Hoe beklim je de Butte Montmartre? Hij is niet erg hoog (130 m). Toch ga je van 70 m (onder aan de Butte) naar het hoogste punt over ongeveer 500 m. Het gevolg: de straten zijn vrij steil.
Particuliere auto’s – en privé-bussen – mogen niet door de smalle steegjes rijden.
Als je de Butte Montmartre wilt bezoeken, is het verstandig om de beschikbare vervoersmiddelen en vertrekpunten te kennen.
Er zijn slechts 4 manieren om de Butte te “beklimmen”, naast lopen natuurlijk.
Hieronder vind je alle nodige informatie.
Hoe beklim je de Butte Montmartre: de sportieve beklimming via de trappen naar de Sacré-Cœur
Om precies te zijn, bevindt de ingang van de trap zich op 1 Place Valadon (wat in werkelijkheid een straat is, en geen plein). Deze ligt op de hoek van de rue Tardieu en de rue Saint-Pierre (wordt die soms "Place Saint-Pierre" genoemd?!). De "Place Valadon" gaat 30 meter verder over in een trap, de "rue Foyatier"! Wie weet waarom?
De trap die langs de kabelbaan loopt (rue Foyatier) telt meer dan tweehonderdtwintig treden. Via deze trap bereik je de rue Lamarck aan de rechterkant; het parvis en de basiliek van Sacré-Cœur liggen op 50 meter afstand. Als je tijdens je klim niet de tijd hebt genomen om van het uitzicht te genieten, dan is het vanaf het parvis dat je het mooiste uitzicht op Parijs hebt.
Je kunt ook via verschillende trappen in het square Louise Michel naar de Sacré-Cœur klimmen, rechts van de kabelbaan. Maar bewaar je energie voor de rest van je bezoek: de Butte telt nog veel meer trappen. Je zult ze ongetwijfeld tegenkomen tijdens je wandeling. Sommigen vinden ze zwaar, anderen hebben er zelfs liedjes over geschreven ("Ils sont durs pour les pauvres…"). De lijst met deze trappen is lang. Hieronder hebben we er een paar voor je op een rijtje gezet:
- Trap van Paul Albert, "Littérateur"
- Trap van de rue du peintre Utrillo
- Passage Cottin
- Trap van de rue du Chevalier de la Barre: deze komt uit bij de tuin van Turlure, vlakbij de Sacré-Cœur. Bezoek deze plek ’s avonds om de kinderkopjes te bewonderen die veranderen in een sterrenhemel. Het is Alekan, chef-operator, en de beeldhouwer Patrick Rimoux die met behulp van glasvezels de sterrenbeelden van 1 januari en 1 juli hebben gereproduceerd.
- Als je de rue Lamarck afdaalt, kom je de trappen van de rue Becquerel tegen.
- Aan de andere kant van de rue Lamarck vind je een altijd levendig jeu de boules-terrein en nog een trap, de rue de la Bonne: hier stond een van de fonteinen van Montmartre waarvan het water als heilzaam bekendstond.
- Iets verder naar beneden vind je de trappen van de rue du Mont-Cenis. Een van de langste van de Butte. Deze is meer naar het noorden dan naar het oosten gericht.
De kabelbaan, of hoe de Butte-Montmartre moeiteloos te beklimmen tot aan de Sacré-Cœur
De huidige kabelbaan is de derde, na de renovaties van 1935 en 1991. Hij verbindt de "rue Foyatier" ter hoogte van het bovenste station. Je hoeft alleen nog de rue Lamarck rechtsaf te nemen, het parvis van de Sacré-Cœur ligt op ongeveer 50 meter. En vanaf dit parvis heb je het meest spectaculaire uitzicht op Parijs.
De eerste kabelbaan van Montmartre of hoe je de heuvel beklimt… in 1900
De eerste kabelbaan van Montmartre werd in gebruik genomen op 12 of 13 juli 1900.
Deze bestond uit 2 cabines die op twee waterreservoirs van 5 m³ waren geïnstalleerd en met een kabel met elkaar verbonden. Het ‘bovenste’ reservoir van de cabine die zich bovenaan bevond, was gevuld met water. Zo daalde de cabine die daarmee verbonden was door de zwaartekracht en trok de tweede cabine – leeg en altijd onderaan gelegen – omhoog, die via een kabel en een katrolsysteem aan de eerste cabine was gekoppeld. Een stoommotor onderaan pompte water naar het bovenste reservoir, waar de reservoirs bij elke doorgang werden gevuld.
