36, nabrzeże Złotników, Regionalny Wydział Policji Sądowej w Paryżu

Adres 36, quai des Orfèvres przywołuje liczne wspomnienia u wszystkich miłośników francuskich, a nawet zagranicznych powieści i filmów kryminalnych. To siedziba paryskiej Policji Sądowej, odpowiednika brytyjskiego Scotland Yardu dla mieszkańców Londynu.
„36, quai des Orfèvres” i jego kompetencje Regionalny Wydział Policji Sądowej przy Prefekturze Policji w Paryżu (DRPJ Paryż), często nazywany „36, quai des Orfèvres” lub po prostu „trzydziestka szóstka” (36) od numeru swej siedziby, jest jedynie jednym z oddziałów Policji Sądowej w Paryżu. Jego 2200 funkcjonariuszy prowadzi rocznie około 15 tysięcy postępowań dotyczących wykroczeń i przestępstw[1]. Jednak 36, quai des Orfèvres nigdy nie obejmowało swoim zasięgiem całego terytorium Francji, a jedynie Paryż i jego bliskie przedmieścia, zwane małą koroną, czyli departamenty Hauts-de-Seine, Seine-Saint-Denis oraz Val-de-Marne. Jego bardzo szerokie zadania obejmują walkę z przestępczością zorganizowaną i specjalistyczną, wdrażanie oraz kontrolę środków techniki kryminalistycznej, identyfikacji sądowej, narzędzi informatycznych oraz operacyjnych baz danych wspomagających prowadzenie śledztw. Centralny Wydział Policji Sądowej, krajowy organ policji kryminalnej (a nie tylko „paryski”), znajduje się natomiast przy 11, rue des Saussaies, w budynkach Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.

La Policja Sądowa, w skrócie PS, jest jednostką dochodzeniowo-śledczą Policji Narodowej, z oddziałami w każdym francuskim departamencie.
„36, quai des Orfèvres”, obecnie pod adresem 36, rue du Bastion, Paryż 75018 Od września 2017 roku nową siedzibą DRPJ jest budynek przy 36, rue du Bastion. Obecnie mieści on wszystkie służby (które wcześniej były rozproszone). Tylko Grupa Poszukiwań i Interwencji pozostała pod adresem 36, quai des Orfèvres. Historia „36, quai des Orfèvres” PS jest bezpośrednią spadkobierczynią Sûreté, utworzonej w 1812 roku przez Eugène’a François Vidocqa jako biuro dochodzeń kryminalnych paryskiej policji. Były więzień skazany wielokrotnie, Vidocq zaczynał od szpiegowania współwięźniów w więzieniu, by następnie stać się twórcą policji cywilnej. Ten człowiek stał się inspiracją dla wielu książek i filmów przedstawiających jego życie. Sûreté posłużyła następnie za wzór dla Scotland Yardu, FBI i innych służb dochodzeniowo-śledczych na całym świecie. W 1907 roku Georges Clemenceau, zwany „Tygrysem”, powołał dwanaście „regionalnych brygad policji mobilnej” na wniosek wówczas dyrektora Sûreté, Célestina Henniona: Paryż („1.”), Lille („2.”), Caen („3.”), Nantes („4.”), Tours („5.”), Limoges („6.”), Bordeaux („7.”), Tuluza („8.”), Marsylia („9.”), Lyon („10.”), Dijon („11.”) oraz Châlons-sur-Marne („12.”). W 1913 roku Célestin Hennion, mianowany prefektem policji, kontynuował reformy swojego poprzednika, strukturyzując policję w trzy główne służby: dochodzeniową, wywiadowczą i polityczną, nadając w ten sposób paryskiej Policji Sądowej jej obecny kształt.

Od 2017 roku większość paryskiej Policji Sądowej (PJ) przeniosła się do dzielnicy Batignolles, do nowego budynku współdzielonego z Trybunałem Wielkiej Instancji, głównym sądem Paryża. Projekt ten spotkał się z krytyką ze względu na jego koszty oraz historyczny status 36

36, nabrzeże Złotników w fikcji i kinie

Ten budynek przy 36, nabrzeżu Złotników nie tylko mieścił siedzibę, personel i wspólne usługi Wydziału Policji Sądowej Komendy Policji Prefektury Paryża. Ze względu na swoją historię i ikoniczny status w strukturach francuskiej policji, 36. posterunek i jego służby często pojawiały się w powieściach, filmach i serialach telewizyjnych. Wiele filmów kryminalnych wspomina tę adresę, która jest także tytułem francuskiego filmu w reżyserii Oliviera Marchala z 2004 roku.

Komisarz Maigret, postać literacka stworzona przez belgijskiego pisarza Georges’a Simenona, miał swój gabinet przy nabrzeżu Orfèvres.
Adres 36, quai des Orfèvres pojawia się w powieści *Long Lost* Harlana Cobena.
*Quai des Orfèvres* to film z 1947 roku w reżyserii Henri-Georges’a Clouzota, z Louisem Jouvetem, Simone Renant, Bernardem Blierem i Suzy Delair, zekranizowany na podstawie powieści Stanislasa-André Steemana.
36, quai des Orfèvres to film z 2004 roku w reżyserii Oliviera Marchala, z Danielem Auteuilem, Gérardem Depardieu i André Dussollierem, skupiający się na rywalizacji między BRB a BRI. Częściowo inspirowany jest rzeczywistymi wydarzeniami z lat 80.
Serial policyjny *Engrenages* przedstawia, między innymi, pracę i życie trzech oficerów z 2. DPJ w kontekście innych postaci ze świata sądownictwa.
W powieści *Kod Leonarda da Vinci* DCPJ jest wymieniana jako grupa, która odkryła śmierć Jacques’a Saunière’a, a także jako jednostka, do której należą Sophie Neveu i Bezu Fache.
Film *Polisse* przedstawia Brygadę Ochrony Dzieci (BPM) oraz fotografa odpowiedzialnego za relacjonowanie działań tej jednostki. Film zdobył nagrodę Jury na Festiwalu Filmowym w Cannes w 2011 roku.

Jaka przyszłość czeka 36, quai des Orfèvres?
Nie zaplanowano jeszcze oficjalnego przeznaczenia dla budynku. Konieczne będą kosztowne prace dostosowawcze – jednak na koniec 2021 roku nie ogłoszono ani planów, ani nowej funkcji budynku.