Trappen van de Butte Montmartre, in totaal 38, beschermd stadsgezicht, een must-see

De trappen van de Butte Montmartre, wereldberoemd, vormen een onmisbaar toeristisch hoogtepunt. Van de 148 trappen die Parijs telt, liggen er 38 in Montmartre. Niet slecht voor een stad die bijna vlak is op een vlakte waarvan het hoogste punt slechts 131 meter boven zeeniveau uitsteekt, precies middenin het kerkhof Saint-Vincent, bovenaan de Butte.
De trappen van de Butte Montmartre: voor iedere smaak Een recente studie van het Atelier Parisien d’Urbanisme definieert ze als volgt: trappen die wegen op verschillende niveaus met elkaar verbinden (32), trappen tussen trottoirs en wegen op verschillende niveaus (5) en trappen tussen een weg en een kunstwerk (1).

Een andere ‘karakterisering’ ligt in het type trap (centraal, zijwaarts, over de volle breedte, met stenen rand, met terrassen, met convergerende – of divergerende – opgangen, etc.). Voor de bewoners vormen de trappen een probleem. Toegang tot hun woning of gebouw, boodschappen doen, verhuizen in of uit. Het aantal treden, de inrichting van de trap: het zijn allemaal criteria die je niet moet onderschatten voordat je je in Montmartre vestigt. Leven op de Butte is niet alleen maar rozengeur en maneschijn!
De bekendste trappen van de Butte Montmartre: langs de kabelbaan of de ‘rue Foyatier’. In werkelijkheid is de ‘rue Foyatier’ slechts een naam: het is een trap van 222 treden, puur en simpel, die rechtstreeks naar de Sacré-Cœur leidt en daarbij het square Louise Michel doorkruist. Hij loopt langs de kabelbaan, zijn directe ‘concurrent’, over 207 treden en een hoogteverschil van 36 meter. De extra 15 treden (in totaal dus 222) zijn nodig om het niveau van het bovenste station op het parvis van de Sacré-Cœur te bereiken.

Deze ‘rue Foyatier’, die naar het zuiden is gericht en uitkijkt op het centrum van Parijs, biedt een unieke kans om foto’s te maken. Maar je kunt ook je talent tonen vanaf het voorplein.
De trap van de rue Foyatier: een jaarlijkse uitdaging Veel van ons nemen de kabelbaan, tegen een metrokaartje en om de 202 trappen van de naastgelegen trap te vermijden. Maar er zijn altijd dapperen die de klim te voet proberen. En sommigen doen dat zelfs rennend!

Sinds enkele jaren organiseert HappyCulture, een hotelmerk, begin juni een originele wedstrijd: probeer alle trappen te beklimmen in minder dan 30 seconden! Bij elke beklimming doneert het merk 100 euro aan Mécénat Chirurgie Cardiaque om hartoperaties voor zieke kinderen te financieren. In 2022 werd er dankzij deze wedstrijd bijna 70.000 euro opgehaald, waardoor 5 kinderen geopereerd konden worden. Bovendien zal op Instagram, voor elke ‘like’ van de post die aan de operatie gewijd is op de dag van de wedstrijd, 1 euro extra worden gedoneerd.

Om u te trainen, weet dan dat u de Butte drie keer sneller moet beklimmen dan de kabelbaan, die er 1 minuut en 30 seconden over doet. Olympische atleten, sportlui en sportsters, avonturiers van Koh-Lanta en andere bekende gezichten zullen u aanmoedigen. Kom naar de voet van de kabelbaan
De langste trap van Montmartre: de rue du Mont-Cenis Het gaat om de rue du Mont-Cenis, een steile weg van 1.304 meter lang en 12 meter breed. Hij begint op de kruising van de rue Saint-Éleuthère en de rue Azaïs, net onder de Sacré-Cœur in de wijk Montmartre, loopt langs de Saint-Pierre de Montmartre-kerk bij de place du Tertre, steekt de rue Saint-Vincent, de rue Lamarck, de place Jules-Joffrin, de rue Marcadet, de rue Ordener, de rue Championnet en de boulevard Ornano over en eindigt in de rue Belliard.