De cabines bieden plaats aan achtentwintig passagiers, verdeeld over vier gesloten compartimenten die trapsgewijs zijn opgesteld, waarbij de twee uiteinden gereserveerd zijn voor de bestuurder (treinchef). Ze worden vastgehouden door een remsysteem op de tandstaaf. Dit systeem heeft dertig jaar lang jaarlijks één miljoen passagiers vervoerd.
1935 en de eerste renovatie na vijfendertig jaar trouwe dienst
Het watergedreven kabelspoor is vervangen door twee elektrische cabines, en de exploitatie werd op 2 februari 1935 hervat na drie jaar onderbreking. De aandrijving gebeurt door een lier die wordt aangedreven door een vijftig pk elektrische motor, waardoor de cabines met een capaciteit van vijftig personen de rit in zeventig seconden kunnen afleggen, wat neerkomt op een snelheid van twee meter per seconde.
1991: tweede renovatie na vijftig jaar exploitatie en miljoenen passagiers
Na jaarlijks twee miljoen passagiers te hebben vervoerd, vereiste de kabelbaan een ingrijpende renovatie.
Sinds de laatste renovatie gebruikt de kabelspoorbaan de technologie van een elektrische hellinglift met trekkabel. Het is dus strikt genomen geen kabelspoorbaan meer: hij werkt niet meer volgens de traditionele heen-en-weerbeweging van kabelspoorbanen en biedt zo een grotere transportcapaciteit. De machinerie bevindt zich nog steeds boven in het station. Deze bestaat uit twee volledig onafhankelijke lieren, aangedreven door motoren van 130 kW. Dit betekent dat één cabine omhoog kan gaan terwijl de andere naar beneden gaat, of stilstaat, of dat beide cabines tegelijkertijd omhoog of omlaag kunnen bewegen. Zo kan het aantal passagiers worden gereguleerd.
Een lege cabine weegt zes ton en een volle cabine tien ton. Ze zijn uitgerust met een bedrijfsrem, een spoorrem en een noodrem.
Het systeem werkt volledig automatisch: de aanwezigheid en het aantal passagiers worden gedetecteerd door een systeem bestaande uit elektronische weegschalen in de vloer van de cabines en radars in de stations. Een computer bepaalt vervolgens het vertrek van de cabines, wat aan de reizigers wordt getoond via een display in de cabine. Afhankelijk van de drukte wordt gekozen tussen twee mogelijke snelheden van 2 of 3,5 meter per seconde. De toegangsdeuren gaan pas open als de cabine aanwezig is, ter versterking van de veiligheid, net als bij lijn 14 van de metro.
Op 7 december 2006 om 17.50 uur ontspoorde een cabine echter onder aan de helling tijdens een belastingremtest uitgevoerd door de operator RATP: de uiteinde van de trekkabel brak. De onderbreking van de dienst zorgde vervolgens voor steeds grotere problemen bij de bewoners en winkeliers van de Butte, ondanks vervanging door bussen. Alles was weer normaal in juni 2007 en augustus 2008.
De kabelbaan van Montmartre of hoe de Butte-Montmartre moeiteloos te beklimmen
De kabelbaan van Montmartre is een onmisbaar onderdeel van Parijs. Hij komt voor in talrijke films en tv-series waarvan de actie zich in Montmartre afspeelt. Een van de bekendste is de film Ripoux contre ripoux (1990), Les Randonneurs (1997), El Tourbini (2006) en Louise (take 2) (1998). In de eerste pilotaflevering van de politieserie Capitaine Casta vindt een achtervolging plaats op de trappen van de rue Foyatier, parallel aan de kabelbaan. Zo rent Michel Fernandez (Thierry Frémont) in de film uit 2009 Une affaire d’État de trappen op, achtervolgd door Nora Chahyd (Rachida Brakni) die zelf de kabelbaan neemt.
In 1956, Melville opent zijn film Bob le flambeur met een circulaire shotscène vanuit de lucht van de dalende kabelbaan.
In 2011 speelt de animatiefilm Un monstre à Paris, met de stemmen van Vanessa Paradis en -M- in de hoofdrollen, eveneens deze kabelbaan in een actiescène naar aanleiding van de opening; het verhaal speelt zich dan af tijdens de overstroming van de Seine in 1910.
