Fontanna Trocadéro w ogrodzie Pałacu Chaillot

Fontanna Trocadéro, zwana również Fontanną Warszawską, znajduje się w Ogrodzie Trocadéro, u podnóża Pałacu Chaillot, w 16. dzielnicy Paryża.

Fontanna Trocadéro tworzy wyspę ograniczaną od południowego zachodu aleją Alberta I Monakijskiego, od zachodu aleją Husajna I Jordańskiego, a od północnego wschodu aleją Gustawa V Szwedzkiego.
Historia: przed 1937 rokiem – pierwotna fontanna
Już przed 1937 rokiem istniał „Pałac Trocadéro”, wzniesiony z okazji Wystawy Światowej w 1878 roku. Na miejscu znajdowała się również kaskadowa fontanna autorstwa Gabriela Daviouda, wykonana z tej samej okazji.

Fontannę otaczały cztery rzeźby z brązu: *Koń z broną* Pierre’a Louisa Rouillarda, *Młody słoń w pułapce* Emmanuela Frémieta, *Nosorożec* Henriego-Alfreda Jacquemarta oraz *Wół* Auguste’a Caina. Trzy pierwsze dziś znajdują się przed Musée d’Orsay w Paryżu, ostatnia zaś w Nîmes.

Pałac Trocadéro wraz z fontanną został zburzony w 1935 roku, aby zrobić miejsce pod obecne budynki.

Na miejscu umieszczono brązowe maskarony Auguste’a Rodina. Siedem z nich odzyskano i ponownie zainstalowano w parku Sceaux; pozostałe umieszczono na murze oporowym tarasu ogrodu szklarniowego w Auteuil, a gipsowe modele dwóch z nich przechowywane są w Musée des Arts décoratifs w Paryżu.
Fontanna Trocadéro z 1937 roku
Fontanna została zbudowana z okazji Specjalnej Wystawy w 1937 roku. Stanowiła całkowitą przebudowę terenu, zastępując stary Pałac Trocadéro obecnym Pałacem Chaillot i przekształcając Ogród Trocadéro.

Autorami projektu byli architekci Roger-Henri Expert, Paul Maître i Adolphe Thiers oraz rzeźbiarze Daniel-Joseph Bacqué i Léon-Ernest Drivier.

Opis z epoki wskazuje, że „jest to największa fontanna Paryża, składająca się z dwudziestu ukośnych armat, podzielonych na cztery grupy po pięć, skierowanych w stronę Wieży Eiffla i o zasięgu pięćdziesięciu metrów, do których dochodzi, ściśle rzecz biorąc, pięćdziesiąt sześć strumieni wodnych o wysokości czterech metrów oraz dwanaście kolumn wodnych o wysokości siedmiu metrów. Całość wymaga mocy pompowania tysiąca koni mechanicznych. Podczas Wystawy w 1937 roku zainstalowano 530 reflektorów wokół fontanny, aby stworzyć widowisko nocne.”

Zimą, gdy fontanna zamarza, można na niej jeździć na łyżwach i ślizgać się po powierzchni.

Latem 2021 roku ogrody Trocadéro zostały tymczasowo przebudowane, aby pomieścić strefę kibica związaną z Igrzyskami Olimpijskimi w Tokio. Z tej okazji fontannę przekształcono w stadion.
Fontanna Trocadéro współcześnie
Obecna fontanna pozostała praktycznie niezmieniona. Tworzy prostokątny basen, zwieńczony serią symetrycznych, niewielkich basenów działających w obiegu zamkniętym. Dwadzieścia ukośnych armat wodnych zachowuje zasięg 50 metrów, 56 strumieni wodnych o wysokości 7 metrów (zamiast 4 m) oraz 12 kolumn wodnych o wysokości 7 metrów napędza całość. Łączny przepływ wynosi 5700 litrów wody na sekundę.

Dwie rzeźby flankują fontannę od strony Sekwany, w jej dolnej części: *Radość życia* Léona-Ernesta Driviera oraz *Młodość* Pierre’a-Marie Poissona. Rzeźba przedstawiająca konie i psa autorstwa Georges’a Guyota oraz kolejna, autorstwa Paula Jouve’a, przedstawiająca byka i jelenia, zdobią baseny. Dwie statuy, *Mężczyzna* Pierre’a Traverse’a oraz *Kobieta* Daniela Bacqué, górują zaś nad budowlą.

Fontanna Trocadéro dysponuje systemem oświetlenia nocnego.