Dostęp do Francji dla cudzoziemców: paszporty, wizy, dokumenty potwierdzające

Dostęp do Francji dla cudzoziemców regulowany jest przez surowe przepisy, których należy przestrzegać, aby uniknąć odmowy wjazdu na granicę. Każdy cudzoziemiec pragnący odwiedzić Francję musi być w stanie przedstawić na granicy swój paszport oraz następujące dokumenty:

• cel pobytu
• środki utrzymania we Francji
• warunki zakwaterowania we Francji

Zasadniczo, wymagana jest wiza, chyba że obowiązuje zwolnienie, co dotyczy wszystkich obywateli europejskiej strefy Schengen.

Podstawowy dokument podróży: paszport

Aby legalnie wjechać do Francji, każdy cudzoziemiec musi posiadać ważny paszport. Paszport jest jednym z dokumentów wymaganych do wjazdu na obszar Schengen. Pozwala on zidentyfikować jego posiadacza i może zostać uzupełniony o wizę wjazdową, jeśli jest to konieczne.

Obywatele francuscy oraz mieszkańcy państw członkowskich UE wchodzący na obszar Schengen muszą również posiadać ważny paszport lub inny dokument podróży.

Oprócz minimalnych standardów określonych przez Międzynarodową Organizację Lotnictwa Cywilnego (ICAO), niektóre kraje wymagają, aby paszporty elektroniczne zawierały dane biometryczne, takie jak zdjęcie, zeskanowane odciski palców twarzy oraz dwa odciski palców, które są również przechowywane na elektronicznym chipie. Paszporty pozwalają ich posiadaczom udowodnić swoją tożsamość i narodowość.

Ważny paszport musi zostać wydany nie wcześniej niż 10 lat temu i być ważny co najmniej przez 3 miesiące po planowanej dacie opuszczenia terytorium.

Wnioskodawcy o azyl są początkowo zwolnieni z obowiązku posiadania paszportu, jednak ich przyjęcie podlega weryfikacji administracyjnej i policyjnej. Układy z Schengen (patrz poniżej) oraz konwencje dublińskie dotyczące azylu przyczyniły się do powstania wspólnej europejskiej polityki azylowej. W szczególności rozporządzenie dublińskie z 2013 roku nakłada na uchodźców obowiązek składania wniosków o azyl w pierwszym kraju europejskim, do którego wjeżdżają.

Dostęp do Francji dla cudzoziemców a obszar Schengen

W 2024 roku strefa Schengen liczy 29 państw, w których obywatele mogą swobodnie przemieszczać się bez kontroli na granicach wewnętrznych:

• 25 z 27 państw członkowskich Unii Europejskiej: Niemcy, Austria, Belgia, Chorwacja, Dania, Hiszpania, Estonia, Finlandia, Francja, Grecja, Węgry, Włochy, Łotwa, Litwa, Luksemburg, Malta, Holandia, Polska, Portugalia, Republika Czeska, Słowacja, Słowenia, Szwecja.
  Od 31 marca 2024 roku Rumunia i Bułgaria należą do strefy Schengen jedynie w zakresie granic powietrznych i morskich (swobodny przepływ dotyczy początkowo jedynie kontroli na wewnętrznych granicach powietrznych i morskich Unii Europejskiej).
  Irlandia posiada specjalny status i uczestniczy w układach Schengen jedynie częściowo.
  Cypr, członek Unii Europejskiej, nie uczestniczy w nich jeszcze.

• 4 państwa stowarzyszone, niebędące członkami Unii Europejskiej: Islandia, Liechtenstein, Norwegia, Szwajcaria.

Warunki dla cudzoziemców planujących przyjazd do Francji i niebędących jej rezydentami

Niezależnie od tego, czy potrzebujesz wizy, aby przyjechać do Francji jako cudzoziemiec, musisz być w stanie udokumentować następujące kwestie:

• Musisz posiadać ubezpieczenie pokrywające wszystkie koszty medyczne, szpitalne i pogrzebowe, które mogą wystąpić podczas Twojego pobytu we Francji, w tym koszty medycznego transportu powrotnego. Kliknij w „Ubezpieczenie podróżne”, które spełnia te kryteria.
  Obywatele Unii Europejskiej muszą posiadać Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ) – zapoznaj się z naszym artykułem „Koszty leczenia dla turystów we Francji: kto płaci? Ubezpieczenie podróżne zapewnia bezpieczeństwo”.

