Restaurant Mère Catherine – Oceniony 3,7

La Mère Catherine została założona w 1793 roku, kiedy to Catherine Lamotte kupiła i przekształciła dawną plebanię w kawiarnię-restaurację. Ta ostatnia została skonfiskowana przez państwo (podczas Rewolucji) i zajmowana przez księdza odpowiedzialnego za pobliski kościół.

Danton, postać rewolucyjna, był jednym z jej pierwszych sławnych klientów. Catherine Lamotte serdecznie witała swoją klientelę i nie wahała się z nią toastować, co przyniosło jej przydomek „La mère Catherine”. Zmarła nieszczęśliwie w 1844 roku w wieku 76 lat.

W 1814 roku, jak głosi tablica pamiątkowa przy wejściu do restauracji, przejezdni Kozacy podczas okupacji alianckiej (po klęsce Napoleona I w bitwie pod Paryżem w 1814 roku) mieli w zwyczaju zatrzymywać się w restauracji À la Mère Catherine. Zamawiali napoje, wołając „Bystro!” (po cyrylicy: „быстро!”), czyli po rosyjsku: „Szybko!”. Według specjalistów jednak ta etymologia jest zmyślona, a prawdziwe pochodzenie słowa pozostaje niepewne.

Później restauracja przeszła w ręce pewnego Gros Guillaume’a. Na początku XX wieku przejął ją pan Lemoine (drugi burmistrz Wolnej Gminy Montmartre), zwany „le père la Bille”. Zamontował on w lokalu drewniany stół bilardowy. Ponieważ restauracja nie przynosiła wystarczających zysków, część pomieszczeń sprzedano i przekształcono w piekarnię.

Po drugiej wojnie światowej właścicielami lokalu zostali Albert Mériguet i Thérèse, jednak Montmartre stracił wówczas na znaczeniu kulturalnym. Restauracja była wówczas odwiedzana głównie przez turystów. W czerwcu 2012 roku krytyk kulinarny François Simon z „Le Figaro” opisał lokal w artykule, w którym krytykował brak autentyczności miejsca oraz niską jakość podawanej żywności, którą turyści uważali za francuską gastronomię.

Mimo to La Mère Catherine wciąż stanowi część krajobrazu górnego Montmartre. Podobnie jak inne lokale wokół placu Tertre, znajduje się w sercu dzielnicy Montmartre, zaledwie kilka kroków od bazyliki Sacré-Cœur.