Napolyon'un I. mezarı Invalid Köşkü Kubbesi altında

Napolyon Bonapart'ın mezarı, başkentten görülebilen Les Invalides'in kubbesi altında yer almaktadır. Fransız ordusunun birçok büyük komutanı da bu anıtın bu bölümünde yatmaktadır. Les Invalides'in kubbesi, Fransa'nın askerî panteonu olarak kabul edilebilir.
Les Invalides Oteli'nde iki kilise
Les Invalides Oteli kompleksi, arasında iki kilise bulunan bir yapıdır:

Saint-Louis-des-Invalides Kilisesi, başlangıçta savaş gazileri ve askerler için inşa edilmişti. 1986 yılında Fransız ordularının piskoposluk bölgesinin katedrali ilan edildi. 1676 yılında inşa edilen bu kilise, 1791'e kadar Paris piskoposluğunun bir parçası olarak görev yaptı ve 1679'dan itibaren (Louis XIV döneminde) Les Invalides'te yaşayan askerlere açık hale geldi. Çanlar, onları sabah ve akşam dualarına, pazar ve bayram günlerinde zorunlu ayinlere ve akşamlara çağırıyordu. Bu kilise günümüzde de kullanılmaktadır.
Kraliyet ailesinin özel kullanımı için inşa edilen ve Kubbe olarak adlandırılan şapel, bugün kutsal olmayan bir mekândır. İnşaatı, 1708 yılında, Louis XIV'in hükümdarlığı sırasında, ilk taşın yerleştirilmesinden 27 yıl sonra tamamlandı. İşte bugün Napolyon'un mezarının bulunduğu yer.

Her iki yapı birbirine bitişik ve doğrudan bağlıdır, ancak 1873 yılında inşa edilen bir cam tavanla ayrılmıştır.
Napolyon Bonapart'ın mezarı için Les Invalides Kubbesi'nin özel inşası
Kubbe, 1807, 1830, 1839, 1937 yıllarında yeniden dekore edildi ve son olarak 1989 yılında, bu işlem için 12 kilo altın kullanıldı.

İçeride, yağmurdan koruyan ve dışarıdan görülebilen kubbenin altında, ortaları açık iki taş kubbe bulunmaktadır. Bu kubbeler, Jean Jouvenet tarafından resmedilen aziz figürlerini ve Charles de La Fosse'un eseri olan, koyun kürkü bir pelerin içinde aziz Louis'in, kraliyet sembolleri (fleur-de-lys) ve müzisyen meleklerle çevrili İsa'ya kılıcını teslim ettiğini gösteren devasa bir kompozisyonu süslemektedir.
Napolyon Bonapart'ın mezarı
2 Nisan 1861 tarihinden itibaren Napolyon Bonapart'ın mezarı Kubbe binasında bulunmaktadır. Vücudu, kubbenin merkezinin dikey ekseninde yer almaktadır.

Napolyon'un kalıntıları, 1821 yılında 51 yaşında Sainte-Hélène adasında öldükten sonra geçici olarak Kubbe'nin "Saint-Jérôme" adı verilen yan şapeline yerleştirildi. Fransa'ya dönüşü 15 Aralık 1840 tarihinde gerçekleşti. Bu tarihte, Louis-Philippe tarafından sipariş edilen Napolyon'un mezarı henüz tamamlanmamıştı ve açık gökyüzüne sahip kript henüz kazılmamıştı. Temmuz Monarşisi liderleri, ölen imparatorun destekçilerini bir araya getirmeye çalışıyordu. Aynı dönemde Zafer Takı da tamamlandı.

Napolyon'un vücudu, dışarıdaki lahitin içinde altı tabut içinde, ancak 2 Nisan 1861 tarihindeki yerini aldı. O dönemde hükümdar, Napolyon Bonapart'ın yeğeni olan Napolyon III idi. İmparatoriçe ailesinin üyeleri ve birkaç yetkili hazır bulundu.