In werkelijkheid is de rue du Mont-Cenis geen trap van 1.304 meter lang, maar een aaneenschakeling van trappen. Zo zijn er bijvoorbeeld 52 treden tussen de rue Custine en de rue Lamarck, 54 tussen de rue Paul-Féval en de rue Saint-Vincent, en 81 tussen die laatste en de rue Cortot.

Vroeger bekend als de pelgrimsweg naar Saint-Denis (« kleine rue Saint-Denis » in het zuidelijke deel en « chaussée Saint-Denis » in het noordelijke deel), kreeg deze steile weg de naam Mont-Cenis, verwijzend naar het Noord-Alpenmassief met dezelfde naam.
De trappen van de trappen van de Butte Montmartre Sommigen hebben zich vermaakt met het tellen van het aantal treden van elke trap in Montmartre. Er zijn er in totaal minstens 2.207, en dit aantal is waarschijnlijk nog aan de lage kant. Het aantal treden van de bekendste trappen is als volgt (« rue » staat hier gelijk aan « trap » in het Montmartrois):

Rue Maurice-Utrillo : 140 treden
Rue du Mont-Cenis : 51 treden + meerdere trappenreeksen
Rue Paul-Albert : 101 treden
Rue Foyatier : 207 treden
Avenue Rachel – Rue Caulaincourt : 60 treden
Rue Chappe : 95 + 66 treden
Allée des Brouillards : 4 treden
Trap van de Funiculaire (totaal) : 222 treden

Er zijn ook minder bekende maar even charmante trappen die passen bij de sfeer van deze beroemde wijk. De steilste trap van Montmartre is waarschijnlijk de rue Utrillo. Niet erg lang, maar wel uitdagend. Bovenaan kom je uit op een klein, intiem pleintje, en als je je wandeling voortzet via de rue Albert, kom je bij de passage Cotin, die ook een beschaduwde trap heeft.
De rue du Chevalier-de-la-Barre heeft ook zijn eigen trap, in de gelijknamige straat. Deze leidt naar de tuin van de Turlure. Deze trap uit de 17e eeuw heette oorspronkelijk rue des Rosiers. Pas in 1906 kreeg hij zijn huidige naam. Hij verbindt de rue du Ramey met de rue du Mont-Cenis, die ook zijn eigen trap heeft – en niet de minste, want deze wordt beschouwd als ‘de langste van de Butte’.

De trappen van de Butte Montmartre ’s nachts ’s Nachts krijgen de trappen van de Butte Montmartre een vreemde, mysterieuze, zelfs dreigende uitstraling. Alsof je in een misdaadroman bent beland, waar alles wijst op de komende misdaad. Toch is de Butte Montmartre een veilige plek, waar de criminaliteit niet hoger is dan elders!

De Chemin de Lumière van Montmartre Vanaf de rue Lamarck, via de trap die naar het Sacré-Cœur leidt via de rue du Chevalier-de-la-Barre, schittert de Chemin de Lumière weer sinds december 2022.

In 1995 gecreëerd door Henri Alekan, een van de grootste Franse cameramannen, en Patrick Rimoux, beeldend kunstenaar en lichtbeeldhouwer, was dit systeem al eerder in 1993 in Bourgogne en Brussel te zien voordat het in Montmartre arriveerde. Henri Alekan had trouwens al eens de trappen van de Butte verlicht voor de film *Juliette ou la Clé des songes* van Marcel Carné.

De ADDM (Vereniging voor de Bescherming van Montmartre) strijdt al jaren voor de renovatie van dit Lichtpad, door het project voor te leggen aan de stem van de Parijzenaars in het kader van de begrotingsparticipatie. En doorzettingsvermogen heeft uiteindelijk zijn vruchten afgeworpen, want het Lichtpad schittert weer in de nacht van Montmartre.

