De kroonjuwelen van Frankrijk hebben een bewogen en fascinerende geschiedenis die de wisselende fortuinen van de Franse monarchie weerspiegelt.
Jarenlang waren ze de symbolen van koninklijk gezag, rijkdom en pracht, en belichaamden ze de macht van de Franse kroon door middel van fonkelende stenen, ceremoniële voorwerpen en regalia die werden gebruikt bij kroningen, huwelijken en staatsceremoniën.
De geschiedenis van deze juwelen is een mengeling van periodes van verfraaiing, diefstal, politieke omwentelingen en uiteindelijk verspreiding, en illustreert de overgang van Frankrijk van monarchie naar republiek.
De bekendste kroonjuwelen van Frankrijk zijn te zien in het Louvre. Maar andere juwelen, minder talrijk maar even interessant vanuit historisch perspectief, worden tentoongesteld in het Nationaal Natuurhistorisch Museum (Afdeling mineralogie en edelsteenkunde), dat zich in de buurt van de Jardin des Plantes bevindt, en in het Museum van de École des Mines, gehuisvest in een prachtig herenhuis uit het begin van de 18e eeuw. Deze twee laatste musea bieden het extra voordeel dat ze in de nabijheid wereldwijd erkende mineralogische collecties herbergen.
Om de juwelen van de Franse kroon (of wat ervan over is) te zien die vandaag in Parijs worden tentoongesteld, ga naar:
1/ Musée du Louvre: De juwelen van de Franse kroon vandaag - Klik op Tickets reserveren voor het Musée du Louvre
2/ of naar de École des Mines: De juwelen van de Franse kroon in de École des Mines van Parijs - Klik op Mineralogiemuseum voor openingsuren
3/ of nog naar het Muséum national d’Histoire naturelle: De juwelen van de Franse kroon van het Muséum national d’Histoire naturelle – Galerij voor geologie en mineralogie - Klik op
Reserveren bij het Muséum national d'Histoire naturelle
De oorsprongen en de eerste collectie
De traditie van de kroonjuwelen van Frankrijk gaat terug tot de eerste kapetingen, rond de 10e eeuw, toen de gewoonte ontstond om kostbare voorwerpen te verzamelen voor koninklijke ceremonies. De oudste nog bewaarde stukken, zoals het Scepter van Karel V of het zwaard van Karel de Grote, genaamd Joyeuse, dateren uit de middeleeuwen. Deze voorwerpen hadden vooral een symbolische betekenis en belichaamden het goddelijk recht van de monarchie.
Het legendarische zwaard van Karel de Grote en het kroningszwaard van de Franse koningen
Zwaard van Karel de Grote – Kroningszwaard van de Franse koningen
De legendarische zwaard genaamd « Joyeuse » was volgens de Karel de Grote in de Roelandslied. Volgens de overlevering zou de knop van het zwaard relieken bevatten, waaronder die van de Heilige Lans, die de zijde van Christus aan het kruis zou hebben doorboord – vandaar de naam.
Het zwaard dat gebruikt werd voor de kroning van de Franse koningen, waarschijnlijk sinds Filips II Augustus in 1179, en dat voor het eerst wordt vermeld in 1271 bij Filips III de Stoute, droeg eveneens de naam Joyeuse. Men beweerde dat het om hetzelfde zwaard ging. In werkelijkheid werd het pas in een latere periode vervaardigd, met onderdelen uit verschillende tijdvakken:
de knop dateert uit het einde van de Karolingische tijd (10e eeuw);
de drakenvormige pareerstangen van het gevest dateren uit de 12e eeuw;
het heft is uit de 13e of 14e eeuw;
de met edelstenen bezette schedeplaat werd in de 13e eeuw gemaakt.
Het zwaard werd bewaard in de schatkamer van Saint-Denis tot 1793, waarna het deel uitmaakte van de collecties van het Louvre (Afdeling van de Kunst van de Middeleeuwen, de Renaissance en de Moderne Tijd). Het werd opnieuw gebruikt voor de kroning van Napoleon in 1804 en later tijdens de Restauratie.
