Nationaal Museum voor Moderne Kunst – Centrum voor Industriële Vormgeving, vanaf het fauvisme

Het Palais de Tokyo, oorspronkelijk genaamd « Palais des Musées d’art moderne », ligt aan de Seine aan de avenue de New York, voorheen quai Debilly en later avenue de Tokio (van 1918 tot 1945) tijdens de bouw. Vandaar de naam. Het Palais de Tokyo is, samen met het Palais de Chaillot en het Palais d’Iéna, een van de drie permanente gebouwen die voortkwamen uit de Internationale Tentoonstelling van 1937.
Locatie van het Palais de Tokyo Het Palais de Tokyo, oorspronkelijk genaamd Palais des Musées d’art moderne, is een gebouw gewijd aan moderne en hedendaagse kunst. Het is gevestigd aan de 13, avenue du Président-Wilson, in het 16e arrondissement van Parijs. Het ligt ten noordoosten van het Palais de Chaillot, op enkele honderden meters afstand, langs de oevers van de Seine.
Oorsprong van de musea – een geschiedenis van verhuizingen Het oorspronkelijke plan uit 1934 was om het overvolle Musée du Luxembourg te vervangen. Na de Wereldtentoonstelling zou het twee musea voor moderne kunst huisvesten: één voor de stad Parijs en één voor de staat, aangeduid als « nationaal museum ». Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden de kelders gebruikt om geroofde Joodse bezittingen op te slaan. In de jaren 1950 onderging de « oostvleugel » ingrijpende renovatiewerken, waardoor in 1961 het Musée d’Art Moderne de Paris kon openen, met werken uit het Petit Palais. Het Musée d’Art Moderne de la Ville de Paris bevindt zich nog steeds in de « oostvleugel » van het gebouw, terwijl het Musée National d’Art Moderne, gevestigd in de « westvleugel », in de jaren 1970 grotendeels zijn collecties naar het Centre Pompidou verplaatste en de rest in de jaren 1980 naar het Musée d’Orsay.
Het Palais de Tokyo zelf – « westvleugel » De vrijgekomen westvleugel herbergt nu een centrum voor hedendaagse kunst, specifiek genaamd « Palais de Tokyo ». Het Centrum voor Hedendaagse Kunst is een interdisciplinaire locatie gewijd aan hedendaagse creatie in al haar vormen: schilderkunst, beeldhouwkunst, design, mode, video, cinema, literatuur en dans. Sinds 2002 werken de verantwoordelijken van het Palais de Tokyo aan de uitbouw tot een van de grootste centra voor hedendaagse kunst in Europa. Ze stimuleren hedendaagse creatie via een gevarieerd en inventief programma, met aandacht voor zowel opkomende als gevestigde kunstenaars uit alle hoeken van de wereld.
Collectie van het Musée d’Art Moderne de Paris Het Musée d’Art Moderne de Paris, of MAM, opende in 1961 in de « oostvleugel » van het paleis en toont de gemeentelijke collectie moderne en hedendaagse kunst sinds het fauvisme. Het herbergt meer dan 10.000 werken, hoofdzakelijk gericht op artistieke stromingen verbonden met de Franse hoofdstad en recentelijk ook op de Europese kunstscène. Het museum heropende in 2012, uitgebreid en gerenoveerd, met een oppervlakte die groeide van 8.000 naar 22.000 vierkante meter. De tentoonstellingsruimte is een van de grootste voor hedendaagse kunst op de internationale scène.
De museumgebouwen De gevel van het gebouw is volledig bedekt met marmer. Het sobere en monumentale gebouw bestaat uit twee symmetrische vleugels, verbonden door een brede zuilengang aan weerszijden van een as loodrecht op de Seine, waar zich het wateroppervlak bevindt. Een terras kijkt uit over de Seine, onderaan de monumentale trap die tegen de heuvel leunt en versierd is met bas-reliëfs getiteld « Allégorie à la gloire des Arts » van Alfred Janniot, bekroond door het standbeeld « une France » van Antoine Bourdelle.

Het gebouw opent zich naar grote ramen die uitzicht bieden op de Seine en de Eiffeltoren in het zuiden. De glazen plafonds zorgen ervoor dat de meeste ruimtes verlicht worden door natuurlijk licht. De opvallende Art-decostijl van de buitenkant wordt verrijkt met de metopen « Le Centaure et Éros » van Marcel Gaumont aan de westzijde, « Les Sirènes et Hercule » van Léon Baudry aan de oostzijde, evenals de bronzen deuren van de ornamentkunstenaar Adalbert Szabo, versierd met bas-reliëfs van André Bizette-Lindet aan de avenue du Président-Wilson. De acht vergulde bronzen allegorieën van de deur van Gabriel Forestier, met zijn fronton in bas-reliëf « La Ville de Paris couronnant les arts », vervaardigd door Raymond Subes met reliëfs van Louis Dideron, aan de avenue de New-York. Op de terrassen van de waterpartij, ontworpen door Félix Févola, staan verschillende losse standbeelden, waarvan alleen « les Nymphes allongées » van Louis Dejean, Léon-Ernest Drivier en Auguste Guénot bewaard zijn gebleven.

Voor het Palais de Tokyo staat sinds 1948 een monument ter nagedachtenis aan de strijders van de Vrije Fransen, gemaakt door Antoine Bourdelle. Daaronder staat een vers van Charles Péguy gegraveerd: « Mère, voici tes fils qui se sont tant battus » en daaronder, op een achtergrond van een Lotharingenkruis, de inscriptie: / Aan de vrijwilligers van de Vrije Franse Strijdkrachten die vielen / voor de eer en de vrijheid van Frankrijk / 18 juni 1940 – 8 mei 1945.

Het museum van het Palais de Tokyo en het skateboarden
Het Palais de Tokyo, met zijn uitgestrekte esplanade en marmeren trappen, is een bedevaartsoord voor de Parijse skaters. Het wordt ook wel de « Dôme » genoemd en geldt als een legendarische spot. Tal van top skaters hebben er hun kunsten vertoond, zoals Flo Marfaing, Lucas Puig of Eniz Fazliov.