Cmentarz Montmartre – miejsce i sławne postacie ze świata sztuki

Cmentarz Montmartre, oficjalnie zwany Cmentarzem Północnym, został otwarty w 1825 roku. Jest trzecim co do wielkości cmentarzem Paryża, po Père-Lachaise i Montparnasse. Jego powierzchnia wynosi 11 hektarów.
Wyjątkowe położenie cmentarza Montmartre
Usytuowany na zboczach wzgórza Montmartre, cmentarz wznosi się na wysokości 20 metrów i oferuje wspaniały widok na stolicę. Na jego terenie znajduje się 21 500 grobów, które znajdują się w cieniu blisko 800 drzew – 38 różnych gatunków, głównie klonów, uzupełnionych kasztanowcami, lipami i żywotnikami.
Pochodzenie cmentarza
W czasie Rewolucji francuskiej cmentarze były uznawane za mienie duchowieństwa. Zgodnie z ustawą z 15 maja 1791 roku zostały one upaństwowione (stały się dobrami narodowymi). W wyniku tej ustawy dawny parafialny cmentarz Montmartre, „Cmentarz Kalwarii”, stał się własnością gminy Montmartre (niezależnej od Paryża). W tym burzliwym okresie został on wówczas zamknięty.
Prawdopodobnie po zamknięciu starego cmentarza narodził się pomysł stworzenia dużego Cmentarza Północnego. Wybrana lokalizacja znajdowała się na terenie dawnych kamieniołomów Montmartre, znanych z wydobycia gipsu, który był szeroko wykorzystywany w stolicy do produkcji gipsu budowlanego.
Historia cmentarza Montmartre
Ze względu na swoje położenie cmentarz był kolejno nazywany „Cmentarzem przy Białej Bramie”, następnie „Cmentarzem pod Montmartre”, „Polem Spoczynku” i wreszcie „Cmentarzem Montmartre”.

Nowy cmentarz został otwarty w 1795 roku (szczególnie od 1798), początkowo jako wąski obszar na terenie opuszczonych kamieniołomów. Szybko się zapełnił, dlatego w okresie Restauracji przeprowadzono prace wyrównujące teren oraz rozbudowę tego „prowizorycznego” cmentarza. Uroczyście otwarto go 1 stycznia 1825 roku.

Cmentarz Montmartre został włączony do Paryża w 1860 roku, kiedy to gmina Montmartre została przyłączona do miasta. Stał się również historycznym miejscem ze względu na liczne sławne osoby spoczywające na jego terenie. Obecnie jest chroniony jako zabytek historyczny. Wejście znajduje się przy 20, avenue Rachel, w 18. dzielnicy, u podnóża wzgórza Montmartre.

Cmentarz Montmartre jest trzecim co do wielkości cmentarzem Paryża (ex aequo z Cmentarzem Batignolles), po Cmentarzu Père-Lachaise (na północnym wschodzie Paryża) i Cmentarzu Montparnasse (na południowym zachodzie Paryża). Jego powierzchnia wynosi 10,48 hektara. Co roku chowanych jest tam około 500 osób.

Inną ciekawostką jest to, że cmentarz Montmartre przecina most Caulaincourt – metalowy most zbudowany w 1888 roku, który wzbudził wiele kontrowersji podczas jego powstawania.
Problem paryskich cmentarzy (wewnątrz murów miejskich)
„Oczywiście brakuje miejsca w samym Paryżu” – stwierdza pracownik zakładu pogrzebowego. Miasto Paryż, które zarządza 14 cmentarzami wewnątrz murów, administruje również 6 cmentarzami na przedmieściach. Mimo to to nie wystarcza. W efekcie ceny koncesji grobowych dla rodzin niezwiązanych z miastem od dawna są bardzo wysokie.

Rodziny są również zachęcane do pochówków w prowincji (np. w miejscowości, w której posiadają dom wakacyjny) lub do wyboru kremacji (mniej popularnej we Francji niż w wielu innych krajach).

