De Marseillaise, een revolutionair lied?
De Marseillaise is een van de meest iconische symbolen van Frankrijk – een lied dat verder gaat dan zijn rol als volkslied en uitgroeit tot een revolutionaire strijdkreet, een roep om hoop en eenheid.
Geboren in 1792 tijdens de Franse Revolutie, klinkt haar emotionele kracht nog steeds door het land en daarbuiten. Als je tijd doorbrengt in Parijs, zul je de Marseillaise horen tijdens grote momenten – bij vieringen, in stadions of in de historische straten van de stad – en zo een diepe verbinding ervaren met de geest en geschiedenis van Frankrijk.
In dit artikel ontdek je de boeiende oorsprong van de Marseillaise, haar betekenis, hoe deze vandaag in Parijs wordt gevierd, en praktische tips om haar erfgoed tijdens je bezoek te ervaren.
De oorsprong van de Marseillaise
Wie schreef de tekst van de Marseillaise?
De burgemeester van Straatsburg, Philippe-Frédéric de Dietrich, vroeg om een opzwepend marslied voor de Franse soldaten, slechts enkele dagen nadat Frankrijk de oorlog aan Oostenrijk had verklaard – in 1792.
De Marseillaise werd in één nacht geschreven, tussen 25 en 26 april 1792, door Claude Joseph Rouget de Lisle, kapitein van de genie in Straatsburg. In werkelijkheid componeerde hij slechts de eerste zes coupletten onder de titel *Krijgslied voor het Rijnleger in Straatsburg*.
De tekst is sterk geïnspireerd op een affiche die in die tijd aan de muren van Straatsburg hing, geplaatst door de Société des Amis de la Constitution. Deze begon als volgt: « Aux armes, citoyens ! Le drapeau de la guerre est déployé, le signal est donné. Il faut combattre, vaincre ou mourir. Aux armes, citoyens… Marchons ! ».
Pas vijf dagen na de intocht van Frankrijk in de oorlog tegen Oostenrijk (20 april 1792) werd het lied voor het eerst in het openbaar uitgevoerd op de Place d’Armes in Straatsburg, op zondag 29 april, tijdens een militaire parade.
In deze context is de Marseillaise zowel een revolutionair oorlogslied, een oproep om de buitenlandse invasie te bestrijden en een patriottische oproep tot algemene mobilisatie, maar ook een loflied op de vrijheid en een kreet van opstand tegen de tirannie.
Het ironische lot wilde dat Rouget de Lisle niet van nature een revolutionair was: als monarchist weigerde hij later de eed op de nieuwe grondwet af te leggen, wat hem een korte gevangenschap opleverde.
Wie componeerde de muziek van La Marseillaise?
De oorsprong van de muziek is omstreden, aangezien deze anoniem is (in tegenstelling tot de andere composities van Rouget de Lisle, waarvoor hij zelf de muziek schreef).
Mogelijk stamt ze uit een oratorium getiteld *Esther*, gecomponeerd in 1784 of 1787 door de muziekmeester (koorleider) van de kathedraal van Saint-Omer in Artesië, Jean-Baptiste Lucien Grisons. In de *« Stances sur la Calomnie »* die deze partituur opent, vinden we de volledige melodie (op enkele kleine verschillen na) van *La Marseillaise* terug, gespeeld op het orgel en zonder tekst.
Dit oratorium, gebaseerd op een bijbeltekst, werd vóór de Revolutie gecomponeerd (Grisons verliet zijn positie als muziekmeester aan de kathedraal van Saint-Omer in 1787).
Hervé Luxardo opperkt echter (zonder dit met concrete bewijzen te kunnen staven of te bevestigen) dat deze aria later door Grisons aan zijn oratorium zou zijn toegevoegd om een gevangenisstraf of de guillotine te ontlopen.