Bu, Finlandiya'nın Karelya bölgesindeki bir taş ocağından çıkarılan ve Rus Çarı I. Nikola tarafından verilen kızıl kuvarsit ya da "metamorfik kumtaşı"ndan yapılmış devasa bir lahittir. Vosges dağlarından yeşil granit bir kaide üzerinde durmaktadır. Tüm bu yapı, kubbenin altında, Saint-Louis şapeli içinde bulunan dairesel bir açık kriptte yer almaktadır (aynı kral, Cité adasında Sainte-Chapelle'yi inşa ettirmiştir).

Napolyon Bonapart’ın Sainte-Hélène Adası’ndaki orijinal mezar taşı, 1840 yılında adadan getirilerek artık Saint-Louis-des-Invalides Kilisesi’nin yanındaki “Nîmes Bahçesi” adı verilen yeşil alanın yakınında bulunmaktadır.
Kubbe Kilisesi’nde yatan diğer önemli kişiler 15 Aralık 1940 tarihinde, “Roma Kralı” olarak da anılan Napolyon’un tek oğlu Napolyon II ya da “Küçük Kartal”ın külleri, Viyana’dan (Avusturya) getirilerek bir cenaze urnesine yerleştirilmiştir. Bu girişim, Paris’in Almanlar tarafından işgal altında bulunduğu dönemde Vichy Hükümeti adına Fernand de Brinon’un da katılımıyla Adolf Hitler tarafından önerilmiş ve Otto Abetz tarafından desteklenmiştir.

Napolyon’un kardeşleri Joseph ve Jérôme Bonaparte’nin yanı sıra Batı Phalya kraliçesi olan eşinin kalbi ve diğer Bonaparte ailesi üyelerinin kalıntıları da burada yatmaktadır.

Birinci ve İkinci Dünya Savaşları’nın çeşitli genelkurmay başkanlarının mezarları da Invalides’de bulunmaktadır: mareşaller Ferdinand Foch, Hubert Lyautey, Philippe Leclerc de Hauteclocque, Alphonse Juin; generaller Robert Nivelle, Charles Mangin, Pierre Auguste Roques ve Henri Giraud; amiraller Boué de Lapeyrère ve Gauchet.

Askeri bir alan olarak kalan Hôtel des Invalides’in valileri de burada defnedilmektedir.

Bugün bu kilisede (kutsallığı kaldırılmış olan) yaklaşık 70 askeri şahsiyetin naaşı (veya bazı durumlarda kalpleri) bulunmaktadır.
Ulusal bir saygı duruşu yeri Ulusal Saygı Duruşu ya da Halkın Saygı Duruşu, Fransa’da istisnai olarak ölen bir kişiye cenazesi sırasında verilen resmi bir onurdur. Bu tören, ana girişin hemen ardından “Onur Avlusu”nda gerçekleştirilir.

Hôtel des Invalides, askeri bir Panteon olarak öncelikle vatanı için ölenlerin yeridir. Napolyon’un küllerinin 1840 yılında Invalides’e getirilmesinden bu yana, ulusal saygı duruşu genellikle tesisin onur avlusunda yapılmaktadır.

Genellikle savaşta ölen askerlere yapılan bir saygı duruşu olsa da, birçok sivil şahsiyet de ölümlerinin ardından onurlandırılmıştır: Komutan Cousteau (1997), siyasetçiler, yazar Jean d’Ormesson (2017), şarkıcı Charles Aznavour (2018) ve Cumhurbaşkanı Jacques Chirac (2019). Bu resmi onur, terör saldırısı kurbanları için de geçerlidir, örneğin 2018 yılında jandarma komutanı Arnaud Beltrame.

Ulusal saygı töreninde “Onur Avlusu”nda çeşitli etkinlikler düzenlenir: üç askeri birliğin temsilcileri ve askeri bando saygı duruşunda hazır bulunurken, karşıda davetli siviller yer alır. Cumhurbaşkanı tarafından yönetilen tören genellikle şu aşamalardan oluşur: askeri saygı duruşu, devlet başkanı (aynı zamanda silahlı kuvvetlerin başkomutanı) tarafından askerlerin teftişi, ulusal bayrağa sarılı cenazenin gelişi, yakınlarının konuşmaları, devlet başkanı tarafından yapılan cenaze övgüsü, ölen kişiye yapılan askeri saygı duruşu, cenazenin uğurlanması ve bayraklara selam verilmesi.