jej zbiory sztuki. Dziś muzeum Galliera jest jednym z najbogatszych na świecie pod względem prezentowania kodów ubioru oraz zwyczajów modowych we Francji na przestrzeni ostatnich trzech stuleci.
Księżna Galliera, z domu Maria Brignole-Sale
Maria Brignole-Sale urodziła się w Genui (Włochy) 5 kwietnia 1811 roku, w patrycjuszowskiej rodzinie, która dała miastu dożów, senatorów, ambasadorów i poetów. Jej oświecona, europejska edukacja była kształtowana przez podróże, które odbywała wraz z ojcem podczas jego licznych misji dyplomatycznych. Ten ostatni był między innymi ambasadorem Sardynii we Francji u boku króla Ludwika Filipa. Od tego czasu Maria była wychowywana, można by rzec, na dworze Tuileries u boku dzieci Ludwika Filipa, do których żywiła głęboką sympatię.
Jej małżeństwo z markizem de Ferrari
W 1828 roku młoda poliglotka poślubiła markiza Rafaela de Ferrari. Podobnie jak ona, pochodził z potężnej i bardzo bogatej genueńskiej rodziny, zaangażowanej w wielkie europejskie przedsięwzięcia budowlane tamtej epoki oraz w finanse (na przykład w przebudowę Paryża przez barona Haussmanna).

Para para mieli mieli: Livia (1828–1829), Andrea (1831–1847) i Philippe (1850–1917). Philippe, najmłodszy z rodzeństwa, wyróżniał się w nauce, rozwijając równocześnie pasję do filatelistyki, która doprowadziła go do zgromadzenia jednej z najważniejszych na świecie kolekcji znaczków. Człowiek o wybujałym charakterze, cechował go głęboki duch buntu wobec swojej rodziny.
Księżna Galliery
W 1837 roku para nabyła księstwo Galliera położone nad brzegami rzeki Reno w Emilii (Włochy). W 1838 roku papież Grzegorz XVI nadał parze Ferrari tytuł książęcy. Od tego momentu Maria Brignole-Sale, markiza Ferrari, postanowiła tytułować się wyłącznie księżną Galliery, z zamiłowania.

W 1852 roku książę i księżna Galliery zakupili pałac Matignon w Paryżu od księcia Montpensier, syna króla Ludwika Filipa, zmuszonego do sprzedaży. Rodzina Orleańska znalazła się bowiem na skraju bankructwa po rewolucji z 1848 roku.

W swoim miejskim pałacu przy ulicy Varenne księżna otaczała się, jak się mówi, 200 służącymi. Uczyniła z niego jeden z najważniejszych ośrodków życia paryskiego – zarówno politycznego, intelektualnego, jak i towarzyskiego – gdzie spotykali się bracia Pereire, książę Morny, książę Broglie, Prosper Mérimée.

Zawsze związana ze swoimi włoskimi korzeniami, w 1861 roku nabyła posiadłość Lucedio i otrzymała w tym samym roku tytuł księcia i księżnej Lucedio od Wiktora Emanuela II z dynastii sabaudzkiej.

Ta trasa, wzbogacana licznymi nabytkami we Włoszech i Francji oraz nieustannym rozwojem, urywa się nagle wraz ze śmiercią jej męża, Rafaela. 22 listopada 1876 roku książę umiera w Genui (Włochy). Ich jedyny żyjący syn, Filip, odmawia przyjęcia majątku i tytułu książęcego po ojcu. Księżna Galliera uzyskuje wówczas, by tytuł został przekazany Antoniemu d’Orléans, swojemu ulubionemu synowi.
Księżna filantropka
W wieku 65 lat, owdowiała od 1876 roku i odrzucona przez syna, księżna staje na czele ogromnego majątku wynoszącego 225 milionów złotych franków, który przeznacza na cele charytatywne. Funduje między innymi przytułek Ferrari dla osób starszych w Clamart oraz sierociniec w Meudon.