Voor zijn kroning in 1804 liet Napoleon de schede bedekken met groen fluweel, geborduurd met gouden lauwerbladeren, en verving de lelies door edelstenen. Voor zijn kroning in 1825 vroeg Karel X aan Jacques-Eberhard Bapst-Ménière, juwelier van de Kroon, om de napoleontische elementen van de schede te verwijderen en het fluweel met lelies te herstellen, zoals we dat vandaag nog kunnen zien.
Het gaat hier om een van de oudste regalia van het Koninkrijk Frankrijk die nog steeds bewaard zijn gebleven.
Scepter van Karel V
Het zwaard verscheen voor het eerst op de dag van de kroning van Karel V (19 mei 1364), in de rechterhand van de nieuwe vorst. Deze gouden scepter, speciaal voor die gelegenheid vervaardigd, wordt bekroond door een eveneens gouden beeldje van Karel de Grote, zittend op een troon en met een keizerlijke kroon, alles geplaatst op een driedimensionale lelie.
Het politieke doel van deze scepter van "Karel de Grote" was om de Karolingische afkomst van de Valois-dynastie (die sinds 1328 over Frankrijk regeert) te versterken.
Vroeger werden ze bewaard in de koninklijke schatkamer van de basiliek van Saint-Denis, maar tegenwoordig zijn ze te zien in het Louvre, waar ze schitteren tussen de juwelen van de Franse kroon. Het gaat hier om een van de weinige sacrale voorwerpen die de eeuwen hebben doorstaan.
In de tijd van de Valois-dynastie, in de 14e en 15e eeuw, groeide de collectie juwelen van de Franse kroon aanzienlijk. Koningen als Karel V en Lodewijk XI begonnen edelstenen en persoonlijke sieraden te verzamelen, wat de basis legde voor een meer uitgebreide verzameling.
De juwelen van de kroon, een koninklijke traditie
De juwelen van de Franse Kroon werden onder Frans I een goed gevestigde koninklijke traditie. Hij richtte in 1530 officieel de verzameling van de Juwelen van de Kroon op met acht gekleurde stenen die toen als ‘diamanten’ werden bestempeld (een algemene term voor elke mooie steen) en in ringen waren gezet. De meeste stenen behoorden toe aan zijn echtgenote, Anna van Bretagne. Frans I maakte er een symbool van majesteit van. Door deze juwelen te inventariseren, maakte hij ze onvervreemdbaar. Elke nieuwe koning breidde de collectie uit met nieuwe verworvenheden, met zeldzame edelstenen uit veroveringen, huwelijken of uitwisselingen met buitenlandse mogendheden.
Opmerking
De juwelen van de Kroon, aanleiding voor de Revolutie van 1789? In 1785 beraamde een oplichter rond koningin Marie Antoinette een fraude met een kostbaar collier, dankzij een valse gravin de la Motte. Marie Antoinette, die volkomen onschuldig was, werd desondanks door geruchten aan het hof en in de publieke opinie beschuldigd. Voor meer informatie, klik op De zaak van het collier van de koningin: alles wat je moet weten.
De bloei tijdens de Renaissance
Onder de dynastieën van de Valois en later de Bourbons, en met name tijdens de Renaissance, groeiden de juwelen van de Franse kroon uit tot een weelderige en indrukwekkende verzameling. François Ier en zijn opvolgers lieten zich inspireren door de Italiaanse Renaissance, waardoor de collectie werd uitgebreid met kostbare stenen en luxueuze sieraadstukken uit heel Europa. De verzameling werd toen verrijkt met meer profane objecten, zoals rijkversierde kettingen, broches of ringen, naast de heilige insignes van de kroning.
Catharina de’ Medici, een invloedrijke koningin en regentes, droeg bij aan deze rijkdom door haar eigen juwelen aan de collectie toe te voegen. Haar huwelijk met Hendrik II van Frankrijk (zoon van François Ier – 1519 – 1559) bracht haar stenen uit Italië mee en stelde Franse juweliers in staat geavanceerde technieken te leren, waardoor de vakmanschap van de kroonjuwelen naar een hoger niveau werd getild. Ze bracht als bruidsschat 100.000 écus in zilver en 28.000 écus aan juwelen mee, wat haar bij kritische hovelingen de bijnamen ‘de Bankier’ of ‘de dochter van de kooplieden’ opleverde.
