Ambasada Stanów Zjednoczonych we Francji

Ambasada Stanów Zjednoczonych we Francji jest przedstawicielstwem dyplomatycznym Stanów Zjednoczonych Ameryki przy Republice Francuskiej. Znajduje się przy 2, avenue Gabriel, w 8. dzielnicy Paryża. Otacza ją aleje Gabriel i Pola Elizejskie, ulica Boissy-d’Anglas oraz północno-wschodni narożnik placu Zgody. Sąsiaduje również z hotelem Crillon (5*) oraz Pałacem Elizejskim.

Przedstawicielstwo dyplomatyczne Stanów Zjednoczonych we Francji od 1779 roku

Francja była pierwszym krajem, który uznał (i wsparł finansowo) Stany Zjednoczone, wówczas prowadzące wojnę z Wielką Brytanią. Pierwszym przedstawicielem Stanów Zjednoczonych był Benjamin Franklin (1779–1785), jeden z negocjatorów, który od 1776 roku prowadził rozmowy z Francją Ludwika XVI. Został on zastąpiony przez wielkie postacie amerykańskiej niepodległości: Johna Adamsa, Thomasa Jeffersona i Jamesa Monroe.
Okres ten poprzedził 29 ministrów pełnomocnych do 1893 roku, a następnie 39 ambasadorów pełnomocnych we Francji. Od 2022 roku ambasadorem jest pani Denise Campbell Bauer.

Ambasada Stanów Zjednoczonych w Paryżu do 1932 roku

Od momentu swojego powstania w Francji, ambasada kilkakrotnie zmieniała swoją siedzibę. Dekret Kongresu z 1926 roku, zatwierdzony w 1928 roku, zezwolił na zakup nieruchomości położonej w północno-zachodnim narożniku placu Zgody. Był to hotel Grimod de La Reynière. Z powodu złego stanu technicznego oraz licznych, nieestetycznych przeróbek, głównie z XIX wieku, budynek został zburzony w 1932 roku.
Wkrótce potem komisja wyznaczyła nowojorskie biuro architektoniczne Delano & Aldrich do zaprojektowania budynku, który harmonijnie wpisywałby się w styl architektoniczny placu, nadany przez architekta Ludwika XV, Jacques’a-Ange’a Gabriela.
Nowy budynek miał wizualnie odpowiadać hotelowi Saint-Florentin, położonemu po drugiej stronie placu, w północno-wschodnim narożniku, należącemu do rodziny Rothschildów. Ten ostatni został zarekwirowany podczas wojny na potrzeby marynarki niemieckiej, a po konflikcie zwrócony i wynajęty rządowi amerykańskiemu w 1948 roku.

Nowa ambasada Stanów Zjednoczonych zbudowana w 1932 roku

W 1932 roku, podczas przemówienia z okazji położenia kamienia węgielnego, ambasador Walter Evans Edge dostrzegał w tej architektonicznej komplementarności symbol harmonii francusko-amerykańskiej: „Gdy ten budynek zostanie ukończony, dopełni on projekty Jacques’a-Ange’a Gabriela, architekta Ludwika XV, przyczyniając się w ten sposób do symetrii i doskonałości serca romantycznego Paryża, placu Zgody. Niech również […] przyczyni się do doskonałości i symetrii stosunków francusko-amerykańskich.”
Wszystkie usługi bezpośrednio związane z ambasadą i konsulatem są obecnie zlokalizowane przy 2, avenue Gabriel, wykorzystując również hotel Saint-Florentin (gdzie w 1838 roku zmarł Talleyrand), zakupiony przez Stany Zjednoczone w 1950 roku. Mieści on nadal Centrum George’a C. Marshalla, działające od 2008 roku w formule współdzielenia przestrzeni z kancelarią prawną Jones Day.
W 2021 roku ambasada zatrudniała blisko 600 pracowników. Przed pandemią COVID-19 odwiedzało ją 3000 Amerykanów rocznie, w tym 100 do 150 osób o wysokim statusie społecznym.
Od 2005 roku ambasadę wieńczy nieestetyczna stacja podsłuchowa służb specjalnych, należąca do Special Collection Service, podobnie jak w przypadku wielu innych amerykańskich ambasad na świecie.

Stosunki dyplomatyczne między Francją a Stanami Zjednoczonymi

Stosunki dyplomatyczne między oboma krajami nigdy nie zostały przerwane od czasów Benjamina Franklina. Nawet podczas licznych zmian reżimów we Francji (pięć republik, dwa cesarstwa, Restauracja, monarchia Burbonów i monarchia lipcowa), z wyjątkiem okresu od listopada 1942 do października 1944 roku.

Po utworzeniu rządu Vichy (przyznanie pełni władzy marszałkowi Pétainowi 10 lipca 1940 r.) Stany Zjednoczone uznały ten rząd i nawet zaoferowały marszałkowi samochód (Pontiaca) do codziennych przejazdów.
Ambasador William D. Leahy (1941–1942) został odwołany w maju 1942 r., a ambasada Stanów Zjednoczonych została powierzona Somerville’owi Pinkneyowi Tuckowi, pełniącemu funkcję chargé d’affaires do 8 listopada 1942 r. Tego dnia, w związku z lądowaniem sił amerykańskich w Afryce Północnej, stosunki dyplomatyczne między oboma krajami zostały zerwane.

W tym okresie Stany Zjednoczone nie nawiązały żadnego kontaktu ani nie uznały struktur podległych generałowi de Gaulle’owi w latach 1940–1944. Wiadomo, że prezydent Roosevelt preferował bardziej ugodowego generała Girauda.
Stosunki dyplomatyczne między Francją a Stanami Zjednoczonymi zostały przywrócone dopiero 23 października 1944 r. Listy uwierzytelniające nowemu ambasadorowi Stanów Zjednoczonych we Francji, Jeffersonowi Caffery’emu, zostały złożone u generała de Gaulle’a, wówczas przewodniczącego Tymczasowego Rządu Republiki Francuskiej.

Różne obiekty należące do rządu federalnego Stanów Zjednoczonych.

Hôtel de Pontalba – rezydencja ambasadora Stanów Zjednoczonych we Francji (ul. Faubourg-Saint-Honoré 41, 8. dzielnica, Paryż)
Stała Delegacja Stanów Zjednoczonych przy OECD (ul. Raphaël 12, 16. dzielnica, Paryż)
Amerykańskie Centrum Kultury i Sztuki (ul. New-York 34, 16. dzielnica, Paryż)
Amerykańska Biblioteka w Paryżu (ul. Général-Camou 10, 7. dzielnica, Paryż)
Amerykańska Fundacja w Międzynarodowym Miastku Uniwersyteckim w Paryżu (ul. Jourdan 15, 14. dzielnica, Paryż)
Hôtel Saint-Florentin (ul. Saint-Florentin 2, 1. dzielnica) również należy do rządu federalnego Stanów Zjednoczonych. Do wiosny 2007 r. mieścił się w nim wydział konsularny, wydział spraw publicznych, Urząd Skarbowy (IRS) oraz Biuro Współpracy Wojskowej (ODC), które obecnie znajdują się przy ul. Gabriel 2. Obecnie budynek ten mieści Centrum George’a C. Marshalla, a od 2008 r. także kancelarię prawną Jones Day.