Napolyon Bonapart'ın I. Napolyon'un Lahiti Invalid Köşkü'nün Kubbesi altında
Napolyon Bonapart'ın mezarı Les Invalides'in kubbesi altında yer alır ve tüm başkentten görülebilir. Bu anıtın bu bölümünde ayrıca birçok Fransız savaş kahramanı da yatmaktadır. Les Invalides'in kubbesi, Fransa'nın askerî panteonu olarak kabul edilebilir.
Les Invalides Oteli'nde iki kilise
Les Invalides Oteli kompleksi arasında, diğer unsurların yanı sıra, iki kilise bulunmaktadır:
Saint-Louis-des-Invalides Kilisesi, başlangıçta savaş gazileri ve askerler için inşa edilmiştir. 1986 yılında Fransız askerî piskoposluğunun katedrale dönüştürülmüştür. 1676 yılında inşa edilen bu kilise, 1791'e kadar Paris piskoposluğuna bağlı bir bölge kilisesi olarak hizmet vermiş ve 1679'dan itibaren (XIV. Louis döneminde) Les Invalides Oteli'nde yaşayan askerlere açık olmuştur. Çanları onları manevi görevlerine çağırıyordu: sabah ve akşam duaları, pazar ve bayram günlerinde zorunlu ayinler ve akşam duaları. Bu kilise bugün de kullanılmaktadır.
Kraliyet ailesinin özel kullanımı için inşa edilen ve Kubbe Kilisesi olarak adlandırılan şapel, bugün kutsal niteliğini yitirmiştir. İnşası, ilk taşın yerleştirilmesinden 27 yıl sonra, XIV. Louis döneminde 1708 yılında tamamlanmıştır. Napolyon'un mezarı bugün burada bulunmaktadır.
İki bina bitişik ve doğrudan bağlıdır, ancak 1873 yılında inşa edilen bir cam tavanla ayrılmıştır.
Napolyon Bonapart’ın mezarı için inşa edilen Dôme des Invalides’in özel mimarisi
Dôme, 1807, 1830, 1839, 1937 yıllarında yeniden dekore edildi ve son olarak 1989’da 12 kilo altın kullanılarak yenilendi.
İçeride, yağmurdan koruyan ve dışarıdan da görülen kubbenin altında, ortası açık iki taş kubbe bulunmaktadır. Bu kubbeler, Jean Jouvenet tarafından resmedilen aziz figürlerini temsil eden fresklerle ve Charles de La Fosse’nin eseri olan, kürk pelerine bürünmüş Saint Louis’in, müzisyen meleklerle çevrili İsa’ya kılıcını teslim ettiğini gösteren devasa bir kompozisyonla süslenmiştir.
Napolyon Bonapart’ın mezarı
2 Nisan 1861 tarihinden bu yana, Napolyon Bonapart’ın mezarı Dôme binasının içinde yer almaktadır. Naaşı, kubbenin tam ortasındaki dikey eksende bulunmaktadır.
Napolyon Bonapart’ın 1821 yılında 51 yaşında Sainte-Hélène adasında hayatını kaybetmesinin ardından naaşı geçici olarak Dôme’un “Saint-Jérôme” adı verilen yan şapeline yerleştirildi. Fransa’ya dönüşü 15 Aralık 1840 tarihinde gerçekleşti. Bu tarihte, kral Louis-Philippe’in sipariş ettiği Napolyon’un mezarı henüz tamamlanmamıştı ve açık gökyüzüne sahip kripta henüz kazılmamıştı. Temmuz Monarşisi’nin yöneticileri, imparatorun hayranlarını yanlarına çekmeye çalışıyorlardı. Aynı dönemde Zafer Takı da tamamlanmıştı.
Napolyon’un naaşı, dışarıdaki lahitin içinde altı tabutun ardışık olarak yerleştirilmesiyle, nihai yerine ancak 2 Nisan 1861 tarihinde konuldu. O dönemde hükümdar, Napolyon Bonapart’ın yeğeni olan III. Napolyon’du. İmparatoriçe ailesinin üyeleri ve birkaç yüksek rütbeli yetkili dışında kimse hazır bulunmadı.
