Most wspaniałych dziejów most

Most Konkordii: gdzie się znajduje?
Most Konkordii przerzuca się nad Sekwaną pomiędzy nabrzeżem Tuileries (plac Zgody) a nabrzeżem Orsay (naprzeciwko Zgromadzenia Narodowego, niedaleko Muzeum Orsay). Razem z placem Zgody i ulicą Royale tworzy on oś łączącą Zgromadzenie Narodowe na lewym brzegu z kościołem La Madeleine na prawym.

Ruch samochodowy na moście Konkordii jest jednym z najbardziej intensywnych spośród wszystkich mostów paryskich.
Most Konkordii spleciony z historią Francji
Pomysł budowy mostu sięga 1725 roku, kiedy to miał zastąpić przeprawę promową. Projekt odżył w 1787 roku, dwa lata przed wybuchem rewolucji.

Jest to także most naznaczony historią, począwszy od jego budowy w samym sercu rewolucyjnych zawirowań, gdyż ukończono go w 1791 roku przy użyciu kamieni z rozebranej twierdzy Bastylia.

To jednak historia sprawiła, że nosił on kolejno nazwy: „most Ludwika XVI”, „most Rewolucji”, „most Konkordii”, by ponownie stać się „mostem Ludwika XVI” podczas Restauracji (1814), a od 1830 roku na stałe nosić nazwę „most Konkordii”.

To także historia sprawiła, że w 1810 roku Napoleon Bonaparte polecił ustawić na nim posągi ośmiu generałów, którzy polegli na polu chwały podczas kampanii Cesarstwa.

Podczas Restauracji (1814) posągi te zastąpiono dwunastoma monumentalnymi rzeźbami z białego marmuru, przedstawiającymi czterech wielkich ministrów, czterech żołnierzy i czterech marynarzy z czasów ancien régime’u. Zbyt ciężkie dla mostu, zostały one usunięte i przeniesione do Wersalu przez króla Ludwika Filipa I. Dziś znajdują się one w różnych miejscach: w Saint-Cyr Coëtquidan (szkoła marynarki), w Szkole Marynarki Wojennej w Breście, w Rosny-sur-Seine, Saint-Omer, Richelieu oraz w Tourville-sur-Sienne.

W październiku 1896 roku, podczas wizyty w Francji, car Rosji Mikołaj II wraz z małżonką Aleksandrą przejechali przez most Konkordii, którego trasa miała ich doprowadzić do ambasady rosyjskiej.

Znów historia: most Konkordii i jego okolice były areną starć podczas kryzysu 6 lutego 1934 roku, w którym przeciw sobie stanęli prawicowi i lewicowi zamachowcy. Te gwałtowne zamieszki, do których doszło w kontekście kryzysu gospodarczego zapoczątkowanego w 1929 roku, wzrostu ekstremizmów (faszyzm) oraz skandali finansowych (afera Stavisky) zaangażowujących polityków III Republiki, pochłonęły oficjalnie 14 ofiar śmiertelnych i 657 rannych.

Na moście Konkordii, od strony nabrzeża Orsay, niedaleko Zgromadzenia Narodowego, znajduje się tablica upamiętniająca te wydarzenia.
Most o zmiennej geometrii
Zbudowany pod koniec XVIII wieku i ukończony w czasie rewolucji francuskiej w 1789 roku, most Konkordii miał wówczas jezdnię o szerokości 8,75 m oraz dwa chodniki po 3 m. W 1925 roku większość ruchu samochodowego, który do tej pory korzystał z mostu Aleksandra III, przeniesiono na most Konkordii. Jezdnia została poszerzona do 13,50 m, podczas gdy chodniki zostały niemal całkowicie zlikwidowane, a w ich miejsce zbudowano most dla pieszych w dół rzeki.

Ostateczny kosztorys poszerzenia mostu Konkordii zatwierdzono 1 marca 1929 roku, a prace zakończono między 1930 a 1932 rokiem. Ostateczna szerokość konstrukcji wyniosła wówczas 35 m, z jezdnią o szerokości 21 m (podobnie jak na moście Aleksandra III) oraz dwoma chodnikami po 7 m. Inżynierowie Deval i Malet zadbali jednak o zachowanie neoklasycystycznej architektury oryginalnego mostu.

Ostatnia renowacja miała miejsce w 1983 roku.
Aktualne parametry techniczne mostu Konkordii
Most łukowy, wykonany z kamienia i żelbetu, długość 153 m, szerokość 34 m

Jest on wpisany do rejestru zabytków od 12 czerwca 1975 roku.