Klejnoty Korony w Szkole Górniczej w Paryżu

Klejnoty Korony w Szkole Górniczej w Paryżu pochodzą ze sprzedaży z 1887 roku. Wówczas do kolekcji dołączono nowe kamienie szlachetne należące do tak zwanej Korony. Większość z tych klejnotów nigdy nie była eksponowana od czasu ich zdeponowania w muzeum w 1887 roku. Ponadto wszystkie te kamienie pochodzą ze znanych złóż i charakteryzują się wyjątkową jakością. Muzeum Mineralogii na drugim piętrze Szkoły Górniczej Muzeum Mineralogii mieści się przy bulwarze Saint-Michel 60, w 6. dzielnicy Paryża, wewnątrz Szkoły Górniczej w Paryżu (MINES ParisTech – francuska „wielka szkoła” kształcąca inżynierów górnictwa – poziom uniwersytecki). Zwiedzany przez nas budynek znajduje się na drugim piętrze Hôtel de Vendôme, gdzie Szkoła Górnicza działa od 1815 roku. Podczas wizyty można podziwiać majestatyczne wejście do „Kolekcji”, prowadzące przez malowany freskami schody w otoczeniu wystroju z połowy XIX wieku. Muzeum Mineralogii i Szkoła Górnicza w Hôtel de Vendôme Podczas zwiedzania muzeum można podziwiać niezwykłe schody i freski. Hôtel de Vendôme pochodzi z początku XVIII wieku. Kartuzi, ówcześni właściciele posesji, zbudowali tam hotel wychodzący na ulicę d’Enfer, jeszcze przed powstaniem bulwaru Saint-Michel w XIX wieku. Jednak kanonik de la Porte, który zlecił prace, zmarł w 1710 roku. Następnie budynek został wynajęty księżnej de Vendôme, wnuczce Wielkiego Kondeusza, Ludwika II Burbona. Ona również zmarła, gdy prace wykończeniowe dobiegały końca. W 1733 roku do Hôtel de Vendôme wprowadził się czwarty książę de Chaulnes, a następnie jego syn Michel Ferdinand d’Albert d’Ailly, zapoczątkowując naukową historię tej prestiżowej budowli, gdyż ulokowali tam swoje gabinety fizyczne i gabinety osobliwości. Po śmierci Michel Ferdinanda d’Alberta d’Ailly w 1769 roku budynek zmieniał kolejnych właścicieli. Podczas rewolucji francuskiej hotel został skonfiskowany i wystawiony na sprzedaż. Kupił go handlarz antykami, który pozbawił go wyposażenia. Mimo że Szkoła Górnicza zajęła budynek w 1815 roku, stał się on własnością państwa dopiero w 1837 roku. W latach 1840–1855 przeprowadzono gruntowny remont zewnętrzny i wewnętrzny, nadając Bibliotece i Muzeum obecny kształt. Obie instytucje przetrwały kolejne prace rozbudowujące, a zwłaszcza budowę bulwaru Saint-Michel od 1853 roku, która pozbawiła budynek wschodniej fasady. Muzeum zachowało więc wygląd, jaki uzyskało w latach 50. XIX wieku. Freski Malowidła Claude’a Hugarda z 1855 roku przedstawiają „spektakl natury”. Dufrénoy, dyrektor Szkoły Górniczej i współautor pierwszej geologicznej mapy Francji wraz z Élie de Beaumontem, napisał w styczniu 1855 roku do ministerstwa: „Malowidła mogłyby przedstawiać wartość jedynie wówczas, gdyby połączyły staranne wykonanie artystyczne z dużą dokładnością geologiczną”. Malowane sufity Sufity namalowane przez Alexandre’a Denisa Abela de Pujola pochodzą z 1856 roku. Zostały zainstalowane w latach 1858–1859. Przedstawiają „apoteozę wielkich ludzi, którzy wyróżnili się w geologii i mineralogii”. Alegoria Nauki, ukazana jako uskrzydlona młoda kobieta w antycznym stylu, wieńczy krąg uczonych unoszących się na chmurze. Kolekcja mineralogiczna Szkoły