De Bourbons en de Franse Revolutie
Onder de Bourbonkoningen, en in het bijzonder Lodewijk XIV, bijgenaamd de ‘Zonnekoning’, bereikten de kroonjuwelen een ongekende pracht en praal. De regeerperiode van de Zonnekoning kenmerkte zich door een weelde die nooit eerder was vertoond. Zelfs enkele maanden voor zijn dood droeg hij al zijn juwelen bij zich om de Perzische ambassade in Versailles te ontvangen. ‘Men zag er zoveel op zijn kleding dat elk gebaar het geritsel van de diamanten liet horen.’ Hij liet stukken vervaardigen waarin de Hope-diamant (oorspronkelijk afkomstig van de Blauwe van Frankrijk) en talloze andere opmerkelijke stenen werden geëtaleerd. Zijn voorliefde voor pracht en praal dreef hem ertoe diamanten, robijnen en saffieren uit India en andere streken aan te schaffen, terwijl hij nieuwe koninklijke parures liet maken die zijn imago als absolute vorst versterkten.
In die tijd waren de drie belangrijkste stenen die Lodewijk XIV gebruikte de ‘Sancy’, de ‘Blauwe diamant’ en de ‘Grote saffier’. Hun totale waarde bedroeg in 1691 maar liefst 11.430.481 livres, wat ze tot de mooiste stenen van Europa maakte.
De Franse Revolutie van 1789 gooide echter roet in het eten.
De inventaris van de Franse kroonjuwelen uit 1791
Met de val van de monarchie confisqueerden de revolutionairen de kroonjuwelen en plaatsten ze onder bewaking van de staat.
De goederen van de staat waren niet langer vrij beschikbaar voor de koning. De juwelen van de Franse kroon, die zich in Versailles bevonden, werden overgebracht naar het Garde-meuble de la Couronne (het huidige Hôtel de la Marine) op de place Louis XV (die later place de la Révolution en vervolgens place de la Concorde werd).
Het Garde-meuble werd beheerd door Thierry de Ville-d’Avray. Bij de decreten van 26 mei, 27 mei en 22 juni 1791 besloot de Grondwetgevende Vergadering een inventaris op te stellen van de diamanten en edelstenen van de kroon. De inventaris telde 9.547 diamanten, 506 parels, 230 robijnen en spinellen, 71 topazen, 150 smaragden, 35 saffieren en 19 andere stenen. De waarde van de juwelen werd geschat op 23.922.197 livres. De ‘Régent’ werd gewaardeerd op 12 miljoen, de ‘Bleu de France’ (later hernoemd tot ‘Hope’) op 3 miljoen en de ‘Sancy’ op 1 miljoen. De totale marktwaarde bedroeg 30 miljoen livres.
De Grote Diamant van Lodewijk XIV, tegenwoordig bekend als de Hope
Men schat bijvoorbeeld dat de Grote Blauwe Diamant zo’n 1,1 miljard jaar geleden kristalliseerde in de lithosfeer, op ongeveer 150 kilometer onder de regio Golconde in Centraal-India.
De publicatie en verspreiding van de inventaris in 1791 door een wat naïeve Eerste Republiek heeft ongetwijfeld dieven geïnspireerd om actie te ondernemen in de onrustige periode na de afzetting van de koning. Het is goed om te herinneren dat meer dan 9.000 edelstenen, goed voor zeven ton goud, met een waarde van bijna een half miljard euro aan juwelen, edelsmeedwerk en zilverwerk, ongetwijfeld veel begeerte opwekten!
De diefstal van de juwelen van de Franse Kroon: tussen 11 en 16 september 1792
Tijdens de Terreur, in 1792, werd een groot deel van de collectie gestolen bij een beruchte diefstal, en veel stukken verdwenen voorgoed. Het was een rococo-overval die nooit echt is opgehelderd, met veel onduidelijkheden. Het is ook mogelijk dat de kostbaarste juwelen van de Franse koninklijke schat niet in september 1792 zijn gestolen.