Tot slot, als curiositeit, duiken er in twee trios van Wolfgang Amadeus Mozart, en ook in *De Toverfluit* (1791), vaag enkele noten op die de eerste woorden (« Allons enfants de la patrie ») doen vermoeden. Ze zijn ook aanwezig in het eerste deel *Allegro maestoso* van het *Pianoconcerto nr. 25 in C majeur*, K. 503 (1786) van dezelfde Oostenrijkse componist. De eerste twaalf noten van het volkslied worden daarin aan het eind van dit eerste deel met de linkerhand op de piano gespeeld. Het gaat vooral om korte melodische frases die ontleend zijn aan de toenmalige muziektraditie.
Voor zijn part verwijst prins Michel van Griekenland naar een gelijkenis met het volkslied van Württemberg, dat dagelijks wordt gespeeld in de vorstelijke heerlijkheid Montbéliard, een bezit van de familie van Griekenland. De melodie zou bekend zijn geweest bij Sybille Ochs (echtgenote van Dietrich, burgemeester van Straatsburg), afkomstig uit Basel. Als uitstekend musicus zou zij hebben meegewerkt aan de orkestratie van *La Marseillaise*.
*La Marseillaise* werd na de revolutie van 1830 en de troonsbestijging van koning Lodewijk-Filips weer in ere hersteld. De Franse componist Hector Berlioz schreef er een nieuwe versie van (H15A) voor solisten, twee koren en orkest (1830), die sindsdien regelmatig wordt uitgevoerd.
De mars « La Marseillaise »: van Straatsburg naar Parijs via Montpellier, en dan naar Marseille
Van Montpellier (17 juni 1792) naar Marseille (23 juni 1792)
Na de prestatie van Rouget de Lisle in de nacht van 25 op 26 april 1792 duikt *La Marseillaise* op 17 juni 1792 opnieuw op in de geschiedenis.
Een plechtige ceremonie vindt plaats in Montpellier, op de esplanade, ter ere van Jacques Guillaume Simonneau, burgemeester van Étampes, die kort daarvoor is vermoord tijdens een recente rel. De absolutie uitgesproken door bisschop Dominique Pouderous wordt gevolgd door het uitvoeren van het *Oorloglied van het Rijnleger*, geïnterpreteerd door een afgevaardigde uit Straatsburg.
Een delegatievertegenwoordiger van de Club des amis de la Constitution in Montpellier, dokter François Mireur, die de vertrek van de vrijwilligers uit het zuiden naar het front coördineerde, woont de ceremonie bij en raakt « geëlektriseerd door zijn bedwelmende ritme ».
Na een toespraak te hebben gehouden op 21 juni voor de Club des amis de la Constitution in Marseille, woonde Mireur de volgende dag een banket ter ere van hem bij. Men vroeg hem opnieuw het woord te nemen, en hij zong het lied dat hij enkele dagen eerder in Montpellier had gehoord. In de patriottische sfeer die toen heerste, wekte Mireur de enthousiasme van zijn publiek.
De tekst werd al de dag erna gepubliceerd in de *Journal des départements méridionaux* (gedateerd 23 juni 1792), onder leiding van Alexandre Ricord.
Opmerking: Dr. Mireur was generaal onder Napoleon Bonaparte en kwam in 1798 in Egypte om het leven (of pleegde zelfmoord).
Van Marseille naar Parijs (juli 1792)
In juli 1792 werd een aparte uitgave van dit lied verspreid onder de vrijwilligers uit Marseille, die het onderweg naar Parijs bleven zingen.
De Marseillese vrijwilligers arriveerden op 30 juli in Parijs. Het was op de Champs-Élysées dat Rouget de Lisles lied uitgroeide tot « het volkslied van de Marseillanen », en weldra tot *La Marseillaise*.
Van revolutionair volkslied tot nationaal symbool
*La Marseillaise* werd het onofficiële strijdlied van de Franse Revolutie – het lied dat te horen was tijdens banketten, in de straten en, niet te vergeten, tijdens de bestorming van het Tuilerieënpaleis in augustus 1792. Op 14 juli 1795 werd het officieel tot nationaal volkslied van Frankrijk uitgeroepen door de Nationale Conventie, een jaar na de val van Robespierre en het einde van de Terreur (27 juli 1794/9 Thermidor An II).
