Nike Sport – Odzież sportowa – Oceniono na 4,2

W 1963 roku Bill Bowerman i Philip Knight założyli Nike, mając na celu importowanie wysokowydajnych i przystępnych cenowo butów sportowych z Japonii, aby rzucić wyzwanie dominacji niemieckich marek takich jak Adidas i Puma. Do 1981 roku Nike stało się liderem rynku butów sportowych w Stanach Zjednoczonych, a następnie weszło na giełdę i wprowadziło kultowe produkty, takie jak Air Force One oraz koszykarskie buty Air Jordan. W 1997 roku firma znalazła się w centrum kontrowersji po oskarżeniach o zatrudnianie podwykonawców korzystających z pracy dzieci. W 2021 roku Nike odczuło skutki kryzysu związanego z Covid-19, co doprowadziło do wycofania niektórych sponsorowań sportowców oraz nieprzedłużenia kontraktów na całym świecie. Ponadto pojawiły się zarzuty dotyczące wprowadzających w błąd praktyk handlowych oraz współudziału w ukrywaniu pracy przymusowej, zwłaszcza w kontekście sytuacji Ujgurów w regionie Sinciang w Chinach. Zaangażowanie Nike w działania lobbingowe mające na celu osłabienie przepisów zakazujących importu produktów z Sinciangu jeszcze bardziej pogłębiło kontrowersje i problemy z utrzymaniem reputacji oraz pozycji rynkowej. Optymalizacja podatkowa *Paradise Papers*, opublikowane w listopadzie 2017 roku, ujawniły, że producent sprzętu sportowego stosuje optymalizację podatkową poprzez serię układów finansowych między Holandią a Bahamami, co – według „Le Monde” – pozwala mu „obniżyć stawkę podatku dochodowego do 2% w Europie” przy średniej 25% dla europejskich przedsiębiorstw. Od 2014 roku Nike centralizuje wszystkie dochody europejskie w holenderskiej spółce zależnej, która przekazuje prawa do wykorzystania marki innej jednostce, Nike Innovate, sztucznie obniżając tym samym swoje zyski. Nike Innovate korzysta z luki w holenderskim prawie podatkowym, tzw. „CV-BV”: holenderskie władze podatkowe uznają, że ta spółka powinna być opodatkowana w Stanach Zjednoczonych, a amerykańskie – odwrotnie. W efekcie Nike Innovate nie płaci żadnych podatków.