Bu, Finlandiya’nın Karelya bölgesindeki bir taşocağından çıkarılan ve Rus çarı I. Nikola’ya ait olan kızıl renkli kuvarsit ya da “metamorfik kumtaşı”ndan yapılmış devasa bir lahittir. Lahit, Vosges dağlarından gelen yeşil granit bir kaide üzerinde durmaktadır; tüm bu yapı, Dôme’un altında bulunan ve açık gökyüzüne sahip dairesel bir kripta içinde yer almaktadır (aynı kral, Cité adasındaki Sainte-Chapelle’i inşa ettirmiştir).
Napolyon Bonapart’ın orijinal mezar taşı, 1840 yılında Sainte-Hélène adasından getirilen ve artık Saint-Louis-des-Invalides kilisesinin yanı başındaki “Nîmes bahçesi” adı verilen yeşil alanın yakınında bulunmaktadır.
Kubbeli Kilise’de yatan diğer önemli kişiler 15 Aralık 1940 tarihinde, “Roma Kralı” olarak da anılan ve “Eaglet” lakabıyla bilinen Napolyon’un tek oğlu Napolyon II’nin külleri, Viyana’dan (Avusturya) getirilerek bir lahit içinde yerleştirildi. Bu girişim, Adolf Hitler tarafından, Otto Abetz’in tavsiyesiyle ve Vichy hükümetini temsil eden Fernand de Brinon’un (Paris o sırada Almanlar tarafından işgal altındaydı) katılımıyla gerçekleştirildi.
Napolyon’un kardeşleri Joseph ve Jérôme Bonapart’ın yanı sıra, Westfalya kraliçesi olan eşi ve diğer Bonaparte aile üyelerinin kalıntıları da burada yatmaktadır.
İnvalides’te Birinci ve İkinci Dünya Savaşları’nın birçok genelkurmay başkanı defnedilmiştir: mareşaller Ferdinand Foch, Hubert Lyautey, Philippe Leclerc de Hauteclocque, Alphonse Juin; generaller Robert Nivelle, Charles Mangin, Pierre Auguste Roques ve Henri Giraud; amiraller Boué de Lapeyrère ve Gauchet.
Askeri bir alan olarak kalan Hôtel des Invalides’in valileri de burada gömülüdür.
Bugün bu kilisede (kutsallığını yitirmiş olan) 70’den fazla askeri şahsiyetin naaşı (veya bazı durumlarda kalpleri) yatmaktadır.
Ulusal bir saygı durağı Ulusal Saygı ya da Ulus Saygısı, Fransa’da olağanüstü bir şekilde ölen bir kişiye cenaze törenlerinde verilen resmi bir onurdur. Bu tören, ana girişten hemen sonra “Onur Avlusu”nda gerçekleştirilir.
Askerî Pantheon olarak Hôtel des Invalides, esasen vatanı için ölenlerin yeridir. 1840 yılında Napolyon’un külleri Invalides’e getirildiğinden beri, ulusal saygı töreni genellikle kurumun onur avlusunda düzenlenmektedir.
Genellikle savaşta ölen askerlere saygı duruşunda bulunulur, ancak birçok sivil şahsiyet de ölümlerinin ardından onurlandırılmıştır: Komutan Cousteau 1997’de, siyasetçiler, yazar Jean d’Ormesson 2017’de, şarkıcı Charles Aznavour 2018’de ve cumhurbaşkanı Jacques Chirac 2019’da. Bu resmi onur, terör saldırılarının kurbanlarına da verilir; örneğin 2018 yılında jandarma Arnaud Beltrame.
Bu ulusal saygı töreni sırasında törenler “Onur Avlusu”nda gerçekleşir: burada üç ordunun birlikleri ve askeri bando saygı duruşunda geçit töreni yapar. Karşısında ise davetli siviller bulunur. Cumhurbaşkanı tarafından yönetilen tören geleneksel olarak şu aşamalardan oluşur: askeri selamlar, ardından devlet başkanı (aynı zamanda ordu komutanı) tarafından birliklerin teftişi, ulusal bayrakla örtülü cenazenin gelişi, yakınlarının konuşmaları, devlet başkanı tarafından yapılan cenaze övgüsü, ölen kişiye askeri selamlar, cenazenin uğurlanması ve bayraklara selamlar.