Po stronie urzędu miasta administracja prowadzi więcej „przejęć wieczystych praw do grobów”, jednak jest to długotrwała procedura (ponad 10 lat), gdyż konieczne jest sprawdzenie braku spadkobierców przez kilka pokoleń. Równocześnie wydawane są nowe koncesje o ograniczonej długości – 10, 20 lub 30 lat.

Stąd też zainteresowanie umieraniem, gdy ma się choćby trochę sławy.
Znane osoby pochowane na cmentarzu Montmartre
Od niemal 200 lat istnienia cmentarza spoczywa tam wielu zmarłych. Niektórzy, sławni za życia, dziś są zapomniani. Poniżej znajdziesz niepełną listę.

Jeśli odwiedzisz cmentarz, nie zapomnij poprosić o darmową mapę w recepcji. Znajdziesz na niej lokalizację wszystkich pochowanych tam sław. Możesz również zapoznać się z dwoma dokumentami w Galerii tego posta (dwie ostatnie fotografie).

Na cmentarzu Montmartre spoczywa wielu pisarzy, aktorów, muzyków, tancerzy i artystów. Niektóre groby są szczególnie często odwiedzane, zwłaszcza grób piosenkarki Dalidy.

André-Marie Ampère (1775–1836)

Claude Autant-Lara (1901–2000)

Michel Berger (1947–1992) & France Gall (1947–2018)

Hector Berlioz (1803–1869)

Marcel Boussac (1889–1980)

Jean-Claude Brialy (1933–2007)

Rodzina Camondo

Guy Carcassonne (1951–2013)

Pierre Cardin (1922–2020)

Jean-Baptiste Charcot (1867–1936)

Jean-Martin Charcot (1825–1893)

Jacques Charon (1920–1975)

Véra Clouzot (1913–1960) i Henri-Georges Clouzot (1907–1977)

Dalida (Yolanda-Cristina Gigliotti, zwana) (1933–1987)

Dama kamelii (Rose Alphonsine Plessis)

Edgar Degas (1834–1917)

Théophile Delcassé (1852–1923)

Émile Deutsch de la Meurthe (1847–1924)

Alexandre Dumas syn (1824–1895)

Marie Duplessis (1824–1847)

Jacques Fabbri (1925–1997)

Georges Feydeau (1862–1921)

Alain Feydeau (1934–2008)

Léon Foucault (1819–1868)

Charles Fourier (1772–1837)

Alexandre-Évariste Fragonard (1783–1850)

Jean-Honoré Fragonard (1732–1806)

Michel Galabru (1922–2016)

Edmond de Goncourt (1822–1896)

Jules de Goncourt (1830–1870)

Amédée Gordini (1899–1979)

La Goulue (Louise Weber) (1866–1929)

Lucien Guitry (1860–1925)

Sacha Guitry (1885–1957)

Jean Hamburger (1909–1992)

Louis Jouvet (1887–1951)

Margaret Kelly (1910–2004)

Eugène Labiche (1815–1888)

Michael Lonsdale (1931–2020)

Francis Lopez (1916–1995)

Mary Marquet (1894–1979)

Jeanne Moreau (1928–2017)

Jacques Offenbach (1819–1880)

Rose Alphonsine Plessis (1824–1847)

Juliette Récamier (1777–1849)

Ernest Renan (1823–1892)

Dick Rivers (Hervé Forneri, zwany) (1945–2019)

Jacques Rivette (1928–2016)

Charles-Henri Sanson (1739–1806)

Henri Sanson (1767–1840)

Henri-Clément Sanson (1799–1889)

François Truffaut (1932–1984)

Alfred de Vigny (1797–1863)

Pierre Waldeck-Rousseau (1846–1904)

Louise Weber, zwana „La Goulue” (1866–1929)

Émile Zola (1840–1902)