Napoleon verbood hem niet, maar gaf de voorkeur aan Het Lied van de Aftocht. Vervolgens werd hij verboden door de daaropvolgende monarchistische regeringen. Toch keerde het volkslied telkens terug wanneer Frankrijk republikeinse waarden omarmde.
De Marseillaise werd pas officieel het volkslied van Frankrijk op 14 februari 1879. Toch was het al sinds 1795 volgens de wet het volkslied, omdat het decreet dat het instelde nooit door opeenvolgende regimes is ingetrokken.
Als u Parijs bezoekt, kunt u bij de Invaliden Rouget de Lisle hulde brengen, wiens stoffelijke resten daar in 1915 werden overgebracht.
De Marseillaise vandaag: 6 coupletten plus een 7e, het zogenaamde "kindercouplet", in totaal 15 coupletten
Opmerking: U kunt de originele Franse versie van La Marseillaise raadplegen door de site te wisselen naar Engels of Frans (rechtsboven op uw scherm).
De tekst van La Marseillaise heeft door de tijd heen verschillende wijzigingen ondergaan. Tegenwoordig bestaat het volkslied uit zes coupletten en een zevende, het zogenaamde "kindercouplet".
Alleen het eerste couplet wordt gezongen tijdens evenementen.
Bij herdenkingen wordt echter vaak het zesde couplet en het kindercouplet ten gehore gebracht.
Een tweede "kindercouplet", later toegevoegd, maakt geen deel uit van de officiële versie. Het betreft het 15e en laatste couplet van de volledige versie.
Tot slot werd het achtste couplet, dat een religieus karakter had, in 1792 geschrapt door Joseph Servan, minister van Oorlog. Zes andere aanvullende coupletten vormen de integrale versie, waaronder de 11e en 12e, die Europa en de mensenrechten bezingen.
I.
Komt, kinderen van het Vaderland,
De dag van de roem is aangebroken!
Tegen ons verheft zich de tirannie,
De bloedige vaan is geheven, (bis)
Hoort u in de velden daar ver
Die woeste soldaten brullen?
Zij dringen door tot in uw armen,
Om uw zonen en uw vrouwen te slachten!
(Refrein)
Trek ten strijde, burgers,
Vorm uw bataljons,
Laten we marcheren, marcheren!
Moge dit onreine bloed
Onze akkers doordrenken!
II.
Wat wil deze horde van slaven,
Van verraders, van samengespannen koningen?
Voor wie zijn deze schandelijke ketenen,
Deze boeien die al zo lang gereedstaan? (bis)
Fransen, voor ons, ach! wat een smaad!
Wat een opwinding moet dit teweegbrengen!
Zij durven het ons aandoen
Om terug te brengen in de oude slavernij!
(Refrein)
III.
Hoe! Zouden vreemde legers
De wet voorschrijven in onze huizen?
Hoe! Zouden deze huurlingenformaties
Onze trotse krijgers neerslaan! (bis)
Grote God! Met geboeide handen
Zouden onze voorhoofden zich buigen onder het juk,
Zouden deze laffe despoten
De meesters worden van ons lot!
IV.
Beeft, tirannen en u, verraders
De schande van alle partijen,
Beeft! Uw moorddadige plannen
Zullen eindelijk hun beloning krijgen! (bis)
Iedereen is soldaat om u te bestrijden,
Als zij vallen, onze jonge helden,
De aarde brengt nieuwe voort,
Klaar om tegen u te vechten!
V.
Fransen, als edele strijders,
Brengt of weerhoudt uw slagen!
Spaar deze bedroefde slachtoffers,
Die met tegenzin tegen ons wapenen. (bis)
Maar deze bloeddorstige despoten,
Deze medeplichtigen van Bouillé,
Al die tijgers die, zonder mededogen,
De borst van hun moeder verscheuren!
(Refrein)
VI. (Couplet dat vaak alleen wordt gezongen na het eerste couplet)
Heilige liefde voor het Vaderland
Leid, steun onze wraakzuchtige armen
Vrijheid, geliefde Vrijheid,
Strijd mee met uw verdedigers! (bis)
Onder onze vlaggen moge de overwinning
Snel naderen bij uw mannelijke klanken,
Mogen uw stervende vijanden
Uw triomf en onze roem aanschouwen!
