Most Mosty Sztuk i niebezpieczne kłódki miłości

Pont des Arts: gdzie się znajduje?
Pont des Arts, zwany także Przechodnią Sztuk, to most łączący nabrzeża Malaquais i Conti, w okolicy Instytutu Francji, w 6. dzielnicy Paryża. Po drugiej stronie, w 1. dzielnicy, prowadzi do nabrzeży François-Mitterrand i Luwru, przed dziedzińcem kwadratowym Pałacu Luwru.

Nazwa mostu pochodzi od Pałacu Luwru, zwanego „Pałacem Sztuk” za czasów Pierwszego Cesarstwa Napoleona I. Zbudowany w latach 1801–1804, był pierwszym mostem żelaznym w stolicy. Przeznaczony wyłącznie dla pieszych, oferuje przyjemny spacer w gronie rodziny, pary lub przyjaciół, z dogodnymi punktami widokowymi na Sekwanę i jej zabytki, idealnymi do sesji zdjęciowych.

Pont des Arts został wpisany na listę zabytków 17 marca 1975 roku.
Odbudowa Pont des Arts
Ten most, wzniesiony w 1804 roku, został przebudowany w 1852. Zamknięto go dla ruchu w 1977 z powodu osłabienia konstrukcji po bombardowaniach podczas I i II wojny światowej oraz kilku kolizji z barkami. Faktycznie, w 1979 roku, podczas ostatniej kolizji, zawalił się na odcinku ponad 60 metrów. Most zdemontowano w 1980 roku, a następnie odbudowano w 1984 w niemal identycznej formie: z 7 przęsłami zamiast 8, co pozwoliło na ich wyrównanie z przęsłami Mostu Nowego.

Zamki miłości (2008–2015) – Od 2008 roku
Od 2008 roku kraty mostu Pont des Arts służyły za miejsce zawieszania licznych „zamków miłości” przez zakochane pary. Później zwyczaj ten rozprzestrzenił się na Passerelle Léopold-Sédar-Senghor, most Archevêché oraz Passerelle Simone-de-Beauvoir.

Ze względu na zniszczenia (oraz problemy związane z bezpieczeństwem) spowodowane obecnością setek kilogramów zamków, w 2014 roku władze Paryża postanowiły położyć temu kres we wrześniu 2014 roku. Kraty zostały ostatecznie usunięte 1 czerwca 2015 roku i zastąpione szklanymi panelami już jesienią 2015 roku. 800 zdjętych zamków zostało w 2017 roku sprzedanych na aukcji za 250 000 € na rzecz organizacji charytatywnych.
Pont des Arts w literaturze…
W literaturze, w powieści *La Marche à l’étoile* (pol. *Marsz ku gwieździe*), wydanej w 1943 roku przez pisarza Vercorsa, opisane jest życie Thomasa Muritza, młodego Węgra, który żywił się francuską kulturą i przemierzał Europę w kierunku Francji, by ostatecznie dotrzeć do Pont des Arts w Paryżu. Po miesiącu podróży przez kontynent spustoszony wojną, stanął wreszcie przed mostem i zakochał się w „tym punkcie świata, z którego jednym spojrzeniem ogarnia się […] Instytut, Luwr, Cité – i nabrzeża ksiąg, Tuilerie, wzgórze Sainte-Geneviève aż po Panteon, Sekwanę aż do Placu Zgody”.

Kenneth Clark, w Cywilizacji, 1969:
« Stoję na moście Pont des Arts w Paryżu. Z jednej strony Sekwany widać harmonijną i skromną fasadę Instytutu, zbudowanego około 1670 roku jako kolegium. Z drugiej strony – Luwr, wznoszony od średniowiecza do XIX wieku: szczyt klasycznej architektury, wspaniale zrównoważony. W górze rzeki wyróżnia się iglica Notre-Dame, która może nie jest najbardziej pociągającą katedrą, ale z pewnością posiada najbardziej rygorystyczną intelektualnie fasadę w całym gotyku. Domki wzdłuż nabrzeży ukazują również, w sposób racjonalny i ludzki, jak powinna wyglądać architektura miejska. Naprzeciwko tych domków, wśród drzew, ciągną się stragany księgarzy, gdzie od pokoleń miłośnicy oddają się tej pasji wykształconego człowieka: zbieraniu książek. Od półtora wieku studenci Akademii Sztuk Pięknych przemierzają ten most, by studiować arcydzieła Luwru; powracając do swoich pracowni, dyskutują i marzą o stworzeniu czegoś godnego wielkiej tradycji. A na tym moście, od czasów Henry’ego Jamesa, iluż Amerykanów w pielgrzymce zatrzymało się tu, by wciągnąć w nozdrza zapach kultury o odległych korzeniach, świadomych, że znajdują się w samym sercu cywilizacji. »
... i także w malarstwie
Most ten zainspirował również liczne obrazy eksponowane w narodowych muzeach francuskich, a także w Nowym Jorku i Los Angeles:

Jean Béraud, *Wietrzny dzień na Pont des Arts* (ok. 1880–1881), Metropolitan Museum of Art (Nowy Jork).
Paul Signac, *Pont des Arts* (1928), olej na płótnie, musée Carnavalet (Paryż).
Auguste Renoir, *Pont des Arts* (1867), olej na płótnie, The Norton Simon Foundation (Los Angeles).
Camille Pissarro, *Sekwana i Luwr* (1903), olej na płótnie, musée d’Orsay (Paryż).

Kino, telewizja i Pont des Arts
Kino i telewizja nie pozostają w tyle: co najmniej 17 ujęć filmowych, telewizyjnych lub baletowych również często wybierało Pont des Arts jako naturalne tło. Nawet ponad dziesięć piosenek zostało mu poświęconych.
Most otoczony mostami
Most powyżej to Pont Neuf (najstarszy most Paryża), a poniżej – Pont du Carrousel (który prowadzi bezpośrednio do muzeum Luwru).