Waar de juwelen van de Franse Kroon in 1792 werden gestolen
Officieel werden de juwelen van de Franse kroon gestolen tijdens de plundering van het Hôtel du Garde-Meuble in de nacht van 11 op 16 september 1792. Een dertigtal, of zelfs veertigtal plunderaars, wier aantal bij elke "bezoek" groeide, klommen "stiekem" naar de eerste verdieping van de gevel aan de Place de la Concorde, waarbij ze zelfs orgieën organiseerden door er vrouwen van lichte zeden naartoe te halen.
Uiteindelijk werden in de nacht van 16 september om 23 uur een patrouille van bewakers, gewaarschuwd door verdachte geluiden, de dieven op heterdaad betrapt, gefouilleerd ter plekke en ontdekte men hun zakken vol met edelstenen. Geleid door de beruchte crimineel Paul Miette, bestond de bende grotendeels uit kleine delinquenten die tijdens de bloedbaden van 2 tot 6 september uit de gevangenissen waren bevrijd. Zij waren verbonden met de bende van Rouen, bestaande uit professionele dieven. Twaalf van hen werden ter dood veroordeeld en vijf eindigden onder de guillotine op de plek waar ze hun misdaad hadden gepleegd: de Place de la Révolution.
Om het volledige verhaal van deze spectaculaire diefstal te lezen, klikt u op De diefstal van de juwelen van de Franse kroon tijdens de Franse Revolutie
Vreemde gebeurtenissen van 5 en 6 augustus 1792 en de dagen erna
Maar op 5 en 6 augustus kwam er een einde aan de monarchie (uitgeroepen op 10 augustus). Tijdens deze twee dagen verlieten zes koffers die toebehoorden aan de schoonzoon van Thierry de Ville-d’Avray, Baude de Pont-l’Abbé, stiekem het Garde-Meuble. Thierry de Ville-d’Avray was de gouverneur van het Garde-Meuble. Hij werd begin september in de gevangenis vermoord, op 2 september.
Daarnaast vond op 20 september de slag bij Valmy plaats, ten oosten van Parijs in Champagne-Ardenne. Dit was de eerste beslissende overwinning van het Franse leger tijdens de Revolutieoorlogen tegen het Pruisische leger, onder leiding van de hertog van Brunswijk. Tijdens het proces van Danton bijna twee jaar later zou men beweren dat hij de overwinning bij de hertog van Brunswijk had kunnen ‘kopen’… met de kroonjuwelen? Het is opmerkelijk dat Danton toen minister van Justitie was, dat hij tussen 13 en 22 september 1792 verdween om gezondheidsredenen, en dat zijn carrière werd bestempeld als ‘opportunistisch, wisselvallig, weinig kieskeurig in de middelen, terwijl hij tegelijkertijd een geniaal improvisator was’, en later, anderhalve eeuw later, als ‘verkocht en… losbandig en dubbelhartig’.
Is de stelling van Danton en de hertog van Brunswijk plausibel? Of was deze operatie van augustus slechts een evacuatie naar het buitenland van de juwelen door geëmigreerde edelen? En was de zogenaamde officiële diefstal slechts een afleidingsmanoeuvre?
De geschiedenis van de diefstal van de Kroonjuwelen gaat verder
Na twee jaar onderzoek werden bijna driekwart van de grote koninklijke juwelen teruggevonden (waaronder de diamanten Sancy en Régent, die tijdens het proces tegen Danton werden teruggevonden, verdacht van betrokkenheid bij de diefstal). Maar de grootste koninklijke ridderorden (de juwelen van de Orde van het Gulden Vlies, meegenomen naar Londen door de Rouenaren) en talrijke belangrijke objecten (het zwaard met diamanten van Lodewijk XVI, de "Kapel van Richelieu", etc.) verdwenen voorgoed.
Tijdens de Conventie (21 september 1792, de datum van de uitroeping van de Eerste Republiek, tot 26 oktober 1795) werd de collectie verrijkt met stenen afkomstig uit de inbeslagname van de goederen van geëmigreerden en juwelen afkomstig van de koning van Sardinië. In 1795 werd de collectie geschat op ongeveer 21 miljoen livres.
In 1796 selecteerde Daubenton, hoogleraar mineralogie, stenen voor het Muséum national d'histoire naturelle, waaronder de "Grote Saffier" van Lodewijk XIV.