(Refrein)
VII. (Couplet voor kinderen)
Wij zullen de strijd aangaan
Als onze ouderen er niet meer zijn
Wij zullen hun stof vinden
En het spoor van hun deugden (bis)
Minder jaloers om hen te overleven
Dan om hun doodskist te delen
Wij zullen de sublieme trots bezitten
Hun te wreken of hen te volgen!
(Refrein)
VIII. (Couplet geschrapt door Servan, Minister van Oorlog in 1792)
God van genade en rechtvaardigheid,
Zie hoe onze tirannen onze harten beoordelen!
Moge Uw goedheid ons gunstig zijn,
Bescherm ons tegen deze onderdrukkers!
U heerst in hemel en op aarde
En voor U moet alles buigen.
Met Uw arm, kom ons steunen,
U, grote God, meester van de donder.
(Refrein)
IX.
Frans volk, ken uw glorie;
Gekroond door de Gelijkheid,
Wat een triomf, wat een overwinning,
De Vrijheid te hebben veroverd! (bis)
De God die de donder doet rollen
En die de elementen beheerst,
Gebruikt Uw arm op aarde
Om de tirannen uit te roeien.
(Refrein)
X.
Wij hebben de tirannie
De laatste pogingen afgeweerd;
Uit ons klimaat is zij verbannen;
Bij de Fransen zijn de koningen dood. (bis)
Leve de Republiek voor altijd!
Vervloekt zij de koninklijke macht!
Moge dit refrein, overal verspreid,
De politiek van de koningen trotseren.
(Refrein)
XI.
Frankrijk, dat Europa bewondert,
Heeft de Vrijheid heroverd
En elke burger ademt vrij
Onder de wetten van de Gelijkheid; (bis)
Op een dag zal haar geliefd beeld
Zich over het hele universum uitstrekken.
Volkeren, jullie zullen jullie ketenen verbreken
En jullie zullen een Vaderland hebben!
(Refrein)
XII.
De rechten van de mens met voeten tredend,
De legers van soldaten
Van de eerste inwoners van Rome
Maakten volkeren tot slaven. (bis)
Een groter en wijzer plan
Doet ons de strijd aangaan
En de Fransman heft zijn arm alleen
Om de slavernij te vernietigen.
(Refrein)
XIII.
Ja! reeds durven trotse despoten
En de bende der emigranten
Die de oorlog voerden tegen de Sansculotten
Zijn door onze wapens verpletterd; (bis)
Tevergeefs steunen zij op hun hoop
Op het geïrriteerde fanatisme,
Het teken van de Vrijheid
Zal weldra de wereld rondgaan.
(Refrein)
XIV.
O gij, die door de roem omringd zijt,
Burgers, beroemde strijders,
Vrees, op de velden van Bellona,
Vrees uw lauweren te bezoedelen! (bis)
Voor zwarte argwaan ontoegankelijk
Tegenover uw leiders, uw generaals,
Verlaat nooit uw vaandels,
En gij zult onoverwinnelijk blijven.
(Refrein)
XV.
Kinderen, moge Eer en Vaderland
Het voorwerp zijn van al onze wensen!
Laten wij altijd onze ziel voeden
Met het vuur dat zij beiden in ons ontsteken. (bis)
Laten wij verenigd zijn! Alles is mogelijk;
Onze verachtelijke vijanden zullen vallen,
Dan zullen de Fransen ophouden
Dit vreselijke refrein te zingen.
(Refrein)
De betekenis van La Marseillaise
Analyse van de tekst
De tekst van La Marseillaise is een hartstochtelijke oproep tot de wapens. De iconische openingsregels, « Allons enfants de la Patrie, Le jour de gloire est arrivé! » (« Voorwaarts, kinderen van het Vaderland, de dag van de roem is aangebroken! »), zetten meteen een gepassioneerde en dringende toon neer.
