Rond-Punt van de Champs-Élysées – Theater, geschiedenis van originele voorstellingen, creaties en proefvoorstellingen

Het Théâtre du Rond-Point ligt op een paar stappen van de tuinen van de Champs-Élysées en niet ver van het Théâtre des Champs-Élysées.

Ingehuldigd in 1839, de ‘rotunda van Hittorff’ (een ronde paviljoen met een koepel) werd geïntegreerd in de gebouwen van de Wereldtentoonstelling van 1855, om het jaar daarop te worden afgebroken.
De evolutie van het Théâtre du Rond-Point: het ‘Panorama national’ en daarna het ‘Palais des Glaces’
De Rotunda werd vervangen door een ‘Panorama’. Het ging om een grote, 360 graden schildering, voornamelijk geproduceerd tussen het einde van de 18e en het begin van de 20e eeuw. Geïnstalleerd op de binnenwand van een rotonde, gaf het door perspectief- en trompe-l’oeil-effecten de illusie van de werkelijkheid. Het gebouw dat het herbergde, werd ook wel panorama genoemd, soms cyclorama.
Een nieuw panorama, Panorama National genaamd, werd gebouwd door de architect Gabriel Davioud op de hoek van de avenue d’Antin (vandaag avenue Franklin-D.-Roosevelt) en de Champs-Élysées. De schilder Jean-Charles Langlois (1789-1870) was de artistiek directeur; de instelling werd ingehuldigd op 1 augustus 1860.

In december 1893 werd de Rotunda van het Panorama National het Palais des Glaces (een zaal met vervormende spiegels), een van de meest geliefde attracties van Parijs tijdens de Belle Époque, en bleef actief tot het einde van de jaren 1970.
De theatrale roeping van het Théâtre du Rond-Point
In 1981 moest de toneelgroep van Madeleine Renaud en Jean-Louis Barrault het oude Gare d’Orsay verlaten, waar het Musée d’Orsay zoals we het nu kennen zou worden gevestigd. De compagnie Renaud-Barrault verhuisde toen naar het Théâtre du Rond-Point. De rotonde werd leeggehaald en heringericht. Het theater opende zijn deuren in maart 1981 met een voorstelling van Jean-Louis Barrault, L’Amour de l’amour, naar teksten van Apuleius, La Fontaine en Molière.

Van 1981 tot 1991 presenteerde het Théâtre du Rond-Point zowel hedendaagse werken (Marguerite Duras, Nathalie Sarraute, Samuel Beckett, Yukio Mishima) als traditionele spektakels uit het Verre Oosten (Ramayana uit Thailand, Javaans opera, muziek).
Het nieuwe tijdperk van het Théâtre du Rond-Point: hedendaagse creatie
Sinds 2002 wordt het theater geleid door Jean-Michel Ribes, die er een toonaangevende plek van hedendaagse creatie van heeft gemaakt door zich ertoe te verbinden alleen nog maar levende auteurs te produceren en op te voeren. Het theater beschikt over 3 zalen: de zaal Renaud-Barrault, de zaal Jean Tardieu en de zaal Roland Topor.

Het Théâtre du Rond-Point wordt ook gesubsidieerd door het ministerie van Cultuur en de Stad Parijs.
Vents contraires: een ‘bijzaal’ van het Théâtre du Rond-Point
In mei 2010 lanceerden Jean-Michel Ribes en Jean-Daniel Magnin Ventscontraires.net, het eerste online medium in Europa gedragen door een cultureel theater. Het oorspronkelijke idee was om een ‘vierde virtuele zaal’ te creëren waar kunstenaars die niet op de podia van het Rond-Point konden optreden (schrijvers, tekenaars, videomakers…) zich konden uiten, in de geest van de speelse subversie die dit theater al 13 jaar kenmerkt.

Meer weten?

Loop verder over de avenue de Sèvres naar de Champs-Élysées en ga vervolgens linksaf de avenue de Marigny in.