De kabelbaan van Montmartre komt ook voor in een schilderij met dezelfde naam van de schilder Jean Marchand (1883-1940), te zien in het Musée d’Art moderne de Paris.
De kabelbaan verschijnt in de literatuur in een novelle van Boileau-Narcejac getiteld L’énigme du funiculaire, gepubliceerd in 1971, evenals in een gedicht van Jacques Charpentreau met de titel Le funiculaire de Montmartre, waarin hij de cabines vergelijkt met twee tegenstrijdige broers – « Quand l’un s’envole dans les airs / L’autre dévale en bas / Et lan lan la ».
Het heeft ook een verschijning gemaakt in de computerspel Midnight Club II (2003) en in oktober 2006, op verzoek van de website la Blogothèque voor haar « Concerts à emporter », zong de zanger Cali, temidden van de reizigers tijdens de beklimming, zijn nummer La Fin du monde pour dans 10 minutes uit zijn album Menteur.
De kabelbaan is nagebouwd, samen met de basiliek Sacré-Cœur, in verschillende miniatuurparken : France Miniature in Élancourt (waar hij later aan de basiliek werd toegevoegd) en in Mini-Europe in Brussel.
Hoe de heuvel van Montmartre beklimmen, op een leuke manier: De kleine treintjes van de Butte Montmartre
Wist u dat er twee concurrerende treintjes op de Butte rijden: Le Petit train Montmartrain en Le Petit train de Montmartre
De Montmartrain
Adres: 1 Parv. du Sacré-Coeur, 75018 Parijs
Locatie: Parvis du Sacré-Cœur, 75018, Parijs
Telefoon: +33 6 85 21 95 23
Openingstijden: Vertrek om 10:00 of 11:00 uur, afhankelijk van het seizoen. Het vertrek vindt plaats op de Parvis du Sacré-Cœur.
Tussen Pigalle en de Sacré-Cœur loop je door plekken vol geschiedenis: van het Place du Tertre tot de cabaret Le Lapin Agile, en van het huis van Aristide Bruant tot dat van Dalida.
Deze tocht met de kleine trein, aangenaam en schilderachtig, geeft je een nieuwe kijk op de straten die ooit door Picasso, Utrillo of Modigliani werden bewandeld.
Bezoek van de wijk Montmartre in 30 minuten. Tijdens de rit zie je onder andere:
- de Sint-Pieterkerk
- De Moulin Rouge
- De begraafplaats van Montmartre
- Het metrostation Pigalle
- De wijngaard van Montmartre
- De cabaret « Au Lapin Agile »
Tarieven: 4 € voor kinderen en 6 € voor volwassenen. Om van de trein te genieten, kom vanaf 17 november 2021 naar de eerste rit van de Butte Montmartre met de elektrische trein.
- Betalingen via cheque of contant ter plekke op het adres 1 Parvis du Sacré-Cœur.
- Voor online betalingen ontvangt u een digitale bevestiging van uw bestelling per e-mail. volwassene 7 € kind (3 jaar en ouder) 4 €
- Als u uw digitale ticket niet ontvangt, toont u eenvoudig een bewijs van uw bestelling voordat u in de trein stapt.
De Petit Train van Montmartre
Adres: 177 Avenue Charles de Gaulle, 92200 Neuilly-sur-Seine
Tel: 01 42 62 24 00
contact@promotrain.fr
De « Petit Train van Montmartre » biedt een muzikale rondrit in 2 talen (Frans – Engels) door het hart van de Butte Montmartre, met een stop op de Place du Tertre en een vertrek voor de Moulin Rouge.
Het traject is onderverdeeld in twee delen (één enkele ticket) die op twee verschillende momenten van de dag kunnen worden gereden:
- Place Blanche (vertrek onder aan de Butte, nabij de Moulin Rouge – metro Blanche lijn 2) tot aan de Place du Tertre (reistijd: 15 minuten)
- Place du Tertre tot aan de top van de Butte Montmartre (tweede vertrekpunt) en terug naar Place Blanche (reistijd: 30 minuten)
De route: Place Blanche / Moulin Rouge / Basiliek van Sacré-Cœur / Amphitheater / Arènes / Église Saint-Pierre / Place du Tertre / Espace Dalí / Musée de Montmartre / Le Lapin Agile / Cimetière Saint-Vincent / Place Constantin Pecqueur / De Hal en de markt Saint-Pierre / Anvers / Terug naar Place Blanche.