Gedurende het hele lied worden de burgers opgeroepen Frankrijk te verdedigen tegen tirannie en buitenlandse onderdrukking.
De coupletten zijn levendig en soms onomwonden – ze weerspiegelen de geweldadigheid en wanhoop van het revolutionaire Frankrijk – maar bovenal drukken ze de vastberadenheid, eenheid en hoop op vrijheid uit.
Symboliek en emotionele impact
De Marseillaise belichaamt de fundamentele waarden van de Franse Republiek: vrijheid, gelijkheid, broederschap.
Ze wordt ten gehore gebracht tijdens de vieringen van de nationale feestdag en nationale evenementen, en roept emoties op die variëren van trots tot plechtige herinnering. Voor velen blijft het een levendige herinnering aan het revolutionaire verleden van Frankrijk en haar blijvende toewijding aan deze idealen.
De Marseillaise in het moderne Frankrijk
Pierre Dupont (1888–1969), dirigent van de Republikeinse Garde van 1927 tot 1944, componeerde de officiële bewerking van het volkslied. Het is deze versie die nog steeds wordt gebruikt.
Waar kunt u de Marseillaise in Parijs horen?
Als u Parijs verkent, zult u talloze gelegenheden hebben om de Marseillaise te horen:
De 14 juli (Nationale Feestdag): Het volkslied wordt gezongen tijdens de grote militaire parade op de Champs-Élysées en bij de spectaculaire vuurwerkshows.
Sportieve evenementen: Voor belangrijke voetbal- of rugbywedstrijden, vooral in het Stade de France of het Parc des Princes, zingen de toeschouwers *La Marseillaise*.
Officiële ceremonies: Staatsaangelegenheden, eerbetonen en schoolbijeenkomsten omvatten vaak het nationale volkslied.
Deze momenten bijwonen biedt een directe verbinding met de Franse identiteit en de gemeenschapszin.
La Marseillaise in de populaire cultuur
La Marseillaise is uitgegroeid tot een wereldwijd symbool van verzet en vrijheid. Tsjaikovski verwees ernaar in zijn *Ouverture 1812*.
In de film is haar meest opvallende verschijning die in *Casablanca*, waar ze de strijd voor vrijheid tegen onderdrukking belichaamt. Vandaag de dag is haar melodie direct herkenbaar en weerklinkt ze ver buiten de Franse grenzen.
Onder het bewind van Vichy (1940–1944) werd ze vervangen door *Maréchal, nous voilà !*. In de bezette zone verbood de Duitse militaire overheid het uitvoeren of zingen van het volkslied vanaf 17 juli 1941.
Valéry Giscard d’Estaing, verkozen tot president in 1974, vertraagde het tempo van La Marseillaise om het oorspronkelijke ritme te herstellen (volgens Guillaume Mazeau was zijn motivatie ook om het « minder krijgshaftig » te maken).
Sinds de sluitingsceremonie van de Olympische Spelen van Tokio in 2020 wordt een door Victor Le Masne, muzikaal directeur van de vier ceremonies van de Olympische en Paralympische Spelen van Parijs 2024, herbewerkte versie ten gehore gebracht tijdens wedstrijden.
« In een sfeer van rust zijn de krijgshaftige scherpe kanten van de harmonieën gladgestreken, maar de melodie blijft ongeschonden. »
La Marseillaise in de Grondwet van 1958: wettelijke bescherming en publieke perceptie
Artikel 2 van de Grondwet van de Franse Republiek van 1958 stelt dat « het volkslied La Marseillaise is ».
Op 24 januari 2003 nam het parlement, in het kader van de wet inzake oriëntatie en programmering voor de prestatieverbetering van de binnenlandse veiligheid (LOPSI), een amendement aan dat de belediging van de vlag en het volkslied, La Marseillaise, strafbaar stelt. Deze overtreding kan leiden tot zes maanden gevangenisstraf en een boete van € 7.500.
Verschillende burgers en mensenrechtenorganisaties hebben een duidelijke aantasting van de vrijheid van meningsuiting en de onduidelijkheid van de term ‘belediging’ aan de kaak gesteld. Toch heeft de Constitutionele Raad de toepassing ervan beperkt tot ‘manifestaties die onder controle staan van de overheidsautoriteiten’.
