Plein Suzanne-Buisson, een plek van rust, herdenking en geschiedenis

Het Suzanne-Buissonplein is een groen plein in het 18e arrondissement van Parijs, op de heuvel van Montmartre. Het is vernoemd naar de politica en verzetsstrijdster Suzanne Buisson (1883-1944), die gedeporteerd werd en overleed in Auschwitz.
Hoe bereik je het Suzanne-Buissonplein? De ingang bevindt zich aan het 7 bis, rue Girardon of rue Simon-Demeure.

Suzanne Buisson: een linkse en joodse activiste In 1905 sloot ze zich aan bij de Franse sectie van de Arbeidersinternationale, waarvan ze lid bleef tot 1920, en nam ze deel aan de delegatie van het Congres van de Socialistische Arbeidersinternationale in Wenen (Oostenrijk) in 1931.

Na haar eerste huwelijk met Charles Gibault, die in 1914 sneuvelde, hertrouwde ze in 1926 met Georges Buisson, een van de leiders van de CGT. Ze was lange tijd secretaris van het Nationaal Comité van Socialistische Vrouwen en redactrice van de vrouwensectie van het weekblad *Le Populaire*. Ze zette zich sterk in voor de positie van vrouwen, die destijds als minderjarigen werden beschouwd, en vond dat ‘de vrouw bevrijd moest worden van alle huishoudelijke onderdrukking en een zelfstandig wezen moest worden, zowel emotioneel, economisch als intellectueel’.

Suzanne Buisson: de verzetsstrijdster Ze sloot zich aan bij *Libération-Sud*, een clandestiene verzetsbeweging in de regio Lyon. In 1943 werd ze koerier tussen de bezette en de vrije zone voor de clandestiene socialistische partij en voor de contacten met de Franse Communistische Partij.

Op 1 april 1944 werd ze in Lyon gearresteerd; haar laatste bekende adres in die stad was Rue Marc-Bernard 25, waarna ze verdween. Een brief van Marie-Louise Eymard onthult dat ze gevangen zat in de Montluc-gevangenis in Lyon. Volgens deze getuigenis gaf Suzanne Buisson tijdens haar verhoren geen geheimen prijs. Na marteling werd ze overgebracht naar de Fresnes-gevangenis in Parijs en arriveerde uiteindelijk op 28 juni 1944 in Drancy.

Als joodse en verzetsstrijdster werd ze op 30 juni 1944 met konvooi nr. 76 gedeporteerd van Drancy naar Auschwitz. Haar lot bij aankomst is onbekend, maar ze keerde nooit terug uit deportatie.

Een gedenkplaat ter ere van de verzetsstrijdster is aangebracht bij de ingang van het plein dat haar naam draagt.

Het standbeeld van Sint-Denijs op het Suzanne-Buissonplein Het is het standbeeld van Sint-Denijs dat zich bevindt achter de stenen zuilen.

Als eerste bisschop van Parijs werd Sint-Denijs onthoofd. Hij draagt zijn hoofd in zijn handen en kijkt uit over een moderne, droge fontein; de oude bron droogde op in 1810 na een ondergrondse instorting.

Volgens de legende zou Sint-Denijs, die in de 3e eeuw door de Romeinen werd gefolterd (onthoofd) samen met de priester Rusticus en de aartsdiaken Éleuthère, met zijn hoofd in zijn handen naar de plek van zijn graf hebben gelopen, het huidige Saint-Denis, ongeveer 6 km verderop. Hij zou gestopt zijn bij een fontein op de Mont Martyrium (Montmartre) om zijn hoofd te wassen. Volgens Hilduin zou deze mythische bron zich bevinden op de plek waar later het kasteel van de Brouillards zou verrijzen.

De omringende tuin van het plein Een jeu de boules-baan en speelstructuren maken van dit plein een geliefde ontmoetingsplaats voor Montmartrois van alle leeftijden. Men komt er bijeen in de schaduw van platanen, populieren en rozenstruiken, alsook onder bomen gekozen om hun uitzonderlijke bloei: appelbomen, kersenbomen, prunus ‘pissardii’. Ook een witte lijsterbes, poëtisch zo genoemd, staat hier. Deze boom kan tot 150 jaar oud worden in een frisse, lichte grond en zijn koraalrode, erwtvormige vruchten blijven hangen van juli tot december.