Tijdens het Directoire (26 oktober 1795 – 9 november 1799) drong de behoefte aan middelen zich op, en werd besloten een deel van de stenen in het buitenland te verkopen.
Tussen 1797 en 1800 leidde de noodzaak om het leger te financieren tot het verpanden van diamanten.
Wat was de waarde van de Kroonjuwelen van Frankrijk voor hun diefstal in 1792?
In 1791, tijdens de inventarisatie, werd de totale waarde van de Franse Kroonjuwelen geschat op ongeveer 30 miljoen livres, een kolossale som voor die tijd. Het gaat hier dus om hun waarde vóór de dramatische diefstal in 1792.
Een vrij nauwkeurige referentie is de prijs die de juweliers Charles Boehmer en Paul Bassenge in 1772 vroegen voor het beroemde "koningscollier", dat uitmondde in een schandaal. Deze bedroeg 1.600.000 livres, wat ongeveer 27.513.000 euro vandaag de dag is. Destijds kwam deze som ook overeen met drie kastelen, elk omringd door 500 hectare land! Dit betekent dat de Kroonjuwelen ongeveer twintig keer zoveel waard waren als het koningscollier, wat bijdroeg aan een politieke crisis en, als een neveneffect, aan de Revolutie.
Het napoleontische tijdperk en de Kroonjuwelen
Met het Consulaat (1799-1804), dat de staatsfinanciën had weten te saneren, liet Bonaparte de juwelen die waren verhuurd terugkeren naar Frankrijk. Eerst de « Régent », teruggekocht van de bankier Ignace-Joseph Vanlerberghe, gevolgd door andere stenen die in handen waren van de Berlijnse handelaar Treskow, en ook die van de erfgenamen van de markies d’Iranda – maar niet de « Sancy », die werd verkocht aan Manuel Godoy.
De diamant Régent, nog altijd aanwezig in de juwelen van de Franse kroon
Met de opkomst van Napoleon Bonaparte kregen de Kroonjuwelen een korte periode van hernieuwde pracht en praal. Napoleon, die zichzelf in 1804 tot keizer kroonde, liet een nieuwe set regalia vervaardigen, bestaande uit een kroon, een scepter en andere symbolische stukken versierd met diamanten, parels en goud. Zo wilde hij zijn bewind verbinden met het erfgoed van de Franse monarchie, terwijl hij tegelijkertijd een eigen, napoleontische stijl uitdroeg. Zijn echtgenote, keizerin Joséphine, was eveneens een fervent verzamelaarster van juwelen en droeg bij aan de uitbreiding van de collectie met nieuwe stukken.
Napoleon Bonaparte schonk in 1802 voor 400.000 frank aan juwelen, en gaf Joséphine (zijn eerste echtgenote) 254.198 frank. Aan het einde van het Consulaat werd de collectie geschat op 13.950.000 frank in goud. Hiertoe behoorden onder meer de ‘Régent’, de ‘Diamant van het Huis van Guise’, de roze diamant ‘Hortensia’ (vernoemd naar de dochter van de keizerin), de ‘Grote Mazarin’ en drie andere Mazarin-stenen. Na zijn kroning in 1804, en vooral na zijn huwelijk met aartshertogin Marie-Louise in 1810, breidde de Franse keizer de collectie Kroonjuwelen aanzienlijk uit, met name met stukken bestemd voor zijn tweede echtgenote.
De collectie werd verder uitgebreid onder Napoleon, zodat deze in 1814 uit 65.072 stenen en parels bestond, grotendeels verwerkt in juwelen: 57.771 diamanten, 5.630 parels en 1.671 gekleurde stenen (424 robijnen, 66 saffieren, 272 smaragden, 235 amethisten, 547 turkooizen, 24 cameeën, 14 opalen, 89 topazen).
De nederlaag van Napoleon en de daaropvolgende Restauratie leidden echter tot de verspreiding van sommige napoleontische juwelen en het herstel van een meer traditionele Franse koninklijke collectie.