Bestaande uit 135 sterren in optische vezels en gekleurd glas, stelt het Lichtpad de stand van de sterrenbeelden aan de hemel boven Parijs op 1 januari (links van de trap) en 1 juli (rechts) voor, wat de nachten in Montmartre nog betoverender maakt.

De trappen van de Butte Montmartre bij de bioscoop Montmartre (en Pigalle, aan de voet van de Butte) dienen al sinds de jaren 1930 als decor voor films. En natuurlijk hebben de trappen, die overal op de Butte te vinden zijn, scènes geïnspireerd die filmliefhebbers niet snel zullen vergeten. Hier zijn er een paar, maar tientallen andere zijn te ontdekken in gespecialiseerde pers:

Tanguy, de terugkeer (2019): bevat scènes opgenomen in Montmartre, onder andere in de Rue Lepic
Een zak knikkers (2017): scènes opgenomen in Montmartre, zoals een scène aan het begin van de film waarin twee kinderen knikkers spelen op de trappen van de Place Émile-Goudeau.
Dalida (2017): herkenbaar zijn haar huis, de prachtige Rue de l'Abreuvoir en het restaurant van de Moulin de la Galette.
De ex van mijn leven (2014): scènes in Montmartre vanaf minuut 29, in de Rue de la Bonne en Rue Saint-Vincent. On ziet het cabaret Lapin Agile.
Three Days to Kill (2014): acteur Kevin Costner fietst met zijn dochter door de prachtige Rue de l'Abreuvoir in Montmartre.
Midnight in Paris (2011): de trap van de Rue du Chevalier-de-la-Barre achter de Sacré-Cœur.
Le Petit Nicolas (2009): verschillende scènes opgenomen in Montmartre, zoals de uitgang van de school aan de Rue Foyatier, de achtervolging met de auto aan de Avenue Junot, de ijswinkel aan de Rue Ravignan (in werkelijkheid werd de winkel "le ZUT" omgetoverd tot ijswinkel!) en scènes aan de Rue Saint-Vincent en Rue de la Bonne, achter de basiliek van Sacré-Cœur.
La Môme (2007): Édith Piaf zingt op straat, ontdekt door Louis Leplée (Gérard Depardieu), een scène op de trap van de Rue du Calvaire waar Marion Cotillard met Sylvie Testud rent, en een scène in de bocht van de Rue Berthe.
Monsieur Batignole (2002): een scène opgenomen aan de Rue du Mont-Cenis waar Monsieur Batignole (Gérard Jugnot) naar de conciërge gaat waar de neven van Simon (Jules Sitruk) zich hebben verstopt.
Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain (2001): een film die talloze prijzen en nominaties heeft gewonnen, waaronder dertien Césars en vijf Oscars. In 2002 won de film vier Césars, waaronder die voor Beste Film en Beste Regisseur.

Opmerking:
Op de Butte is er een school waar toekomstige filmmakers worden opgeleid: La Femis (École Nationale Supérieure des Métiers de l'Image et du Son). Sommige leerlingen van deze school worden later regisseurs.
De Butte Montmartre en *La Complainte de la Butte* Er bestaan veel liedjes over Montmartre en de Butte Montmartre. De meeste bezingen, onder andere, de trappen. Maar er is één lied, nostalgisch en liefdevol, dat de hele wereld heeft veroverd met 128 versies, vertolkt door evenveel zangers: *La Complainte de la Butte*. Sinds de uitgave in 1955 is het uitgegroeid tot een klassieker in het Franse lied over Parijs, Montmartre en het Franse chanson.
Oorspronkelijk vertolkt door Cora Vaucaire als single en in de muziek voor de film *French Cancan* (1955) van Jean Renoir. Tekst van Jean Renoir, muziek van Georges van Parys. En wat blijft er na het beluisteren in het geheugen hangen: *« Les escaliers de la Butte sont durs aux miséreux... »*