Górniczej w Paryżu W rzeczywistości kolekcja mineralogiczna Szkoły Górniczej w Paryżu powstała w 1794 roku, czyli dwa lata po kradzieży klejnotów Korony podczas rewolucji francuskiej, jednak oba wydarzenia nie były ze sobą powiązane. Wówczas nosiła nazwę Gabinetu Górniczego. Dziś należy do najbardziej kompletnych na świecie, dysponując 100 000 okazami w magazynach i 5 000 eksponatami, reprezentującymi ponad tysiąc gatunków minerałów. W 1887 roku naukowcy zdjęli kamienie z opraw, aby zapobiec ich sprzedaży, oszukując nieświadomych polityków tamtych czasów. Dla władz Trzeciej Republiki ich wartość miała charakter wyłącznie mineralogiczny. Klejnoty Korony zostały wówczas zdeponowane w „Gabinecie Górniczym”. Od sprzedaży klejnotów Korony francuskiej w 1887 roku do kolekcji dodawano kolejne kamienie należące do Korony. Większość z nich nigdy nie była eksponowana od czasu ich zdeponowania w muzeum. Mimo to historyczna wartość tych klejnotów jest oczywista, nawet jeśli prezentowane są one jako kamienie luźne. Sam blask, jaki te klejnoty Korony przywołują w wyobraźni, wystarcza, by wzbudzić zainteresowanie. Od 5 stycznia 2016 roku Muzeum Mineralogii MINES ParisTech oferuje nową wystawę poświęconą oszlifowanym kamieniom Klejnotów Korony. Choć muzeum nadal koncentruje się głównie na mineralogii, zyskuje teraz także wymiar dziedzictwa historycznego, we współpracy ze specjalistą od starożytnej jubilerki, Riondetem. Ponieważ te kamienie mają pozostać eksponowane, w Paryżu pojawiło się trzecie miejsce do ich oglądania, po Luwrze i Muzeum Historii Naturalnej. Inicjatywa ta ma ogromną wartość historyczną. Pozwala publiczności odkryć kolekcję o ogromnym znaczeniu. Klejnoty Korony w Szkole Górniczej – eksponaty Od ponad 200 lat kolekcje mineralogiczne MINES ParisTech, przechowywane w Hôtel de Vendôme, są powiązane z kształceniem francuskich inżynierów górnictwa. Należą do najbardziej kompletnych i spektakularnych na świecie. Wśród tych mineralogicznych cudów muzeum przechowuje około 1200 oszlifowanych kamieni, z których około 200 jest eksponowanych. Wśród tych klejnotów trzy gabloty poświęcone są kamieniom Klejnotów Korony Francji. Łącznie ponad sto pięćdziesiąt kamieni z tego królewskiego skarbu jest na stałe wystawionych w Muzeum Mineralogii MINES ParisTech. Trzy gabloty Klejnotów Korony w Szkole Górniczej Pierwsza gablota poświęcona jest ametystom Te rzadkie fioletowe kamienie z XIX wieku pochodzą z serii 235 ametystów wykonanych przez François-Regnaulta Nitota dla cesarzowej Marii Luizy (drugiej żony Napoleona I). Ludwik XVIII kazał pozbawić je ozdób, a większość z nich została w ten sposób zachowana w Klejnotach Korony. W 1887 roku większość nieosadzonych ametystów przekazano Szkole Górniczej, natomiast dwanaście zdeponowano w Muzeum Historii Naturalnej. Pochodzą one prawdopodobnie z regionu Uralu w Rosji. Druga gablota poświęcona jest szmaragdom Seria szmaragdów Te serie szmaragdów, oszlifowanych na dwa różne sposoby, zdobiły koronę koronacyjną wykonaną przez Lemoniera dla Napoleona III w 1855 roku. Wystawę tworzy czterdzieści dwa szmaragdy. Pochodzą one ze słynnych kopalni Muzo w Kolumbii. Naszyjnik z kulkami szmaragdowymi W tej samej gablocie znajduje się rząd 47 k