Rondpunt van de Champs-Élysées – Theater, geschiedenis van originele voorstellingen, creaties en try-outs

Het Théâtre du Rond-Point ligt op een paar stappen van de tuinen van de Champs-Élysées en niet ver van het Théâtre des Champs-Élysées.

Ingehuldigd in 1839 was de ‘rotunda van Hittorff’ (een rond paviljoen met een koepel) geïntegreerd in de gebouwen van de Wereldtentoonstelling van 1855, om het jaar daarop te worden afgebroken.
De evolutie van het Théâtre du Rond-Point: het ‘Panorama national’ en later het ‘Palais des Glaces’
De rotunda werd vervangen door een ‘Panorama’. Het betrof een grote, 360 graden-panoramische schildering, die vooral tussen het einde van de 18e en het begin van de 20e eeuw werd vervaardigd. Deze schildering, op de binnenwand van een rotunda aangebracht, creëert door perspectief- en trompe-l’oeil-effecten de illusie van de werkelijkheid. Het gebouw dat het herbergt, wordt ook wel panorama of soms cyclorama genoemd.
Een nieuw panorama, Panorama National genaamd, werd gebouwd door de architect Gabriel Davioud op de hoek van de avenue d’Antin (tegenwoordig avenue Franklin-D.-Roosevelt) en de Champs-Élysées. De schilder Jean-Charles Langlois (1789-1870) was er artistiek directeur; de instelling werd ingehuldigd op 1 augustus 1860.

In december 1893 werd de Rotunda van het Panorama National het Palais des Glaces (een zaal met vervormende spiegels), een van de meest geliefde attracties van Parijs tijdens de Belle Époque, en bleef het tot het einde van de jaren 1970 in bedrijf.
De theatrale bestemming van het Théâtre du Rond-Point
In 1981 moest de toneelgroep van Madeleine Renaud en Jean-Louis Barrault vertrekken uit het oude Gare d’Orsay, waar het Musée d’Orsay zoals we het vandaag kennen zou worden gevestigd. De Renaud-Barrault-compagnie vestigde zich vervolgens in het Théâtre du Rond-Point. De rotonde werd leeggehaald en opnieuw ingericht. Het theater opende in maart 1981 met een voorstelling van Jean-Louis Barrault, L’Amour de l’amour, gebaseerd op teksten van Apuleius, La Fontaine en Molière.

Van 1981 tot 1991 presenteerde het Théâtre du Rond-Point contemporaine werken (Marguerite Duras, Nathalie Sarraute, Samuel Beckett, Yukio Mishima) alsook traditionele spektakels uit het Verre Oosten (Ramayana uit Thailand, Javaans opera, muziek).
Het nieuwe tijdperk van het Théâtre du Rond-Point: hedendaagse creatie
Sinds 2002 wordt het theater geleid door Jean-Michel Ribes, die er een toonaangevende plek van hedendaagse creatie van heeft gemaakt door zich ertoe te verbinden uitsluitend levende auteurs te produceren en op te voeren. Het theater beschikt over 3 zalen: de zaal Renaud-Barrault, de zaal Jean Tardieu en de zaal Roland Topor.

Het Théâtre du Rond-Point wordt eveneens gesubsidieerd door het ministerie van Cultuur en de Stad Parijs.
Tegenwind: een ‘bijzaal’ van het Théâtre du Rond-Point
In mei 2010 lanceren Jean-Michel Ribes en Jean-Daniel Magnin Ventscontraires.net, het eerste online medium in Europa dat gedragen wordt door een cultureel theater. Het oorspronkelijke idee was om een ‘vierde virtuele zaal’ te creëren waar kunstenaars die niet op de podia van het Rond-Point kunnen optreden (schrijvers, tekenaars, videomakers…) zich konden uiten, in de geest van de speelse ondermijning die dit theater al 13 jaar kenmerkt.

Meer weten?

Loop de avenue de Sèvres uit tot aan de Champs-Élysées en sla vervolgens linksaf de avenue de Marigny in.