Fontanna Trocadéro w ogrodzie Pałacu Chaillot

Fontanna Trocadéro, czyli Fontanna Wersalska, znajduje się w Ogrodzie Trocadéro, u podnóża Pałacu Chaillot, w 16. dzielnicy Paryża.

Fontanna Trocadéro tworzy wyspę, której granice wyznaczają od południowego zachodu aleja Alberta I Monakijskiego, od zachodu aleja Husajna I Jordanijskiego, a od północnego wschodu aleja Gustawa V Szwedzkiego.
Historia: przed 1937 rokiem oryginalna fontanna
Już przed 1937 rokiem istniał „Pałac Trocadéro”, zbudowany z okazji Wystawy Powszechnej w 1878 roku. Na tej samej wystawie umieszczono również kaskadową fontannę autorstwa Gabriela Daviouda.

Fontannę otaczały cztery brązowe rzeźby: *Koń z broną* Pierre’a Louisa Rouillarda, *Młody słoń w pułapce* Emmanuela Frémieta, *Nosorożec* Henriego Alfreda Jacquemarta oraz *Wół* Auguste’a Caina. Trzy pierwsze znajdują się obecnie przed paryskim Muzeum Orsay, ostatnia zaś w Nîmes.

Pałac Trocadéro wraz z fontanną zostały zburzone w 1935 roku, aby zrobić miejsce dla obecnych budynków.

W fontannach z brązu autorstwa Auguste’a Rodina. Siedem z nich odzyskano i ponownie umieszczono w parku w Sceaux; pozostałe zostały umieszczone na murze oporowym tarasu Ogrodów Szklanych w Auteuil, a gipsowe modele dwóch z nich są przechowywane w Musée des Arts décoratifs w Paryżu.
Fontanna Trocadéro z 1937 roku
Fontanna została zbudowana z okazji Międzynarodowej Wystawy Specjalistycznej w 1937 roku. Stanowiła ona całkowitą przebudowę terenu, zastępując stary Pałac Trocadéro obecnym Pałacem Chaillot i reorganizując Ogród Trocadéro.

Autorami projektu byli architekci Roger-Henri Expert, Paul Maître i Adolphe Thiers oraz rzeźbiarze Daniel-Joseph Bacqué i Léon-Ernest Drivier.

Opis z epoki wskazuje, że „jest to największa fontanna Paryża, składająca się z dwudziestu ukośnych armat, podzielonych na cztery grupy po pięć, skierowanych w stronę Wieży Eiffla i o zasięgu pięćdziesięciu metrów, do których dochodzą, w ściśle wodnym ujęciu, pięćdziesiąt sześć strumieni wodnych o wysokości czterech metrów oraz dwanaście kolumn wodnych o wysokości siedmiu metrów. Całość wymaga mocy pompowania tysiąca koni mechanicznych. Podczas Wystawy w 1937 roku zainstalowano 530 reflektorów elektrycznych w i wokół fontanny, aby stworzyć nocny spektakl.”

Zimą, gdy fontanna zamarza, można na jej powierzchni jeździć na łyżwach i ślizgać się po niej.

Podczas lata 2021 roku ogrody Trocadéro zostały czasowo przebudowane, aby pomieścić strefę kibica dedykowaną Igrzyskom Olimpijskim w Tokio. Z tej okazji fontanna została przekształcona w stadion.
Fontanna Trocadéro obecnie Fontanna obecna pozostała prawie niezmieniona. Ma kształt prostokątnego basenu, na którym umieszczono serię symetrycznych, niewielkich basenów działających w obiegu zamkniętym. Dwadzieścia ukośnych armatek wodnych zachowuje zasięg 50 metrów, 56 strumieni wody o wysokości 7 metrów (zamiast 4 m) oraz 12 kolumn wodnych o wysokości 7 metrów nadaje całości odpowiedniego kształtu. Łączny przepływ wynosi 5 700 litrów wody na sekundę.

Dwie rzeźby flankują fontannę od strony Sekwany, w jej dolnej części: *Radość życia* autorstwa Léona-Ernesta Driviera oraz *Młodość* autorstwa Pierre’a-Marie Poissona. Rzeźba przedstawiająca konie i psa, wykonana przez Georges’a Guyota, a także kolejna, autorstwa Paula Jouve’a, ukazująca byka i jelenia, zdobią baseny. Dwie statuy, *Człowiek* Pierre’a Traverse’a oraz *Kobieta* Daniela Bacqué, górują natomiast nad całą budowlą.

Fontanna Trocadéro wyposażona jest w system oświetlenia nocnego.