Muzeum Sztuki Użytkowej, meble, jubilerstwo, moda, reklama, unikatowe eksponaty

Muzeum Sztuk Dekoracyjnych, po gruntownej reorganizacji w latach 1996 i 1999, grupuje obecnie cztery wzajemnie uzupełniające się muzea: Muzeum Sztuk Dekoracyjnych (muzeum wiodące), dawne Muzeum Mody i Tekstyliów, dawne Muzeum Reklamy oraz Muzeum Nissima de Camondo. Aby dodać nieco złożoności, zajmuje ono trzy odrębne lokalizacje w Paryżu:

107 rue de Rivoli, 75001, ulokowane w skrzydle Luwru, które mieści następujące działy: główne Muzeum Sztuk Dekoracyjnych, Bibliotekę, Warsztaty Carrousel, Centrum Dokumentacji Muzeum, Fototekę, 107Rivoli, sklep, Loulou oraz restaurację
63, rue de Monceau, 75008 Paryż: Muzeum Nissima de Camondo, Warsztaty Carrousel, Le Camondo oraz restaurację
266, boulevard Raspail, 75014 Paryż: Szkoła Camondo oraz Warsztaty Carrousel.

Muzeum Sztuk Dekoracyjnych, 107 rue de Rivoli
Zlokalizowane w skrzydle Luwru, Muzeum Sztuk Dekoracyjnych zaprasza zwiedzających w podróż przez sztukę życia od średniowiecza po czasy współczesne.

Zbiory historycznego Muzeum Sztuk Dekoracyjnych należą obecnie do największych na świecie w dziedzinie sztuk dekoracyjnych. Podzielone są na pięć działów chronologicznych (średniowiecze/renesans, XVII–XVIII w., XIX w., secesja/art déco, nowoczesność/współczesność) oraz siedem działów tematycznych (sztuka graficzna, jubilerstwo, zabawki, tapety, szkło, moda i tekstylia, reklama i grafika).

Można tam podziwiać sypialnię z XV wieku, kolekcje wyrobów z porcelany licznych manufaktur (Sèvres, Saint-Cloud…), a także narodziny i rozkwit secesji z jej charakterystycznymi falistymi liniami i motywami roślinnymi.

„Szaleństwo historii designu”, przestrzeń o powierzchni 2100 m² otwarta w październiku 2018 roku, poświęcona jest w całości dizajnowi na świecie. Wyróżnieni są w niej między innymi Philippe Starck, Jean Dubuffet, Jean Prouvé, Shiro Kuramata, bracia Castiglioni i wielu innych.

Od momentu powstania większość zbiorów Muzeum Sztuk Dekoracyjnych została zgromadzona dzięki darowiznom i zapisom testamentowym: Peyre, Guérin, Perrin, Maciet, Gould… (dary w meblarstwie i stolarstwie artystycznym); Doisteau, Grandjean, Maciet… (dary w złotnictwie); Fitzhenry, Maciet, Metman… (dary w ceramice); około 700 biżuterii XIX wieku z kolekcji Vevera; kolekcja lasek Doisteau; kolekcja chińskich emalii cloisonné Davida David-Weilla.

Warto zauważyć: bogate zbiory działów Mody i Tekstyliów oraz Reklamy i Grafiki są dostępne wyłącznie podczas wystaw czasowych. Centralna Nawa, ozdobiona przepychem, gości te ekspozycje.
Dział Mody i Tekstyliów (zintegrowany z Muzeum Sztuk Dekoracyjnych)

Muzeum Mody i Tekstyliów powstało w 1986 roku w wyniku połączenia działu Tekstyliów Muzeum Sztuk Dekoracyjnych (1500 ubiorów od XVI do XX wieku) oraz kolekcji Union française des arts du costume (9000 kompletnych strojów i ponad 30 000 elementów i akcesoriów).

Przemianowane w 1997 roku na Muzeum Mody i Tekstyliów, a następnie włączone do Muzeum Sztuk Dekoracyjnych jako jeden z jego głównych działów, gromadzi obecnie ponad 152 800 eksponatów, w tym stroje, akcesoria i tekstylia od III wieku po czasy współczesne. Można tam odnaleźć dzieła największych projektantów, od Paula Poireta po Popy Moreni, od Madeleine Vionnet po Christiana Lacroix, od Christiana Diora po Yves’a Saint Laurenta.