De laatste Bourbons (Lodewijk XVIII en Karel X – 1814 tot 1830) op de Franse troon
De terugkeer van de Bourbons betekende de terugkeer naar Frankrijk van de robijn « Côte-de-Bretagne », de « Second Mazarin » en twee andere diamanten. De inventaris die in 1823 werd opgesteld, leidde tot een schatting van 20.319.229,59 frank. De waardering van de kroonjuwelen in 1830, na de Julirevolutie en de val van Karel X, bedroeg 20.832.874,39 frank.
Lodewijk Filips I en de Kroonjuwelen (1830 – 1848)
In tegenstelling tot zijn voorgangers verrijkte Lodewijk Filips de schatkist niet en maakte hij nauwelijks gebruik van de Kroonjuwelen tijdens de Julimonarchie. Zijn echtgenote, koningin Marie-Amélie, bezat echter verschillende persoonlijke juwelen, die tot in de jaren 2000 in de familie van Orléans bleven. Deze werden door de erfgenamen van de gravin van Parijs (nakomelingen van Lodewijk Filips) verkocht aan het Louvre en worden daar nu tentoongesteld naast de ‘echte’ kroonjuwelen, hoewel ze er destijds nooit deel van uitmaakten.
De bijdrage van Napoleon III
Het Tweede Keizerrijk betekende voor de verzameling van de Franse kroonjuwelen echter een nieuwe periode van welvaart, waarin tal van nieuwe stukken werden toegevoegd. Keizerin Eugénie, een groot liefhebber van edelstenen, plaatste talloze bestellingen en hergebruikte of herstelde bestaande parures.
Kroon van keizerin Eugénie
Net als alle Franse vorsten wilde Napoleon III deze prachtige schat onder de aandacht brengen. Hij gaf verschillende juweliers de opdracht nieuwe parures te ontwerpen voor de keizerin, gebruikmakend van de beschikbare juwelen. Hij vertrouwde de vervaardiging van de twee keizerlijke kronen toe aan Alexandre-Gabriel Lemonnier (ca. 1818-1884): één in 1853 en een eenvoudigere versie in 1855. De kroon van de keizerin werd naar hetzelfde model vervaardigd als die van de keizer, maar dan kleiner en lichter.
In augustus 1870 werden de diamanten van de Kroon overgebracht naar het arsenaal van Brest en vervolgens aan boord van een oorlogsschip geladen, klaar om uit te varen. Ze bleven daar na de val van het regime van Napoleon III tot 1872, toen ze werden opgeslagen in de kelders van het ministerie van Financiën. Tijdens de Wereldtentoonstelling van 1878 werden ze tentoongesteld en voor het laatst in 1884 in het Louvre getoond.
Verkoop van de « Juwelen van de Franse Kroon »
Catalogus van de verkoop van de kroonjuwelen van Frankrijk
Op 11 januari 1887 werd een wet aangenomen om te beschikken over de diamanten van de Franse Kroon, en de onschatbare schat werd reeds in mei van datzelfde jaar verkocht. Gelukkig bleven de meest prestigieuze stukken buiten de verkoop, maar talrijke meesterwerken en historische stenen raakten verspreid en verdwenen spoorloos, waaronder de kroon van Napoleon III. Die van Eugénie ontsnapte echter aan dit lot. Deze werd na 1875 door de Derde Republiek teruggegeven aan de keizerin, die hem op haar beurt naliet aan prinses Marie-Clotilde Bonaparte. Toen de kroon in 1988 te koop werd aangeboden, werd hij door een mecenaatspaar geschonken aan het Louvre, waar hij zich aansloot bij de overige juwelen van de schat.
Bonus: 5 belangrijke tips om uw verblijf in Parijs soepel te organiseren en tot een succes te maken
Heeft u al opgemerkt dat onze website u tools aanbiedt om uw reis naar Parijs gemakkelijk te plannen, zodat uw verblijf stressvrij en succesvol verloopt?
1. Vertaler- en spreekwoordenboek voor wie niet vloeiend Frans spreekt
Heeft u moeite om het juiste woord of de juiste uitdrukking in het Frans te vinden? Klik hier op PHRASEBOOK – of rechtsboven op uw scherm. Het betreft een woordenlijst met 100 nuttige woorden en/of uitdrukkingen voor een toerist die Parijs bezoekt. U zult zich moeiteloos redden in een restaurant, hotel, tijdens het winkelen, in de metro, bij begroetingen, het vragen van de weg, enzovoort. Er zijn acht talen beschikbaar. En weet u wat het mooie is? U kunt elk woord en elke uitdrukking ook beluisteren in het Frans.