De Marseillaise wordt door de Franse wet beschermd als nationaal symbool. Minachting ertegen kan juridische gevolgen hebben, en deze bescherming geniet brede steun. De overgrote meerderheid van de Fransen blijft de hymne zien als een bron van nationale trots, ook al blijft het publieke debat haar dynamische en relevante erfgoed onderstrepen.
Op scholen
Sinds 1985 wordt de hymne onderwezen in het verplichte vak maatschappelijke vorming.
Kritiek en moderne interpretaties
Hoewel de Marseillaise door de meeste Franse burgers wordt vereerd, wordt ze periodiek bekritiseerd vanwege haar krijgshaftige toon en oorlogsgerelateerde verwijzingen.
Sommigen vragen zich af of haar boodschap nog relevant is in een moderne, vreedzame samenleving of of haar tekst moet worden aangepast om de huidige waarden te weerspiegelen. Deze debatten komen vooral terug bij nationale discussies over identiteit en inclusie.
Enkele jaren geleden hebben aanhangers van links ten onrechte bepaalde termen (« Qu’un sang impur abreuve nos sillons ! ») veroordeeld op basis van een verkeerd begrip van de oorspronkelijke betekenis van de uitdrukking « sang impur ». De groene senator Marie-Christine Blandin, bijvoorbeeld, zag hierin een uiting van gewelddadig xenofobie. Deze onzinnige polemiek doofde net zo snel als ze was opgelaaid, toen de historische uitleg van de betrokken terminologie werd gegeven.
Toch blijft La Marseillaise voor de meeste Fransen een symbool van eenheid en identiteit. Deze debatten zelf getuigen van de werking van de democratie – bewijs dat het volkslied, net als Frankrijk, zich aanpast en evolueert.
Hoe La Marseillaise beleven in Parijs
De vieringen van 14 juli bijwonen
Niets gaat boven de energie van 14 juli in Parijs. Op die dag trilt de stad van patriottisme:
Militaire parade: Bewonder de Franse strijdkrachten op de Champs-Élysées, bekroond door een oorverdovende luchtpassage van de Patrouille de France.
Vuurwerk bij de Eiffeltoren : La Marseillaise begeleidt het onvergetelijke vuurwerk dat de Parijse hemel verlicht.
Gratis concerten : Overal in Parijs verlengen gratis concerten en animaties de feestelijke sfeer tot diep in de nacht.
Historische plekken bezoeken
Het begrijpen van de geschiedenis van La Marseillaise krijgt pas echt betekenis wanneer je de plekken bezoekt waar het ontstond:
Plaats de la Bastille en Bastillewijk: Voormalig hart van de Franse Revolutie, vandaag een symbool van de strijd voor vrijheid.
De Invalides: Hier vindt u het graf van Napoleon en een uitgebreid museum over de militaire geschiedenis, waar u ook kunt nadenken over het erfgoed van Rouget de Lisle. Zijn as werd hier op 14 juli 1915 overgebracht.
Musée Carnavalet: Dit museum, gewijd aan de geschiedenis van Parijs, werpt licht op de Revolutie en de evolutie van de identiteit van de hoofdstad.
Conclusie
De Marseillaise is veel meer dan een lied: het is een levendig onderdeel van de Franse identiteit.
Zijn parcours, van een spontane revolutionaire hymne tot het ritme van nationale vieringen, getuigt van tijdloze waarden als vrijheid en eenheid. Of je hem nu hoort weerklinken tijdens een sportevenement, zingt op een schoolplein of viert met vuurwerk op 14 juli: de Marseillaise verenigt alle Fransen rond een krachtig verhaal van weerstand en hoop.
Voor reizigers in Parijs betekent de Marseillaise begrijpen en beleven meer dan alleen monumenten en musea bezoeken: het is je onderdompelen in de bruisende cultuur van de stad en de trotse geest van haar inwoners. Laat het de soundtrack worden van je ontdekkingstocht langs de schatten van Parijs, de plekken die symbool staan voor de Revolutie, en die momenten van solidariteit die de natie verenigen.
