Teatr La Cyganka, różnorodne spektakle i koncerty, pokazy mody

Teatr La Cigale to sala koncertowa typu café-concert znajdująca się przy bulwarze Marguerite-de-Rochechouart, w dzielnicy Pigalle, u podnóża wzgórza Montmartre. Zbudowana w 1887 roku na miejscu dawnego Bal de la Boule noire (1) (z 1822 roku), oferuje około 1000 miejsc i od samego początku specjalizuje się w rewiach.

(1) Dziś Boule Noire to teatr na 200 miejsc, którego wejście znajduje się również pod numerem 120 bulwaru Rochechouart, sąsiadując z teatrem La Cigale. To właśnie w tej pierwotnej goguetcie narodził się wówczas modny taniec „kwadrille lancerów”. Obecna oferta łączy młode talenty z uznanymi gwiazdami, głównie w gatunkach rock i metal.
Różne wcielenia La Cigale
Sala została powiększona w 1894 roku przez architekta Henriego Grandpierre’a. Sufit ozdobił Adolphe Léon Willette. Występowały tam takie sławy jak Mistinguett, Maurice Chevalier, Yvonne Printemps, Gaston Ouvrard, Arletty, Raimu czy Max Linder. Gina Palermo zadebiutowała tam w 1910 roku.

W 1915 roku dyrektorką placówki została Madame Rasimi, wówczas szefowa Ba-Ta-Clanu.

Po I wojnie światowej grano tam operetki, farsy oraz futurystyczne wieczory Jeana Cocteau. W 1924 roku w piwnicach sali urządzono kabaret. Jednak pierwsza era La Cigale zakończyła się w 1927 roku – café-concert zamknął swoje podwoje. Tymczasowo zastąpiła go niewielka sala muzyczna o nazwie La Fourmi.

W latach 40. XX wieku La Cigale stała się kinem, specjalizując się przez pewien czas w filmach klasy B, produkcjach erotycznych i filmach kung-fu, a następnie w filmach pornograficznych.
Odrodzenie La Cigale
W 1987 roku teatr ponownie otworzył swoje podwoje wraz z Ritami Mitsouko, dzięki Jacques’owi Renault i Fabrice’owi Coat, dwóm byłym antykwariuszom i współzałożycielom klubu nocnego „Les Bains Douches”. Sala, przekształcona w wielofunkcyjną scenę widowiskową, została zmodernizowana i zaprojektowana przez Philippe’a Starcka. Kierownictwo artystyczne i komercyjne powierzono Corinne Mimram. W styczniu 2007 roku La Cigale podpisała umowę partnerską z SFR i przez dwa lata funkcjonowała pod nazwą La Cigale SFR.

Od stycznia 2011 roku teatrem zarządza Jean-Louis Menanteau, nowy dyrektor generalny.

Sala La Cigale jest bezpośrednio połączona z sąsiednim teatrem Boule Noire. Hol i sala dawnego café-concert zostały wpisane do rejestru zabytków 8 grudnia 1981 roku.

We wrześniu 2013 roku La Cigale otworzyła restaurację „La Cantine de la Cigale” pod numerem 124 bulwaru Rochechouart. Restauracja sąsiaduje z teatrem La Cigale. Często można tam spotkać artystów, którzy występowali w teatrze, zarówno po południu, jak i wieczorem po koncertach.
Eklektyczna oferta programowa
Pierwszy występ w 1987 roku mieli Rita Mitsouko. Później na scenie pojawiali się także najwięksi międzynarodowi artyści: Barbara Hendricks, Michel Petrucciani, Johnny Hallyday, Michel Jonasz, Red Hot Chili Peppers, David Bowie, Iggy Pop, Led Zeppelin. Występowali tam również Julie Zenatti, Indochine, Muse, The Allman Brothers Band, Status Quo, Jeff Beck, Johnny Winter, Iggy Pop, Charles Trenet, Bonnie Tyler, Jack White, The Kills, Kim Wilde, Kylie Minogue, Noir Désir, Dido, Renaud (na darmowym, prywatnym koncercie trwającym 6 godzin 29 września 2007 roku), Oasis, Radiohead, Blur, Page & Plant, Prince, Claude Nougaro, -M-, Manu Chao, Superbus, Norah Jones, The Dead Weather, Vincent Delerm (46 razy), Gaspard Proust, Eric Clapton, Metronomy, Matmatah, Vald, Shaka Ponk i wielu innych.

W ramach grupy Because Music La Cigale jest także odkrywcą nowych talentów: Justice, Keziah Jones, Charlotte Gainsbourg, Manu Chao. Lista powiększa się o festiwale organizowane w La Cigale przez ponad 20 lat, takie jak Festiwal Les Inrockuptibles oraz festiwal Factory.

Ale La Cigale, miłośniczka muzyki, jest także fanką humoru: Michelle Laroque i Pierre Palmade prezentują tam swoją twórczość, „Ils s’aiment”. Édouard Baer, Jamel, Guy Bedos, Florence Foresti recytują tam swoje skecze. Pierre Palmade otrzymał w 1993 roku Molière za spektakl „Passez me voir à l’occasion” właśnie w La Cigale.

A spektakle nie kończą się na tym! Moda również ma tu swoje miejsce: „Jean-Paul Gaultier” i „Comme des Garçons” przemieniają scenę w wybieg.

Otwarta na wszelkie ciekawostki, różnorodność swoich spektakli przyciąga różne grupy publiczności, a La Cigale cieszy się nawet wsparciem prywatnych partnerów (SFR, Yamaha, Fun Radio, Micromania, Red Bull).

Kolejnym symbolem sukcesu jest kino. Woody Allen wybrał magię tej sali, by nakręcić tam „Midnight in Paris”.
Sala widowiskowa
Przebudowana na wszechstronny audytorium, została zmodernizowana i udekorowana przez Philippe’a Starcka.

Sala może pomieścić nawet 1 477 osób (na koncerty stojące) lub 954 osoby (na spektakle z miejscami siedzącymi). Parter wyposażony jest w modułową platformę, która może się pochylać i podnosić dzięki systemowi hydraulicznemu.