Most des Arts i niebezpieczne kłódki miłości

Pont des Arts: gdzie się znajduje?
Most des Arts, zwany także Przechodnią Sztuk, to most łączący nabrzeża Malaquais i Conti, w okolicy Instytutu Francji, w 6. dzielnicy Paryża. Po drugiej stronie, w 1. dzielnicy, prowadzi do nabrzeży François-Mitterrand i Luwru, przed dziedzińcem kwadratowym Pałacu Luwru.

Nazwa mostu pochodzi od Pałacu Luwru, zwanego „Pałacem Sztuk” za czasów Pierwszego Cesarstwa Napoleona I. Zbudowany w latach 1801–1804, był pierwszym mostem żelaznym w stolicy. Przeznaczony wyłącznie dla pieszych, oferuje przyjemny spacer w gronie rodziny, pary lub przyjaciół, z doskonałymi punktami widokowymi na Sekwanę i jej zabytki, idealnymi do sesji zdjęciowych.

Most des Arts został wpisany na listę zabytków 17 marca 1975 roku.
Odbudowa Mostu des Arts
Pierwotny most, wzniesiony w 1804 roku, został przebudowany w 1852. Zamknięty dla ruchu w 1977 z powodu osłabienia konstrukcji po bombardowaniach podczas I i II wojny światowej oraz kilku zderzeń z barkami, ostatecznie runął na odcinku ponad 60 metrów w 1979 roku podczas ostatniego zderzenia. Most rozebrano w 1980, a następnie odbudowano w 1984 w niemal identycznej formie – z 7 przęsłami zamiast 8, co pozwoliło na ich wyrównanie z przęsłami Mostu Nowego.

Kłódki miłości (2008–2015) – od 2008 roku
Od 2008 roku kraty Mostu des Arts służyły jako podpora dla licznych „kłódek miłości” zawieszonych przez zakochane pary. Praktyka ta rozprzestrzeniła się następnie na Przechodnię Léopolda Sédara Senghora, Most Arcybiskupi i Przechodnię Simone de Beauvoir.

W obliczu zniszczeń (oraz problemów bezpieczeństwa) spowodowanych tonami kłódek, miasto Paryż zdecydowało się położyć temu kres we wrześniu 2014. Kraty zostały ostatecznie usunięte 1 czerwca 2015, zastąpione jesienią 2015 panelami szklanymi. 800 zdjętych kłódek zostało wystawionych na aukcję w 2017 za 250 000 euro na rzecz organizacji charytatywnych.
Most des Arts w literaturze…
W literaturze, w powieści *Marsz ku gwieździe* (wydanej w 1943 przez pisarza Vercorsa), opisane jest życie Tomasza Muritza, młodego Węgra żywiącego się kulturą francuską, przemierzającego Europę w drodze do Francji, z ostatecznym celem – Mostem des Arts w Paryżu. Po miesiącu podróży przez kontynent spustoszony wojną, dotarłszy do mostu, zakochuje się w „tym punkcie świata, z którego jednym spojrzeniem obejmuje się […] Instytut, Luwr, Cité – i nabrzeża książek, Tuileries, wzgórze Sainte-Geneviève aż po Panteon, Sekwanę aż do Placu Zgody”.

Kenneth Clark, w książce Cywilizacja z 1969 roku:
„Stoję na moście Pont des Arts w Paryżu. Z jednej strony Sekwany widać harmonijną i skromną fasadę Instytutu, zbudowanego około 1670 roku jako kolegium. Z drugiej strony – Luwr, wznoszony od średniowiecza do XIX wieku: szczyt klasycznej architektury, wspaniale zrównoważony. W górze rzeki wyróżnia się iglica Notre-Dame, która być może nie jest najbardziej urzekającą katedrą, ale z pewnością posiada najbardziej rygorystycznie intelektualną fasadę w całym sztuce gotyckiej. Domki wzdłuż nabrzeży ukazują także, w sposób racjonalny i ludzki, jak powinna wyglądać architektura miast. Naprzeciwko tych domków, pod drzewami, ciągną się budki antykwariuszy, gdzie od pokoleń miłośnicy oddają się tej pasji wykształconego człowieka: kolekcjonowaniu książek. Od półtora wieku studenci Akademii Sztuk Pięknych przechodzą przez ten most, by studiować arcydzieła Luwru; wracając do swoich pracowni, dyskutują i marzą o stworzeniu czegoś godnego wielkiej tradycji. A na tym moście, od czasów Henry’ego Jamesa, iluż Amerykanów w pielgrzymce zatrzymało się tu, by wdychać zapach kultury o dalekich korzeniach, świadomi, że znajdują się w samym sercu cywilizacji.”
... i także w malarstwie
Most ten zainspirował również wielu malarzy, których dzieła można podziwiać w narodowych muzeach francuskich, a także w Nowym Jorku i Los Angeles: Jean Béraud, *Wietrzny dzień na moście Pont des Arts* (ok. 1880–1881), Metropolitan Museum of Art (Nowy Jork).
Paul Signac, *Most Pont des Arts* (1928), olej na płótnie, Musée Carnavalet (Paryż).
Auguste Renoir, *Most Pont des Arts* (1867), olej na płótnie, The Norton Simon Foundation (Los Angeles).
Camille Pissarro, *Sekwana i Luwr* (1903), olej na płótnie, Musée d’Orsay (Paryż).

Kino, telewizja i most Pont des Arts
Również kino i telewizja nie pozostają w tyle: co najmniej 17 ujęć filmowych, telewizyjnych lub baletowych wykorzystało most Pont des Arts jako naturalne tło. Powstało nawet ponad dziesięć piosenek poświęconych temu mostowi.
Most otoczony sławą
Mostem położonym w górze rzeki jest Pont Neuf (najstarszy most Paryża), a w dół nurtu – Pont du Carrousel (który prowadzi bezpośrednio do muzeum Luwru).