Dzięki darowiźnie w wysokości miliona złotych franków przyczynia się również do powstania Wolnej Szkoły Nauk Politycznych Émile’a Boutmy’ego, późniejszego Instytutu Nauk Politycznych w Paryżu.
Kolekcja księżnej i muzeum mody Galliera
Zbierana od 1623 roku przez jej przodków – kiedy to Van Dyck namalował portret rodziny – i stale wzbogacana, kolekcja sztuki księżnej Galliera należy do najbardziej prestiżowych i różnorodnych. Znajdują się w niej obrazy flamandzkie, hiszpańskie i włoskie, francuskie meble z XVIII wieku, zegary oraz wyroby manufaktur w Sèvres i Gobelinów… Spotykają się tam największe nazwiska.

Księżna pragnęła również założyć własne muzeum. W celu zgromadzenia swojej kolekcji paryskiej postanowiła wznieść pałac, który miałby pomieścić muzeum na terenie należącym do jej męża. Jej plany były dobrze przemyślane i sformalizowane, gdyż 10 kwietnia 1878 roku, na pięć dni przed oficjalnym złożeniem propozycji do prefektury Sekwany, podpisała projekt muzeum. 11 lipca 1878 roku rada miejska przyjęła z wdzięcznością ten dar.

Lecz wszystkie te plany legły w gruzach. Oburzona zapoczątkowanymi w 1883 roku dyskusjami na temat wygnania książąt z Domu Francji, do którego należała, oraz przyjęciem 14 sierpnia 1884 roku ustawy konstytucyjnej, która pozbawiała hrabiego Paryża prawa kandydowania na prezydenta Republiki, księżna – wówczas dobroczyniczyni Paryża – postanowiła zareagować po swojemu. W swoim testamencie holograficznym z 7 października 1884 roku wycofała zapis swoich bogatych zbiorów na rzecz Francji, przekazując je zamiast tego Palazzo Rosso w Genui. W ten sposób postanowiła wydziedziczyć ukochany Paryż, jednocześnie utrzymując budowę pałacu Galliera. Po ukończeniu budowy pałac miał zostać udostępniony miastu Paryżowi.

Mająca 77 lat Maria Brignole-Sale, księżna Galliery, zmarła w Paryżu 9 grudnia 1888 roku.
Pałac Galliera: 70-letnia przerwa
Przez ponad 70 lat Pałac Galliera gościł różnorodne wystawy czasowe. Dopiero w latach 50. XX wieku pojawiła się koncepcja stworzenia muzeum mody, początkowo jako działu Muzeum Karnawału, którego spadkobiercą w 1977 roku zostało Muzeum Galliera Mody. Po licznych adaptacjach i gruntownych pracach, muzeum Galliera ponownie otworzyło swoje podwoje w 2013 roku w obecnej formie.

Opis dzisiejszego Muzeum Galliera Mody
Zbudowany w XIX wieku Pałac Galliera mieści obecnie Muzeum Mody Miasta Paryża, zwane „Muzeum Galliera Mody”. Jego zbiory, liczące ponad 100 000 eksponatów odzieży i akcesoriów, należą do najbogatszych na świecie i odzwierciedlają zmieniające się trendy oraz zwyczaje ubierania się we Francji od XVIII wieku po czasy współczesne. Muzeum Galliera funkcjonuje wyłącznie dzięki wystawom czasowym, organizowanym dwa do trzech razy w roku. Na miejscu znajduje się biblioteka oraz centrum dokumentacji, dostępne wyłącznie po wcześniejszym umówieniu.

Zbiory
Akcesoria modowe
Kostiumy
Grafiki
Historia
Fotografia
Tekstylia
Ogród Muzeum Galliera Mody
Ogród, czyli Skwer Galliera, położony z tyłu muzeum, powstał w XIX wieku. Wejście znajduje się przy avenue du Président-Wilson, naprzeciwko Pałacu Tokijskiego.