• Jeśli zatrzymasz się w hotelu, będziesz musiał przedstawić rezerwację hotelową oraz udokumentować minimalną kwotę środków na każdy dzień pobytu, która różni się w zależności od odwiedzanego państwa strefy Schengen. We Francji kwota ta wynosi:
  • 65 euro za każdy dzień pobytu, jeśli przedstawisz rezerwację hotelową;
  • 120 euro za każdy dzień, jeśli nie przedstawisz rezerwacji hotelowej;
  • W przypadku częściowej rezerwacji: 65 euro za każdy dzień objęty rezerwacją oraz 120 euro za każdy dzień pozostałego pobytu.
  • Jeśli zatrzymasz się u prywatnej osoby, będziesz musiał przedstawić „oświadczenie o przyjmowaniu gościa” wydane przez urząd gminy (we Francji) i uzupełnione przez osobę, która Cię zaprasza (uwaga: przy przekraczaniu granicy będziesz musiał ponadto udokumentować posiadanie co najmniej 32,50 euro na każdy dzień pobytu, oprócz „oświadczenia o przyjmowaniu gościa”).

Warunki te są rzadko sprawdzane, ale mogą zostać zweryfikowane według uznania policji granicznej po przyjeździe do strefy Schengen.

Swobodny przepływ osób w strefie Schengen

Każda osoba (zarówno obywatel UE, jak i spoza UE), po wjeździe na terytorium jednego z państw członkowskich, może przemieszczać się przez granice innych krajów bez kontroli. Loty między miastami w strefie Schengen są traktowane jak loty krajowe. Jest to zasada swobodnego przepływu osób, określona w artykule 3 Traktatu o Unii Europejskiej.

Państwo może jednak tymczasowo przywrócić kontrole na swoich granicach w przypadku zagrożenia porządku publicznego lub bezpieczeństwa narodowego (na maksymalnie sześć miesięcy), po konsultacji z innymi państwami członkowskimi strefy Schengen.

W 2013 roku okres ten został wydłużony do 24 miesięcy w przypadku „poważnego uchybienia przez państwo członkowskie obowiązkom w zakresie kontroli granic zewnętrznych”.

Możliwość tymczasowego przywrócenia kontroli na granicach krajowych została wykorzystana m.in. w Polsce podczas Euro 2012, przez kilka krajów (Austrię, Danię itp.) w 2015 roku w związku z kryzysem migracyjnym, we Francji po atakach z listopada 2015 roku, a następnie ponownie w 2020 roku przez kilka państw w celu zarządzania kryzysem sanitarnym związanym z Covid-19.

Jakie narzędzia służą do kontroli granic zewnętrznych strefy Schengen?

Choć swobodny przepływ osób wewnątrz strefy Schengen jest zagwarantowany, kontrole na jej granicach zewnętrznych są wzmożone dzięki:

• współpracy sądowej i policyjnej poprzez utworzenie Systemu Informacyjnego Schengen (SIS), działającego od 1995 roku, a następnie systemu SIS II wdrożonego od kwietnia 2013. Ta wspólna baza danych, udostępniana przez wszystkie państwa członkowskie strefy Schengen, zawiera informacje o osobach poszukiwanych lub zaginionych, skradzionych pojazdach, ukradzionych broni, fałszywych banknotach w obiegu itp.;
• ustanowieniu wspólnych zasad dotyczących warunków wjazdu i wydawania wiz dla krótkoterminowych pobytów oraz procedur ubiegania się o azyl;
• utrzymaniu kontroli lotniczych prowadzonych przez służby policyjne lub celne w celu zwalczania terroryzmu i zorganizowanej przestępczości;
• utworzeniu w 2004 roku Frontexu – agencji odpowiedzialnej za zarządzanie współpracą operacyjną na granicach zewnętrznych UE. Ta agencja, obejmująca całą UE, a nie tylko strefę Schengen, została w 2016 roku przekształcona w Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej, dysponującą siłą rezerwową liczącą 1500 strażników.

Wizy wydawane przez Francję w celu wjazdu na terytorium Francji

Władze francuskie są uprawnione do rozpatrywania wniosków o „wiza Schengen” w następujących przypadkach:

• Jedynym lub głównym celem Twojej podróży (możliwy wiza wielokrotnego wjazdu) jest Francja;
• Podróżujesz do różnych państw strefy Schengen, jednak Francja jest głównym celem Twojej podróży pod względem czasu trwania lub celu pobytu;
• Podróżujesz do różnych państw strefy Schengen, jednak nie można określić głównego celu podróży, a pierwszym punktem wjazdu do strefy Schengen będzie Francja (francuski punkt graniczny).