Ponad 1 500 m² powierzchni poświęconej modzie i tekstyliom – Muzeum Sztuki Użytkowej dysponuje największą na świecie powierzchnią wystawienniczą dedykowaną temu obszarowi: średnio dwie wystawy są prezentowane tam każdego roku.
Dział Reklamy (zintegrowany z Muzeum Sztuki Użytkowej od 1999 roku) Oprócz wyjątkowej kolekcji plakatów (50 000 historycznych, od końca XVIII wieku do II wojny światowej, oraz 50 000 współczesnych, od 1950 roku do dziś), zbiory muzeum wzbogaciły się o filmy reklamowe (ponad 20 000 francuskich i zagranicznych, od lat 30. XX wieku po dziś dzień), ogłoszenia prasowe (ponad 30 000), komunikaty radiowe oraz przedmioty promocyjne. Muzeum dysponuje również mediateką, dostępną dla wszystkich, która pozwala odkrywać skarby z tej dziedziny.
Biblioteka 107 Rivoli Założona w 1864 roku biblioteka Muzeum Sztuki Użytkowej gromadzi zbiory książek drukowanych, katalogów wystaw i sprzedaży, czasopism… z zakresu sztuk użytkowych i sztuki, a także słynną kolekcję Maciet, składającą się z tysięcy oryginalnych rycin i fotografii. Zbiory te, nieustannie wzbogacane na przestrzeni lat, liczą obecnie 200 000 woluminów drukowanych. Biblioteka przechowuje również archiwa instytucjonalne i prywatne.

Nie odejdziecie, nie odwiedzając księgarni-boutique 107 Rivoli, gdzie dostępna jest do kupienia wyselekcjonowana oferta ekskluzywnych przedmiotów z dziedziny wzornictwa.
Sklep 107 Rivoli Muzeum Sztuki Użytkowej Wszystkie specjalności sztuk użytkowych są tutaj naturalnie eksponowane i dostępne do zakupu. Wyróżniają się one umiejętnościami dziedzictwa „małych wielkich domów”, zwłaszcza francuskich, oraz tradycją ornamentalną. Sklep ten uzupełnia również oferta sklepu internetowego, który proponuje działy Wystawy (plakaty itp.), Księgarnia, Artykuły papiernicze, Ceramika, Dekoracje, Moda, Akcesoria, Dla dzieci.

Muzeum Nissima de Camondo położone przy ulicy 63, rue de Monceau – 75008 Paryż Muzeum Nissima de Camondo prezentuje meble i przedmioty sztuki francuskiej z drugiej połowy XVIII wieku. Pałacyk znajdujący się przy ulicy 63, rue de Monceau – 75008 Paryż – Metro Villiers-Monceau – Tel.: 01 53 89 06 50 lub 06 40 (poczta głosowa). Otwarte od środy do niedzieli w godzinach 10:00–17:30, zamknięte w poniedziałki i wtorki oraz 25 grudnia, 1 stycznia i 1 maja każdego roku.

Pracownie Karuzeli Od 1953 roku Pracownie Karuzeli przyjmują każdego roku ponad 1 800 uczniów w różnym wieku na 112 różnych kursach artystycznych: rysunku, malarstwa, rzeźby, komiksu, makiet, mody. Pracownie te są rozlokowane na trzech lokalizacjach Muzeum Sztuki Użytkowej.

Szkoła Camondo, 266, boulevard Raspail, 75014 Paryż Uczelnia prywatna założona w 1944 roku i uznana przez Ministerstwo Szkolnictwa Wyższego i Badań Naukowych, Szkoła Camondo jest jednym z komponentów Muzeum Sztuki Użytkowej. Kształci projektantów wnętrz oraz projektantów wzornictwa w ciągu pięciu lat. Wśród jej absolwentów znajdują się znani architekci i projektanci, tacy jak Pierre Paulin, Philippe Starck, Jean-Michel Wilmotte… Szkoła oferuje również cykl przygotowawczy do konkursów szkół artystycznych, szkół sztuk stosowanych oraz architektury publicznej i prywatnej.