Pont des Arts en de gevaarlijke liefdessloten

Pont-des-Arts: waar ligt het?
De Pont-des-Arts, ook wel Passerelle des Arts genoemd, is een brug die de kades Malaquais en Conti met elkaar verbindt, ter hoogte van het Institut de France in het 6e arrondissement. Aan de andere kant, in het 1e arrondissement van Parijs, komt hij uit op de kades François-Mitterrand en du Louvre, voor de Cour Carrée van het Louvre-paleis.

De naam is afgeleid van het Louvre-paleis, dat onder het Eerste Keizerrijk van Napoleon I ‘Palais des Arts’ werd genoemd. De brug, gebouwd tussen 1801 en 1804, was de eerste ijzeren brug van de hoofdstad. Alleen voor voetgangers toegankelijk, biedt hij een aangename wandeling voor gezinnen, stellen of vrienden, met mooie uitzichten op de Seine en haar monumenten – perfect voor fotosessies.

De Pont des Arts is sinds 17 maart 1975 een historisch monument.
De herbouw van de Pont-des-Arts
Deze in 1804 gebouwde brug werd in 1852 aangepast. In 1977 gesloten voor verkeer vanwege zijn kwetsbaarheid na de bombardementen in de Eerste en Tweede Wereldoorlog en meerdere aanvaringen met binnenvaartschepen, stortte hij in 1979 na een laatste botsing over een lengte van meer dan 60 meter in. De brug werd in 1980 afgebroken en in 1984 herbouwd in bijna dezelfde vorm: met 7 bogen in plaats van 8, zodat ze aansluiten bij die van de Pont Neuf.

De liefdesloten (2008–2015) – Sinds 2008
Vanaf 2008 dienden de hekken van de Pont-des-Arts als drager voor talloze ‘liefdesloten’ die door stellen werden aangebracht. Deze gewoonte verspreidde zich later naar de Passerelle Léopold-Sédar-Senghor, de Pont de l’Archevêché en de Passerelle Simone-de-Beauvoir.

Door de aantasting (en veiligheidsproblemen) veroorzaakt door tonnen aan sloten besloot de gemeente Parijs hier in september 2014 een einde aan te maken. De hekken werden definitief verwijderd op 1 juni 2015 en vervangen door glazen panelen vanaf de herfst van datzelfde jaar. De 800 verwijderde sloten werden in 2017 geveild voor 250.000 euro, waarvan de opbrengst naar goede doelen ging.
De Pont-des-Arts in de literatuur…
In de literatuur wordt in *La Marche à l’étoile*, een roman uit 1943 van de schrijver Vercors, het leven van Thomas Muritz beschreven, een jonge Hongaar die opgroeide met de Franse cultuur en door Europa trok naar Frankrijk, met als eindbestemming de Pont-des-Arts in Parijs. Na een maand reizen door een door oorlog geteisterd continent bereikte hij de brug en werd hij verliefd op ‘dit punt op aarde waar je in één oogopslag […] het Institut, het Louvre, de Cité – en de kades vol boeken, de Tuilerieën, de heuvel van Sainte-Geneviève tot aan het Panthéon, de Seine tot aan de Concorde kunt omvatten’.

Kenneth Clark, in Civilisation, 1969 :
« Ik sta op de Pont des Arts in Parijs. Aan de ene kant van de Seine zie je de harmonieus en sober vormgegeven gevel van het Institut, dat rond 1670 werd gebouwd als college. Aan de andere kant het Louvre, dat van de middeleeuwen tot de 19e eeuw werd opgetrokken: een hoogtepunt van de klassieke architectuur, prachtig in balans. Stroomopwaarts steekt de spits van Notre-Dame boven de daken uit, misschien niet de meest betoverende kathedraal, maar wel met de meest doordachte façade van de hele gotische kunst. De huizen langs de kades illustreren op een rationele en menselijke manier wat stadsarchitectuur zou moeten zijn. Tegenover deze huizen, onder de bomen, staan de kramen van de boekenverkopers, waar generaties lang cultuurliefhebbers hun passie voor het verzamelen van boeken de vrije loop lieten gaan. Al honderdvijftig jaar steken de studenten van de École des Beaux-Arts deze brug over om de meesterwerken van het Louvre te bestuderen; terug in hun ateliers discussiëren ze en dromen ze ervan iets te scheppen dat waardig is aan de grote traditie. En op deze brug hebben, sinds Henry James, talloze Amerikanen op pelgrimstocht halt gehouden om de geur van een cultuur met verre wortels op te snuiven, zich bewust van het feit dat ze in het hart van de beschaving staan. »
... en ook in de schilderkunst
Deze brug heeft ook talloze schilders geïnspireerd, wier werken te zien zijn in Franse nationale musea, maar ook in New York en Los Angeles: Jean Béraud, *Een winderige dag op de Pont des Arts* (ca. 1880-1881), Metropolitan Museum of Art (New York). Paul Signac, *De Pont des Arts* (1928), olieverf op doek, Musée Carnavalet (Parijs). Auguste Renoir, *De Pont des Arts* (1867), olieverf op doek, The Norton Simon Foundation (Los Angeles). Camille Pissarro, *De Seine en het Louvre* (1903), olieverf op doek, Musée d’Orsay (Parijs). De cinema, televisie en de Pont des Arts
De cinema en televisie zijn niet achtergebleven: minstens 17 scènes voor films, series of balletten hebben de Pont des Arts als natuurlijke decoratie gekozen. Er zijn zelfs meer dan tien liedjes aan gewijd. Een brug met een goede buurt
Stroomopwaarts ligt de Pont Neuf (de oudste brug van Parijs), en stroomafwaarts de Pont du Carrousel (die rechtstreeks naar het Louvre leidt).