Diensten
- Een ideale formule om de wijk Montmartre met het gezin te ontdekken. Kinderen zijn dol op deze rondrit met de kleine trein.
- De rondrit wordt becommentarieerd in het Frans en het Engels
- 2 vertrekpunten: het Place Blanche (metrostation Blanche, lijn 2, aan de voet van de heuvel) en het Place du Tertre (bovenaan de heuvel, vlakbij de Sacré-Cœur). Vertrekpunt naar keuze.
- Tip: maak de rondrit in 2 keer met een onbeperkte stop op het tussenstation om Montmartre te bezoeken. U kunt de rondrit starten op het vertrekpunt naar keuze, zo lang blijven als u wilt en aan het einde van de dag de kleine trein van Montmartre in de andere richting nemen voor de terugweg.
Openingstijden:
Openingstijden: dagelijks van 10.00 tot 18.00 uur. ’s Zomers tot middernacht.
Van december tot april: wisselende openingstijden afhankelijk van de data en schoolvakanties.
Tarieven:
- Volwassene (ouder dan 12 jaar): € 7.
- Kind (van 2 tot 12 jaar): € 4.
De RATP-bus, lijn nr. 40 (Mairie du 18e – Jules Joffrin ⥋ Le Peletier) of hoe de Butte-Montmartre moeiteloos te beklimmen
Lijn 40 van de RATP is een ringlijn en heeft geen eindbestemming: de rit begint echter bij station Le Peletier, gelegen aan de voet van de Butte, op de zuidhelling. Bus 40 keert na een rit van 4 km terug naar het startpunt, waarbij hij de andere kant van de Butte bereikt, op de noordhelling, met 35 tussenstops en in 25 tot 35 minuten. De meest noordelijke halte is het stadhuis van het 18e arrondissement – Jules Joffrin.
Maar de heenweg vermengt zich met de terugweg, wat de verwarring alleen maar vergroot en het begrijpen van het traject in het centrale deel niet vergemakkelijkt. Hieronder vindt u het lijnschema van lijn 40, de haltes en de overstapmogelijkheden met de metro of andere bussen.
Lijn 40 rijdt van maandag tot en met zaterdag van 7.30 uur (vertrek eerste bus) tot ongeveer 1.10 uur ’s nachts en op zondagen en feestdagen vanaf 7.20 uur. De frequentie is als volgt:
- Elke 10 tot 30 minuten een bus op weekdagen (elke 10 tot 15 minuten overdag)
- Elke 11 tot 25 minuten een bus op zaterdag
- Elke 12 tot 25 minuten een bus op zondag
| Haltes van buslijn 40 – Buslijn 40 haltes | Overstappen |
|---|---|
| Le Peletier (start en eindpunt van de lijn) | Metro 7 Bus 45 |
| Carrefour de Châteaudun | Bus 26 – Bus 32 – Bus 43 – Bus 45 – Bus 74 |
| Saint-Georges | Metro 12 Bus 74 |
| Gustave Toudouze | |
| Navarin | |
| Rochechouart – Martyrs | Bus 30 – Bus 54 |
| Martyrs | Bus 30 – Bus 54 |
| Orsel | |
| Abbesses | Metro 12 |
| Durantin – Burq | |
| Tholozé | |
| Tourlaque | Bus 80 |
| 88, rue Lepic | |
| Molen van de Galette | |
| Plein Tertre – Norvins | |
| De Wijngaarden | |
| Lamarck – Caulaincourt | Metro 12 Bus 80 |
| Custine – Mont-Cenis | Bus 80 |
| Stadhuis 18e – Jules Joffrin | Metro 12 Bus 31 – Bus 60 – Bus 80 – Bus 85 |
| Marcadet | Bus 80 – Bus 85 |
| Custine – Ramey | Bus 80 |
| Custine – Mont-Cenis | Bus 80 |
| Lamarck – Caulaincourt | Metro 12 |
Lijn 40 biedt een directe verbinding met de Butte Montmartre: het is de enige lijn die over de heuvel rijdt, met een halte op de rue du Cardinal-Dubois, vlak voor het bovenstation van de kabelbaan.
Ook twee metrostations liggen op enkele stappen van het onderste station van de kabelbaan: Anvers, op lijn 2, op ongeveer tweehonderd meter ten zuiden, en Abbesses, op lijn 12, op ongeveer driehonderdvijftig meter ten westen.