Plac François-Ier, elegancka dzielnica, fontanna, bliskość „Złotego Trójkąta”

Place François-Ier
75008 PARIS

Architekt: Henri Labrouste
Architekt/Rzeźbiarz fontanny: Gabriel Davioud/François-Théophile Murguet
Pochodzenie dzielnicy, placu, ulic i fontanny

Na mocy królewskiego dekretu z 23 lipca 1823 roku spółka reprezentowana przez pana Constantina otrzymała zezwolenie na otwarcie na jej gruntach:

dwóch ulic o szerokości 14,60 metrów każda;
okrągłego placu o średnicy 40,90 metrów.

Dzielnica została nazwana imieniem Franciszka I (Franciszek I Walezjusz) ze względu na dom wzniesiony przez renesansowego monarchę Franciszka I dla swej metresy, księżnej d’Étampes.

Sam plac otwarto około 1825 roku, równocześnie z ulicami „rue Bayard-Champs-Élysées” i „rue Jean-Goujon”, podczas zagospodarowywania terenu według planu gwiaździstego, nawiązującego do klasycznych ogrodów. W 1823 roku nadano mu nazwę „Place François Ier”, tak jak i dzielnicy.

Pałace przy Place François-Ier

Naprzeciwko siebie stoją liczne pałace. Jedynie ten znajdujący się pod numerem 9 na placu jest naprawdę godny uwagi: pałac zwany „Vilgruy”, zbudowany w 1865 roku przez architekta Henriego Labrouste’a i wpisany do rejestru zabytków od 1981 roku.

Krótka historia fontanny na środku Place François-Ier

Ta fontanna została wyrzeźbiona przez François-Théophile’a Murgueta w 1865 roku na zlecenie architekta Gabriela Daviouda. W rzeczywistości rzeźbiarz wykonał dwie rzeźby przeznaczone do ustawienia w pobliżu, na Placu Madeleine.

Plac Madeleine został w ten sposób ozdobiony w 1865 roku dwiema bliźniaczymi fontannami. Jedna z nich, znajdująca się przed numerem 7 (na Placu Madeleine), została w 1903 roku przeniesiona na środek Placu Santiago-du-Chili w 7. dzielnicy Paryża, niedaleko Inwalidów. Zastąpiła ją rzeźba Jules’a Simona autorstwa Denysa Puecha. Druga fontanna, znajdująca się po drugiej stronie placu, została przeniesiona około 1909 roku na swoje obecne miejsce, na środek Placu François-Ier. Na Placu Madeleine zastąpiła ją z kolei pomnik Victoriéna Sardou.

Elegantna fontanna, której nikt nie chciał

Baszta, szeroka i okrągła, wyposażona jest w piedestał z białego marmuru podtrzymujący misę. Piedestał zdobią cztery eleganckie uskrzydlone gryfy. Baszta urozmaicona jest małą galerią z kratownic oraz dwunastoma lwich głowami, z których tryska woda do basenu. Na środku basenu wznosi się cylindryczna kolumna, zwężająca się u góry. Jest ona ozdobiona czterema wizerunkami kobiet.

Plac François-Ier, położony niedaleko „Złotego Trójkąta”

Od Place François-Ier udaj się ulicą François Ier na północ. Po 100 metrach zrób niewielkie objazd aleją Montaigne. Znajdziesz tam domy marek Dior, Chanel, Prada, Louis Vuitton, Gucci. Ta okolica nosi nazwę „Złotego Trójkąta”.

Wróć ulicą François Ier do nabrzeża, a następnie skręć w lewo w aleję Franklin D. Roosevelt, aby dotrzeć do Pałacu Odkryć.

Dlaczego warto tu przyjść i jak to zwiedzić?

To skromne miejsce to doskonała przystań dla miłośników wytwornego klimatu. Przyjdziesz tu ze względu na ponadczasowy urok, szemrzącą fontannę i atmosferę wolną od zgiełku Paryża. Usiądź na jednej z ławek, aby przyjrzeć się szczegółom fontanny: uskrzydlonym gryfom, twarzom kobiet i igrającym strumieniom wody na marmurze. Miejsce sprzyja także kontemplacyjnym chwilom, zwłaszcza pod koniec dnia, gdy złociste światło muska fasady kamienic.

Jeśli zwiedzasz okolicę, włącz to miejsce do eleganckiego spaceru. Po podziwianiu fontanny przechadzaj się po okolicznych uliczkach, aby poczuć ducha Złotego Trójkąta. Luksusowe witryny i kamienice w stylu Haussmanna sprawią, że poczujesz się jak na planie filmowym. Wróć na plac, aby jeszcze raz spojrzeć na hotel Vilgruy, którego architektura zasługuje na bliższe przyjrzenie się.