Pomnik Karola Wielkiego i jego rycerzy Rolanda oraz Oliwiera

Charlemagne i jego leudziowie to statua znajdująca się na placu przed katedrą Notre-Dame – placu Jana Pawła II, w 4. dzielnicy Paryża we Francji. Jest dziełem francuskich braci-rzeźbiarzy Charles’a Rocheta i Louisa Rocheta oraz odlewni artystycznej Thiébaut Frères. Pomnik przedstawia konną statuę z brązu na cokole, ukazującą Karola Wielkiego w towarzystwie leudów Rolanda i Oliwiera. Proponowana w 1853 roku statua została wystawiona w gipsie na Wystawie Powszechnej w 1867 roku, a w brązie – na tej z 1878 roku. Odlewnię Thiébaut Frères wpadło na pomysł, by postawić statuę na własny koszt przez trzy lata, licząc na to, że paryska gmina w końcu ją zakupi. Mimo to statua została zatrzymana i odsłonięta 14 lipca 1882 roku, by ostatecznie zostać nabyta przez miasto w 1896 roku. Podczas niemieckiej okupacji statua została zachowana ze względu na znaczenie Karola Wielkiego w historii niemieckiej.