Ogrody Pola Elizejskiego, rozległa zieleń w pobliżu placu Zgody

Ogrody Pola Elizejskiego to zespół terenów zielonych położonych w 8. dzielnicy Paryża, poprzecinanych aleją Polami Elizejskimi. Są to miejsca relaksu w bliskim sąsiedztwie miejskiego zgiełku. Warto je odwiedzić, jeśli znajdujesz się w dolnej części Pol Elizejskich, w okolicy placu Zgody.
Początkowo teren ten był bagnisty, a jego zagospodarowanie rozpoczęło się w XVII wieku. W 1828 roku został zakupiony przez miasto Paryż. Obecne ogrody, o powierzchni 137 520 m² (13,7 ha), zaprojektowane przez Adolfa Alphanda, zostały otwarte w 1840 roku w stylu ogrodów angielskich.
Lokalizacja geograficzna
Ogrody Pola Elizejskiego są ograniczone przez:

Cours-la-Reine i Sekwanę od południa;
aleję Gabriela i pałac Elizejski od północy;
aleję Matignona, rondo Pol Elizejskich im. Marcela Dassaulta oraz aleję Franklina D. Roosevelta od zachodu;
plac Zgody od wschodu.

Przebiega przez nie również dolna część alei Pol Elizejskich. Ogrody przecinają ponadto aleja Generała Eisenhowera oraz aleja Winstona Churchilla.
Budynki znajdujące się w obrębie ogrodów Pola Elizejskiego
Południową część ogrodów zajmuje Wielki Pałac. Wśród innych budynków w obrębie ogrodów Pola Elizejskiego znajdują się teatr Rond-Point oraz teatr Marigny. Ogrody Elizejskie, przylegające do pałacu, graniczą z zielonymi przestrzeniami od północy.
Południowo-zachodnią część ogrodów, wokół Wielkiego Pałacu, zajmuje plac Jeana Perrina oraz ogród Nowej Francji.

Organizacja ogrodów Pola Elizejskiego
Ogrody te, rozmieszczone na obszarze trójkątnym o szerokości 300–400 metrów, podzielone są na prostokątne części zwane „kwadratami”.

Strona północna, od wschodu na zachód

Kwadrat Ambasadorów, gdzie znajduje się Espace Cardin
Kwadrat Elizejski (naprzeciw pałacu Elizejskiego): znajdują się tam pawilon Gabriela oraz restauracja Lenôtre.
Kwadrat Marigny (na końcu ulicy Cirque): znajdują się tam teatr Marigny, restauracja Laurent, słynny targ znaczków oraz teatr Guignol.

Strona południowa, od wschodu na zachód

Kwadrat Ledoyen lub Kwadrat Géorama (naprzeciw Kwadratu Ambasadorów): znajduje się tam restauracja Ledoyen
Wielki kwadrat Battoir, zwany również wielkim kwadratem Gier lub Imprez (naprzeciw Kwadratu Elizejskiego)
Kwadrat Rond-Point, w pobliżu ronda Pol Elizejskich im. Marcela Dassaulta.

Ponadto ogrody Pola Elizejskiego przecinają trzy alejki:

Alejka Komandora Massouda (poświęcona afgańskiemu opozycjoniście Ahmedowi Shahowi Massoudowi, 1953–2001)
Alejka Marcela Prousta (poświęcona francuskiemu pisarzowi Marcelowi Proustowi, 1871–1922)
Alejka Jeannine Worms (poświęcona francuskiej pisarce i dramatopisarce Jeannine Worms, 1923–2006)

Obejmują także trzy ogrody dołączone:

Plac Jeana Perrina, położony w północno-zachodniej części Wielkiego Pałacu
Ogród Nowej Francji, znajdujący się w południowo-zachodniej części Wielkiego Pałacu
Ogród przy Petit Palais, położony na południe od Petit Palais.
Kilka słów o historii

Chwila na trochę historii
W latach 1814–1815 wojska rosyjskie i pruskie odepchnęły wojska napoleońskie aż pod samą stolicę. Żołnierze rozbijający obóz w ogrodach zniszczyli plantacje, a prestiżowa promenada popadła w ruinę.
Odzyskała swój blask dzięki przebudowie autorstwa Hittorffa w 1838 roku. Architekt dworca Północnego i Placu Gwiazdy stworzył chodniki, fontanny, pawilony oraz oświetlenie gazowe. Organizowano bale, przedstawienia teatralne, cyrki i kawiarnie. Tłumy zachwycały się także panoramicznymi widokami malowanych krajobrazów, które dawały złudzenie przebywania gdzieś indziej. Teatr Daviouda, początkowo przekształcony w salę luster, stał się teatrem Rond-Point (patrz powyżej). W 1859 roku Alphand zaprojektował ogrody w stylu angielskim, urządzono bale i kawiarnie koncertowe, a także wzniesiono dwa pawilony. Nowy panoramiczny widok powstał w 1883 roku dzięki Charlesowi Garnierowi, architektowi Opery: dziś jest to teatr Marigny (patrz powyżej).
Prawie naprzeciwko, po północnej stronie ogrodów Pola Elizejskich, znajduje się „Brama Koguta” – dyskretne wejście do Pałacu Elizejskiego. Park pałacu góruje nad aleją Gabriela: widać jedynie zielone listowie jego ogrodu w stylu angielskim.
Nieco dalej, aleją Marigny, dociera się do głównego wejścia do Pałacu Elizejskiego.