Bonus: 3 belangrijke tips om je verblijf in Parijs tot een succes te maken
Heeft u gemerkt dat onze site u tools aanbiedt om uw reis naar Parijs gemakkelijk te organiseren, zodat uw verblijf stressvrij en geslaagd verloopt?
1. Vertaler & Phrasebook voor wie het Frans niet vloeiend spreekt
Heeft u moeite met het vinden van het juiste woord of de juiste uitdrukking in het Frans? Klik hier op PHRASEBOOK – of rechtsboven op uw scherm. Het is een woordenlijst met 100 nuttige woorden en/of uitdrukkingen voor een toerist die Parijs bezoekt (in een restaurant, hotel, tijdens het winkelen, in de metro, begroetingen, de weg vragen, etc.). Er zijn acht talen beschikbaar. En weet u wat het mooie is? Elk woord en elke uitdrukking kan bovendien ook live in het Frans worden beluisterd.
2. De Stay Generator van VPBY
Er is zoveel interessants en leerzaams te zien in Parijs. Een goede planning van uw verblijf wordt sterk aangeraden. Om u te helpen hebben wij voor u gratis onze Stay Generator beschikbaar.
In 5 minuten en 5 klikken krijgt u uw programma voor halve dagbezoeken, dag per dag, alle reserveringen – als u dat wilt, zonder verplichting – voor de bezienswaardigheden die u wilt bezoeken, de reservering voor uw vervoer (vliegtuig, trein of auto), de reservering van uw accommodatie en zelfs suggesties voor waardevolle cadeaus voor uzelf, uw vrienden en uw familie.
Hoe werkt dit?
Klik op "Organisator van uw verblijf in Parijs" – volledig gratis – en u hoeft zich geen zorgen meer te maken om zoveel mogelijk te zien in zo weinig mogelijk tijd. Vervolgens moet u kiezen:
1/ Kies uw "algemene wensen" door te klikken op de lijst (Musea, Kerken, Monumenten, Parken, etc.) ;
2/ De Stedentripgenerator van VPBY stelt u vervolgens alle relevante fiches voor ;
3/ U selecteert door te klikken op de namen van de musea, monumenten, parken of activiteiten die u wilt bezoeken;
4/ De organisator geeft u vervolgens de planning voor elke dag van uw verblijf terug ;
5/ met de geografische optimalisatie van de dagelijkse bezoeken – indien gewenst – om vermoeiende en tijdrovende verplaatsingen te vermijden.
Dit gebeurt in 5 kliks en slechts 3 minuten. En het is echt gratis. Gebruik het door te klikken op "Organisator van uw verblijf in Parijs"
Opmerking: wilt u weten wat gebruikers van de Stedentripgenerator van VPBY vinden van hun ervaring? Klik dan op "Zij hebben hun reis gemaakt met VPBY"
3. Lijst van te maken reserveringen
Om tijd te besparen met wachten in de rij, raden wij u aan om uw reserveringen enkele dagen van tevoren online te maken. Alle officiële reserveringen zijn nuttig en beschikbaar op onze website:
Reserveringen voor toegang tot musea, monumenten, shows en boottochten op de Seine
Reserveringen voor uw aankomst in Frankrijk: vliegtuigen, treinen, auto’s
Reserveringen voor uw accommodatie: hotels, appartementen, vakantiehuizen – in Parijs of direct in de buurt
U vindt de links naar al deze reserveringen direct in de artikelen over de bezienswaardigheden die u interesseren of in de zelfgidsroutes van onze wandelingen. Door te klikken op "Reserveringen" in de menubalk bovenaan krijgt u toegang tot alle reserveringen die u tijdens uw verblijf nodig heeft. Bijvoorbeeld:
Reservering toegang Notre-Dame van Parijs (gratis toegang, maar reserveren wordt aangeraden om wachtrijen te vermijden)
Reserveren Conciergerie-tickets (combinatie met Sainte-Chapelle)