Francja wydaje kilka rodzajów wiz dla cudzoziemców. Turyści przejeżdżający przez Francję otrzymują jedynie wizy tranzytowe lub krótkoterminowe:

• Wiza typu A „tranzyt” dla pasażerów, którzy muszą odbyć międzylądowanie we Francji w celu przesiadki na lot do innego państwa w strefie Schengen.
  Warunki wydania tej wizy nie są określone w wspólnych konsularnych instrukcjach Schengen, jednak w praktyce ambasada Francji wymaga biletu lotniczego z potwierdzeniem rezerwacji oraz dowodu przyjęcia lub ponownego przyjęcia do kraju docelowego.
  Uwaga: ten typ wizy jest ważny jedynie wówczas, gdy nie opuszczasz międzynarodowej strefy lotniska!

• Wiza krótkoterminowa typu C na podróż turystyczną lub odwiedziny rodzinne. Wiza ta może być wydana na jeden lub kilka wjazdów do Francji.
  • Maksymalny okres pobytu wynosi 90 dni w ciągu 180 dni od daty pierwszego wjazdu do Francji.
  • Należy pamiętać, że ten typ wizy jest również wymagany w przypadku zwykłego tranzytu przez Francję, jeśli opuszczasz międzynarodową strefę lotniska w miejscu przylotu, na przykład:
    • zmiana lotniska w celu kontynuacji podróży;
    • oczekiwanie na przesiadkę w hotelu lub u znajomych.

France-visas to oficjalna strona rządowa dotycząca wiz do Francji. To jedyne źródło zawierające wszystkie niezbędne informacje, które przeprowadzą Cię krok po kroku przez całą procedurę oraz pomogą na każdym etapie składania wniosku (przygotowanie dokumentów, wprowadzanie danych, złożenie wniosku i jego monitoring).

Poniżej omawiamy jedynie wizy krótkoterminowe typu C (turystyczne).

Czy potrzebujesz wizy krótkoterminowej typu C, aby przyjechać do Francji jako turysta?

Aby sprawdzić, czy potrzebujesz wizy, wykonaj pierwszy krok: kliknij w „Asystent wizowy” i wypełnij proponowany formularz. Natychmiast otrzymasz odpowiedź, czy wiza jest wymagana, jakie dokumenty należy przedstawić oraz wysokość opłaty.

Aby ułatwić Ci zadanie, przygotowaliśmy również listę wszystkich państw, dla których wiza jest obowiązkowa przy wjeździe do Francji. Kliknij w „Wiza wymagana do wjazdu do Francji – lista państw objętych obowiązkiem wizowym”.

Co zrobić, jeśli potrzebujesz wizy?

Drugi krok polega na sporządzeniu listy wymaganych dokumentów. Musisz je zdobyć ściśle według przedstawionych wymagań.

Trzecim krokiem jest kliknięcie w „Złóż wniosek online”. Pozwala to złożyć wstępny wniosek online. Otrzymasz również adres konsulatu lub ambasady Francji, do którego musisz się udać w wyznaczonym terminie (można go zmienić). Płatność odbywa się na miejscu. Termin na uzyskanie wizyty wynosi od 15 do 30 dni, w zależności od kraju.

Czwartym krokiem jest stawienie się na wyznaczonym spotkaniu z kompletem wymaganych dokumentów.

Co się dzieje, jeśli nie potrzebujesz wizy?

Dotyczy to wszystkich obywateli Unii Europejskiej i strefy Schengen (patrz powyżej), a także wielu innych krajów, które stosują zasadę wzajemności wobec Francuzów lub Europejczyków na swoim terytorium.

Pamiętaj jednak, że zawsze musisz

• mieć przy sobie ważny paszport, czyli wydany nie więcej niż 10 lat temu i ważny co najmniej 3 miesiące po planowanej dacie wyjazdu z Francji;

oraz móc udokumentować

• cel pobytu;
• swoje środki utrzymania we Francji;
• warunki zakwaterowania we Francji.

Nowa sytuacja dla Brytyjczyków od 1 stycznia 2021 roku

Od 1 stycznia 2021 roku, czyli od wejścia w życie Brexitu, obywatele Zjednoczonego Królestwa (Anglia, Walia, Szkocja, Irlandia Północna) muszą okazać na granicy ważny paszport, bez wizy. Ten „specjalny” dostęp do Francji dla cudzoziemców przybywających z Wielkiej Brytanii dotyczy jedynie pobytów (rodzinnych, turystycznych lub w ograniczonym zakresie – w celach edukacyjnych lub zawodowych) trwających maksymalnie 6 miesięcy. W przypadku dłuższych pobytów, zwłaszcza dla brytyjskich rezydentów we Francji, konieczne jest uzyskanie długoterminowej wizy uprawniającej do pobytu VLS-TS „visiteur” (wówczas drugie mieszkanie staje się faktycznie głównym miejscem zamieszkania, przynajmniej na dany rok). Wnioski o wizę można składać online za pośrednictwem usługi internetowej France-visas.