2. De Stedentripgenerator van VPBY
Er valt veel interessants en leerzaams te ontdekken in Parijs. Een goede planning van uw verblijf wordt sterk aangeraden. Om u hierbij te helpen, stellen wij u gratis onze Stedentripgenerator ter beschikking.
In 5 minuten en 5 klikken heb je je programma voor halve dagen vol met bezoeken. En daarbij – indien gewenst, zonder verplichting – ook de reserveringen van de locaties die je wilt bezoeken. Ook de reservering van je vervoer (vliegtuig, trein of auto) en je accommodatie is mogelijk. Zelfs suggesties voor waardevolle cadeaus voor jezelf, je vrienden en je familie.
Hoe werkt het?
Klik op “Organisator van je verblijf in Parijs”, volledig gratis, en je hoeft je niet meer het hoofd te breken over hoe je in zo weinig mogelijk tijd zo veel mogelijk kunt zien. Vervolgens kun je kiezen:
1/ U kiest uw "algemene wensen" door te klikken op de lijst (Musea, Kerken, Monumenten, Parken, etc.);
2/ De Reisgenerator van VPBY stelt u vervolgens alle relevante fiches voor;
3/ U selecteert door te klikken op de namen van de musea, monumenten, parken of activiteiten die u wilt bezoeken;
4/ De organisator geeft u de planning terug voor elke dag van uw verblijf;
5/ met de geografische optimalisatie van de dagelijkse bezoeken – indien gewenst – om vermoeiende en tijdrovende verplaatsingen te vermijden.
Dit gebeurt in 5 kliks en slechts 3 minuten. En het is echt gratis. Om het te gebruiken, klikt u op "Reisorganisator voor Parijs"
Opmerking: wilt u weten wat gebruikers van de Reisgenerator van VPBY vinden van hun ervaring? Klik op "Zij hebben hun reis gemaakt met VPBY"
3. Lijst van te maken reserveringen
Om tijdverlies door wachtrijen te voorkomen, raden wij u aan om een paar dagen van tevoren online te reserveren. Alle officiële reserveringen zijn nuttig en beschikbaar op onze website:
Reserveringen voor toegang tot musea, monumenten, shows en boottochten op de Seine
Reserveringen voor uw aankomst in Frankrijk: vliegtuigen, treinen, auto’s
Reserveringen voor uw accommodatie: hotels, appartementen, vakantiehuizen – in Parijs of direct in de buurt
U vindt de links voor al deze reserveringen direct in de artikelen over de bezienswaardigheden die u interesseren of in de routes van onze zelfgidswandelingen. Door te klikken op "Reserveringen" in de menubalk bovenaan krijgt u toegang tot alle reserveringen die u tijdens uw verblijf nodig heeft. Bijvoorbeeld:
Reservering toegang Notre-Dame van Parijs (toegang gratis, maar reserveren wordt aanbevolen om wachtrijen te vermijden)
Reserveren Château de Versailles: Toegangsticket + Toegang tot de Tuinen + Domein van Trianon
4. Foto’s als herinnering: een verzameling van Parijs
Dit zijn HD-foto’s van hoge kwaliteit, beschikbaar als digitaal bestand of als duurzame afdruk (75 tot 100 jaar). De formaten variëren van ansichtkaartformaat tot grote foto’s van 1 meter of meer. Een levenslange herinnering om uw interieur op te fleuren. Een kwaliteitsvolle herinnering (die afwijkt van de gebruikelijke plastic Eiffeltoren of sneeuwbol). Tegen een zeer betaalbare prijs. Klik op:
5. Terugkeren met een persoonlijk fotoverslag van uw verblijf in Parijs
Verslag door professionele fotografen in Parijs op de locaties van uw keuze of die wij u aanbevelen. Een verslag voor "gezin", bruiloft, andere evenementen. Van 1 uur tot een hele dag. De beste prijs-kwaliteitverhouding. Klik op :
