Pont Debilly in Parijs, verbindingsader tussen de plekken van herinnering, met unieke uitzichten

De Debillybrug verbindt de Avenue de New York met de Esplanade David Ben Gourion, tegenover het museum Quai Branly – Jacques Chirac. Hij verbindt het 16e met het 7e arrondissement. De brug ligt op 300 m van de Eiffeltoren.
Oorsprong van de Debillybrug
De brug is vernoemd naar de brigadegeneraal van Napoleon I, Jean-Louis Debilly (1763-1806), die sneuvelde tijdens de Slag bij Jena.

De brug werd gebouwd aan het begin van de 20e eeuw en is sinds 18 april 1966 een historisch monument.

Het was de commissaris-generaal van de Wereldtentoonstelling van 1900, Alfred Picard, die op 26 oktober 1898 besloot een tijdelijke voetgangersbrug te bouwen om de bezoekersstroom te vergemakkelijken. De bouw ervan maakt hem tot een tijdgenoot van de Pont Alexandre-III (van dezelfde architect Jean Résal, bijgestaan door Amédée Alby, en dezelfde bouwer Daydé en Pillé) en de Viaduct d’Austerlitz.
De bouw van de Debillybrug
De brug rust op een metalen skelet dat op gemetselde pijlers bij de oevers is geplaatst, versierd met donkergroene keramische tegels van Gentil & Bourdet die golvingen oproepen.

Het is een metalen boogbrug van 125 m lang en 8 m breed. Hij is uitsluitend voor voetgangers (en fietsers) bestemd.

Net als de Eiffel­toren is hij de tweede metalen constructie die oorspronkelijk tijdelijk was, maar tot op de dag van vandaag bewaard is gebleven als getuige van zijn tijd. Toch dreigde de structuur in 1941 nog te verdwijnen, toen de voorzitter van de Vereniging van Architecten hem bestempelde als ‘een vergeten detail van een voorbij feest’.
Plaatsen van herinnering
De Pont Debilly biedt een verre blik op de Sacré-Cœur en in de buurt op het Trocadéro met zijn tuin, de Port Debilly en de Seine ’s nachts, gevolgd door de Eiffeltoren bij zonsondergang, verlicht door de ondergaande zon.

De Pont Debilly was ook de locatie voor de opnames van talrijke films:

De Fille sur le pont (1999). De film opent met het personage van Adèle, vertolkt door Vanessa Paradis, die over de reling van de brug stapt met de bedoeling zich in het water te storten.
De brug fungeert als ontmoetingsplek in Femme fatale (2002) van Brian De Palma.
In Innocents : Les Rêveurs (2003) van Bernardo Bertolucci is het de Pont Debilly waar de zus (Eva Green) Jean Seberg herinnert die in À bout de souffle (1960) van Jean-Luc Godard de New York Herald Tribune verkoopt op de Champs-Élysées.
De rappers Nekfeu en Alpha Wann van de Franse groep 1995 hebben er in 2011 een deel van hun clip Monsieur Sable opgenomen.
De zangeres Jenifer heeft er het jaar daarop haar clip L’Amour fou opgenomen.
Een liefdesscène uit de film Les Tuche 3 (2018) is er opgenomen.
Een scène uit aflevering 5 van seizoen 4 van de serie Dix pour cent (2020) is er opgenomen.

Tot slot ligt de Place Diana, gelegen boven de tunnel van de Alma waar prinses Diana om het leven kwam, op 200 meter rechts aan de uitgang van de brug, aan de Avenue de New York. De route via de Pont Debilly maakt deel uit van de traditionele route van de Eiffeltoren naar de Place Diana, waar zich ook de Vlam van de Vrijheid bevindt.

Volop genieten van de Pont Debilly

Deze brug is een oase van rust midden in het hart van Parijs. U komt hier voor de intieme sfeer, de steeds wisselende perspectieven op de Seine en de gouden weerspiegelingen bij zonsondergang. Perfect voor een romantisch moment of een eenzame wandeling, biedt hij een ideaal kader om de Eiffeltoren vanuit een originele hoek te fotograferen, zonder de drukte van de nabijgelegen kades.

Voeg hem toe aan een wandeling langs de oevers: vertrek vanaf het museum Musée du Quai Branly, steek de brug over om de Avenue de New York te bereiken en loop vervolgens naar de Place Diana. Deze route leidt u langs adembenemende uitzichten op het water, verborgen tuinen en de levendigheid van de aangemeerde vrachtboten. Fietsliefhebbers zullen ook genieten van deze vloeiende overgang tussen beide oevers.